Lucas 1

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kua'a̱ cháa ni̱ ka̱chaa‑de tu̱'un ná ta̱ká tiñu ni̱ sá'a Jesús ni̱ kajini̱‑yo̱.
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Te cha̱a ni̱ kajini̱ nuu̱‑yá ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á‑yá, ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un‑ya̱. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑de nuu̱‑yo̱.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Te náá, a ni̱ nandúkú víi‑ná ta̱ká tu̱'un‑ya̱, ná onde̱ kɨvɨ̱ ní kejá'á. Te jáni ini̱‑ná ja̱ súni íó va̱'a chaa kájí‑ná tu̱'un yá'a nuu̱‑ní, Teófilo máni̱,
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 náva̱'a ná kuní‑ní ja̱ íó ndaa̱ ta̱ká tu̱'un ni̱ skuá'a‑ní.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 Te kɨvɨ̱ ní kuu Herodes rey ñuu̱ Judea, ni̱ i̱o ɨɨn sutu̱ nání‑de Zacarías ja̱ ní chindéé tá'an‑de jíín Abías. Te ñasɨ́'ɨ́‑de nání‑ña Elisabet. Te onde̱ chi̱i Aarón va̱i tata̱‑ña.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Te cha̱a ndaa̱ ni̱ ka̱kuu ndendúú‑de nuu̱ Dios. Te ñúkúún ní ka̱skíkuu‑de ta̱ká tu̱'un jíín tíñu tá'ú‑yá nuu̱‑yo̱.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Te tú se̱'e‑de ní íó, chi̱ Elisabet, ña'an numá kúu‑ña, te vina, a ni̱ ka̱yii‑de.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 Yúan‑na te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní ka̱teta'a̱n‑i nuu̱ Zacarías jíku‑de jíín tíñu ja̱ kúu‑de sutu̱ nuu̱ Dios,
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 nátu̱'un ni̱ ka̱sá'a máá sutú. Te ja̱ yúán ni kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e ii̱ máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ní ja'mu‑de su̱sia ku̱tú.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Te nini já'mu‑de su̱sia ku̱tú, te ichi yatá vé'e ii̱, kájika̱n ta'u̱ ñáyɨvɨ kuá'a̱.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ndajá'a̱ máá Jito'o̱‑yo̱ núu̱‑dé, kándii̱‑ya̱ íchi ndává'a altar nuu̱ já'mu‑de su̱sia ku̱tú.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Te ni̱ jini̱ Zacarías nuu̱‑yá, te ni̱ yu̱'ú‑de, te ni̱ kɨsɨ‑i‑de.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Ko máá ndájá'a̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Zacarías, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ja̱ ní jika̱n ta'u̱‑ro̱ a ni̱ jini so̱'o Dios. Te ñasɨ́'ɨ́‑ro̱ Elisabet, skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí, te skúnání‑ró‑i Juan.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 Te kusɨɨ̱ xáa̱n iní‑ro̱. Te kusɨɨ̱ iní kua'a̱ ñáyɨvɨ jíín‑i kɨvɨ̱ káku‑i.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 Te kuu‑i ɨɨn cha̱a kúñá'nu nuu̱ Dios. Te ma̱ kó'o‑i vino, ni ndɨxɨ̱. Te kukútú Espíritu Santo ini̱‑i, va̱sa ñú'un‑ga̱‑i chi̱i náa̱‑i.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Te kua'a̱ cháa Israel ndíó káva ini̱‑de nuu̱ Dios sá'a‑i.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Te kuxnúú‑i jíín modo jíín fuerza Elías nuu̱ I'a̱ kii. Te ta̱ká táa̱, ndundá'ú ini̱‑de se̱'e‑de, te cha̱a ni̱'in ini̱, nakuandatu̱‑de tu̱'un ndíchí ká'a̱n cha̱a ndaa̱, sá'a‑i. Te sátu̱'a‑i ña̱yɨvɨ kóo tu̱'a ja̱ cháa̱ máá Jito'o̱‑yo̱. Achí‑ya̱ jíín‑de.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Te ni̱ ka'a̱n Zacarías jíín ndájá'a̱‑ún: Ndasa kuni̱‑ná te nú ja̱ndáa̱ kúu, chi cha̱a ni̱ yii kúu‑ná, te ñasɨ́'ɨ́‑ná, suni a ni̱ yii‑ña, áchí‑de.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá: Máá‑rí kúu Gabriel, ja̱ kándii̱‑ri̱ nuu̱ Dios. Te ni̱ tájí‑yá ruu̱, va̱i ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, te kachi̱‑ri̱ tu̱'un va̱'a yá'a nuu̱‑ro̱.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 Vina te kuñí'ín‑ro̱, te ma̱ kúu ka'a̱n‑ro̱ ondé kɨvɨ̱ skíkuu tu̱'un yá'a, chi̱ tú ní kándíja‑ró tú'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te tu̱'un skíkuu ná'ín kúu, ná jáa̱ kɨvɨ̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 Te ña̱yɨvɨ‑ún, káinda̱tu‑i Zacarías. Te kájani ini̱‑i na̱ún tá'a̱n‑de ja̱ ní kuná'án kándee‑de ini̱ ve̱'e ii̱.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Yúan‑na te ni̱ ndenda‑de, te tuká ní kúu ka'a̱n‑de jíín‑i. Te ni̱ kaju̱ku̱'un ini̱‑i ja̱ iní ve̱'e ii̱‑ún ni̱ jini̱‑de ɨɨn ja̱ Dios ni̱ skóto‑ya̱‑dé. Te máá seña‑na̱ ni̱ sá'a‑de nuu̱‑í, chi̱ a ni̱ kuñí'ín‑de.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 Te nuu̱ ní ji̱nu tiñu ndíso‑de, te kua̱no'on‑dé ve'e‑de.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 Yúan‑na te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱. Te ñasɨ́'ɨ́‑de Elisabet, ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña. Te ni̱ chisa̱'í‑ña máá‑ña ú'u̱n yoo̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña:
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Súan ni̱ sá'a máá Jito'o̱‑yo̱ jíín‑rí ja̱ ní jini̱‑ya̱ núu̱‑rí. Te vina tuká kúka nuu̱‑rí nuu̱ táká ña̱yɨvɨ. Achí‑ña.
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Te nuu̱ iñú yoo̱, te ni̱ tájí Dios ndajá'a̱ Gabriel, ni̱ ja'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Nazaret, ndañúu̱ Galilea.
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Ni̱ ja'a̱n‑ya̱ núu̱ ɨ́ɨn ña'an jáá, já á yani ta̱nda'a‑ñá jíín ɨ́ɨn cha̱a nání José. Te onde̱ chi̱i David va̱i tata̱‑de. Te ña'an jáá‑ún nání‑ña María.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 Te ni̱ jaa̱ ndajá'a̱‑yá nuu̱ kánchaa̱‑ña yúan. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑ña: Ta̱á ndii, ta'u̱‑ro̱ kúu, chi̱ máá Jito'o̱‑yo̱ jíka‑ya̱ jíín‑ró. Te xáán ndatu̱ kéndo̱o‑ró vásá táká ña'an. Achí‑ya̱.
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Te máá‑ña, ni̱ jini̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ kuñáá ini̱‑ña já súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te jáni ini̱‑ña na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱‑ún.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: María, ma̱ yú'ú‑ro̱, chi ni̱ kusɨɨ̱ iní Dios jíín‑ró.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Vina te juku̱'un se̱'e‑ró, te skáku‑ró ɨ́ɨn se̱'e yíí. Te skúnání‑ró‑i Jesús.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Kuñá'nu su̱chí‑ún. Te kunání‑i Se̱'e I'a̱ kúñá'nu xaa̱n. Te máá Tatá Dios kua̱'a‑ya̱ mesa táa̱‑i David nuu̱‑í.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 Te tá'ú‑i tiñu ini̱ ve̱'e Jacob nɨ́ɨ́ káni. Te kɨvɨ̱ tá'ú‑i tiñu‑ún, ma̱ ndɨ́'ɨ kutɨ. Achí‑ya̱.
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María jíín ndájá'a̱‑yá: Ndasa koo Táta̱, chi̱ tú yii‑ná íó, áchí‑ña.
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Te ni̱ kachi̱ ndajá'a̱‑yá jíín‑ña: Máá Espíritu Santo kii sɨkɨ̱‑ro̱, te fuerza máá I'a̱ kúñá'nu xaa̱n sá'a katɨ sɨkɨ́‑ro̱. Yu̱án máá súchí íi̱ káku‑ún, kunání‑i Se̱'e Dios.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Te kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, já tá'an‑ró Elisabet, suni a ni̱ ni'i̱n sé'e‑ña vína va̱sa a ni̱ yii‑ña. Te vina íó iñu̱ yoo̱ já tuká nání‑ña ñá'an numá.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Chi ta̱ká ja̱ kuní Dios, te kuu sá'a‑ya̱, áchí ndajá'a̱‑yá
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kuu, chi̱ játíñu‑ná nuu̱ máá Tatá Dios, te súan ná kóo nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ní núsáá, áchí‑ña. Te máá ndájá'a̱‑ún, kua'a̱n‑ya̱.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 Te ni̱ kuu kɨvɨ̱. Te ni̱ ndukuiñi̱ María, ni̱ kaa‑ña ɨ́ɨn yuku kuá'a̱n‑ña, ni̱ jaa̱‑ña ɨ́ɨn ñuu̱ nání Judá.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ña iní ve̱'e Zacarías. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Te nuu̱ ní jini so̱'o Elisabet tu̱'un ni̱ ka'a̱n María jíín‑ña, te su̱chí lúlí‑ún ni̱ tuñu‑ni‑i chi̱i‑ña. Te ni̱ chítú ndɨ́ɨ Elisabet jíín Espíritu Santo.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ña: Xáán ndatu̱ kúu‑ró núu̱ táká ña'an. Te suni xáán ndatu̱ kúu su̱chí ñú'un chi̱i‑ró.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Te na̱ún ña'an kúu ruu̱ ja̱ ní chaa̱ náa̱ máá Jito'o̱‑ri̱ nuu̱‑rí.
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Chi ja̱ ní jini so̱'o‑ri̱ tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑rí, te su̱chí ñú'un chi̱i‑ri̱ yá'a, ni̱ tuñu‑ni‑i ja̱ kúsɨɨ̱ iní‑i.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Xáán ndatu̱ kúu ña'an ní kandíja‑ún, chi ta̱ká tu̱'un ni̱ keyu'u máá Tatá Dios, skíkuu ná'ín jíín‑ña, áchí Elisabet.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n María: Kúu ini̱‑ri̱ ja̱ ná ndúñá'nu máá Tatá Dios.
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ jíín Dios ja̱ náma‑ya̱ rúu̱.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Chi ni̱ jini̱‑ya̱ já kúka nuu̱ iní ña'an játíñu nuu̱‑yá núú. Ko onde̱ vina te ka'a̱n ta̱ká ña̱yɨvɨ jíín‑rí ja̱ xáán ndatu̱‑ri̱.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Chi̱ I'a̱ tɨ́ɨn ndɨ'ɨ fuerza, ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín‑rí, te sɨ́'vɨ́ íi̱ ñáva̱'a‑ya̱.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Te nɨ́ɨ́ káni kúndá'ú ini̱‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ kájandatu̱ nuu̱‑yá.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Ni̱ sá'a‑ya̱ tíñu ñá'nu jíín ndá'a‑yá. Te ni̱ skúnu‑ya̱ cháa vixi̱ kája'a̱n‑de, onde̱ jíín táká ja̱ kájani sáni ini̱‑de.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Te ni̱ chaxio‑ya̱ cháa kákuñá'nu nuu̱ mesa‑de. Ko cha̱a kákundá'ú, ni̱ nasáñá'nu‑ya̱‑dé.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Te nuu̱ cháa káji'i̱ so̱ko, ni̱ ja̱'a‑ya̱ já kée vá'a‑de. Ko cha̱a kúká, ni̱ kiñi'in sáni‑ya̱‑dé kája'a̱n‑de.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Te ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱ mozo‑ya̱ ñáyɨvɨ Israel, chi̱ núku̱'un ini̱‑ya̱ já ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín ndɨ́yi táa̱‑yo̱ jíná'an‑de, ja̱ nɨ́ɨ́ káni kundá'ú ini̱‑ya̱ Abraham jíín táká tata̱‑de, áchí María.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Te ni̱ kanchaa̱ María jíín‑ña nátu̱'un uni̱ yoo̱. Yúan‑na te kua̱no'on‑ñá ve'e‑ña.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Te Elisabet ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ skáku‑ña sé'e‑ña. Te ni̱ skáku‑ña ɨ́ɨn se̱'e yíí.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un tá'an‑ña jíín ñáyɨvɨ káxiu̱kú yáni, ja̱ Dios xaa̱n ní kundá'ú ini̱‑ya̱‑ñá. Te kákusɨɨ̱ iní‑i jíín‑ña.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 Yúan‑na te nuu̱ uná kɨvɨ̱, te ni̱ cha̱koyo‑de ja̱ xɨtɨ́ ndúu̱ su̱chí yɨ́kɨ́n‑ún. Te skúnání‑de‑i sɨ́'vɨ́ táa̱‑i Zacarías núú.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Ko ni̱ ka'a̱n náa̱‑i: Ma̱ kúu, chi̱ Juan kunání‑i, áchí‑ña.
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑ña: Naja̱. Te tú ni ɨɨn tá'an‑ró nání súan, áchí‑de.
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Yúan‑na te jíín seña kájika̱ tu̱'ún‑de táa̱‑i ndasa kuní‑de kunání‑i.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Te ni̱ jika̱n máá‑de ɨɨn tutu̱. Te yúan ni̱ chaa‑de: Juan kunání‑i, áchí. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ ka̱naa iní kánde̱'é‑i.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Te ni̱ nanuña‑ni yu'u‑dé. Te ni̱ nduvi̱tá‑ni yáa‑dé. Te ni̱ naka'a̱n‑ni‑de ni̱ nakana jaa‑de Dios.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ kákuu tá'an‑de, ni̱ kayu̱'ú‑i. Te ni̱ jicha̱ ta̱ká tu̱'un yá'a kua'a̱n nɨ́ɨ́ yúku ndáñúu̱ Judea.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Te ta̱ká ja̱ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ún, ni̱ kañu̱'un‑ni ini̱ máá. Te káka'a̱n: Ndasa koo su̱chí yá'a núsáá, chi̱ máá Tatá Dios ndíto‑ya̱‑í, áchí.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Yúan‑na te táa̱‑i Zacarías, ni̱ chítú ndɨ́ɨ‑dé jíín Espíritu Santo. Te ni̱ jani‑de tu̱'un:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 Ná nákana jaa‑yó máá Tatá Dios ña̱yɨvɨ Israel, chi ni̱ kinde̱'é‑yá ña̱yɨvɨ‑yá. Te ni̱ nama‑ya̱‑í.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Te onde̱ ini̱ ve̱'e mozo‑ya̱ David, ni̱ jani‑ya̱ ɨ́ɨn cha̱a kúñá'nu nama yóó.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Nátu̱'un ni̱ kaka'a̱n cha̱a ndoo ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ya̱ ní kikoyo‑de onde̱ xnáñúú,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ja̱ náma‑ya̱ yóó ini̱ nda'a cháa kájito u'u̱ yóó jíín núu̱ já kákiti̱ ini̱ kájito yóó.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Chi̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ táa̱‑yo̱. Te núku̱'un ini̱‑ya̱ tú'un ii̱ ní keyu'u‑yá.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 Tu̱'un‑ún ni̱ chísó tú'un téyíí‑yá nuu̱ Abraham, ja̱ kuá'a‑ya̱ núu̱‑yo̱.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Ja̱ náma‑ya̱ yóó nuu̱ cháa kájito u'u̱ yóó. Te ma̱ yú'ú‑ga̱‑yo̱, kuatíñu‑yó núu̱‑yá.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Jíín tíñu ndoo jíín tíñu ndaa̱ ta̱ká kɨvɨ̱ kúchaku̱‑yo̱.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 Te róó su̱chí lúlí, kunání‑ró cháa jáni tu̱'un I'a̱ kúñá'nu xaa̱n, chi̱ kuxnúú‑ró kí'i̱n‑ro̱ íchi núu̱ máá Jito'o̱‑yo̱ náva̱'a sátu̱'a‑ró íchi‑yá.
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Te kastu̱'ún‑ró núu̱ ñáyɨvɨ máá‑yá ja̱ náma‑ya̱‑í, jíín já kóo tu̱ká'nu ini̱ nuu̱ táká kua̱chi‑i.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Chi̱ xaa̱n kúndá'ú ini̱ Dios yóó. Ja̱ yúán kúndiji̱n nuu̱‑yo̱ sá'a I'a̱ ñá'nu.
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Náva̱'a kundiji̱n nuu̱ já ká'i̱in ñu̱ñáa jíín núu̱ já kákuni̱ naa. Yúan‑na te kuu kaka‑yó íchi vá'a, jíín íchi túu tu̱ndó'o, sá'a‑ya̱, áchí‑de.
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 Te su̱chí lúlí‑ún, ni̱ ja'nu ndéé‑i, te ni̱ yija ini̱‑i. Te ni̱ kanchaa̱‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é ondé kɨvɨ̱ ní stá'a̱n ndiji̱n‑i máá‑i nuu̱ ñáyɨvɨ Israel.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.