Lucas 1
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Kua'a̱ cháa ni̱ ka̱chaa‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús ni̱ kajini̱‑yo̱.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 Te cha̱a ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un‑ya̱. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yo̱.
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 Te náá, a ni̱ nandúkú víi‑ná ta̱ká tu̱'un‑ya̱, ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á. Te jáni ini̱‑ná ja̱ súni íó va̱'a chaa kájí‑ná tu̱'un yá'a nuu̱‑ní, Teófilo máni̱,
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 náva̱'a ná kuní‑ní ja̱ íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ skuá'a‑ní.
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Te kɨvɨ̱ ní kuu Herodes rey ñuu̱ Judea, ni̱ i̱o ɨɨn sutu̱ nání‑de Zacarías ja̱ ní chindéé tá'an‑de jíín Abías. Te ñasɨ́'ɨ́‑de nání‑ña Elisabet. Te onde̱ chi̱i Aarón va̱i tata̱‑ña.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Te cha̱a ndaa̱ ni̱ ka̱kuu ndendúú‑de nuu̱ Dios. Te ñúkúún ní ka̱skíkuu‑de ta̱ká tu̱'un jíín tíñu tá'ú‑yá nuu̱‑yo̱.
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Te tú se̱'e‑de ní íó, chi̱ Elisabet, ña'an numá kúu‑ña, te vina, a ni̱ ka̱yii‑de.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní ka̱teta'a̱n‑i nuu̱ Zacarías jíku‑de jíín tíñu ja̱ kúu‑de sutu̱ nuu̱ Dios,
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 nátu̱'un ni̱ ka̱sá'a máá sutú. Te ja̱ yúán ni kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ní ja'mu‑de su̱sia ku̱tú.
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Te nini já'mu‑de su̱sia ku̱tú, te ichi yatá vé'e ii̱, kájika̱n ta'u̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ndajá'a̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑dé, kándii̱‑ya̱ íchi ndává'a altar nuu̱ já'mu‑de su̱sia ku̱tú.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Te ni̱ jini̱ Zacarías nuu̱‑yá, te ni̱ yu̱'ú‑de, te ni̱ kɨsɨ‑i‑de.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Ko máá ndájá'a̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Zacarías, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ja̱ ní jika̱n ta'u̱‑ro̱ a ni̱ jini so̱'o Dios. Te ñasɨ́'ɨ́‑ro̱ Elisabet, skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí, te skúnání‑ró‑i Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 Te kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑ro̱. Te kusɨɨ̱ iní kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín‑i kɨvɨ̱ káku‑i.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Te kuu‑i ɨɨn cha̱a kúñá'nu nuu̱ Dios. Te ma̱ kó'o‑i vino, ni ndɨxɨ̱. Te kukútú Espíritu Santo ini̱‑i, va̱sa ñú'un‑ga̱‑i chi̱i náa̱‑i.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Te kua'a̱ cháa Israel ndíó káva ini̱‑de nuu̱ Dios sá'a‑i.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Te kuxnúú‑i jíín modo jíín fuerza Elías nuu̱ I'a̱ kii. Te ta̱ká táa̱, ndundá'ú ini̱‑de se̱'e‑de, te cha̱a ni̱'in ini̱, nakuandatu̱‑de tu̱'un ndíchí ká'a̱n cha̱a ndaa̱, sá'a‑i. Te sátu̱'a‑i ña̱yɨvɨ kóo tu̱'a ja̱ cháa̱ máá Jito'o̱‑yo̱. Achí‑ya̱ jíín‑de.
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Te ni̱ ka'a̱n Zacarías jíín ndájá'a̱‑ún: Ndasa kuni̱‑ná te nú ja̱ndáa̱ kúu, chi cha̱a ni̱ yii kúu‑ná, te ñasɨ́'ɨ́‑ná, suni a ni̱ yii‑ña, áchí‑de.
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá: Máá‑rí kúu Gabriel, ja̱ kándii̱‑ri̱ nuu̱ Dios. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱, va̱i ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, te kachi̱‑ri̱ tu̱'un va̱'a yá'a nuu̱‑ro̱.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 Vina te kuñí'ín‑ro̱, te ma̱ kúu ka'a̱n‑ro̱ ondé kɨvɨ̱ skíkuu tu̱'un yá'a, chi̱ tú ní kándíja‑ró tú'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te tu̱'un skíkuu ná'ín kúu, ná jáa̱ kɨvɨ̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Te ña̱yɨvɨ‑ún, káinda̱tu‑i Zacarías. Te kájani ini̱‑i na̱ún tá'a̱n‑de ja̱ ní kuná'án kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱.
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Yúan‑na te ni̱ ndenda‑de, te tuká ní kúu ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑i ja̱ iní ve̱'e ii̱‑ún ni̱ jini̱‑de ɨɨn ja̱ Dios ni̱ skóto‑ya̱‑dé. Te máá seña‑na̱ ni̱ sá'a‑de nuu̱‑í, chi̱ a ni̱ kuñí'ín‑de.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Te nuu̱ ní ji̱nu tiñu ndíso‑de, te kua̱no'on‑dé ve'e‑de.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Yúan‑na te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ñasɨ́'ɨ́‑de Elisabet, ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña. Te ni̱ chisa̱'í‑ña máá‑ña ú'u̱n yoo̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña:
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 Súan ni̱ sá'a máá Jito'o̱‑yo̱ jíín‑rí ja̱ ní jini̱‑ya̱ núu̱‑rí. Te vina tuká kúka nuu̱‑rí nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Achí‑ña.
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Te nuu̱ iñú yoo̱, te ni̱ tájí Dios ndajá'a̱ Gabriel, ni̱ ja'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Nazaret, ndañúu̱ Galilea.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Ni̱ ja'a̱n‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn ña'an jáá, já á yani ta̱nda'a‑ñá jíín ɨ́ɨn cha̱a nání José. Te onde̱ chi̱i David va̱i tata̱‑de. Te ña'an jáá‑ún nání‑ña María.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Te ni̱ jaa̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ kánchaa̱‑ña yúan. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ta̱á ndii, ta'u̱‑ro̱ kúu, chi̱ máá Jito'o̱‑yo̱ jíka‑ya̱ jíín‑ró. Te xáán ndatu̱ kéndo̱o‑ró vásá táká ña'an. Achí‑ya̱.
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Te máá‑ña, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ kuñáá ini̱‑ña já súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te jáni ini̱‑ña na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱‑ún.
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: María, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ni̱ kusɨɨ̱ iní Dios jíín‑ró.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 Vina te juku̱'un se̱'e‑ró, te skáku‑ró ɨ́ɨn se̱'e yíí. Te skúnání‑ró‑i Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Kuñá'nu su̱chí‑ún. Te kunání‑i Se̱'e I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Te máá Tatá Dios kua̱'a‑ya̱ mesa táa̱‑i David nuu̱‑í.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Te tá'ú‑i tiñu ini̱ ve̱'e Jacob nɨ́ɨ́ káni. Te kɨvɨ̱ tá'ú‑i tiñu‑ún, ma̱ ndɨ́'ɨ kutɨ. Achí‑ya̱.
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María jíín ndájá'a̱‑yá: Ndasa koo Táta̱, chi̱ tú yii‑ná íó, áchí‑ña.
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Te ni̱ kachi̱ ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: Máá Espíritu Santo kii sɨkɨ̱‑ro̱, te fuerza máá I'a̱ kúñá'nu xaa̱n sá'a katɨ sɨkɨ́‑ro̱. Yu̱án máá súchí íi̱ káku‑ún, kunání‑i Se̱'e Dios.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Te kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, já tá'an‑ró Elisabet, suni a ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña vína va̱sa a ni̱ yii‑ña. Te vina íó iñu̱ yoo̱ já tuká nání‑ña ñá'an numá.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 Chi ta̱ká ja̱ kuní Dios, te kuu sá'a‑ya̱, áchí ndajá'a̱‑yá
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kuu, chi̱ játíñu‑ná nuu̱ máá Tatá Dios, te súan ná kóo nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ní núsáá, áchí‑ña. Te máá ndájá'a̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ ndukuiñi̱ María, ni̱ kaa‑ña ɨ́ɨn yuku kuá'a̱n‑ña, ni̱ jaa̱‑ña ɨ́ɨn ñuu̱ nání Judá.
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ña iní ve̱'e Zacarías. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Elisabet.
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Te nuu̱ ní jini so̱'o Elisabet tu̱'un ni̱ ka'a̱n María jíín‑ña, te su̱chí lúlí‑ún ni̱ tuñu‑ni‑i chi̱i‑ña. Te ni̱ chítú ndɨ́ɨ Elisabet jíín Espíritu Santo.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ña: Xáán ndatu̱ kúu‑ró núu̱ táká ña'an. Te suni xáán ndatu̱ kúu su̱chí ñú'un chi̱i‑ró.
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Te na̱ún ña'an kúu ruu̱ ja̱ ní chaa̱ náa̱ máá Jito'o̱‑ri̱ nuu̱‑rí.
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 Chi ja̱ ní jini so̱'o‑ri̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí, te su̱chí ñú'un chi̱i‑ri̱ yá'a, ni̱ tuñu‑ni‑i ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑i.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 Xáán ndatu̱ kúu ña'an ní kandíja‑ún, chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u máá Tatá Dios, skíkuu ná'ín jíín‑ña, áchí Elisabet.
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kúu ini̱‑ri̱ ja̱ ná ndúñá'nu máá Tatá Dios.
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín Dios ja̱ náma‑ya̱ rúu̱.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Chi ni̱ jini̱‑ya̱ já kúka nuu̱ iní ña'an játíñu nuu̱‑yá núú. Ko onde̱ vina te ka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ jíín‑rí ja̱ xáán ndatu̱‑ri̱.
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 Chi̱ I'a̱ tɨ́ɨn ndɨ'ɨ fuerza, ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín‑rí, te sɨ́'vɨ́ íi̱ ñáva̱'a‑ya̱.
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 Te nɨ́ɨ́ káni kúndá'ú ini̱‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá.
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 Ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín ndá'a‑yá. Te ni̱ skúnu‑ya̱ cháa vixi̱ kája'a̱n‑de, onde̱ jíín táká ja̱ kájani sáni ini̱‑de.
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 Te ni̱ chaxio‑ya̱ cháa kákuñá'nu nuu̱ mesa‑de. Ko cha̱a kákundá'ú, ni̱ nasáñá'nu‑ya̱‑dé.
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 Te nuu̱ cháa káji'i̱ so̱ko, ni̱ ja̱'a‑ya̱ já kée vá'a‑de. Ko cha̱a kúká, ni̱ kiñi'in sáni‑ya̱‑dé kája'a̱n‑de.
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 Te ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ mozo‑ya̱ ñáyɨvɨ Israel, chi̱ núku̱'un ini̱‑ya̱ já ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ndɨ́yi táa̱‑yo̱ jíná'an‑de, ja̱ nɨ́ɨ́ káni kundá'ú ini̱‑ya̱ Abraham jíín táká tata̱‑de, áchí María.
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Te ni̱ kanchaa̱ María jíín‑ña nátu̱'un uni̱ yoo̱. Yúan‑na te kua̱no'on‑ñá ve'e‑ña.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Te Elisabet ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ skáku‑ña sé'e‑ña. Te ni̱ skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ña jíín ñáyɨvɨ káxiu̱kú yáni, ja̱ Dios xaa̱n ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te kákusɨɨ̱ iní‑i jíín‑ña.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Yúan‑na te nuu̱ uná kɨvɨ̱, te ni̱ cha̱koyo‑de ja̱ xɨtɨ́ ndúu̱ su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún. Te skúnání‑de‑i sɨ́'vɨ́ táa̱‑i Zacarías núú.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 Ko ni̱ ka'a̱n náa̱‑i: Ma̱ kúu, chi̱ Juan kunání‑i, áchí‑ña.
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱. Te tú ni ɨɨn tá'an‑ró nání súan, áchí‑de.
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Yúan‑na te jíín seña kájika̱ tu̱'ún‑de táa̱‑i ndasa kuní‑de kunání‑i.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Te ni̱ jika̱n máá‑de ɨɨn tutu̱. Te yúan ni̱ chaa‑de: Juan kunání‑i, áchí. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é‑i.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Te ni̱ nanuña‑ni yu'u‑dé. Te ni̱ nduvi̱tá‑ni yáa‑dé. Te ni̱ naka'a̱n‑ni‑de ni̱ nakana jaa‑de Dios.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kákuu tá'an‑de, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te ni̱ jicha̱ ta̱ká tu̱'un yá'a kua'a̱n nɨ́ɨ́ yúku ndáñúu̱ Judea.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kañu̱'un‑ni ini̱ máá. Te káka'a̱n: Ndasa koo su̱chí yá'a núsáá, chi̱ máá Tatá Dios ndíto‑ya̱‑í, áchí.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Yúan‑na te táa̱‑i Zacarías, ni̱ chítú ndɨ́ɨ‑dé jíín Espíritu Santo. Te ni̱ jani‑de tu̱'un:
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 Ná nákana jaa‑yó máá Tatá Dios ña̱yɨvɨ Israel, chi ni̱ kinde̱'é‑yá ña̱yɨvɨ‑yá. Te ni̱ nama‑ya̱‑í.
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 Te onde̱ ini̱ ve̱'e mozo‑ya̱ David, ni̱ jani‑ya̱ ɨ́ɨn cha̱a kúñá'nu nama yóó.
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 Nátu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a ndoo ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ní kikoyo‑de onde̱ xnáñúú,
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 ja̱ náma‑ya̱ yóó ini̱ nda'a cháa kájito u'u̱ yóó jíín núu̱ já kákiti̱ ini̱ kájito yóó.
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 Chi̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ táa̱‑yo̱. Te núku̱'un ini̱‑ya̱ tú'un ii̱ ní keyu'u‑yá.
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 Tu̱'un‑ún ni̱ chísó tú'un téyíí‑yá nuu̱ Abraham, ja̱ kuá'a‑ya̱ núu̱‑yo̱.
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 Ja̱ náma‑ya̱ yóó nuu̱ cháa kájito u'u̱ yóó. Te ma̱ yú'ú‑ga̱‑yo̱, kuatíñu‑yó núu̱‑yá.
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 Jíín tíñu ndoo jíín tíñu ndaa̱ ta̱ká kɨvɨ̱ kúchaku̱‑yo̱.
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 Te róó su̱chí lúlí, kunání‑ró cháa jáni tu̱'un I'a̱ kúñá'nu xaa̱n, chi̱ kuxnúú‑ró kí'i̱n‑ro̱ íchi núu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ náva̱'a sátu̱'a‑ró íchi‑yá.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 Te kastu̱'ún‑ró núu̱ ñáyɨvɨ máá‑yá ja̱ náma‑ya̱‑í, jíín já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 Chi̱ xaa̱n kúndá'ú ini̱ Dios yóó. Ja̱ yúán kúndiji̱n nuu̱‑yo̱ sá'a I'a̱ ñá'nu.
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 Náva̱'a kundiji̱n nuu̱ já ká'i̱in ñu̱ñáa jíín núu̱ já kákuni̱ naa. Yúan‑na te kuu kaka‑yó íchi vá'a, jíín íchi túu tu̱ndó'o, sá'a‑ya̱, áchí‑de.
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Te su̱chí lúlí‑ún, ni̱ ja'nu ndéé‑i, te ni̱ yija ini̱‑i. Te ni̱ kanchaa̱‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é ondé kɨvɨ̱ ní stá'a̱n ndiji̱n‑i máá‑i nuu̱ ñáyɨvɨ Israel.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.