Lucas 23
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndonda ndɨ'ɨ‑de ni̱ kaja̱nchaka‑de‑ya̱ núu̱ Pilato.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Te ni̱ kejá'á‑de kásátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá: Cha̱a yá'a ni̱ kani'i̱n‑ná‑de ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱. Te tú já'a‑de tu̱'un kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César. Te ká'a̱n‑de ja̱ máá‑de kúu Cristo Rey, áchí.
2 E ali começaram a acusá-lo, dizendo: — Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, impedindo que se pague imposto a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Yúan‑na te Pilato, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de. Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Então Pilatos perguntou a Jesus: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
4 Te ni̱ kachi̱ Pilato jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a, áchí‑de.
4 Então Pilatos disse aos principais sacerdotes e às multidões: — Não vejo neste homem crime algum.
5 Ko máá cháa‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n‑de: Xaa̱n kúvaa̱ ña̱yɨvɨ sá'a‑de jíín tú'un stá'a̱n‑de nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, ni̱ kejá'á‑de onde̱ ñuu̱ Galilea te ni̱ kenda‑de onde̱ yá'a, áchí‑de.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: — Ele agita o povo, ensinando por toda a Judeia. Começou na Galileia e agora chegou aqui.
6 Yúan‑na te Pilato, ja̱ ní jini so̱'o‑de ja̱ Galilea káka'a̱n, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de nú cha̱a ñuu̱ Galilea kúu‑ya̱.
6 Quando Pilatos ouviu isso, perguntou se o homem era galileu.
7 Te nuu̱ ní juku̱'un ini̱‑de ja̱ ndá'a Herodes yí'i ñuu̱‑ya̱, te ni̱ tájí‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Herodes chi̱ kɨvɨ̱‑ún suni kándee Herodes ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
7 Ao saber que Jesus era da região governada por Herodes, e estando este em Jerusalém naqueles dias, Pilatos enviou Jesus a Herodes.
8 Te nuu̱ ní jini̱ Herodes nuu̱ Jesús, ni̱ kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de, chi̱ íó kua'a̱ kɨvɨ́ kuní‑de nde̱'é‑de nuu̱‑yá, chi ni̱ jini tu̱'un‑de kua'a̱ tú'un sɨkɨ̱‑yá. Te ñúkuu ini̱‑de ja̱ sá'a‑ya̱ ɨ́ɨn tuni̱ nuu̱‑dé.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito contente, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a respeito dele. Esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Te xaa̱n ní xndichí‑de‑ya̱. Ko tú ni ɨɨn tu̱'un ní xndíó káni‑ya̱ núu̱‑dé.
9 E de muitas maneiras o interrogava, mas Jesus não lhe respondia nada.
10 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a káchaa tutu̱, ká'i̱in‑de yúan, kásátú'ún téyíí‑ga̱‑de sɨkɨ̱‑yá.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com veemência.
11 Yúan‑na te Herodes jíín soldado‑de, ni̱ kasándɨva̱'a‑de jíín‑yá. Te ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma tɨ́ndu̱'á. Te ni̱ na̱tájí tuku‑de‑ya̱ kuáno'on‑yá nuu̱ Pilato.
11 Mas Herodes, juntamente com os seus soldados, tratou Jesus com desprezo. E, para zombar de Jesus, mandou que o vestissem com um manto luxuoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Te suni máá kɨvɨ́‑ún, ni̱ ka̱nakuni̱ mani̱ tá'an Herodes jíín Pilato, chi̱ aná'án chi̱ kájito u'u̱ tá'an‑de núú.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois antes eram inimigos.
13 Yúan‑na te ni̱ kana Pilato xini̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín táká cha̱a kákuu jefe jíín táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱ndutútú‑i.
13 Pilatos, então, reuniu os principais sacerdotes, as autoridades e o povo
14 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ni̱ ka̱kinchaka‑ró cháa yá'a nuu̱‑rí, ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ro̱. Te vina a ni̱ xndichí‑ri̱‑de jíto nuu̱ máá‑ró. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé nátu̱'un kásátú'ún‑ró,
14 e lhes disse: — Vocês me apresentaram este homem como sendo um agitador do povo. Mas, tendo-o interrogado na presença de vocês, nada verifiquei contra ele dos crimes de que vocês o acusam.
15 te ni Herodes, chi ni̱ tájí‑rí‑de ni̱ ja'a̱n‑de yúan. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑de ja̱ ká'ni‑yo‑dé.
15 Nem mesmo Herodes, pois o mandou de volta para cá. Assim, é claro que ele não fez nada que mereça a pena de morte.
16 Núsáá te ná xndó'o‑ri̱‑de te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí‑de.
16 Portanto, após castigá-lo, ordenarei que seja solto.
17 Chi̱ ndɨta'a̱n viko‑ún kánúú já sía̱‑de ɨɨn preso.
17 [E ele era obrigado a soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ɨɨn núú‑ni ni̱ ka̱kana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a yá'a. Te sía̱‑ní Barrabás ná kí'i̱n‑de, áchí‑i.
18 Toda a multidão, porém, gritava: — Fora com este! Solte-nos Barrabás!
19 Te Barrabás, kándee‑de veka̱a kua̱chi ja̱ ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te ni̱ ja'ni‑dé ɨɨn ndɨ̱yi.
19 Barrabás estava preso por causa de uma revolta na cidade e também por homicídio.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku Pilato jíín‑i, chi̱ sía̱‑de Jesús kuní‑de núú.
20 Pilatos, querendo soltar Jesus, falou outra vez ao povo.
21 Ko máá‑i ni̱ kakana jaa tuku‑i: Ka'ni‑ní‑de jika̱ cruz, kata kaa‑ní‑de, áchí‑i.
21 Eles, porém, gritavam mais ainda: — Crucifique! Crucifique-o!
22 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑de jíín‑i vuelta uni̱: Te na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a cha̱a yá'a vii. Tú ní'i̱n kútɨ‑rí ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de. Núsáá te xndó'o‑ri̱‑de, te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí Pilato.
22 Então, pela terceira vez, Pilatos lhes perguntou: — Que mal fez este? De fato, não achei nada contra ele para condená-lo à morte. Portanto, depois de o castigar, mandarei soltá-lo.
23 Ko ɨɨn jínu‑ni ni̱ ka̱kana jaa ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajika̱n‑i ja̱ ná kúu̱‑ya̱ jiká cruz. Te máá‑i jíín táká sutu̱ ñá'nu, ni̱ ka̱kana jaa téyíí‑i. Te yu̱án ní kundéé‑i jíín Pilato.
23 Mas eles insistiam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o clamor deles prevaleceu.
24 Yúan‑na te Pilato, ni̱ sándaa̱‑de ja̱ ná kúu ja̱ ní kajika̱n‑i.
24 Então Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Te ni̱ sía̱ Pilato cha̱a ni̱ ka̱ndee veka̱a sɨkɨ̱ já ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i te ni̱ ja'ni‑dé ndɨ̱yi. Chi̱ súan ni̱ kajika̱n ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑de Jesús nuu̱‑í ja̱ ná sá'a‑i ndasa kákuu ini̱ máá‑i jíín‑yá.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da revolta e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Te ni̱ ka̱kiñi'in‑i‑ya̱. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i ɨɨn cha̱a nání Simón ñuu̱ Cirene ja̱ vái‑de ichi rancho. Te ni̱ ka̱chaa‑i cruz sɨkɨ̱‑dé. Te ndíso‑de kua'a̱n‑de yata̱ Jesús.
26 E, enquanto o conduziam, eles agarraram um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín ñá'an, ni̱ kandiki̱n‑i yata̱‑yá. Te ña'an‑ún, kánde'e̱‑ña te kákana jíkó'ó‑ña já'a̱‑yá.
27 Uma grande multidão de povo o seguia, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Ko máá Jesús, ni̱ xíó kóto‑ya̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Se̱'e ñuu̱ Jerusalén, ma̱ ndé'e̱‑ro̱ já'a̱‑rí. Nde'e̱ ja'a̱ máá‑ró jíín já'a̱ sé'e‑ró jíná'an‑i.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse:
29 Te kuni so̱'o‑ró, chi̱ chaa̱ kɨvɨ̱ já ká'a̱n‑i: Xáán ndatu̱ ña'an numá, jíín já tú ní skáku se̱'e, jíín já tú ní skáxin‑í, achi̱‑i.
29 Porque virão dias em que se dirá: “Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.”
30 Yúan‑na te ka'a̱n ña̱yɨvɨ jíín táká yuku: Ndua̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱. Te suni jíín táká tɨnduu̱: Kasu̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱, achi̱‑i.
30 Nesses dias, dirão aos montes: “Caiam em cima de nós!” E às colinas: “Cubram-nos!”
31 Chi̱ nú jíín yúnu yí'í kásá'a‑de tiñu yá'a, te ndasa sá'a‑de jíín yúnu íchí núsáá, áchí‑ya̱.
31 Porque, se isto é feito com a madeira verde, o que será da madeira seca?
32 Te suni ni̱ i̱o uu̱ cha̱a ká'i̱o kua̱chi kája'a̱n‑de jíín‑yá ja̱ kúu̱‑de.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com Jesus.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑i jíín‑yá tɨnduu̱ nání yíkɨ xiní, te yúan ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká cruz. Te suni ni̱ ka̱jata kaa‑i ndendúú cha̱a ká'i̱o kua̱chi‑ún, ɨɨn‑de ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱‑de ichi ndávésé‑yá.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à sua direita, outro à sua esquerda.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Táa̱, sá'a‑ní tu̱ká'nu ini̱‑ní nuu̱‑í, chi̱ tú kájini̱‑i na̱ún kásá'a‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑yá, ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto sɨkɨ̱.
34 Mas Jesus dizia: Então, para repartir as roupas dele, lançaram sortes.
35 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te cha̱a kákuñá'nu, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Sava ña̱yɨvɨ á ni̱ kuu ni̱ nama‑de. Ná náma‑de máá‑de, te nú Cristo I'a̱ ni̱ ka̱ji Dios kúu‑de, áchí‑de.
35 O povo estava ali e observava tudo. Também as autoridades zombavam e diziam: — Salvou os outros. Que salve a si mesmo, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Te soldado, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kandita‑de nuu̱‑yá. Te kája̱'a‑de vinagre ko'o‑ya̱.
36 Igualmente os soldados zombavam dele e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu rey ña̱yɨvɨ judío, te ná náma‑ró máá‑ró, áchí‑de.
37 — Se você é o rei dos judeus, salve a si mesmo.
38 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn tutu̱ yoso sɨkɨ̱‑yá jíín yú'u griego, jíín latín, jíín hebreo: Ya̱'á kúu Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
38 Acima de Jesus estava a seguinte inscrição: “ Este é o Rei dos Judeus ”.
39 Te ɨɨn máá cháa íó kua̱chi‑ún ja̱ ndíta kaa‑de, ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu Cristo, te ná náma‑ró máá‑ró te suni nama‑ró rúu̱ jíná'an‑ri̱ núsáá, áchí‑de.
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra Jesus, dizendo: — Você não é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também.
40 Ko ɨnga̱‑de, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ tá'an‑de: Tú íó ja̱ jíñú'ún‑ró núu̱ Dios náún, chi̱ ɨɨn núú‑ni tá'nu̱ ndatu̱‑ro̱ jíín‑yá.
40 Porém o outro malfeitor o repreendeu, dizendo: — Você nem ao menos teme a Deus, estando sob igual sentença?
41 Chi̱ máá‑yó, ja̱ndáa̱ va̱tu‑ni ndó'o‑yó yá'a, chi̱ súan kúta'u̱‑yo̱ táká tiñu ni̱ sá'a‑yó, Ko I'a̱ yá'a, tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑ya̱, áchí‑de.
41 A nossa punição é justa, porque estamos recebendo o castigo que os nossos atos merecem; mas este não fez mal nenhum.
42 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín Jesús: Nuku̱'un ini̱‑ní náá nú ni̱ najaa̱‑ní ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑ní tiñu, áchí‑de.
42 E acrescentou: — Jesus, lembre-se de mim quando você vier no seu Reino.
43 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ vína te kunchaa̱‑ro̱ jíín‑rí nuu̱ jardín andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
43 Jesus lhe respondeu:
44 Te nuu̱ ní kuu nátu̱'un ka̱xiuu̱, te ni̱ kuxkɨ́'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
44 Já era quase meio-dia, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
45 Te ni̱ kutúún ndika̱ndii. Te sa'ma ndíta kaa ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ ndata̱ sáva sava.
45 E o véu do santuário se rasgou pelo meio.
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Táa̱, ini̱ nda'a‑ní nákua̱'a‑ná añú‑ná, áchí‑ya̱. Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
46 Então Jesus clamou em alta voz: E, dito isto, expirou.
47 Te cha̱a capitán, nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu, te ni̱ nakana jaa‑de Dios: Ndaa̱ ndija ja̱ cháa yá'a ɨɨn cha̱a ndaa̱ ni̱ kuu‑de, áchí‑de.
47 O centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: — Verdadeiramente este homem era justo.
48 Te ndivii ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i kákani‑i ji̱kí jiká‑í kája'a̱n‑i.
48 E todas as multidões reunidas para aquele espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se, batendo no peito.
49 Ko ta̱ká cha̱a kájini̱ tá'an jíín‑yá, jíín táká ña'an kándiki̱n‑ña‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, ká'i̱in jíká‑ña kánde̱'é‑ña táká tiñu yá'a.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia ficaram de longe, contemplando estas coisas.
50 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání José, cha̱a vá'a cha̱a ndaa̱ kúu‑de. Te suni ɨɨn cha̱a junta kúu‑de.
50 E eis que havia um homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo,
51 Ko tú ní játa'a̱n ini̱‑de tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún junta‑ún ni tiñu ni̱ ka̱sándaa̱‑ún. Te ñuu̱ Arimatea ini̱ ñuu̱ Judea ncháá‑de. Te ñúkuu ini̱‑de koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
51 que não tinha concordado com o plano e a ação dos outros; era natural de Arimateia, cidade dos judeus, e esperava o Reino de Deus.
52 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús.
52 Ele foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus.
53 Te ni̱ janchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá. Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava nuu̱ tú kundu̱ji‑ga̱ ni ɨɨn ndɨyi.
53 E, tirando-o da cruz, envolveu-o num lençol de linho e o depositou num túmulo aberto numa rocha, onde ninguém havia sido sepultado ainda.
54 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún koo viko Pascua. Te a yani kundiji̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
54 Era o dia da preparação, e o sábado estava para começar.
55 Te ña'an ní kikoyo jíín‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, káindiki̱n‑ña̱ José kua'a̱n‑ña jíín‑de. Te ni̱ kajini̱‑ña yaú kava‑ún nuu̱ ní yu̱ji yikɨ kúñu‑ya̱.
55 As mulheres que tinham vindo com Jesus desde a Galileia seguiram José e viram o túmulo e como o corpo foi colocado ali.
56 Te ni̱ ka̱naxíó káva‑ña káno'o̱n‑ña. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑ña jí'o jíín perfume, te ni̱ kandéta̱tú‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú tíñu ley.
56 Então se retiraram para preparar óleos aromáticos e perfumes. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.