Lucas 23

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndonda ndɨ'ɨ‑de ni̱ kaja̱nchaka‑de‑ya̱ núu̱ Pilato.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Te ni̱ kejá'á‑de kásátú'ún‑de sɨkɨ̱‑yá: Cha̱a yá'a ni̱ kani'i̱n‑ná‑de ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ ñúu̱‑yo̱. Te tú já'a‑de tu̱'un kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César. Te ká'a̱n‑de ja̱ máá‑de kúu Cristo Rey, áchí.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Yúan‑na te Pilato, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de. Te máá‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ká'a̱n ndaa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Te ni̱ kachi̱ Pilato jíín táká sutu̱ ñá'nu jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Tú ni ɨɨn kua̱chi ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱ cháa yá'a, áchí‑de.
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ko máá cháa‑ún, ví'í‑gá ni̱ kaka'a̱n‑de: Xaa̱n kúvaa̱ ña̱yɨvɨ sá'a‑de jíín tú'un stá'a̱n‑de nɨ́ɨ́ ñúu̱ Judea, ni̱ kejá'á‑de onde̱ ñuu̱ Galilea te ni̱ kenda‑de onde̱ yá'a, áchí‑de.
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Yúan‑na te Pilato, ja̱ ní jini so̱'o‑de ja̱ Galilea káka'a̱n, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de nú cha̱a ñuu̱ Galilea kúu‑ya̱.
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Te nuu̱ ní juku̱'un ini̱‑de ja̱ ndá'a Herodes yí'i ñuu̱‑ya̱, te ni̱ tájí‑de‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Herodes chi̱ kɨvɨ̱‑ún suni kándee Herodes ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Te nuu̱ ní jini̱ Herodes nuu̱ Jesús, ni̱ kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑de, chi̱ íó kua'a̱ kɨvɨ́ kuní‑de nde̱'é‑de nuu̱‑yá, chi ni̱ jini tu̱'un‑de kua'a̱ tú'un sɨkɨ̱‑yá. Te ñúkuu ini̱‑de ja̱ sá'a‑ya̱ ɨ́ɨn tuni̱ nuu̱‑dé.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Te xaa̱n ní xndichí‑de‑ya̱. Ko tú ni ɨɨn tu̱'un ní xndíó káni‑ya̱ núu̱‑dé.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Te ta̱ká sutu̱ ñá'nu jíín táká cha̱a káchaa tutu̱, ká'i̱in‑de yúan, kásátú'ún téyíí‑ga̱‑de sɨkɨ̱‑yá.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Yúan‑na te Herodes jíín soldado‑de, ni̱ kasándɨva̱'a‑de jíín‑yá. Te ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ chu'un‑de‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma tɨ́ndu̱'á. Te ni̱ na̱tájí tuku‑de‑ya̱ kuáno'on‑yá nuu̱ Pilato.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Te suni máá kɨvɨ́‑ún, ni̱ ka̱nakuni̱ mani̱ tá'an Herodes jíín Pilato, chi̱ aná'án chi̱ kájito u'u̱ tá'an‑de núú.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Yúan‑na te ni̱ kana Pilato xini̱ táká sutu̱ ñá'nu, jíín táká cha̱a kákuu jefe jíín táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka̱ndutútú‑i.
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Ni̱ ka̱kinchaka‑ró cháa yá'a nuu̱‑rí, ja̱ sáká núu‑de xini̱ ñáyɨvɨ, áchí‑ro̱. Te vina a ni̱ xndichí‑ri̱‑de jíto nuu̱ máá‑ró. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní ní'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé nátu̱'un kásátú'ún‑ró,
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 te ni Herodes, chi ni̱ tájí‑rí‑de ni̱ ja'a̱n‑de yúan. Te tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑de ja̱ ká'ni‑yo‑dé.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Núsáá te ná xndó'o‑ri̱‑de te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí‑de.
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Chi̱ ndɨta'a̱n viko‑ún kánúú já sía̱‑de ɨɨn preso.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ kuá'a̱‑ún, ɨɨn núú‑ni ni̱ ka̱kana jaa‑i: Ka'ni‑ní cha̱a yá'a. Te sía̱‑ní Barrabás ná kí'i̱n‑de, áchí‑i.
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Te Barrabás, kándee‑de veka̱a kua̱chi ja̱ ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i, te ni̱ ja'ni‑dé ɨɨn ndɨ̱yi.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku Pilato jíín‑i, chi̱ sía̱‑de Jesús kuní‑de núú.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Ko máá‑i ni̱ kakana jaa tuku‑i: Ka'ni‑ní‑de jika̱ cruz, kata kaa‑ní‑de, áchí‑i.
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑de jíín‑i vuelta uni̱: Te na̱ún kua̱chi ni̱ sá'a cha̱a yá'a vii. Tú ní'i̱n kútɨ‑rí ni ɨɨn kua̱chi sɨkɨ̱‑dé ja̱ kúu̱‑de. Núsáá te xndó'o‑ri̱‑de, te sía̱‑ri̱‑de ki'i̱n‑de. Achí Pilato.
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ko ɨɨn jínu‑ni ni̱ ka̱kana jaa ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajika̱n‑i ja̱ ná kúu̱‑ya̱ jiká cruz. Te máá‑i jíín táká sutu̱ ñá'nu, ni̱ ka̱kana jaa téyíí‑i. Te yu̱án ní kundéé‑i jíín Pilato.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Yúan‑na te Pilato, ni̱ sándaa̱‑de ja̱ ná kúu ja̱ ní kajika̱n‑i.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Te ni̱ sía̱ Pilato cha̱a ni̱ ka̱ndee veka̱a sɨkɨ̱ já ní xndónda‑de‑i ni̱ ka̱nakua̱tá'an máá‑i te ni̱ ja'ni‑dé ndɨ̱yi. Chi̱ súan ni̱ kajika̱n ña̱yɨvɨ‑ún. Te ni̱ nakua̱'a‑de Jesús nuu̱‑í ja̱ ná sá'a‑i ndasa kákuu ini̱ máá‑i jíín‑yá.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Te ni̱ ka̱kiñi'in‑i‑ya̱. Te ni̱ ka̱katɨɨn‑i ɨɨn cha̱a nání Simón ñuu̱ Cirene ja̱ vái‑de ichi rancho. Te ni̱ ka̱chaa‑i cruz sɨkɨ̱‑dé. Te ndíso‑de kua'a̱n‑de yata̱ Jesús.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín ñá'an, ni̱ kandiki̱n‑i yata̱‑yá. Te ña'an‑ún, kánde'e̱‑ña te kákana jíkó'ó‑ña já'a̱‑yá.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ko máá Jesús, ni̱ xíó kóto‑ya̱ núu̱‑ñá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Se̱'e ñuu̱ Jerusalén, ma̱ ndé'e̱‑ro̱ já'a̱‑rí. Nde'e̱ ja'a̱ máá‑ró jíín já'a̱ sé'e‑ró jíná'an‑i.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Te kuni so̱'o‑ró, chi̱ chaa̱ kɨvɨ̱ já ká'a̱n‑i: Xáán ndatu̱ ña'an numá, jíín já tú ní skáku se̱'e, jíín já tú ní skáxin‑í, achi̱‑i.
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Yúan‑na te ka'a̱n ña̱yɨvɨ jíín táká yuku: Ndua̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱. Te suni jíín táká tɨnduu̱: Kasu̱ sɨkɨ̱‑rí jíná'an‑ri̱, achi̱‑i.
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Chi̱ nú jíín yúnu yí'í kásá'a‑de tiñu yá'a, te ndasa sá'a‑de jíín yúnu íchí núsáá, áchí‑ya̱.
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Te suni ni̱ i̱o uu̱ cha̱a ká'i̱o kua̱chi kája'a̱n‑de jíín‑yá ja̱ kúu̱‑de.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Te ni̱ ja̱koyo‑i jíín‑yá tɨnduu̱ nání yíkɨ xiní, te yúan ni̱ ka̱jata kaa‑i‑ya̱ jiká cruz. Te suni ni̱ ka̱jata kaa‑i ndendúú cha̱a ká'i̱o kua̱chi‑ún, ɨɨn‑de ichi ndává'a‑ya̱, te ɨnga̱‑de ichi ndávésé‑yá.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Táa̱, sá'a‑ní tu̱ká'nu ini̱‑ní nuu̱‑í, chi̱ tú kájini̱‑i na̱ún kásá'a‑i, áchí‑ya̱. Te ni̱ ka̱ndátá‑i sa'ma‑yá, ni̱ ka̱sá'a‑i ɨɨn apuesto sɨkɨ̱.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Te ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan kánde̱'é‑i nuu̱‑yá. Te cha̱a kákuñá'nu, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Sava ña̱yɨvɨ á ni̱ kuu ni̱ nama‑de. Ná náma‑de máá‑de, te nú Cristo I'a̱ ni̱ ka̱ji Dios kúu‑de, áchí‑de.
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Te soldado, suni ni̱ ka̱sákátá‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱kandita‑de nuu̱‑yá. Te kája̱'a‑de vinagre ko'o‑ya̱.
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu rey ña̱yɨvɨ judío, te ná náma‑ró máá‑ró, áchí‑de.
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn tutu̱ yoso sɨkɨ̱‑yá jíín yú'u griego, jíín latín, jíín hebreo: Ya̱'á kúu Rey ña̱yɨvɨ judío, áchí.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Te ɨɨn máá cháa íó kua̱chi‑ún ja̱ ndíta kaa‑de, ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑de jíín‑yá: Nú máá‑ró kúu Cristo, te ná náma‑ró máá‑ró te suni nama‑ró rúu̱ jíná'an‑ri̱ núsáá, áchí‑de.
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ko ɨnga̱‑de, ni̱ ka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ tá'an‑de: Tú íó ja̱ jíñú'ún‑ró núu̱ Dios náún, chi̱ ɨɨn núú‑ni tá'nu̱ ndatu̱‑ro̱ jíín‑yá.
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Chi̱ máá‑yó, ja̱ndáa̱ va̱tu‑ni ndó'o‑yó yá'a, chi̱ súan kúta'u̱‑yo̱ táká tiñu ni̱ sá'a‑yó, Ko I'a̱ yá'a, tú ni ɨɨn kua̱chi ní sá'a‑ya̱, áchí‑de.
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín Jesús: Nuku̱'un ini̱‑ní náá nú ni̱ najaa̱‑ní ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑ní tiñu, áchí‑de.
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ vína te kunchaa̱‑ro̱ jíín‑rí nuu̱ jardín andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Te nuu̱ ní kuu nátu̱'un ka̱xiuu̱, te ni̱ kuxkɨ́'vɨ̱ nɨ́ɨ́ núu̱ ñú'un onde̱ ka̱'uni̱.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Te ni̱ kutúún ndika̱ndii. Te sa'ma ndíta kaa ini̱ ve̱'e ii̱, ni̱ ndata̱ sáva sava.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n jaa Jesús: Táa̱, ini̱ nda'a‑ní nákua̱'a‑ná añú‑ná, áchí‑ya̱. Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ji'i̱‑ni‑ya̱.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Te cha̱a capitán, nuu̱ ní jini̱‑de ja̱ súan ni̱ kuu, te ni̱ nakana jaa‑de Dios: Ndaa̱ ndija ja̱ cháa yá'a ɨɨn cha̱a ndaa̱ ni̱ kuu‑de, áchí‑de.
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Te ndivii ñáyɨvɨ ká'i̱in yúan, ni̱ kajini̱‑i ja̱ súan ni̱ kuu. Te ni̱ ka̱naxíó káva‑i kákani‑i ji̱kí jiká‑í kája'a̱n‑i.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Ko ta̱ká cha̱a kájini̱ tá'an jíín‑yá, jíín táká ña'an kándiki̱n‑ña‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, ká'i̱in jíká‑ña kánde̱'é‑ña táká tiñu yá'a.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a nání José, cha̱a vá'a cha̱a ndaa̱ kúu‑de. Te suni ɨɨn cha̱a junta kúu‑de.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Ko tú ní játa'a̱n ini̱‑de tu̱'un ni̱ kanda̱tu̱'ún junta‑ún ni tiñu ni̱ ka̱sándaa̱‑ún. Te ñuu̱ Arimatea ini̱ ñuu̱ Judea ncháá‑de. Te ñúkuu ini̱‑de koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Cha̱a yá'a, ni̱ jaa̱‑de nuu̱ Pilato. Te ni̱ jika̱n‑de yikɨ kúñu Jesús.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Te ni̱ janchaa̱‑de‑ya̱. Te ni̱ chisúkun‑dé‑ya̱ jíín ɨ́ɨn sa'ma kuítá. Te ni̱ chindee‑de‑ya̱ iní ve̱'e añú ja̱ ní jacha jika̱ ɨ́ɨn kava nuu̱ tú kundu̱ji‑ga̱ ni ɨɨn ndɨyi.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Te kɨvɨ̱ xía̱n‑ún koo viko Pascua. Te a yani kundiji̱n kɨvɨ̱ ndéta̱tú.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Te ña'an ní kikoyo jíín‑yá onde̱ ñuu̱ Galilea, káindiki̱n‑ña̱ José kua'a̱n‑ña jíín‑de. Te ni̱ kajini̱‑ña yaú kava‑ún nuu̱ ní yu̱ji yikɨ kúñu‑ya̱.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Te ni̱ ka̱naxíó káva‑ña káno'o̱n‑ña. Te ni̱ ka̱sátu̱'a‑ña jí'o jíín perfume, te ni̱ kandéta̱tú‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú‑ún, nátu̱'un ni̱ tá'ú tíñu ley.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.