Lucas 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te Jesús, ni̱ chítú ndɨ́ɨ‑yá jíín Espíritu Santo. Te ni̱ ndenda‑ya̱ yúcha Jordán kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ondé nuu̱ ñú'un té'é ní sá'a Espíritu Santo.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Te yúan ni̱ kanchaa̱‑ya̱ úu̱ xiko kɨvɨ̱. Te ni̱ jito nchaa̱ tá'an kui'na̱ jíín‑yá. Te ta̱ká kɨvɨ̱‑ún, tú ní yée kútɨ‑yá, chi̱ onde̱ ni̱ ja̱'a kɨvɨ̱, te vásá ni̱ ji'i̱‑ya̱ sóko.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ kui'na̱‑ún jíín‑yá: Nú Se̱'e Dios kúu‑ró, ka'a̱n jíín yúu̱ yá'a ná ndúu staa̱, áchí.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Te Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Yóso núu̱ tutú: Nasu̱ máni máá stáa̱ kée cháa te kuchaku̱‑de, chi̱ sua jíín tú'un Dios, áchí‑ya̱.
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Te ni̱ jaka kui'na̱‑ún‑ya̱ kuá'a̱n jíín‑yá xini̱ ɨ́ɨn yuku súkún. Te ɨɨn núnúu‑ni te ni̱ stá'a̱n‑ni ta̱ká ñuu̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ núu̱‑yá.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Te ni̱ kachi̱ kui'na̱‑ún jíín‑yá: Kua̱'a‑ri̱ ta̱ká ñuu̱ luu yá'a nuu̱‑ro̱ te tá'ú tíñu‑ró núu̱. Chi̱ máá‑rí tɨ́ɨn ndɨ'ɨ, te ndé nuu̱ kuní‑ri̱, te kuu kua̱'a‑ri̱.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Núsáá te nú chiñú'ún‑ró rúu̱, te kua̱'a‑ri̱ ta̱ká ñuu̱ yá'a nuu̱‑ro̱. Achí.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Satanás, kuxio kuá'án, chi̱ yóso núu̱ tutú: Chiñú'ún‑ró máá Tatá Dios máá‑ró, te nuu̱ máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuátíñu‑ró, áchí. Achí‑ya̱.
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Te kua'a̱n tuku jíín‑yá ñuu̱ Jerusalén. Te yúan ni̱ kaa jíín‑yá xini̱ torre ve'e ii̱. Te ni̱ ka'a̱n jíín‑yá: Te nú Se̱'e Dios kúu‑ró, te súngava‑ró máá‑ró yá'a te onde̱ nuu̱ ñú'un,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 chi̱ yóso núu̱ tutú: Tájí‑yá ndajá'a̱‑yá kii te koto‑ya̱ róó.
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Kunu nchaa̱‑ya̱ róó náva̱'a tú stují‑ro̱ já'a̱‑ro̱ núu̱ yúu̱, áchí. Achí kui'na̱.
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A yóso núu̱ tutú: Ma̱ kóto nchaa̱‑ro̱ máá Tatá‑ro̱ Dios, áchí‑ya̱ jíín kuí'na̱‑ún.
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ jito nchaa̱ kui'na̱‑ún‑ya̱. Te ni̱ kuxio núu‑ni kua'a̱n.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Te jíín fuerza Espíritu kua̱no'on Jesús ñuu̱ Galilea. Te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑ya̱ nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ yani yúan.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e sinagoga ña̱yɨvɨ yúan. Te ni̱ ka̱nakana jaa ndɨ'ɨ‑i‑ya̱.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Nazaret, nuu̱ ní ja'nu‑ya̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e sinagoga nátu̱'un sá'a‑ya̱ táká kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ ní ka'u‑ya̱ ɨ́ɨn tutu̱.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Te yúan íó tutu̱ Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Te ni̱ kaja̱'a‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ janu̱‑ya̱ tutú‑ún. Te ni̱ jini̱‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ yóso, te ni̱ ka'u‑ya̱:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 Espíritu máá Tatá Dios jíka‑ya̱ jíín‑rí, chi ni̱ teta'a̱n‑ya̱ rúu̱ náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱ náva̱'a sá'a‑ri̱ tana̱ ñáyɨvɨ kákukuí'a̱ ini̱, te kastu̱'ún‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ káindasu̱ koo libre‑i. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kuáá, ndundiji̱n nuu̱‑í, te nama‑ri̱ ña̱yɨvɨ ní katuji̱.
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 Te náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un sɨkɨ̱ kuiá játa'a̱n ini̱ máá Tatá Dios, áchí‑ya̱.
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Te ni̱ na̱tuu‑yá tutu̱‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑ya̱ núu̱ cháa játíñu. Te ni̱ nungo̱o‑ya̱. Te ta̱ká cha̱a ká'i̱in ini̱ ve̱'e sinagoga, kánde̱'é vá'a‑de nuu̱‑yá.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Vina a ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já ní skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ yá'a, áchí‑ya̱.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Te ndivii‑dé ni̱ kaka'a̱n va̱'a‑de tu̱'un‑ya̱. Te kánaa iní‑de kánde̱'é‑de nuu̱‑yá ja̱ lúu ká'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á nasu̱ sé'e José kúu cha̱a yá'a. Achí‑de.
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Jáni ini̱‑ri̱ ja̱ sánaa te ka'a̱n‑ro̱ tú'un yátá yá'a jíín‑rí: Cha̱a táná, sá'a tana̱ máá‑ró, te ta̱ká tiñu ni̱ ka̱jini tu̱'un‑ri̱ ni̱ sá'a‑ró ñúu̱ Capernaum, suni súan ná sá'a‑ró ñúu̱‑ro̱ yá'a vii̱, achi̱‑ro̱.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ñáyɨvɨ máá ñúu̱ cha̱a jáni tu̱'un Dios, máá‑i kúu ja̱ tú kájatá'ú‑i‑de.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ní i̱o kua'a̱ ñá'an ní kendo̱o ndá'ú ñuu̱ Israel kɨvɨ̱ ní chaku̱ Elías, te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndasu̱ andɨ́vɨ́ uní kuia̱ iñu̱ yoo̱. Te ni̱ i̱o ɨɨn tama̱ xáa̱n nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱‑ún.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Ko tú ní tájí‑yá Elías ki'i̱n‑de nuu̱ ní ɨɨn ña'an‑ún, chi̱ máá‑ni onde̱ ñuu̱ Sarepta ndañúu̱ Sidón ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ ɨ́ɨn ña'an ní kendo̱o ndá'ú.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Te ini̱ ñuu̱ Israel, suni ni̱ i̱o kua'a̱ cháa ni̱ kate'yu̱ ndɨ̱'yi, kɨvɨ̱ ní chaku̱ Eliseo, cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios. Ko tú ni ɨɨn cha̱a‑ún ní ndúndoo, chi̱ máá‑ni Naamán, cha̱a ñuu̱ Siria. Achí‑ya̱.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Yúan‑na te ta̱ká cha̱a ká'i̱in ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kakiti̱ ini̱‑de ja̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Te ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱‑yá ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑ya̱ yatá ñúu̱‑ún, te kua'a̱n‑de jíín‑yá xini̱ yúku núu̱ kándii̱ ñuu̱‑de. Te yúan súngava‑de‑ya̱ kákuni̱‑de.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Ko máá‑yá, ni̱ ja̱'a‑ya̱ má'ñú‑de, te kua'a̱n‑ya̱.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Te ni̱ najinu̱‑ya̱ ñúu̱ Capernaum, ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑dé jíná'an‑de ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Te ni̱ ka̱naa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un stá'a̱n‑ya̱, chi̱ ni̱ stá'a̱n‑ya̱ nátu̱'un ɨɨn cha̱a ndíso tíñu.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Te ini̱ ve̱'e sinagoga kándee ɨɨn cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni. Te cha̱a‑ún, ni̱ kana kó'ó‑de:
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 Kuxio‑ní Táta̱, chi̱ tú káyi̱tá'an‑ná jíín‑ní, Jesús ñuu̱ Nazaret. Va̱i‑ní xnáa‑ní náá náún. A jiní‑ná na̱ níí kúu, cha̱a ndoo nuu̱ Dios. Achí.
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín: Kasu̱ yu'u‑ro te kenda‑ró‑de, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ndua̱‑ni cha̱a‑ún ma̱'ñú ñáyɨvɨ, ni̱ sá'a tachi̱ kíni‑ún. Te ni̱ kenda kua'a̱n ini̱‑de. Te tú na̱ún ní sá'a jíín‑de.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Te ndivii‑í, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te kándatu̱'ún‑i: Na̱ún tu̱'un kúu ya̱'á. Chi̱ ndíso tíñu‑de ja̱ tá'ú ní'in‑de tiñu nuu̱ tachí kíni te kénda koyo, káka'a̱n‑i.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Te tu̱'un‑ya̱ ní jicha̱ nu̱u kua'a̱n ta̱ká lado ndañúu̱ yúan.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Yuán‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Jesús, ni̱ kenda‑ya̱ iní ve̱'e sinagoga. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ vé'e Simón. Te náchi̱só Simón, yí'i xaa̱n kíji‑ña. Te ni kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ndasa kuu‑ña.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Te ni̱ kandita‑ya̱ núu̱‑ñá, te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ kíji‑ún. Te ni̱ kee‑ni ki̱ji‑ún‑ña. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑ña. Te ni̱ jatíñu‑ña núu̱‑yá jíná'an‑ya̱.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Te kuake̱e ndika̱ndii, te ta̱ká ja̱ káñava̱'a ña̱yɨvɨ káku'u̱ tɨnɨ̱ nuu̱ kué'e̱, ni̱ ka̱kinchaka‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑i te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Te suni ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní ka̱kenda tachi̱ kíni. Te ni̱ ka̱kana kó'ó: Máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí. Ko ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín. Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un ka'a̱n. Chi̱ a kájini̱ ja̱ máá‑yá kúu Cristo.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Te ni̱ kundiji̱n. Te ni̱ kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ ñú'un té'é. Te ña̱yɨvɨ kánandúkú‑i‑ya̱, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te kásténdatu‑i‑ya̱ náva̱'a tú kuxio‑ya̱ núu̱‑í núú.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Ko máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Jínu ñú'ún já súni nuu̱ sáva‑ga̱ ñuu̱ kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Chi yu̱án ní tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Achí‑ya̱.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Te jáni‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e sinagoga ñuu̱ Galilea.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.