Lucas 17

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Tú modo te nú tú koto nchaa̱‑i ña̱yɨvɨ. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a skɨ́vɨ ña̱yɨvɨ‑ún nuu̱ kuáchi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Va̱'a‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só sukún‑dé te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar, nasu̱ já skɨ́vɨ‑de ɨɨn su̱chí lúlí yá'a nuu̱ kuáchi.
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 Koto va̱'a‑ró máá‑ró: Nú ñani̱‑ro̱ sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, kana jíín núu̱‑dé. Te nú ni̱ nakani ini̱‑de, te sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Te nú usia̱ jínu ja̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ ní sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, te nú usia̱ jínu nakani ini̱‑de te ka'a̱n‑de jíín‑ró: Sá'a tu̱ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑rí, achi̱‑de, yúan‑na te ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a kákuu apóstol jíín máá Jíto'o̱‑yo̱: Sá'a‑ní ja̱ vá'a‑ga̱ ná kándíja‑ná núsáá, áchí‑de.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Nú kákandíja‑ró va̱sté ɨ́ɨn tí'li̱ nátu̱'un ɨɨn ndɨkɨn yuá mostaza núú, te ka'a̱n‑ro̱ jíín núyu̱'ndú yá'a: Tu'un máá‑ró onde̱ jíín yó'o‑ro, te nachu'un‑ró máá‑ró ondé nuu̱ mar, achi̱‑ro̱. Te kuandatu̱ nuu̱‑ro̱.
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 Ndé ɨɨn róó, ñáva̱'a‑ró ɨ́ɨn mozo jítu‑de jíín xndɨkɨ̱ xí skáji‑dé rɨɨ̱. Te najaa̱‑de ve'e ja̱ ní ja'a̱n‑de yuku. Te kachi̱‑ni‑ró kúni‑de: Ña'a̱n te nungo̱o‑ró.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Á tú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Sá'a ndeyu ná kúxíni‑ri̱. Naku'ni̱ va̱'a chi̱i‑ró, te kani‑ró kó'o̱‑rí. Te onde̱ nú ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ yee‑rí staa̱, yúan‑na te vásá kée máá‑ró kó'o‑ró, achi̱‑ro̱ xí túu.
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Te á nakuatá'ú‑ró núu̱ mozo‑ún ja̱ ní skíkuu‑i tiñu ni̱ tá'ú‑ró núu̱‑í. Jáni ini̱‑ri̱ ja̱ túu.
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 Suni súan máá‑ró jíná'an‑ró, nú ni̱ ka̱skíkuu‑ró tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑ro̱, te ka'a̱n‑ro̱: Tú va̱'a mozo kákuu‑ná, chi̱ máni tiñu ja̱ taú‑ná sá'a‑ná, kúu ja̱ á ni̱ ka̱sá'a‑ná, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Te jíka Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ichi iní ñuu̱ Samaria jíín iní ñuu̱ Galilea ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn ñuu̱ yúan, te uxi̱ cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín‑yá. Te cha̱a‑ún onde̱ jíká ní ka̱jukuiñi̱‑de.
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 Te ni̱ ka̱kana jaa‑de: Maestro, Jesús, kundá'ú ini̱‑ní náá víi̱, áchí‑de.
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑dé, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án jíná'an‑ró te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú, áchí‑ya̱. Te nini kája'a̱n‑de, te ni̱ ka̱ndundoo‑ni‑de.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Yúan‑na te ɨɨn‑de, ni̱ jini̱‑de ja̱ ní nduva̱'a‑de. Te ni̱ na̱xíó káva‑de kua'a̱n‑de. Te nákana jaa‑de Dios.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún, cha̱a ñuu̱ Samaria kúu‑de.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nasu̱ uxí tá'a̱n‑ro̱ ní ka̱ndundoo náún. Te ɨɨ̱n‑ga̱‑de, ndénu̱ ká'i̱in‑de núsáá.
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Tú íó ɨnga̱‑de ja̱ cháa̱‑de te nakana jaa‑de Dios, xí sá cha̱a sɨ́ɨn ñuu̱ yá'a náún. Achí‑ya̱.
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Te ni̱ kachi̱ tuku‑ya̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní nduva̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 Te cha̱a fariseo, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Ndé kɨvɨ̱ cháa̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ma̱ cháa̱ ndiji̱n,
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 ni ma̱ kúu ka'a̱n‑i: Nde̱'é yá'a, ni̱ chaa̱, xí ndé'é yúan, ni̱ jaa̱, chi̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, a íó ma̱'ñú máá‑ró jíná'an‑ró. Achí‑ya̱.
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Chaa̱ tiempo ja̱ kákuni̱‑ro̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn kɨvɨ̱ kénda máá Sé'e cha̱a, ko ma̱ kuní‑ro̱ jíná'an‑ró.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Te kachi̱‑i kuni‑ró: Nde̱'é yá'a kánchaa̱‑ya̱, xí nde̱'é yúan kánchaa̱‑ya̱, achi̱‑i. Te ma̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i, ni ma̱ kúndiki̱n‑ro̱‑í.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Chi̱ nátu̱'un ndíi ncháa̱ ja̱ nándeyu̱ onde̱ ɨɨn lado andɨ́vɨ́ te jáa̱ onde̱ ɨnga̱ lado andɨ́vɨ́, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Ko jínu ñú'ún já xná'a̱n‑ga̱ ndo'o xaa̱n‑yá, te ña̱yɨvɨ yá'a ské'ichi̱‑i‑ya̱.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 Chi̱ nátu̱'un ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní kii Noé, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Káyee‑í, káji'i‑i, káta̱nda'a cháa, káta̱nda'a ñá'an, te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já ní kɨ̱vɨ Noé ini̱ barco ká'nu‑de. Te ni̱ chaa̱ sau̱ xáa̱n. Te ni̱ xnáa ndɨ́'ɨ‑cha̱‑í jíná'an‑i.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 Suni súan ni̱ kuu kɨvɨ̱ Lot. Káyee‑í káji'i‑i, kájaan‑i káxi̱kó‑i, káchi'i‑i itu̱, kájani‑i ve'e,
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 onde̱ ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní kenda Lot ini̱ ñuu̱ Sodoma kua'a̱n‑de. Te ni̱ kuun ñu'u̱n jíín azufre ichi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ naa ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ‑ún.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a kistá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ máá‑yá.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Te kɨvɨ̱‑ún, te cha̱a kándee xini̱ vé'e‑de, ma̱ núu‑de naki'in‑de ndatíñu‑de ja̱ ní ndo̱o ini̱ ve̱'e. Te cha̱a kándee onde̱ rancho, ma̱ náxíó káva‑de no'o̱n‑de.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Ma̱ náa iní‑ro̱ ndasa ni̱ ta'a̱n ñasɨ́'ɨ́ Lot.
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Ko cha̱a kuu̱ ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ka̱ku‑de.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ákuáa‑ún kunda̱a uu̱‑i nuu̱ jíto. Te ɨɨn‑i naki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑i.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Uu̱ ñasɨ́'ɨ́ ndiko ká'nu‑ña. Te ɨɨn‑ña náki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑ña.
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Uu̱ cha̱a kuiñi‑de rancho. Te ɨɨn‑de naki'in‑ya̱, te ɨnga̱‑de xndóo‑ya̱.
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kúu Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nuu̱ kútúu ndɨ́yi, yúan taka̱ tijii̱, áchí‑ya̱.
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.