Lucas 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF
1 Te ni̱ kuu ja̱ kándee Jesús yu'u mar Genesaret. Te ña̱yɨvɨ, ni̱ kajaxi̱n‑i‑ya̱ já ndúkú‑i kuni so̱'o‑i tu̱'un Dios.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão, para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Te ni̱ jini̱‑ya̱ úu̱ barco ká'i̱in yani yu'u mar. Te cha̱a kátɨɨn ti̱yáká, a ni̱ ka̱kenda‑de ini̱ barco. Te kánakacha‑de ñunu‑dé.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco Simón. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná skáka‑de ɨɨn tí'li̱ kuxio nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te onde̱ ini̱ barco ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱ ñáyɨvɨ.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín Simón: Ná chó'o̱ núu̱ kúnú ndúcha, te skuíta ka'nu‑ró ñúnu‑ro, te tɨɨn‑ró tíyáká, áchí‑ya̱.
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Maestro, nɨ́ɨ́ niñú ni̱ ka̱sátiñu‑ná, ko tú ni ɨɨn ní kátɨɨn kutɨ‑ná. Ko ja̱ ká'a̱n máá‑ní kúu, te ná skuíta ka'nu‑ná ñunu‑ná, áchí‑de.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sobre a tua palavra, lançarei a rede.
6 Te ni̱ sá'a‑de súan. Te ni̱ jasu̱‑de ti̱yáká kuá'a̱ xáa̱n iní ñunu‑dé. Te ñunu‑dé ndúkú té'nde̱ núú.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Te ni̱ ka̱sá'a‑de seña nuu̱ tá'an‑de, ká'i̱in ini̱ ɨnga̱ barco, ná kíi chindéé tá'an jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ ka̱schítú ndɨ́ɨ‑dé‑tɨ̱ iní ndendúú barco ja̱ kuní ke̱e barco‑ún chi̱i nducha núú.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Te Simón Pedro, ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ Jesús, te ni̱ ka'a̱n‑de: Kuxio‑ní Táta̱, chi cha̱a íó kua̱chi kúu‑ná, áchí‑de.
8 E vendo isto Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, que sou um homem pecador.
9 Chi̱ máá‑de jíín táká ja̱ ní ka̱chindéé tá'an jíín‑de‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ ní katɨɨn‑de ti̱yáká‑ún,
9 Pois que o espanto se apoderara dele, e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca de peixe que haviam feito.
10 te suni súan Jacobo jíín Juan, ndendúú se̱'e Zebedeo, chi cha̱a káchindéé tá'an jíín Simón kákuu‑de. Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín Simón: Ma̱ yú'ú‑ro̱. Onde̱ vina te tɨɨn‑ró cháa. Achí‑ya̱.
10 E, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Yúan‑na te nuu̱ ní ka̱ndenda barco nuu̱ ñú'un íchí, te ni̱ ka̱xndóo ndɨ'ɨ‑de ndatíñu‑de. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo, e o seguiram.
12 Te Jesús, kándee‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a nuu̱‑yá, té'yu̱ ndɨ̱'yi‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Táta̱, nú kuní‑ní te kuu nasándoo‑ní náá, áchí‑de.
12 E aconteceu que, quando estava numa daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto, e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Yúan‑na te ni̱ skáa̱‑ya̱ ndá'a‑yá. Te ni̱ ké'é‑yá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuní‑ri̱, ná ndúndoo‑ró, áchí‑ya̱. Te ndɨ̱'yi té'yu̱‑ún, ni̱ kuxio‑ni kua'a̱n.
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Ma̱ kachí kutɨ‑ro núu̱ ní ɨɨn. Chi̱ kuá'án, te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú. Te kundá'á‑ró ndátíñu stá'a̱n‑ro̱ núu̱‑dé, náva̱'a kuni̱‑de ja̱ ní ndundoo‑ró, nátu̱'un ni̱ tá'ú Moisés tiñu sáá. Achí‑ya̱.
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, o que Moisés determinou para que lhes sirva de testemunho.
15 Ko tu̱'un‑ya̱‑ún, ni̱ jicha̱‑ga̱ kua'a̱n. Te ni̱ kataka̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ já kúni ná'ín‑i, te nduva̱'a‑i ta̱ká kue'e̱ káta'a̱n‑i kákuni̱‑i.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Te máá‑yá, ni̱ kusɨ́ɨn‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé ñu'un té'é. Te yúan ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá.
16 Ele, porém, retirava-se para os desertos, e ali orava.
17 Te ɨɨn kɨvɨ̱ kándee Jesús stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te cha̱a fariseo jíín maestro ley, káxiu̱kú‑de yúan. Te cha̱a‑ún, ni̱ kikoyo‑de ichi táká ñuu̱ Galilea ndañúu̱ Judea jíín ñúu̱ Jerusalén. Te fuerza máá Tatá Dios kándee jíín‑yá náva̱'a nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kú'u̱.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia, e da Judéia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava ali para os curar.
18 Te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a, te nuu̱ ɨ́ɨn ji̱to yuu kándi̱so‑de ɨɨn cha̱a ni̱ kuyúnú. Te kándúkú‑de skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún nuu̱ kándee‑ya̱, te kani‑de cha̱a‑ún nuu̱‑yá.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico, e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, te tú ní káni'i̱n‑dé ndénu̱ skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ vé'e. Te yúan ni̱ ka̱xndónda‑de teja, te ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a‑ún nuu̱ Jesús sava ma̱'ñú jíín jíto yuu.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado, e por entre as telhas o baixaram com a cama, até ao meio, diante de Jesus.
20 Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákandíja cha̱a‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Súchi̱, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
20 E, vendo ele a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Yúan‑na te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kejá'á‑de kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a kúu ya̱'á ja̱ ká'a̱n tu̱'un ndɨva̱'a. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí‑de.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Yúan‑na te Jesús, a ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún kájani ini̱‑ro̱.
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, xí ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te kaka‑ró.
23 Qual é mais fácil? dizer: Os teus pecados te são perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a ndíso‑ya̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá: Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Achí‑ya̱.
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), a ti te digo: Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
25 Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún jíto nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to nuu̱ ní ka̱túu‑dé‑ún. Te kua̱no'on‑dé ve'e‑de, nákana jaa‑de Dios.
25 E, levantando-se logo diante deles, e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Vina te ni̱ ka̱jini̱‑yo̱ tíñu ñá'nu xaa̱n yá'a, áchí‑i.
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus; e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje vimos prodígios.
27 Yu̱án‑na, te ni̱ kenda Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a xíní, nání‑de Leví, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱.
27 E, depois disto, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Te ni̱ xndóo‑de ta̱ká ndatíñu‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Te ni̱ sá'a Leví ɨɨn gasto ká'nu ini̱ ve̱'e‑de, te ni̱ i̱o kua'a̱ tá'an‑de, cha̱a xíní jíín sáva‑ga̱‑de. Te cha̱a‑ún, káyee‑dé staa̱ jíín‑yá.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ káyee‑ro káji'i‑ró jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
30 E os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Te ni̱ ka'a̱n Jesús, cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas, sim, os que estão enfermos;
32 Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱. Chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi, kána‑ri̱ xini̱ ná nákani ini̱‑de, áchí‑ya̱ jíín‑de.
32 Eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores, ao arrependimento.
33 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan, tɨnɨ̱ jínu ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de te kájika̱n ta'u̱‑dé. Te suni súan kásá'a cha̱a káskuá'a jíín cháa fariseo. Ko cha̱a káskuá'a jíín máá‑ní, naja̱ máni káyee‑dé káji'i‑de. Achí‑de.
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu sá'a‑ró já kóndicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i.
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já kuxio yii núu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i. Achí‑ya̱.
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então, naqueles dias, jejuarão.
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑de: Tú ni ɨɨn náchu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Te nú súan, suni máá já jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱, chi̱ nuu̱ sú'nu̱ tu̱'ú ma̱ kúu nuku̱'un sa'ma jáá.
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém deita um pedaço de uma roupa nova para a coser em roupa velha, pois romperá a nova e o remendo não condiz com a velha.
37 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú, chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te vino‑ún katɨ, te ñii‑ún naa.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; de outra sorte o vinho novo romperá os odres, e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão;
38 Ko vino jáá jíín ñíi jáá, kúu ja̱ kúu ku'un ini̱. Te kendo̱o va̱'a ndendúú.
38 Mas o vinho novo deve deitar-se em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Te tú ni ɨɨn‑i íó, ja̱ á ni̱ ji'i‑i ja̱ tu̱'ú, te kuní tuku‑i ko'o‑i ja̱ jáá, chi: Ja̱ ni̱ kutú'ú kúu ja̱ vá'a‑ga̱, áchí‑i. Achí‑ya̱.
39 E ninguém tendo bebido o velho quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.