Lucas 24

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Te tɨ́kuáán‑na̱ kɨvɨ̱ ɨ́ɨn semana ni̱ ja̱koyo‑ña yaú kava‑ún, kái̱ndá'á‑ña táká ji̱'o ni̱ kasátu̱'a‑ña. Te suni kája'a̱n sava‑ga̱ ña'an jíín‑ña.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Te ni̱ kajini̱‑ña já ní kuxio yuu̱ ndí'u̱ yu'u yaú kava‑ún kua'a̱n.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Te ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ña. Te tú ní kájini̱‑ña yíkɨ kúñu máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Te nini kákuñáá ini̱‑ña já súan ni̱ kajini̱‑ña, te uu̱ cha̱a káñu̱'un sa'ma kuíjín kándii ncháa̱, ni̱ ka̱jukuiñi̱‑ni‑de xiin‑ñá.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Te ni̱ kayu̱'ú‑ña. Te ni̱ kaja̱xin‑ña núu̱‑ñá nuu̱ ñú'un. Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a‑ún jíín‑ña: Naja̱ sá ma̱'ñú ndɨ́yi kánandúkú‑ró I'a̱ chakú.
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Túu‑ya̱ yá'a, chi̱ a ni̱ nachaku̱‑ya̱. Á tú ná'án‑ró ndasa ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ró ná ni̱ ka̱ndee‑ga̱‑ya̱ ondé ñuu̱ Galilea núú.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Jínu ñú'ún já máá Sé'e cha̱a natu̱u‑ya̱ núu̱ ndá'a cháa ká'i̱o kua̱chi, te kuu̱‑ya̱ jiká cruz, te nachaku̱‑ya̱ kɨvɨ́ uní. Achí.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Yúan‑na te ni̱ kanu̱ku̱'un ini̱‑ña tú'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Te ni̱ kenda‑ña yaú kava‑ún káno'o̱n‑ña. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑ña tú'un yá'a nuu̱ ndɨ́'uxí ɨɨn‑de jíín táká nuu̱ sáva‑ga̱‑de.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Te ña'an kákastu̱'ún tú'un yá'a nuu̱ apóstol kákuu María ñuu̱ Magdala, jíín Juana, jíín ɨngá María náa̱ Jacobo, jíín sáva‑ga̱‑ña.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ko máá apóstol, kájani ini̱‑de ja̱ tú'un tá'a̱n tachi̱ káka'a̱n‑ña. Te tú ní kákandíja‑de.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ni Pedro. Te ni̱ jinu‑de kua'a̱n‑de onde̱ yau̱ kava‑ún. Te ni̱ jukui̱ta ndee‑de. Te ni̱ jini̱‑de ja̱ sá'ma kuítá‑ún kánda̱a‑na̱ máá. Te ni̱ kee‑de kua̱no'on‑dé ve'e‑de jáni ini̱‑de na̱ún ní kuu.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Te suu kɨvɨ̱‑ún, te kája'a̱n uu̱‑de ichi ɨ́ɨn ñuu̱ nání Emaús ja̱ ncháá nátu̱'un uxi̱ kilómetro yósáva jíín ñúu̱ Jerusalén.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Te kándatu̱'ún máá‑de ta̱ká tiñu yá'a ja̱ ní kuu‑ún.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Te nini kándatu̱'ún‑de te kájika̱ tu̱'ún tá'an máá‑de. Te máá Jesús, ni̱ jaa̱‑ya̱ yatá‑dé. Te kájika ta̱í‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ko nátu̱'un ndasú nduchi‑dé náva̱'a ma̱ nákuni̱‑de‑ya̱.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Na̱ún tu̱'un kándatu̱'ún‑ró yá'a nini kájika‑ró. Te naja̱ kándukuí'a̱ ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Te ɨɨn‑de ja̱ nání‑de Cleofas, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Á sá ní chaa̱‑ní ini̱ ñuu̱ Jerusalén, te máá ɨ́ɨn‑ni níí tú jiní‑ní ta̱ká tiñu ja̱ ní kuu ini̱ ñuu̱‑ún kɨvɨ̱ yá'a náún, áchí‑de.
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de: Te na̱ún ní i̱o, áchí‑ya̱. Te máá‑de ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Aa̱, ja̱ ní ta'a̱n Jesús ñuu̱ Nazaret, cha̱a ni̱ jani tu̱'un Dios te ni̱ sá'a‑de tiñu ñá'nu. Te jíín fuerza ni̱ jani‑de tu̱'un jíto nuu̱ Dios jíín núu̱ táká ña̱yɨvɨ.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa kákuñá'nu nuu̱‑yo̱, ni̱ ka̱nastúu yu̱án‑de. Te ni̱ ka̱naku̱xndíi sɨkɨ̱‑dé ja̱ ná kúu̱‑de. Te ni̱ ka̱ja'ni‑ún‑de jika̱ cruz.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ko máá‑ná jíná'an‑ná, ni̱ ka̱ñukuu iní‑ná ja̱ máá‑de kúu cha̱a ja̱ náma ñuu̱ Israel núú. Te ni̱ ndɨ'ɨ ta̱ká tiñu yá'a, te vina ni̱ kuu uni̱ kɨvɨ̱ já ní kuu ta̱ká tiñu‑ún.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ko sava ñasɨ́'ɨ́ íó jíín‑ná jíná'an‑ná, suni ni̱ ka̱síyú'ú‑ña‑ná, chi ja̱ñá'a̱n xaa̱n ní ja̱ngoyo‑ña yaú kava‑ún.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Te tú ní kánani'i̱n‑ñá yikɨ kúñu‑de. Te ni̱ cha̱koyo‑ña te áchí‑ña já ní kajini̱‑ña já ní kenda koyo ndajá'a̱ ándɨ́vɨ́ núu̱‑ñá. Te ni̱ kaka'a̱n ndajá'a̱‑ún jíín‑ña já chakú‑de.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Te ni̱ kaja'a̱n sava tá'an‑ná onde̱ yau̱ kava‑ún. Te ni̱ kajini̱‑de nátu̱'un ni̱ kaka'a̱n ña'an‑ún. Ko tú ní kájini̱ kutɨ‑dé nuu̱ máá cháa‑ún. Achí‑de.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Cha̱a xíní ñáá kákuu‑ró. Xaa̱n úun ini̱ añú‑ro̱ já kándíja‑ró táká tu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Á tú kánúú já ndó'o Cristo tu̱ndó'o yá'a te vásá ndɨ́vɨ‑ya̱ núu̱ ndúñá'nu‑ya̱ náún. Achí‑ya̱.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Te ni̱ kejá'á‑yá onde̱ tu̱'un Moisés jíín tú'un cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios, te ni̱ jani kájí‑yá ta̱ká tu̱'un tutu̱ ii̱ núu̱‑dé ja̱ ká'a̱n tu̱'un máá‑yá.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Te ni̱ ka̱kuyani‑de rancho nuu̱ kája'a̱n‑de‑ún. Te máá‑yá ni̱ sá'a‑ya̱ nátu̱'un ki'i̱n jíká‑ga̱‑ya̱.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ko máá‑de ni̱ ka̱stétuu‑de‑ya̱, ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Kendo̱o‑ní jíín‑ná, chi̱ a kua̱'ini te kua̱kuxkɨ́'vɨ̱, áchí‑de. Yúan‑na te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ já kéndo̱o‑ya̱ jíín‑de.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Te nuu̱ ní ka̱jungo̱o‑de ja̱ kée‑dé staa̱, te ni̱ ki'in‑ya̱ stáa̱‑ún, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá. Te ni̱ ja'ncha̱ sava‑ya̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱‑dé jíná'an‑de.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Yúan‑na te nátu̱'un ni̱ ka̱nanuña nduchi‑dé. Te ni̱ ka̱nakuni̱‑de‑ya̱. Ko ii̱‑ní ni̱ kuxio‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n máá‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱ ní tá'u'u̱ ini̱ añú‑yo̱ ja̱ níni jáni‑ya̱ tú'un nuu̱‑yo̱ íchi‑ún nuu̱ ní juña‑ya̱ tutú ii̱ núu̱‑yo̱.
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Te suni hora‑ún ni̱ ka̱ndukuiñi̱‑de. Te kua̱no'on‑dé ichi ñúu̱ Jerusalén. Te yúan ni̱ ka̱naketá'an‑de jíín uxí ɨɨn‑ga̱ cha̱a‑ún ká'i̱in tútú‑de jíín sáva‑ga̱ tá'an‑de.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Ja̱ndáa̱ ja̱kútɨ a ni̱ nachaku̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te a ni̱ ndenda ndiji̱n‑ya̱ núu̱ Simón. Achí‑de.
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Yúan‑na te ndendúú cha̱a‑ún, ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de ndasa ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín‑yá ichi‑ún. Te ndasa ni̱ ka̱nakuni̱‑de nuu̱‑yá nuu̱ ní ja'ncha̱ sava‑ya̱ stáa̱.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Te nini kándatu̱'ún‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ jukuiñi̱‑ni máá‑yá sava ma̱'ñú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ma̱ kúkuí'a̱ ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró, áchí‑ya̱.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ko máá‑de, ni̱ kayu̱'ú‑de. Te ni̱ ka̱ndakoto i̱o‑de. Te kájani ini̱‑de ja̱ ɨ́ɨn añú kúu‑ya̱.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ko máá‑yá ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ káyu̱'ú‑ro̱. Naja̱ súan kájani ini̱‑ro̱.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Nde̱'é ndá'a‑rí jíín já'a̱‑rí, te kuni̱‑ro̱ já máá‑rí kúu. Tɨɨn ruu̱ te kuni̱‑ro̱, chi̱ ɨɨn añú tú ñáva̱'a ku̱ñu ni yikɨ nátu̱'un kánde̱'é‑ró já ñáva̱'a máá‑rí. Achí‑ya̱.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Te ni̱ kuu ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ stá'a̱n‑ya̱ ndá'a‑yá ja'a̱‑yá nuu̱‑dé jíná'an‑de.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Te va̱sa kákusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de, ko tú ní kákandíja va̱'a‑de. Te yu̱án ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ió ja̱ kée‑rí yá'a xí túu, áchí‑ya̱.
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Yúan‑na te ni̱ kaja̱'a‑de ɨɨn ti̱yáká táú núu̱‑yá, jíín ɨ́ɨn yoko̱ ja̱ ñú'un ndu̱xi.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Te ni̱ ki'in‑ya̱ ní yee‑yá nuu̱‑dé jíná'an‑de.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ya̱'á kúu ta̱ká tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ná ni̱ kanchaa̱‑ri̱ jíín‑ró sáá, ja̱ kánúú skíkuu ta̱ká tu̱'un‑ri̱ ja̱ yóso núu̱ tutú ley Moisés, jíín núu̱ tutú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios jíín núu̱ tutú Salmo. Achí‑ya̱.
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Te ni̱ juña‑ya̱ já jiní tuní‑de jíná'an‑de, náva̱'a kuu juku̱'un ini̱‑de tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Súan yóso núu̱ tutú ja̱ ndó'o Cristo, te nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱ má'ñú ndɨ́yi.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 Te jíín sɨ́'vɨ́‑yá ná kuichá tu̱'un nuu̱ táká ña̱yɨvɨ já ná nákani ini̱‑i, náva̱'a koo tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ táká kua̱chi‑i. Te kejá'á tú'un yá'a onde̱ ñuu̱ Jerusalén ki'i̱n.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Máá‑ró kákuu cha̱a kani ndaa̱ tu̱'un yá'a.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Te vina tájí‑rí ja̱ ní keyu'u Táa̱‑ri̱. Te kii sɨkɨ̱‑ro̱ jíná'an‑ró. Ko kendo̱o‑ró iní ñuu̱ Jerusalén onde̱ ná kú'un‑ró fuerza ja̱ kíi onde̱ andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Yúan‑na te ni̱ kiñi'in‑ya̱‑dé kua'a̱n‑ya̱ jíín‑de onde̱ ñuu̱ Betania. Te yúan ni̱ kañaa‑ya̱ ndá'a‑yá. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑yá ja'a̱‑dé jíná'an‑de.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Te nini jikán ta'u̱‑yá ja'a̱‑dé, te ni̱ kuxio‑ni‑ya̱ núu̱‑dé, ni̱ ndaa‑ni‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Te máá‑de, ni̱ ka̱chiñú'ún‑de‑ya̱. Yúan‑na te ni̱ ka̱naxíó káva‑de káno'o̱n‑de ñuu̱ Jerusalén kákusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Te nene̱ ni̱ ka'i̱in‑de ini̱ ve̱'e ii̱ kájika̱n ta'u̱‑dé te kánakana jaa‑de Dios. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.