Lucas 18
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn tu̱'un yátá jíín‑de ja̱ nené kaka̱n ta'u̱‑dé te ma̱ kuítá‑de jíín.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Te ni̱ kachi̱‑ya̱: Ni̱ i̱o ɨɨn juez ini̱ ɨɨn ñuu̱. Te ni tú ní yú'ú‑de nuu̱ Dios, ni tú ní jíto‑de nuu̱ ní ɨɨn cha̱a.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn ña'an ní kendo̱o ndá'ú‑ña ñúu̱ yúan. Te ña'an‑ún, ni̱ ja'a̱n ni̱ ja'a̱n‑ña núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑de: Sá'a‑ní justicia ja̱ ní sá'a ña̱yɨvɨ jíín‑ná jíto u'u̱‑i náá. Achí‑ña.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ko máá juez‑ún, kua'a̱ kɨvɨ́ tú ní kuní‑de sá'a‑de. Yúan‑na te ni̱ nakani ini̱ máá‑de: Va̱sa tú yú'ú‑ri̱ jíto‑ri̱ Dios ni tú jíto‑ri̱ nuu̱ ní ɨɨn cha̱a,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ko ja̱ ñá'an viuda yá'a, xaa̱n stá'a̱n‑ña rúu̱. Te yu̱án ná sá'a‑ri̱ justicia jíín‑ña. Chi̱ nú tú, te kunɨ́nɨ íi̱ iní‑ri̱ sá'a‑ña.
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱: Kuni ná'ín‑ró jíná'an‑ró ndasa ni̱ ka'a̱n juez káñáá‑ún.
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Te Dios tú sá'a‑ya̱ justicia jíín ñáyɨvɨ ní naka̱ji‑ya̱ náún, ja̱ ndúú ñúú‑ni káka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá, va̱sa kuéé sándaa̱‑ya̱ já'a̱‑í.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ yachí nama‑ya̱‑í jíná'an‑i. Ko kɨvɨ̱ cháa̱ máá Sé'e cha̱a, á ni'i̱n‑yá ña̱yɨvɨ kákandíja nuu̱‑yá ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a xí túu, áchí‑ya̱.
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Te suni ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a jíín yakú cha̱a ká'i̱in yúan, chi̱ kájani ini̱‑de ja̱ cháa ndaa̱ kákuu máá‑de te kásájá'a̱ ini̱‑de nuu̱ sáva‑ga̱ ña̱yɨvɨ.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Uu̱ tá'a̱n cha̱a ni̱ ka̱kaa‑de kája'a̱n‑de ve'e ii̱, ja̱ kakán ta'u̱‑dé. Ɨɨn‑de kúu cha̱a fariseo, te ɨnga̱‑de kúu cha̱a xíní.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Te cha̱a fariseo, ni̱ kandii̱‑de, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé tu̱'un yá'a: Táta̱ Dios, ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní chi̱ tú káa‑ná nátu̱'un káa sava‑ga̱ cha̱a, cha̱a kuí'ná, cha̱a ñáá, cha̱a ísɨ́kɨ ncháa̱ tá'an kákuu‑de, ni tú káa‑ná nátu̱'un káa cha̱a xíní yá'a.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Uu̱ jínu ja̱ semana íó ndicha̱ ini̱‑ná. Te já'a‑ná ɨɨn ja̱ uxí sɨkɨ̱ táká ndatíñu ñáva̱'a‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ko cha̱a xíní‑ún, ni̱ kandii̱ jíká‑ni‑de, ni tú ní kuní‑de ndukani‑de nuu̱‑dé, chi ni̱ kani‑de ji̱kí jiká‑dé ja̱ kúkuí'a̱ ini̱‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱ Dios, kundá'ú ini̱‑ní náá, chi cha̱a íó kua̱chi kúu‑ná, áchí‑de.
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já cháa ndá'ú yá'a, ni̱ nuu‑de kua̱no'on‑dé ve'e‑de, te ni̱ janchaa̱‑ya̱ kuáchi‑de, ko ɨngá cha̱a‑ún, chi̱ túu. Chi ta̱ká cha̱a sáñá'nu‑de máá‑de ndusúchí‑de. Te ta̱ká cha̱a sásúchí‑de máá‑de, nduñá'nu‑de. Achí‑ya̱.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ jíín sé'e lúlí‑i nuu̱ Jesús ja̱ ná ké'é‑yá‑i. Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajini̱‑de ja̱ súan íó, te ni̱ kaka'a̱n xaa̱n‑dé nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ko máá Jesús, ni̱ kana‑ya̱ xiní‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sía̱ ná kíkoyo su̱chí lúlí núu̱‑rí. Te ma̱ kasú‑ro̱ íchi‑í, chi̱ nátu̱'un su̱chí yá'á kákuu ja̱ kúu kɨ̱vɨ ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn cha̱a tú játú'ún‑de ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu nátu̱'un játú'ún ɨ́ɨn su̱chí lúlí, ma̱ kɨ́vɨ kutɨ‑dé yúan, áchí‑ya̱.
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Te ɨɨn cha̱a kúñá'nu, ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Cha̱a va̱'a kúu‑ní Maestro. Na̱ún sá'a‑ná te ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni. Achí‑de.
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Naja̱ ká'a̱n‑ro̱ cháa va̱'a jíín‑rí. Tú ni ɨɨn cha̱a va̱'a íó, chi̱ máá ɨ́ɨn‑ni Dios.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A jiní‑ro̱ tú'un ni̱ tá'ú tíñu‑ya̱ núu̱‑ro̱: Ma̱ ká'ni‑ro ndɨ́yi, ma̱ kúsɨ́kɨ ncháa̱ tá'an‑ró, ma̱ sákuí'ná‑ró, ma̱ ká'a̱n‑ro̱ tú'un tú'ún, kuandatu̱ nuu̱ táa̱‑ro̱, nuu̱ náa̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Te máá‑de ni̱ kachi̱‑de: Ta̱ká tiñu yá'a a ni̱ skíkuu‑ná onde̱ ná lúlí‑ná, áchí‑de.
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Te Jesús, ni̱ jini so̱'o‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ɨɨn‑na̱ tiñu kúmani̱ sá'a‑ró. Xi̱kó ndɨ́'ɨ ja̱ ñáva̱'a‑ró, te kua̱'a‑ró núu̱ ñáyɨvɨ ndá'ú. Te onde̱ andɨ́vɨ́ kóo yaji̱‑ro̱. Yúan‑na te kii‑ró kúndiki̱n‑ro̱ rúu̱ ki'o̱n. Achí‑ya̱.
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Yúan‑na te máá cháa‑ún, ni̱ jini so̱'o‑de ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ kuxíí xáa̱n iní‑de, chi̱ kúká xáa̱n‑dé.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Te ndé'é Jesús ja̱ súan ni̱ kuxíí xáa̱n iní‑de, te ni̱ kachi̱‑ya̱: Xaa̱n ú'u̱ kɨ̱vɨ ɨɨn cha̱a kúká iní ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yachi̱‑ga̱ kɨ̱vɨ ɨɨn camello yau̱ yɨkɨ tɨ́kuɨ́ vásá ɨ́ɨn cha̱a kúká kɨ́vɨ‑de ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑ya̱.
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Te ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱‑ún, ni̱ kaka'a̱n‑i: Te ndé cha̱a ka̱ku núsáá, áchí‑i.
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ió tiñu ja̱ má kúu sá'a ni ɨɨn cha̱a. Ko Dios, chi̱ kúu sá'a‑ya̱ táká‑ni. Achí‑ya̱.
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Náá, ni̱ ka̱skéndo̱o‑ná ta̱ká ndatíñu‑ná te káindiki̱n‑ná níí va̱i‑yó. Achí‑de.
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Te máá‑yá ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, nú ɨɨn cha̱a ni̱ skéndo̱o‑de ve'e‑de, xí táa̱‑de, xí ñaní‑de, xí ñásɨ́'ɨ́‑de, xí sé'e‑de ja̱ sɨkɨ́ ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 te nani'i̱n kuá'a̱‑gá‑de vina. Te onde̱ ɨnga̱ vida chaa̱, te kuchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni. Achí‑ya̱.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Te Jesús, ni̱ ki'in‑ya̱ ndɨ́'uxí uu̱‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Vina chi̱ kaa‑yó kí'i̱n‑yo̱ ñúu̱ Jerusalén. Te yúan skíkuu ta̱ká tu̱'un ni̱ chaa cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios onde̱ sáá sɨkɨ́ máá Sé'e cha̱a.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Chi̱ natu̱u‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación. Te sákátá‑i nuu̱‑yá. Te sá'a ndɨva̱'a‑i jíín‑yá. Te tɨvɨ̱ sɨ̱'vɨ́‑i nuu̱‑yá.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Yúan‑na te nú ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka̱xndó'o‑i‑ya̱, te ka'ni‑í‑ya̱. Ko nuu̱ uní kɨvɨ̱ te nachaku̱‑ya̱. Achí‑ya̱.
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ko máá‑de, tú ní kájuku̱'un kutɨ iní‑de tu̱'un yá'a. Te tu̱'un‑ún ni̱ ka'a̱n sa̱'í‑ya̱. Yu̱án tú ní kájuku̱'un ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Te ni̱ kuyani‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Jericó. Te ɨɨn cha̱a kuáá, kánchaa̱‑de yu'íchi jikán‑de caridad.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Te cha̱a kuáá‑ún, ni̱ jini so̱'o‑de kája̱'a ña̱yɨvɨ kája'a̱n‑i. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de na̱ún kúu yu̱án.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Te ni̱ kakachi̱‑i nuu̱‑dé ja̱ Jesús, ñuu̱ Nazaret, ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Yúan‑na te ni̱ kana kó'ó‑de: Jesús, Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá, áchí‑de.
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Te ña̱yɨvɨ kája'a̱n ichi núu̱‑yá, ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de ja̱ ná kasú‑de yu'u‑dé. Ko máá‑de ví'í‑gá ni̱ kana kó'ó‑de: Se̱'e David, kundá'ú ini̱‑ní náá víi̱, áchí‑de.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yúan‑na te ni̱ jukuiñi̱ Jesús. Te ni̱ tá'ú‑yá tiñu ná kíi‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑yá‑de:
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 Na̱ún sá'a‑ri̱ jíín‑ró kuní‑ro̱, áchí‑ya̱. Te cha̱a‑ún ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, ja̱ ná ndúndiji̱n nduchi‑ná kuní‑ná, áchí‑de.
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Kuá'án, chi ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní nduva̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Te ni̱ ndundiji̱n‑ni nduchi‑dé. Te ni̱ ndiki̱n‑de‑ya̱, nákana jaa‑de Dios. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ‑ún, ni̱ kajini̱‑i nuu̱‑dé. Te ni̱ ka̱nakana jaa‑i Dios.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.