Lucas 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te Jesús, ni̱ chítú ndɨ́ɨ‑yá jíín Espíritu Santo. Te ni̱ ndenda‑ya̱ yúcha Jordán kua'a̱n‑ya̱. Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ondé nuu̱ ñú'un té'é ní sá'a Espíritu Santo.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Te yúan ni̱ kanchaa̱‑ya̱ úu̱ xiko kɨvɨ̱. Te ni̱ jito nchaa̱ tá'an kui'na̱ jíín‑yá. Te ta̱ká kɨvɨ̱‑ún, tú ní yée kútɨ‑yá, chi̱ onde̱ ni̱ ja̱'a kɨvɨ̱, te vásá ni̱ ji'i̱‑ya̱ sóko.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ kui'na̱‑ún jíín‑yá: Nú Se̱'e Dios kúu‑ró, ka'a̱n jíín yúu̱ yá'a ná ndúu staa̱, áchí.
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Te Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín: Yóso núu̱ tutú: Nasu̱ máni máá stáa̱ kée cháa te kuchaku̱‑de, chi̱ sua jíín tú'un Dios, áchí‑ya̱.
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Te ni̱ jaka kui'na̱‑ún‑ya̱ kuá'a̱n jíín‑yá xini̱ ɨ́ɨn yuku súkún. Te ɨɨn núnúu‑ni te ni̱ stá'a̱n‑ni ta̱ká ñuu̱ nɨ́ɨ́ ñúyɨ́vɨ núu̱‑yá.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Te ni̱ kachi̱ kui'na̱‑ún jíín‑yá: Kua̱'a‑ri̱ ta̱ká ñuu̱ luu yá'a nuu̱‑ro̱ te tá'ú tíñu‑ró núu̱. Chi̱ máá‑rí tɨ́ɨn ndɨ'ɨ, te ndé nuu̱ kuní‑ri̱, te kuu kua̱'a‑ri̱.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Núsáá te nú chiñú'ún‑ró rúu̱, te kua̱'a‑ri̱ ta̱ká ñuu̱ yá'a nuu̱‑ro̱. Achí.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Satanás, kuxio kuá'án, chi̱ yóso núu̱ tutú: Chiñú'ún‑ró máá Tatá Dios máá‑ró, te nuu̱ máá ɨ́ɨn‑ni‑ya̱ kuátíñu‑ró, áchí. Achí‑ya̱.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Te kua'a̱n tuku jíín‑yá ñuu̱ Jerusalén. Te yúan ni̱ kaa jíín‑yá xini̱ torre ve'e ii̱. Te ni̱ ka'a̱n jíín‑yá: Te nú Se̱'e Dios kúu‑ró, te súngava‑ró máá‑ró yá'a te onde̱ nuu̱ ñú'un,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 chi̱ yóso núu̱ tutú: Tájí‑yá ndajá'a̱‑yá kii te koto‑ya̱ róó.
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Kunu nchaa̱‑ya̱ róó náva̱'a tú stují‑ro̱ já'a̱‑ro̱ núu̱ yúu̱, áchí. Achí kui'na̱.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A yóso núu̱ tutú: Ma̱ kóto nchaa̱‑ro̱ máá Tatá‑ro̱ Dios, áchí‑ya̱ jíín kuí'na̱‑ún.
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ jito nchaa̱ kui'na̱‑ún‑ya̱. Te ni̱ kuxio núu‑ni kua'a̱n.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Te jíín fuerza Espíritu kua̱no'on Jesús ñuu̱ Galilea. Te ni̱ jicha̱ tu̱'un‑ya̱ nɨ́ɨ́ ndáñúu̱ yani yúan.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e sinagoga ña̱yɨvɨ yúan. Te ni̱ ka̱nakana jaa ndɨ'ɨ‑i‑ya̱.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Nazaret, nuu̱ ní ja'nu‑ya̱. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e sinagoga nátu̱'un sá'a‑ya̱ táká kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ ní ka'u‑ya̱ ɨ́ɨn tutu̱.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Te yúan íó tutu̱ Isaías cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios onde̱ sáá. Te ni̱ kaja̱'a‑de nuu̱ Jesús. Te ni̱ janu̱‑ya̱ tutú‑ún. Te ni̱ jini̱‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ yóso, te ni̱ ka'u‑ya̱:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 Espíritu máá Tatá Dios jíka‑ya̱ jíín‑rí, chi ni̱ teta'a̱n‑ya̱ rúu̱ náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a nuu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱ náva̱'a sá'a‑ri̱ tana̱ ñáyɨvɨ kákukuí'a̱ ini̱, te kastu̱'ún‑rí nuu̱ ñáyɨvɨ káindasu̱ koo libre‑i. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kuáá, ndundiji̱n nuu̱‑í, te nama‑ri̱ ña̱yɨvɨ ní katuji̱.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 Te náva̱'a kani‑ri̱ tu̱'un sɨkɨ̱ kuiá játa'a̱n ini̱ máá Tatá Dios, áchí‑ya̱.
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Te ni̱ na̱tuu‑yá tutu̱‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑ya̱ núu̱ cháa játíñu. Te ni̱ nungo̱o‑ya̱. Te ta̱ká cha̱a ká'i̱in ini̱ ve̱'e sinagoga, kánde̱'é vá'a‑de nuu̱‑yá.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Vina a ni̱ ka̱jini so̱'o‑ró já ní skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱ yá'a, áchí‑ya̱.
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Te ndivii‑dé ni̱ kaka'a̱n va̱'a‑de tu̱'un‑ya̱. Te kánaa iní‑de kánde̱'é‑de nuu̱‑yá ja̱ lúu ká'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Á nasu̱ sé'e José kúu cha̱a yá'a. Achí‑de.
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Jáni ini̱‑ri̱ ja̱ sánaa te ka'a̱n‑ro̱ tú'un yátá yá'a jíín‑rí: Cha̱a táná, sá'a tana̱ máá‑ró, te ta̱ká tiñu ni̱ ka̱jini tu̱'un‑ri̱ ni̱ sá'a‑ró ñúu̱ Capernaum, suni súan ná sá'a‑ró ñúu̱‑ro̱ yá'a vii̱, achi̱‑ro̱.
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ñáyɨvɨ máá ñúu̱ cha̱a jáni tu̱'un Dios, máá‑i kúu ja̱ tú kájatá'ú‑i‑de.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ ní i̱o kua'a̱ ñá'an ní kendo̱o ndá'ú ñuu̱ Israel kɨvɨ̱ ní chaku̱ Elías, te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ndasu̱ andɨ́vɨ́ uní kuia̱ iñu̱ yoo̱. Te ni̱ i̱o ɨɨn tama̱ xáa̱n nɨ́ɨ́‑ni ñuu̱‑ún.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Ko tú ní tájí‑yá Elías ki'i̱n‑de nuu̱ ní ɨɨn ña'an‑ún, chi̱ máá‑ni onde̱ ñuu̱ Sarepta ndañúu̱ Sidón ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ ɨ́ɨn ña'an ní kendo̱o ndá'ú.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Te ini̱ ñuu̱ Israel, suni ni̱ i̱o kua'a̱ cháa ni̱ kate'yu̱ ndɨ̱'yi, kɨvɨ̱ ní chaku̱ Eliseo, cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios. Ko tú ni ɨɨn cha̱a‑ún ní ndúndoo, chi̱ máá‑ni Naamán, cha̱a ñuu̱ Siria. Achí‑ya̱.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Yúan‑na te ta̱ká cha̱a ká'i̱in ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kakiti̱ ini̱‑de ja̱ ní ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Te ni̱ ka̱ndonda‑de sɨkɨ̱‑yá ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑ya̱ yatá ñúu̱‑ún, te kua'a̱n‑de jíín‑yá xini̱ yúku núu̱ kándii̱ ñuu̱‑de. Te yúan súngava‑de‑ya̱ kákuni̱‑de.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Ko máá‑yá, ni̱ ja̱'a‑ya̱ má'ñú‑de, te kua'a̱n‑ya̱.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Te ni̱ najinu̱‑ya̱ ñúu̱ Capernaum, ndañúu̱ Galilea. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱‑dé jíná'an‑de ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Te ni̱ ka̱naa iní‑de kájini so̱'o‑de tu̱'un stá'a̱n‑ya̱, chi̱ ni̱ stá'a̱n‑ya̱ nátu̱'un ɨɨn cha̱a ndíso tíñu.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Te ini̱ ve̱'e sinagoga kándee ɨɨn cha̱a tá'a̱n tachi̱ kíni. Te cha̱a‑ún, ni̱ kana kó'ó‑de:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 Kuxio‑ní Táta̱, chi̱ tú káyi̱tá'an‑ná jíín‑ní, Jesús ñuu̱ Nazaret. Va̱i‑ní xnáa‑ní náá náún. A jiní‑ná na̱ níí kúu, cha̱a ndoo nuu̱ Dios. Achí.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín: Kasu̱ yu'u‑ro te kenda‑ró‑de, áchí‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ndua̱‑ni cha̱a‑ún ma̱'ñú ñáyɨvɨ, ni̱ sá'a tachi̱ kíni‑ún. Te ni̱ kenda kua'a̱n ini̱‑de. Te tú na̱ún ní sá'a jíín‑de.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Te ndivii‑í, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te kándatu̱'ún‑i: Na̱ún tu̱'un kúu ya̱'á. Chi̱ ndíso tíñu‑de ja̱ tá'ú ní'in‑de tiñu nuu̱ tachí kíni te kénda koyo, káka'a̱n‑i.
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Te tu̱'un‑ya̱ ní jicha̱ nu̱u kua'a̱n ta̱ká lado ndañúu̱ yúan.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Yuán‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Jesús, ni̱ kenda‑ya̱ iní ve̱'e sinagoga. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ vé'e Simón. Te náchi̱só Simón, yí'i xaa̱n kíji‑ña. Te ni kaka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ndasa kuu‑ña.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Te ni̱ kandita‑ya̱ núu̱‑ñá, te ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá nuu̱ kíji‑ún. Te ni̱ kee‑ni ki̱ji‑ún‑ña. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑ña. Te ni̱ jatíñu‑ña núu̱‑yá jíná'an‑ya̱.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Te kuake̱e ndika̱ndii, te ta̱ká ja̱ káñava̱'a ña̱yɨvɨ káku'u̱ tɨnɨ̱ nuu̱ kué'e̱, ni̱ ka̱kinchaka‑i nuu̱‑yá. Te ni̱ xndée‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱ ɨ́ɨn ɨɨn‑i te ni̱ nasáva̱'a‑ya̱‑í.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Te suni ini̱ kua'a̱ ñáyɨvɨ ní ka̱kenda tachi̱ kíni. Te ni̱ ka̱kana kó'ó: Máá‑ní kúu Se̱'e Dios, áchí. Ko ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑yá jíín. Te tú ní já'a‑ya̱ tú'un ka'a̱n. Chi̱ a kájini̱ ja̱ máá‑yá kúu Cristo.
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Te ni̱ kundiji̱n. Te ni̱ kenda‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn nuu̱ ñú'un té'é. Te ña̱yɨvɨ kánandúkú‑i‑ya̱, ni̱ ja̱koyo‑i nuu̱‑yá. Te kásténdatu‑i‑ya̱ náva̱'a tú kuxio‑ya̱ núu̱‑í núú.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ko máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Jínu ñú'ún já súni nuu̱ sáva‑ga̱ ñuu̱ kani‑ri̱ tu̱'un va̱'a ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Chi yu̱án ní tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱. Achí‑ya̱.
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Te jáni‑ya̱ tú'un ini̱ ve̱'e sinagoga ñuu̱ Galilea.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.