Lucas 23
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndonda ndɨ'ɨ‑de ni̱ kaja̱nchaka‑de‑ya̱ núu̱ Pilato.
1 Em seguida o grupo todo se levantou e levou Jesus para Pilatos.
2 Te ni̱ kejá'á‑de kásátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá: Cha̱a yá'a ni̱ kani'i̱n‑ná‑de ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱. Te tú já'a‑de tu̱'un kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César. Te ká'a̱n‑de ja̱ máá‑de kúu Cristo Rey, áchí.
2 Lá, começaram a acusá-lo, dizendo: — Pegamos este homem tentando fazer o nosso povo se revoltar, dizendo a eles que não pagassem impostos ao Imperador e afirmando que ele é o
3 Yúan‑na te Pilato, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de. Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Aí Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Te ni̱ kachi̱ Pilato jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a, áchí‑de.
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: — Não encontro nenhum motivo para condenar este homem.
5 Ko máá cháa‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n‑de: Xaa̱n kúvaa̱ ña̱yɨvɨ sá'a‑de jíín tú'un stá'a̱n‑de nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, ni̱ kejá'á‑de onde̱ ñuu̱ Galilea te ni̱ kenda‑de onde̱ yá'a, áchí‑de.
5 Mas eles insistiram: — Ele está causando desordem entre o povo em toda a Judeia. Ele começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Yúan‑na te Pilato, ja̱ ní jini so̱'o‑de ja̱ Galilea káka'a̱n, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de nú cha̱a ñuu̱ Galilea kúu‑ya̱.
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou: — Este homem é da Galileia?
7 Te nuu̱ ní juku̱'un ini̱‑de ja̱ ndá'a Herodes yí'i ñuu̱‑ya̱, te ni̱ tájí‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Herodes chi̱ kɨvɨ̱‑ún suni kándee Herodes ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
7 Quando soube que Jesus era da região governada por Herodes, Pilatos o mandou para ele, pois Herodes também estava em Jerusalém naquela ocasião.
8 Te nuu̱ ní jini̱ Herodes nuu̱ Jesús, ni̱ kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de, chi̱ íó kua'a̱ kɨvɨ́ kuní‑de nde̱'é‑de nuu̱‑yá, chi ni̱ jini tu̱'un‑de kua'a̱ tú'un sɨkɨ̱‑yá. Te ñúkuu ini̱‑de ja̱ sá'a‑ya̱ ɨ́ɨn tuni̱ nuu̱‑dé.
8 Herodes ficou muito contente quando viu Jesus, pois tinha ouvido falar a respeito dele e fazia muito tempo que queria vê-lo. Ele desejava ver Jesus fazer algum milagre.
9 Te xaa̱n ní xndichí‑de‑ya̱. Ko tú ni ɨɨn tu̱'un ní xndíó káni‑ya̱ núu̱‑dé.
9 Então fez muitas perguntas a Jesus, mas ele não respondeu nada.
10 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a káchaa tutu̱, ká'i̱in‑de yúan, kásátú'ún téyíí‑ga̱‑de sɨkɨ̱‑yá.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei se apresentaram e fizeram acusações muito fortes contra Jesus.
11 Yúan‑na te Herodes jíín soldado‑de, ni̱ kasándɨva̱'a‑de jíín‑yá. Te ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma tɨ́ndu̱'á. Te ni̱ na̱tájí tuku‑de‑ya̱ kuáno'on‑yá nuu̱ Pilato.
11 Herodes e os seus soldados zombaram de Jesus e o trataram com desprezo. Puseram nele uma capa luxuosa e o mandaram de volta para Pilatos.
12 Te suni máá kɨvɨ́‑ún, ni̱ ka̱nakuni̱ mani̱ tá'an Herodes jíín Pilato, chi̱ aná'án chi̱ kájito u'u̱ tá'an‑de núú.
12 Naquele dia Herodes e Pilatos, que antes eram inimigos, se tornaram amigos.
13 Yúan‑na te ni̱ kana Pilato xini̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín táká cha̱a kákuu jefe jíín táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱ndutútú‑i.
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, os líderes judeus e o povo
14 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ni̱ ka̱kinchaka‑ró cháa yá'a nuu̱‑rí, ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ro̱. Te vina a ni̱ xndichí‑ri̱‑de jíto nuu̱ máá‑ró. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé nátu̱'un kásátú'ún‑ró,
14 e disse: — Vocês me trouxeram este homem e disseram que ele estava atiçando o povo para fazer uma revolta. Pois eu já lhe fiz várias perguntas diante de todos vocês, mas não encontrei nele nenhuma culpa dessas coisas de que vocês o acusam.
15 te ni Herodes, chi ni̱ tájí‑rí‑de ni̱ ja'a̱n‑de yúan. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑de ja̱ ká'ni‑yo‑dé.
15 Herodes também não encontrou nada contra ele e por isso o mandou de volta para nós. Assim, é claro que este homem não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Núsáá te ná xndó'o‑ri̱‑de te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí‑de.
16 Eu vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
17 Chi̱ ndɨta'a̱n viko‑ún kánúú já sía̱‑de ɨɨn preso.
17 [Na Festa da Páscoa, Pilatos tinha o costume de soltar algum preso, a pedido do povo.]
18 Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ɨɨn núú‑ni ni̱ ka̱kana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a yá'a. Te sía̱‑ní Barrabás ná kí'i̱n‑de, áchí‑i.
18 Aí toda a multidão começou a gritar: — Mata esse homem! Solta Barrabás para nós!
19 Te Barrabás, kándee‑de veka̱a kua̱chi ja̱ ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te ni̱ ja'ni‑dé ɨɨn ndɨ̱yi.
19 Barrabás tinha sido preso por causa de uma revolta na cidade e por assassinato.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku Pilato jíín‑i, chi̱ sía̱‑de Jesús kuní‑de núú.
20 Então Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez com a multidão.
21 Ko máá‑i ni̱ kakana jaa tuku‑i: Ka'ni‑ní‑de jika̱ cruz, kata kaa‑ní‑de, áchí‑i.
21 Mas eles gritavam mais ainda: — Crucifica! Crucifica!
22 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑de jíín‑i vuelta uni̱: Te na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a cha̱a yá'a vii. Tú ní'i̱n kútɨ‑rí ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de. Núsáá te xndó'o‑ri̱‑de, te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí Pilato.
22 E Pilatos disse pela terceira vez: — Mas qual foi o crime dele? Não vejo neste homem nada que faça com que ele mereça a pena de morte. Vou mandar que ele seja chicoteado e depois o soltarei.
23 Ko ɨɨn jínu‑ni ni̱ ka̱kana jaa ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajika̱n‑i ja̱ ná kúu̱‑ya̱ jiká cruz. Te máá‑i jíín táká sutu̱ ñá'nu, ni̱ ka̱kana jaa téyíí‑i. Te yu̱án ní kundéé‑i jíín Pilato.
23 Porém eles continuaram a gritar bem alto, pedindo que Jesus fosse crucificado; e a gritaria deles venceu.
24 Yúan‑na te Pilato, ni̱ sándaa̱‑de ja̱ ná kúu ja̱ ní kajika̱n‑i.
24 Pilatos condenou Jesus à morte, como pediam.
25 Te ni̱ sía̱ Pilato cha̱a ni̱ ka̱ndee veka̱a sɨkɨ̱ já ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i te ni̱ ja'ni‑dé ndɨ̱yi. Chi̱ súan ni̱ kajika̱n ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑de Jesús nuu̱‑í ja̱ ná sá'a‑i ndasa kákuu ini̱ máá‑i jíín‑yá.
25 E soltou o homem que eles queriam — aquele que havia sido preso por causa de revolta e de assassinato. E entregou Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Te ni̱ ka̱kiñi'in‑i‑ya̱. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i ɨɨn cha̱a nání Simón ñuu̱ Cirene ja̱ vái‑de ichi rancho. Te ni̱ ka̱chaa‑i cruz sɨkɨ̱‑dé. Te ndíso‑de kua'a̱n‑de yata̱ Jesús.
26 Então os soldados levaram Jesus. No caminho, eles encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, que vinha do campo. Agarraram Simão e o obrigaram a carregar a cruz, seguindo atrás de Jesus.
27 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín ñá'an, ni̱ kandiki̱n‑i yata̱‑yá. Te ña'an‑ún, kánde'e̱‑ña te kákana jíkó'ó‑ña já'a̱‑yá.
27 Uma grande multidão o seguia. Nela havia algumas mulheres que choravam e se lamentavam por causa dele.
28 Ko máá Jesús, ni̱ xíó kóto‑ya̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Se̱'e ñuu̱ Jerusalén, ma̱ ndé'e̱‑ro̱ já'a̱‑rí. Nde'e̱ ja'a̱ máá‑ró jíín já'a̱ sé'e‑ró jíná'an‑i.
28 Jesus virou-se para elas e disse:
29 Te kuni so̱'o‑ró, chi̱ chaa̱ kɨvɨ̱ já ká'a̱n‑i: Xáán ndatu̱ ña'an numá, jíín já tú ní skáku se̱'e, jíín já tú ní skáxin‑í, achi̱‑i.
29 Porque chegarão os dias em que todos vão dizer: “Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos, que nunca deram à luz e que nunca amamentaram!”
30 Yúan‑na te ka'a̱n ña̱yɨvɨ jíín táká yuku: Ndua̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱. Te suni jíín táká tɨnduu̱: Kasu̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱, achi̱‑i.
30 Chegará o tempo em que todos vão dizer às montanhas: “Caiam em cima de nós!” E dirão também aos montes: “Nos cubram!”
31 Chi̱ nú jíín yúnu yí'í kásá'a‑de tiñu yá'a, te ndasa sá'a‑de jíín yúnu íchí núsáá, áchí‑ya̱.
31 Porque, se isso tudo é feito quando a lenha está verde, o que acontecerá, então, quando ela estiver seca?
32 Te suni ni̱ i̱o uu̱ cha̱a ká'i̱o kua̱chi kája'a̱n‑de jíín‑yá ja̱ kúu̱‑de.
32 Levaram também dois criminosos para serem mortos com Jesus.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑i jíín‑yá tɨnduu̱ nání yíkɨ xiní, te yúan ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká cruz. Te suni ni̱ ka̱jata kaa‑i ndendúú cha̱a ká'i̱o kua̱chi‑ún, ɨɨn‑de ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱‑de ichi ndávésé‑yá.
33 Quando chegaram ao lugar chamado “A Caveira”, ali crucificaram Jesus e junto com ele os dois criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Táa̱, sá'a‑ní tu̱ká'nu ini̱‑ní nuu̱‑í, chi̱ tú kájini̱‑i na̱ún kásá'a‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑yá, ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto sɨkɨ̱.
34 [Então Jesus disse: Em seguida, tirando a sorte com dados, os soldados repartiram entre si as roupas de Jesus.
35 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te cha̱a kákuñá'nu, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Sava ña̱yɨvɨ á ni̱ kuu ni̱ nama‑de. Ná náma‑de máá‑de, te nú Cristo I'a̱ ni̱ ka̱ji Dios kúu‑de, áchí‑de.
35 O povo ficou ali olhando, e os líderes judeus zombavam de Jesus, dizendo: — Ele salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o
36 Te soldado, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kandita‑de nuu̱‑yá. Te kája̱'a‑de vinagre ko'o‑ya̱.
36 Os soldados também zombavam de Jesus. Chegavam perto dele e lhe ofereciam vinho comum
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu rey ña̱yɨvɨ judío, te ná náma‑ró máá‑ró, áchí‑de.
37 e diziam: — Se você é o rei dos judeus, salve a você mesmo!
38 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn tutu̱ yoso sɨkɨ̱‑yá jíín yú'u griego, jíín latín, jíín hebreo: Ya̱'á kúu Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
38 Na cruz, acima da sua cabeça, estavam escritas as seguintes palavras: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Te ɨɨn máá cháa íó kua̱chi‑ún ja̱ ndíta kaa‑de, ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu Cristo, te ná náma‑ró máá‑ró te suni nama‑ró rúu̱ jíná'an‑ri̱ núsáá, áchí‑de.
39 Um dos criminosos que estavam crucificados ali insultava Jesus, dizendo: — Você não é o Messias? Então salve a você mesmo e a nós também!
40 Ko ɨnga̱‑de, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ tá'an‑de: Tú íó ja̱ jíñú'ún‑ró núu̱ Dios náún, chi̱ ɨɨn núú‑ni tá'nu̱ ndatu̱‑ro̱ jíín‑yá.
40 Porém o outro o repreendeu, dizendo: — Você não
41 Chi̱ máá‑yó, ja̱ndáa̱ va̱tu‑ni ndó'o‑yó yá'a, chi̱ súan kúta'u̱‑yo̱ táká tiñu ni̱ sá'a‑yó, Ko I'a̱ yá'a, tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑ya̱, áchí‑de.
41 A nossa condenação é justa, e por isso estamos recebendo o castigo que nós merecemos por causa das coisas que fizemos; mas ele não fez nada de mau.
42 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín Jesús: Nuku̱'un ini̱‑ní náá nú ni̱ najaa̱‑ní ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑ní tiñu, áchí‑de.
42 Então disse: — Jesus, lembre de mim quando o senhor vier como Rei!
43 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ vína te kunchaa̱‑ro̱ jíín‑rí nuu̱ jardín andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
43 Jesus respondeu:
44 Te nuu̱ ní kuu nátu̱'un ka̱xiuu̱, te ni̱ kuxkɨ́'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
44 Mais ou menos ao meio-dia o sol parou de brilhar, e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 Te ni̱ kutúún ndika̱ndii. Te sa'ma ndíta kaa ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ ndata̱ sáva sava.
45 E a cortina do Templo se rasgou pelo meio.
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Táa̱, ini̱ nda'a‑ní nákua̱'a‑ná añú‑ná, áchí‑ya̱. Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
46 Aí Jesus gritou bem alto: Depois de dizer isso, ele morreu.
47 Te cha̱a capitán, nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu, te ni̱ nakana jaa‑de Dios: Ndaa̱ ndija ja̱ cháa yá'a ɨɨn cha̱a ndaa̱ ni̱ kuu‑de, áchí‑de.
47 Quando o oficial do exército romano viu o que havia acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — De fato, este homem era inocente!
48 Te ndivii ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i kákani‑i ji̱kí jiká‑í kája'a̱n‑i.
48 Todos os que estavam reunidos ali para assistir àquele espetáculo viram o que havia acontecido e voltaram para casa, batendo no peito em sinal de tristeza.
49 Ko ta̱ká cha̱a kájini̱ tá'an jíín‑yá, jíín táká ña'an kándiki̱n‑ña‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, ká'i̱in jíká‑ña kánde̱'é‑ña táká tiñu yá'a.
49 Todos os amigos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, olhando tudo aquilo.
50 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání José, cha̱a vá'a cha̱a ndaa̱ kúu‑de. Te suni ɨɨn cha̱a junta kúu‑de.
50 — ausente —
51 Ko tú ní játa'a̱n ini̱‑de tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún junta‑ún ni tiñu ni̱ ka̱sándaa̱‑ún. Te ñuu̱ Arimatea ini̱ ñuu̱ Judea ncháá‑de. Te ñúkuu ini̱‑de koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
51 — ausente —
52 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús.
52 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus.
53 Te ni̱ janchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá. Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava nuu̱ tú kundu̱ji‑ga̱ ni ɨɨn ndɨyi.
53 Então tirou o corpo da cruz e o enrolou num lençol de linho. Depois o colocou num túmulo cavado na rocha, que nunca havia sido usado.
54 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún koo viko Pascua. Te a yani kundiji̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
54 Isso foi na sexta-feira, e já estava para começar o sábado.
55 Te ña'an ní kikoyo jíín‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, káindiki̱n‑ña̱ José kua'a̱n‑ña jíín‑de. Te ni̱ kajini̱‑ña yaú kava‑ún nuu̱ ní yu̱ji yikɨ kúñu‑ya̱.
55 As mulheres que haviam seguido Jesus desde a Galileia foram com José e viram o túmulo e como Jesus tinha sido colocado ali.
56 Te ni̱ ka̱naxíó káva‑ña káno'o̱n‑ña. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑ña jí'o jíín perfume, te ni̱ kandéta̱tú‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú tíñu ley.
56 Depois voltaram para casa e prepararam perfumes e óleos para passar no corpo dele. E no sábado elas descansaram, conforme a
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.