Lucas 20
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ
1 Te ɨɨn kɨvɨ̱ jián stá'a̱n‑ya̱ tú'un nuu̱ ñáyɨvɨ iní ve̱'e ii̱, te jáni‑ya̱ tú'un va̱'a. Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa káchaa tutu̱ jíín cháa ni̱ ka̱yii, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱‑yá.
1 E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,
2 Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Kastu̱'ún, na̱ jíín tú'un sá'a‑ró tíñu yá'a. Te ndéja̱ ní ka'a̱n jíín‑ró sá'a‑ró súan, áchí‑de.
2 e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?
3 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Suni ná kaká tu̱'ún‑rí róó ɨɨn tu̱'un: Kastu̱'ún,
3 E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:
4 ja̱ ní skuánducha Juan sáá, á onde̱ andɨ́vɨ́ ní kii tu̱'un, xí cháa ni̱ tá'ú tíñu, áchí‑ya̱.
4 O batismo de João, era do céu ou dos homens?
5 Yúan‑na te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Nú ka'a̱n‑yo̱ já ondé andɨ́vɨ́, te kachi̱‑de kuni‑yó: Naja̱ tú ní kákandíja‑ró núu̱‑dé núsáá.
5 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?
6 Te nú ka'a̱n‑yo̱ já cháa ni̱ tá'ú tíñu, te ndivii ñáyɨvɨ kuá'a‑i yuu̱ xiní‑yo̱. Chi̱ kájani ndija ini̱‑i ja̱ cháa ni̱ jani tu̱'un Dios ni̱ kuu Juan, áchí‑de jíín tá'an‑de.
6 Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.
7 Te ni̱ kaka'a̱n‑de ja̱ tú kájini̱‑de ndénu̱ ní kii tu̱'un‑ún.
7 E eles responderam que não podiam dizer de onde era.
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Suni ruu̱ tú kachi̱‑ri̱ nuu̱‑ro̱ na̱ jíín tú'un sá'a‑ri̱ tiñu yá'a, áchí‑ya̱.
8 E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
9 Te ni̱ kejá'á‑yá ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a jíín ñáyɨvɨ‑ún: Ɨɨn cha̱a ni̱ nachu'un‑de ɨɨn itu̱ uva. Te ni̱ xndóo‑de nuu̱ cháa kásátiñu jíín. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n jíká‑de ja̱ ná'án xáa̱n.
9 Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.
10 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ni̱ tájí‑de ɨɨn mozo‑de kua'a̱n nuu̱ cháa kásátiñu jíín uva ja̱ ná nákua̱'a‑de nde'e̱ uva nuu̱ mozo‑ún núú. Ko cha̱a kásátiñu‑ún, ni̱ kastují‑dé mozo. Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i kua̱no'on sáni‑ni‑i.
10 E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.
11 Te jito'o̱‑ún, ni̱ na̱tájí tuku‑de ɨnga̱ mozo‑de. Ko máá cháa kásátiñu‑ún, suni ni̱ ka̱stují‑dé mozo‑ún, te ni̱ ka̱sákátá‑de jíín‑i te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i kua̱no'on sáni‑ni‑i.
11 E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.
12 Te jito'o̱ uva‑ún ni̱ na̱tájí tuku‑de mozo uni̱‑de kua'a̱n. Ko máá cháa kásátiñu‑ún, suni ni̱ ka̱stují‑dé mozo‑ún. Te ni̱ ka̱skúnu‑de‑i.
12 E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá jíto'o̱ itu̱ uva: Ndasa sá'a‑ri̱. Ná tájí‑rí se̱'e‑ri̱ ja̱ kúndá'ú ini̱‑ri̱‑i. Sanaa te koo ja̱ jíñú'ún‑de nuu̱ sé'e‑ri̱. Achí‑de.
13 Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.
14 Ko máá cháa kásátiñu‑ún, ni̱ kajini̱‑de nuu̱‑í. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún máá‑de: Su̱chí yá'a xíin tá'u̱. Ná chó'o̱, ná ká'ni‑yo‑í náva̱'a ná ndóo ta'u̱‑í kuu‑yó, áchí‑de.
14 Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Te ni̱ ka̱kiñi'in‑de‑i ichi yatá itú uva. Te ni̱ ka̱ja'ni‑dé‑i. Te ndasa sá'a máá jíto'o̱ itu̱ uva jíín‑de núsáá.
15 Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 Chaa̱‑de, te xnáa‑dé cha̱a kásátiñu‑ún. Te kua̱'a‑de itu̱ uva nuu̱ ɨngá cha̱a. Achí‑ya̱. Te ña̱yɨvɨ‑ún ja̱ ní ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un yá'a, te ni̱ kaka'a̱n‑i: Ma̱ kúu kutɨ súan, Táta̱. Achí‑i.
16 Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!
17 Ko máá‑yá ni̱ nde̱'é‑yá nuu̱‑í te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Núsáá te na̱ún kuní ka'a̱n tu̱'un yóso yá'a: Yuu̱ ní ka̱ské'ichi̱ cha̱a káchutá'an, ya̱'á kúu máá yúu̱ ndíso fuerza jiki̱. Achí.
17 E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?
18 Ta̱ká‑i ja̱ nduá sɨkɨ̱ yúu̱‑ún, te ta'nu̱. Ko nú ndé sɨkɨ̱ júngava máá yúu̱‑ún, te kukuáchí‑i sá'a. Achí‑ya̱.
18 Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.
19 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu‑ún jíín cháa káchaa tutu̱ ni̱ ka̱ndúkú‑de modo tɨɨn‑de‑ya̱ máá hora‑ún. Chi ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑de ja̱ sɨkɨ́ máá‑de kúu tu̱'un yátá ní ka'a̱n‑ya̱‑ún. Ko ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de ña̱yɨvɨ.
19 E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.
20 Te ndé'é ndé'é‑de ichi‑yá. Te ni̱ ka̱tájí‑de sava cha̱a ja̱ kóto yu'u‑dé‑ya̱. Te cha̱a‑ún, káka'a̱n‑de ja̱ cháa ndaa̱ kákuu‑de, náva̱'a tɨɨn yátá‑de‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un ká'a̱n‑ya̱, te nastúu‑de‑ya̱ núu̱ fuerza gobernador, cha̱a tá'ú tíñu yúan, kákuni̱‑de.
20 E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.
21 Te cha̱a‑ún, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Maestro, kájini̱‑ná ja̱ ká'a̱n va̱'a‑ní te stá'a̱n ndaa̱‑ní tu̱'un. Te tú ndé'é‑ní ndasa jíto ta̱ká ña̱yɨvɨ, chi̱ sua stá'a̱n ndaa̱‑ní ichi Dios.
21 E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;
22 Á kuu kua̱'a‑yó xú'ún yóo̱ nuu̱ César xí túu, áchí‑de.
22 é lícito dar tributo a César ou não?
23 Ko máá‑yá, ni̱ jini̱‑ya̱ já xndá'ú‑de‑ya̱ kákuni̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ kájito nchaa̱‑ro̱ rúu̱.
23 Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?
24 Stá'a̱n xu̱'ún jián ná ndé'é‑rí. Ndé cha̱a kúu cha̱a ncháá nuu̱ yá'a, jíín tú'un yóso yá'a. Achí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: César kúu, áchí‑de.
24 Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.
25 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kua̱'a ja̱ xíin César nuu̱ César, te ja̱ xíin Dios nuu̱ Dios núsáá, áchí‑ya̱.
25 E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
26 Te tú ní kákuu tɨɨn yátá‑de‑ya̱ jíín tú'un yá'a jíto nuu̱ ñáyɨvɨ. Te ni̱ ka̱naa iní‑de ni̱ ka̱jini so̱'o‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de. Te tú ní káka'a̱n kutɨ‑gá‑de.
26 E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.
27 Yúan‑na te ni̱ ja̱koyo yaku̱ cha̱a saduceo. Te cha̱a‑ún, káka'a̱n‑de ja̱ tú nachaku̱ kutɨ ndɨ́yi. Te ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱:
27 Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,
28 Maestro, Moisés ni̱ chaa‑de tutu̱ ni̱ ndo̱o jíín‑yó: Nú ñani̱ ɨɨn cha̱a kuu̱‑de, te íó ñasɨ́'ɨ́‑de, te nú tú se̱'e‑de ní íó. Yúan‑na te ñani̱‑de ná náki'in ñasɨ́'ɨ́‑de, te nandaki̱n‑de tata̱ ñani̱‑de, áchí tutu̱‑ún.
28 dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
29 Bueno, ni̱ ka'i̱o usia̱ ñani̱. Te cha̱a núú, ni̱ ta̱nda'a‑dé. Te ni̱ ji'i̱‑de. Te tú kutɨ sé'e‑de ní íó.
29 Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.
30 Te cha̱a uu̱, ni̱ naki'in‑de‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑de. Te tú kutɨ sé'e‑de ní íó.
30 E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.
31 Te cha̱a uni̱ ni̱ naki'in‑de‑ña. Te ni̱ ji'i̱ tuku‑de. Te ndɨ́'usiá‑de suni súan. Te ni̱ kaji'i̱‑de. Te tú kutɨ ní ɨɨn se̱'e ní káxndóo‑de.
31 E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.
32 Te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ te suni ni̱ ji'i̱ máá ñá'an‑ún.
32 E depois de todos, a mulher também morreu.
33 Te kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi, ndé ɨɨn‑de kuu‑ña ñásɨ́'ɨ́‑de núsáá. Chi̱ ndɨ́'usiá‑de ni̱ kancha̱ka‑de‑ña, áchí‑de jíín‑yá.
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.
34 Yúan‑na te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Se̱'e ña̱yɨvɨ yá'a, chi̱ káta̱nda'a‑í jíná'an‑i.
34 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;
35 Ko íó ña̱yɨvɨ já jáni ini̱ Dios ja̱ ñáyɨvɨ vá'a kúu‑i. Te ña̱yɨvɨ‑ún nachaku̱‑i ma̱'ñú ndɨ́yi, te kɨ̱vɨ‑i ɨnga̱ vida. Te tú ta̱nda'a kútɨ‑í jíná'an‑i yúan.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;
36 Ni ma̱ kúu̱ kutɨ‑gá‑i. Chi̱ ɨɨn núú‑ni kákuu‑i jíín ndájá'a̱ ándɨ́vɨ́, te suni se̱'e Dios kákuu‑i, chi̱ a ni̱ nachaku̱‑i.
36 nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Te sɨkɨ̱ ndɨ́yi ja̱ náchaku̱, suni ɨɨn‑ni tu̱'un ni̱ stá'a̱n Moisés nuu̱ yóso tú'un cuenta yuku̱. Chi ni̱ skúnání‑de‑ya̱ Dios Abraham, Dios Isaac, jíín Dios Jacob.
37 Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Chi̱ Dios, nasu̱ Dios ña̱yɨvɨ ní kaji'i̱ kúu‑ya̱, chi̱ sua Dios ña̱yɨvɨ káichaku̱ kúu‑ya̱. Chi̱ nuu̱ máá‑yá káichaku̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ. Achí‑ya̱.
38 Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.
39 Te yaku̱ cha̱a káchaa tutu̱, ni̱ kaka'a̱n‑de: Va̱'a‑ni ni̱ ka'a̱n‑ní Maestro, áchí‑de.
39 Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.
40 Te tuká ní kátava iní‑de ja̱ kaká tu̱'ún‑de‑ya̱.
40 E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.
41 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Naja̱ káka'a̱n‑de ja̱ Cristo kúu Se̱'e David.
41 E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?
42 Chi̱ máá David ni̱ ka'a̱n‑de nuu̱ tutú Salmo: Máá Tatá Dios ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín Jíto'o̱‑ri̱: Nungo̱o‑ró íchi ndává'a‑ri̱,
42 E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 te ná chúkú‑rí ña̱yɨvɨ kájito u'u̱ róó kuu‑i teyu̱ kuxndíi ja'a̱‑ro̱, áchí.
43 até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.
44 Te máá David: Jito'o̱ ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Te ndasa kúu‑ya̱ sé'e‑de núsáá, áchí‑ya̱.
44 Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
45 Te kánchaa̱‑ya̱ má'ñú táká ña̱yɨvɨ. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá:
45 Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:
46 Koto‑ró máá‑ró núu̱ cháa káchaa tutu̱, chi̱ kákuni̱‑de kaka‑de jíín sú'nu̱ káni. Te kákuni̱‑de ja̱ ká'a̱n sa̱'án‑yo̱ jíín‑de nu̱yá'u. Te silla jíñú'ún ondé xini̱ mesa ini̱ ve̱'e sinagoga, jíín silla xini̱ mesa nuu̱ íó xíni kákuni̱‑de.
46 Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;
47 Te suni cha̱a yá'a kákókó‑de ve'e ña'an kéndo̱o ndá'ú. Te kándúkú‑de modo sáni, ja̱ kájika̱n ta'u̱ ná'án‑de. Cha̱a yá'a, ví'í‑gá ta'nu̱ ndatu̱‑de, áchí‑ya̱.
47 que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.