Lucas 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Kua'a̱ cháa ni̱ ka̱chaa‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús ni̱ kajini̱‑yo̱.
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 Te cha̱a ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un‑ya̱. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yo̱.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 Te náá, a ni̱ nandúkú víi‑ná ta̱ká tu̱'un‑ya̱, ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á. Te jáni ini̱‑ná ja̱ súni íó va̱'a chaa kájí‑ná tu̱'un yá'a nuu̱‑ní, Teófilo máni̱,
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 náva̱'a ná kuní‑ní ja̱ íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ skuá'a‑ní.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 Te kɨvɨ̱ ní kuu Herodes rey ñuu̱ Judea, ni̱ i̱o ɨɨn sutu̱ nání‑de Zacarías ja̱ ní chindéé tá'an‑de jíín Abías. Te ñasɨ́'ɨ́‑de nání‑ña Elisabet. Te onde̱ chi̱i Aarón va̱i tata̱‑ña.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Te cha̱a ndaa̱ ni̱ ka̱kuu ndendúú‑de nuu̱ Dios. Te ñúkúún ní ka̱skíkuu‑de ta̱ká tu̱'un jíín tíñu tá'ú‑yá nuu̱‑yo̱.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Te tú se̱'e‑de ní íó, chi̱ Elisabet, ña'an numá kúu‑ña, te vina, a ni̱ ka̱yii‑de.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní ka̱teta'a̱n‑i nuu̱ Zacarías jíku‑de jíín tíñu ja̱ kúu‑de sutu̱ nuu̱ Dios,
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 nátu̱'un ni̱ ka̱sá'a máá sutú. Te ja̱ yúán ni kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ní ja'mu‑de su̱sia ku̱tú.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Te nini já'mu‑de su̱sia ku̱tú, te ichi yatá vé'e ii̱, kájika̱n ta'u̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ndajá'a̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑dé, kándii̱‑ya̱ íchi ndává'a altar nuu̱ já'mu‑de su̱sia ku̱tú.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Te ni̱ jini̱ Zacarías nuu̱‑yá, te ni̱ yu̱'ú‑de, te ni̱ kɨsɨ‑i‑de.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Ko máá ndájá'a̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Zacarías, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ja̱ ní jika̱n ta'u̱‑ro̱ a ni̱ jini so̱'o Dios. Te ñasɨ́'ɨ́‑ro̱ Elisabet, skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí, te skúnání‑ró‑i Juan.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 Te kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑ro̱. Te kusɨɨ̱ iní kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín‑i kɨvɨ̱ káku‑i.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 Te kuu‑i ɨɨn cha̱a kúñá'nu nuu̱ Dios. Te ma̱ kó'o‑i vino, ni ndɨxɨ̱. Te kukútú Espíritu Santo ini̱‑i, va̱sa ñú'un‑ga̱‑i chi̱i náa̱‑i.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Te kua'a̱ cháa Israel ndíó káva ini̱‑de nuu̱ Dios sá'a‑i.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Te kuxnúú‑i jíín modo jíín fuerza Elías nuu̱ I'a̱ kii. Te ta̱ká táa̱, ndundá'ú ini̱‑de se̱'e‑de, te cha̱a ni̱'in ini̱, nakuandatu̱‑de tu̱'un ndíchí ká'a̱n cha̱a ndaa̱, sá'a‑i. Te sátu̱'a‑i ña̱yɨvɨ kóo tu̱'a ja̱ cháa̱ máá Jito'o̱‑yo̱. Achí‑ya̱ jíín‑de.
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Te ni̱ ka'a̱n Zacarías jíín ndájá'a̱‑ún: Ndasa kuni̱‑ná te nú ja̱ndáa̱ kúu, chi cha̱a ni̱ yii kúu‑ná, te ñasɨ́'ɨ́‑ná, suni a ni̱ yii‑ña, áchí‑de.
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá: Máá‑rí kúu Gabriel, ja̱ kándii̱‑ri̱ nuu̱ Dios. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱, va̱i ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, te kachi̱‑ri̱ tu̱'un va̱'a yá'a nuu̱‑ro̱.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 Vina te kuñí'ín‑ro̱, te ma̱ kúu ka'a̱n‑ro̱ ondé kɨvɨ̱ skíkuu tu̱'un yá'a, chi̱ tú ní kándíja‑ró tú'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te tu̱'un skíkuu ná'ín kúu, ná jáa̱ kɨvɨ̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 Te ña̱yɨvɨ‑ún, káinda̱tu‑i Zacarías. Te kájani ini̱‑i na̱ún tá'a̱n‑de ja̱ ní kuná'án kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Yúan‑na te ni̱ ndenda‑de, te tuká ní kúu ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑i ja̱ iní ve̱'e ii̱‑ún ni̱ jini̱‑de ɨɨn ja̱ Dios ni̱ skóto‑ya̱‑dé. Te máá seña‑na̱ ni̱ sá'a‑de nuu̱‑í, chi̱ a ni̱ kuñí'ín‑de.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 Te nuu̱ ní ji̱nu tiñu ndíso‑de, te kua̱no'on‑dé ve'e‑de.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 Yúan‑na te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ñasɨ́'ɨ́‑de Elisabet, ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña. Te ni̱ chisa̱'í‑ña máá‑ña ú'u̱n yoo̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña:
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Súan ni̱ sá'a máá Jito'o̱‑yo̱ jíín‑rí ja̱ ní jini̱‑ya̱ núu̱‑rí. Te vina tuká kúka nuu̱‑rí nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Achí‑ña.
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Te nuu̱ iñú yoo̱, te ni̱ tájí Dios ndajá'a̱ Gabriel, ni̱ ja'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Nazaret, ndañúu̱ Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 Ni̱ ja'a̱n‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn ña'an jáá, já á yani ta̱nda'a‑ñá jíín ɨ́ɨn cha̱a nání José. Te onde̱ chi̱i David va̱i tata̱‑de. Te ña'an jáá‑ún nání‑ña María.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 Te ni̱ jaa̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ kánchaa̱‑ña yúan. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ta̱á ndii, ta'u̱‑ro̱ kúu, chi̱ máá Jito'o̱‑yo̱ jíka‑ya̱ jíín‑ró. Te xáán ndatu̱ kéndo̱o‑ró vásá táká ña'an. Achí‑ya̱.
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Te máá‑ña, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ kuñáá ini̱‑ña já súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te jáni ini̱‑ña na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱‑ún.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: María, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ni̱ kusɨɨ̱ iní Dios jíín‑ró.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Vina te juku̱'un se̱'e‑ró, te skáku‑ró ɨ́ɨn se̱'e yíí. Te skúnání‑ró‑i Jesús.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Kuñá'nu su̱chí‑ún. Te kunání‑i Se̱'e I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Te máá Tatá Dios kua̱'a‑ya̱ mesa táa̱‑i David nuu̱‑í.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 Te tá'ú‑i tiñu ini̱ ve̱'e Jacob nɨ́ɨ́ káni. Te kɨvɨ̱ tá'ú‑i tiñu‑ún, ma̱ ndɨ́'ɨ kutɨ. Achí‑ya̱.
33 e o seu reino não terá fim.
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María jíín ndájá'a̱‑yá: Ndasa koo Táta̱, chi̱ tú yii‑ná íó, áchí‑ña.
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Te ni̱ kachi̱ ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: Máá Espíritu Santo kii sɨkɨ̱‑ro̱, te fuerza máá I'a̱ kúñá'nu xaa̱n sá'a katɨ sɨkɨ́‑ro̱. Yu̱án máá súchí íi̱ káku‑ún, kunání‑i Se̱'e Dios.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Te kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, já tá'an‑ró Elisabet, suni a ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña vína va̱sa a ni̱ yii‑ña. Te vina íó iñu̱ yoo̱ já tuká nání‑ña ñá'an numá.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Chi ta̱ká ja̱ kuní Dios, te kuu sá'a‑ya̱, áchí ndajá'a̱‑yá
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kuu, chi̱ játíñu‑ná nuu̱ máá Tatá Dios, te súan ná kóo nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ní núsáá, áchí‑ña. Te máá ndájá'a̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ ndukuiñi̱ María, ni̱ kaa‑ña ɨ́ɨn yuku kuá'a̱n‑ña, ni̱ jaa̱‑ña ɨ́ɨn ñuu̱ nání Judá.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ña iní ve̱'e Zacarías. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Elisabet.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Te nuu̱ ní jini so̱'o Elisabet tu̱'un ni̱ ka'a̱n María jíín‑ña, te su̱chí lúlí‑ún ni̱ tuñu‑ni‑i chi̱i‑ña. Te ni̱ chítú ndɨ́ɨ Elisabet jíín Espíritu Santo.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ña: Xáán ndatu̱ kúu‑ró núu̱ táká ña'an. Te suni xáán ndatu̱ kúu su̱chí ñú'un chi̱i‑ró.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Te na̱ún ña'an kúu ruu̱ ja̱ ní chaa̱ náa̱ máá Jito'o̱‑ri̱ nuu̱‑rí.
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Chi ja̱ ní jini so̱'o‑ri̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí, te su̱chí ñú'un chi̱i‑ri̱ yá'a, ni̱ tuñu‑ni‑i ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑i.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Xáán ndatu̱ kúu ña'an ní kandíja‑ún, chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u máá Tatá Dios, skíkuu ná'ín jíín‑ña, áchí Elisabet.
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kúu ini̱‑ri̱ ja̱ ná ndúñá'nu máá Tatá Dios.
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín Dios ja̱ náma‑ya̱ rúu̱.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 Chi ni̱ jini̱‑ya̱ já kúka nuu̱ iní ña'an játíñu nuu̱‑yá núú. Ko onde̱ vina te ka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ jíín‑rí ja̱ xáán ndatu̱‑ri̱.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 Chi̱ I'a̱ tɨ́ɨn ndɨ'ɨ fuerza, ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín‑rí, te sɨ́'vɨ́ íi̱ ñáva̱'a‑ya̱.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 Te nɨ́ɨ́ káni kúndá'ú ini̱‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 Ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín ndá'a‑yá. Te ni̱ skúnu‑ya̱ cháa vixi̱ kája'a̱n‑de, onde̱ jíín táká ja̱ kájani sáni ini̱‑de.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Te ni̱ chaxio‑ya̱ cháa kákuñá'nu nuu̱ mesa‑de. Ko cha̱a kákundá'ú, ni̱ nasáñá'nu‑ya̱‑dé.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Te nuu̱ cháa káji'i̱ so̱ko, ni̱ ja̱'a‑ya̱ já kée vá'a‑de. Ko cha̱a kúká, ni̱ kiñi'in sáni‑ya̱‑dé kája'a̱n‑de.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 Te ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ mozo‑ya̱ ñáyɨvɨ Israel, chi̱ núku̱'un ini̱‑ya̱ já ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ndɨ́yi táa̱‑yo̱ jíná'an‑de, ja̱ nɨ́ɨ́ káni kundá'ú ini̱‑ya̱ Abraham jíín táká tata̱‑de, áchí María.
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Te ni̱ kanchaa̱ María jíín‑ña nátu̱'un uni̱ yoo̱. Yúan‑na te kua̱no'on‑ñá ve'e‑ña.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Te Elisabet ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ skáku‑ña sé'e‑ña. Te ni̱ skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ña jíín ñáyɨvɨ káxiu̱kú yáni, ja̱ Dios xaa̱n ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te kákusɨɨ̱ iní‑i jíín‑ña.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 Yúan‑na te nuu̱ uná kɨvɨ̱, te ni̱ cha̱koyo‑de ja̱ xɨtɨ́ ndúu̱ su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún. Te skúnání‑de‑i sɨ́'vɨ́ táa̱‑i Zacarías núú.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Ko ni̱ ka'a̱n náa̱‑i: Ma̱ kúu, chi̱ Juan kunání‑i, áchí‑ña.
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱. Te tú ni ɨɨn tá'an‑ró nání súan, áchí‑de.
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Yúan‑na te jíín seña kájika̱ tu̱'ún‑de táa̱‑i ndasa kuní‑de kunání‑i.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Te ni̱ jika̱n máá‑de ɨɨn tutu̱. Te yúan ni̱ chaa‑de: Juan kunání‑i, áchí. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é‑i.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Te ni̱ nanuña‑ni yu'u‑dé. Te ni̱ nduvi̱tá‑ni yáa‑dé. Te ni̱ naka'a̱n‑ni‑de ni̱ nakana jaa‑de Dios.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kákuu tá'an‑de, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te ni̱ jicha̱ ta̱ká tu̱'un yá'a kua'a̱n nɨ́ɨ́ yúku ndáñúu̱ Judea.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kañu̱'un‑ni ini̱ máá. Te káka'a̱n: Ndasa koo su̱chí yá'a núsáá, chi̱ máá Tatá Dios ndíto‑ya̱‑í, áchí.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Yúan‑na te táa̱‑i Zacarías, ni̱ chítú ndɨ́ɨ‑dé jíín Espíritu Santo. Te ni̱ jani‑de tu̱'un:
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 Ná nákana jaa‑yó máá Tatá Dios ña̱yɨvɨ Israel, chi ni̱ kinde̱'é‑yá ña̱yɨvɨ‑yá. Te ni̱ nama‑ya̱‑í.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Te onde̱ ini̱ ve̱'e mozo‑ya̱ David, ni̱ jani‑ya̱ ɨ́ɨn cha̱a kúñá'nu nama yóó.
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 Nátu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a ndoo ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ní kikoyo‑de onde̱ xnáñúú,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 ja̱ náma‑ya̱ yóó ini̱ nda'a cháa kájito u'u̱ yóó jíín núu̱ já kákiti̱ ini̱ kájito yóó.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Chi̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ táa̱‑yo̱. Te núku̱'un ini̱‑ya̱ tú'un ii̱ ní keyu'u‑yá.
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 Tu̱'un‑ún ni̱ chísó tú'un téyíí‑yá nuu̱ Abraham, ja̱ kuá'a‑ya̱ núu̱‑yo̱.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Ja̱ náma‑ya̱ yóó nuu̱ cháa kájito u'u̱ yóó. Te ma̱ yú'ú‑ga̱‑yo̱, kuatíñu‑yó núu̱‑yá.
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 Jíín tíñu ndoo jíín tíñu ndaa̱ ta̱ká kɨvɨ̱ kúchaku̱‑yo̱.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 Te róó su̱chí lúlí, kunání‑ró cháa jáni tu̱'un I'a̱ kúñá'nu xaa̱n, chi̱ kuxnúú‑ró kí'i̱n‑ro̱ íchi núu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ náva̱'a sátu̱'a‑ró íchi‑yá.
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 Te kastu̱'ún‑ró núu̱ ñáyɨvɨ máá‑yá ja̱ náma‑ya̱‑í, jíín já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Chi̱ xaa̱n kúndá'ú ini̱ Dios yóó. Ja̱ yúán kúndiji̱n nuu̱‑yo̱ sá'a I'a̱ ñá'nu.
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 Náva̱'a kundiji̱n nuu̱ já ká'i̱in ñu̱ñáa jíín núu̱ já kákuni̱ naa. Yúan‑na te kuu kaka‑yó íchi vá'a, jíín íchi túu tu̱ndó'o, sá'a‑ya̱, áchí‑de.
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 Te su̱chí lúlí‑ún, ni̱ ja'nu ndéé‑i, te ni̱ yija ini̱‑i. Te ni̱ kanchaa̱‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é ondé kɨvɨ̱ ní stá'a̱n ndiji̱n‑i máá‑i nuu̱ ñáyɨvɨ Israel.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.