Lucas 5
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Te ni̱ kuu ja̱ kándee Jesús yu'u mar Genesaret. Te ña̱yɨvɨ, ni̱ kajaxi̱n‑i‑ya̱ já ndúkú‑i kuni so̱'o‑i tu̱'un Dios.
1 Certo dia Jesus estava perto do lago de Genesaré, e uma multidão o comprimia de todos os lados para ouvir a palavra de Deus.
2 Te ni̱ jini̱‑ya̱ úu̱ barco ká'i̱in yani yu'u mar. Te cha̱a kátɨɨn ti̱yáká, a ni̱ ka̱kenda‑de ini̱ barco. Te kánakacha‑de ñunu‑dé.
2 Viu à beira do lago dois barcos, deixados ali pelos pescadores, que estavam lavando as suas redes.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní barco Simón. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de ja̱ ná skáka‑de ɨɨn tí'li̱ kuxio nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱. Te onde̱ ini̱ barco ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱ ñáyɨvɨ.
3 Entrou num dos barcos, o que pertencia a Simão, e pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se, e do barco ensinava o povo.
4 Te nuu̱ ní ji̱nu ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín Simón: Ná chó'o̱ núu̱ kúnú ndúcha, te skuíta ka'nu‑ró ñúnu‑ro, te tɨɨn‑ró tíyáká, áchí‑ya̱.
4 Tendo acabado de falar, disse a Simão: "Vá para onde as águas são mais fundas", e a todos: "Lancem as redes para a pesca".
5 Te ni̱ ka'a̱n Simón: Maestro, nɨ́ɨ́ niñú ni̱ ka̱sátiñu‑ná, ko tú ni ɨɨn ní kátɨɨn kutɨ‑ná. Ko ja̱ ká'a̱n máá‑ní kúu, te ná skuíta ka'nu‑ná ñunu‑ná, áchí‑de.
5 Simão respondeu: "Mestre, esforçamo-nos a noite inteira e não pegamos nada. Mas, porque és tu quem está dizendo isto, vou lançar as redes".
6 Te ni̱ sá'a‑de súan. Te ni̱ jasu̱‑de ti̱yáká kuá'a̱ xáa̱n iní ñunu‑dé. Te ñunu‑dé ndúkú té'nde̱ núú.
6 Quando o fizeram, pegaram tal quantidade de peixe que as redes começaram a rasgar-se.
7 Te ni̱ ka̱sá'a‑de seña nuu̱ tá'an‑de, ká'i̱in ini̱ ɨnga̱ barco, ná kíi chindéé tá'an jíín‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑de. Te ni̱ ka̱schítú ndɨ́ɨ‑dé‑tɨ̱ iní ndendúú barco ja̱ kuní ke̱e barco‑ún chi̱i nducha núú.
7 Então fizeram sinais a seus companheiros no outro barco, para que viessem ajudá-lo; e eles vieram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase começarem a afundar.
8 Te Simón Pedro, ni̱ jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ Jesús, te ni̱ ka'a̱n‑de: Kuxio‑ní Táta̱, chi cha̱a íó kua̱chi kúu‑ná, áchí‑de.
8 Quando Simão Pedro viu isso, prostrou-se aos pés de Jesus e disse: "Afasta-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador! "
9 Chi̱ máá‑de jíín táká ja̱ ní ka̱chindéé tá'an jíín‑de‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ ní katɨɨn‑de ti̱yáká‑ún,
9 Pois ele e todos os seus companheiros estavam perplexos com a pesca que haviam feito,
10 te suni súan Jacobo jíín Juan, ndendúú se̱'e Zebedeo, chi cha̱a káchindéé tá'an jíín Simón kákuu‑de. Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín Simón: Ma̱ yú'ú‑ro̱. Onde̱ vina te tɨɨn‑ró cháa. Achí‑ya̱.
10 como também Tiago e João, os filhos de Zebedeu, sócios de Simão. Então Jesus disse a Simão: "Não tenha medo; de agora em diante você será pescador de homens".
11 Yúan‑na te nuu̱ ní ka̱ndenda barco nuu̱ ñú'un íchí, te ni̱ ka̱xndóo ndɨ'ɨ‑de ndatíñu‑de. Te ni̱ kandiki̱n‑de‑ya̱.
11 Eles então arrastaram seus barcos para a praia, deixaram tudo e o seguiram.
12 Te Jesús, kándee‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱. Te ni̱ jaa̱ ɨɨn cha̱a nuu̱‑yá, té'yu̱ ndɨ̱'yi‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá: Táta̱, nú kuní‑ní te kuu nasándoo‑ní náá, áchí‑de.
12 Estando Jesus numa das cidades, passou um homem coberto de lepra. Quando viu a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e rogou-lhe: "Se quiseres, podes purificar-me".
13 Yúan‑na te ni̱ skáa̱‑ya̱ ndá'a‑yá. Te ni̱ ké'é‑yá‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kuní‑ri̱, ná ndúndoo‑ró, áchí‑ya̱. Te ndɨ̱'yi té'yu̱‑ún, ni̱ kuxio‑ni kua'a̱n.
13 Jesus estendeu a mão e tocou nele, dizendo: "Quero. Seja purificado! " E imediatamente a lepra o deixou.
14 Te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín‑de: Ma̱ kachí kutɨ‑ro núu̱ ní ɨɨn. Chi̱ kuá'án, te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú. Te kundá'á‑ró ndátíñu stá'a̱n‑ro̱ núu̱‑dé, náva̱'a kuni̱‑de ja̱ ní ndundoo‑ró, nátu̱'un ni̱ tá'ú Moisés tiñu sáá. Achí‑ya̱.
14 Então Jesus lhe ordenou: "Não conte isso a ninguém; mas vá mostrar-se ao sacerdote e ofereça pela sua purificação os sacrifícios que Moisés ordenou, para que sirva de testemunho".
15 Ko tu̱'un‑ya̱‑ún, ni̱ jicha̱‑ga̱ kua'a̱n. Te ni̱ kataka̱ kua'a̱ xáa̱n ñáyɨvɨ já kúni ná'ín‑i, te nduva̱'a‑i ta̱ká kue'e̱ káta'a̱n‑i kákuni̱‑i.
15 Todavia, as notícias a respeito dele se espalhavam ainda mais, de forma que multidões vinham para ouvi-lo e para serem curadas de suas doenças.
16 Te máá‑yá, ni̱ kusɨ́ɨn‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé ñu'un té'é. Te yúan ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá.
16 Mas Jesus retirava-se para lugares solitários, e orava.
17 Te ɨɨn kɨvɨ̱ kándee Jesús stá'a̱n‑ya̱ tú'un. Te cha̱a fariseo jíín maestro ley, káxiu̱kú‑de yúan. Te cha̱a‑ún, ni̱ kikoyo‑de ichi táká ñuu̱ Galilea ndañúu̱ Judea jíín ñúu̱ Jerusalén. Te fuerza máá Tatá Dios kándee jíín‑yá náva̱'a nasáva̱'a‑ya̱ ñáyɨvɨ kú'u̱.
17 Certo dia, quando ele ensinava, estavam sentados ali fariseus e mestres da lei, procedentes de todos os povoados da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar os doentes.
18 Te ni̱ chaa̱ yaku̱ cha̱a, te nuu̱ ɨ́ɨn ji̱to yuu kándi̱so‑de ɨɨn cha̱a ni̱ kuyúnú. Te kándúkú‑de skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún nuu̱ kándee‑ya̱, te kani‑de cha̱a‑ún nuu̱‑yá.
18 Vieram alguns homens trazendo um paralítico numa maca e tentaram fazê-lo entrar na casa, para colocá-lo diante de Jesus.
19 Te ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ, te tú ní káni'i̱n‑dé ndénu̱ skɨ́vɨ‑de cha̱a‑ún. Yúan‑na te ni̱ ka̱kaa‑de xini̱ vé'e. Te yúan ni̱ ka̱xndónda‑de teja, te ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a‑ún nuu̱ Jesús sava ma̱'ñú jíín jíto yuu.
19 Não conseguindo fazer isso, por causa da multidão, subiram ao terraço e o baixaram em sua maca, através de uma abertura, até o meio da multidão, bem em frente de Jesus.
20 Te ni̱ jini̱‑ya̱ já kákandíja cha̱a‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa ni̱ kuyúnú‑ún: Súchi̱, a íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, áchí‑ya̱.
20 Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse: "Homem, os seus pecados estão perdoados".
21 Yúan‑na te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kejá'á‑de kájani ini̱‑de: Ndé cha̱a kúu ya̱'á ja̱ ká'a̱n tu̱'un ndɨva̱'a. Ndéja̱ kúu sá'a tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, chi̱ ɨɨn‑ni máá Dios, áchí‑de.
21 Os fariseus e os mestres da lei começaram a pensar: "Quem é esse que blasfema? Quem pode perdoar pecados, a não ser somente Deus? "
22 Yúan‑na te Jesús, a ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún kájani ini̱‑ro̱.
22 Jesus, sabendo o que eles estavam pensando, perguntou: "Por que vocês estão pensando assim?
23 Ja̱ úu̱ tu̱'un yá'a ndéja̱ yíí‑ga̱ káa. Á ka'a̱n‑ri̱: A íó tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑ró, xí ká'a̱n‑ri̱: Nduko̱o, te kaka‑ró.
23 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
24 Ko náva̱'a ná kuní‑ro̱ já máá Sé'e cha̱a ndíso‑ya̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a ja̱ sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi, te ná ká'a̱n‑ri̱ ɨnga̱ tu̱'un jíín cháa ni̱ kuyúnú yá'a núsáá: Jíín‑ró ká'a̱n‑ri̱, nduko̱o, te naki'in‑ró jíto yuu‑ro, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Achí‑ya̱.
24 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico — "eu lhe digo: levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
25 Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún jíto nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ naki'in‑de ji̱to nuu̱ ní ka̱túu‑dé‑ún. Te kua̱no'on‑dé ve'e‑de, nákana jaa‑de Dios.
25 Imediatamente ele se levantou na frente deles, pegou a maca em que estivera deitado e foi para casa louvando a Deus.
26 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ ka̱naa iní‑i kánde̱'é‑i. Te ni̱ kayu̱'ú xaa̱n‑í. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios: Vina te ni̱ ka̱jini̱‑yo̱ tíñu ñá'nu xaa̱n yá'a, áchí‑i.
26 Todos ficaram atônitos e glorificavam a Deus, e, cheios de temor, diziam: "Hoje vimos coisas extraordinárias! "
27 Yu̱án‑na, te ni̱ kenda Jesús kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jini̱‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn cha̱a xíní, nání‑de Leví, kánchaa̱‑de nuu̱ kútútú xú'ún ñúu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kundiki̱n‑ro̱ rúu̱, áchí‑ya̱.
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me".
28 Te ni̱ xndóo‑de ta̱ká ndatíñu‑de. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱.
28 Levi levantou-se, deixou tudo e o seguiu.
29 Te ni̱ sá'a Leví ɨɨn gasto ká'nu ini̱ ve̱'e‑de, te ni̱ i̱o kua'a̱ tá'an‑de, cha̱a xíní jíín sáva‑ga̱‑de. Te cha̱a‑ún, káyee‑dé staa̱ jíín‑yá.
29 Então Levi ofereceu um grande banquete a Jesus em sua casa. Havia muita gente comendo com eles: publicanos e outras pessoas.
30 Te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ kaka'a̱n‑de sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá: Naja̱ káyee‑ro káji'i‑ró jíín cháa xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, áchí‑de.
30 Mas os fariseus e aqueles mestres da lei que eram da mesma facção queixaram-se aos discípulos de Jesus: "Por que vocês comem e bebem com publicanos e ‘pecadores’? "
31 Te ni̱ ka'a̱n Jesús, cha̱a ká'i̱o ndáján, tú kánandɨ'ɨ‑de cha̱a táná, chi cha̱a káku'u̱ kúu ja̱ kájinu ñú'ún.
31 Jesus lhes respondeu: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Na̱ tú va̱i‑ri̱ kana‑ri̱ xini̱ cháa ndaa̱. Chi cha̱a ká'i̱o kua̱chi, kána‑ri̱ xini̱ ná nákani ini̱‑de, áchí‑ya̱ jíín‑de.
32 Eu não vim chamar justos, mas pecadores ao arrependimento".
33 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Cha̱a káskuá'a jíín Juan, tɨnɨ̱ jínu ká'i̱o ndicha̱ ini̱‑de te kájika̱n ta'u̱‑dé. Te suni súan kásá'a cha̱a káskuá'a jíín cháa fariseo. Ko cha̱a káskuá'a jíín máá‑ní, naja̱ máni káyee‑dé káji'i‑de. Achí‑de.
33 E eles lhe disseram: "Os discípulos de João jejuam e oram freqüentemente, bem como os discípulos dos fariseus; mas os teus vivem comendo e bebendo".
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Á kuu sá'a‑ró já kóndicha̱ ini̱ ña̱yɨvɨ ká'i̱in viko tánda'a, te nú kánchaa̱ yii jíín‑i.
34 Jesus respondeu: "Podem vocês fazer os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles?
35 Ko chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já kuxio yii núu̱‑í. Te kɨvɨ̱‑ún, kuu kondicha̱ ini̱‑i. Achí‑ya̱.
35 Mas virão dias quando o noivo lhes será tirado; naqueles dias jejuarão".
36 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑de: Tú ni ɨɨn náchu'un sa'ma jáá núu̱ sú'nu̱ tu̱'ú. Te nú súan, suni máá já jáá‑ún ka'ncha̱‑ga̱, chi̱ nuu̱ sú'nu̱ tu̱'ú ma̱ kúu nuku̱'un sa'ma jáá.
36 Então lhes contou esta parábola: "Ninguém tira remendo de roupa nova e o costura em roupa velha; se o fizer, estragará a roupa nova, além do que o remendo da nova não se ajustará à velha.
37 Te tú ni ɨɨn chu'un vino jáá iní ñii tú'ú, chi̱ nú súan, te máá vino jáá‑ún ndátá ñíi‑ún, te vino‑ún katɨ, te ñii‑ún naa.
37 E ninguém põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, o vinho novo rebentará as vasilhas, se derramará, e as vasilhas se estragarão.
38 Ko vino jáá jíín ñíi jáá, kúu ja̱ kúu ku'un ini̱. Te kendo̱o va̱'a ndendúú.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em vasilhas de couro novas.
39 Te tú ni ɨɨn‑i íó, ja̱ á ni̱ ji'i‑i ja̱ tu̱'ú, te kuní tuku‑i ko'o‑i ja̱ jáá, chi: Ja̱ ni̱ kutú'ú kúu ja̱ vá'a‑ga̱, áchí‑i. Achí‑ya̱.
39 E ninguém, depois de beber o vinho velho, prefere o novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor! ’ "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.