Lucas 17

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Tú modo te nú tú koto nchaa̱‑i ña̱yɨvɨ. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a skɨ́vɨ ña̱yɨvɨ‑ún nuu̱ kuáchi.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Va̱'a‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só sukún‑dé te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar, nasu̱ já skɨ́vɨ‑de ɨɨn su̱chí lúlí yá'a nuu̱ kuáchi.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Koto va̱'a‑ró máá‑ró: Nú ñani̱‑ro̱ sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, kana jíín núu̱‑dé. Te nú ni̱ nakani ini̱‑de, te sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Te nú usia̱ jínu ja̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ ní sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, te nú usia̱ jínu nakani ini̱‑de te ka'a̱n‑de jíín‑ró: Sá'a tu̱ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑rí, achi̱‑de, yúan‑na te ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a kákuu apóstol jíín máá Jíto'o̱‑yo̱: Sá'a‑ní ja̱ vá'a‑ga̱ ná kándíja‑ná núsáá, áchí‑de.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Nú kákandíja‑ró va̱sté ɨ́ɨn tí'li̱ nátu̱'un ɨɨn ndɨkɨn yuá mostaza núú, te ka'a̱n‑ro̱ jíín núyu̱'ndú yá'a: Tu'un máá‑ró onde̱ jíín yó'o‑ro, te nachu'un‑ró máá‑ró ondé nuu̱ mar, achi̱‑ro̱. Te kuandatu̱ nuu̱‑ro̱.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 Ndé ɨɨn róó, ñáva̱'a‑ró ɨ́ɨn mozo jítu‑de jíín xndɨkɨ̱ xí skáji‑dé rɨɨ̱. Te najaa̱‑de ve'e ja̱ ní ja'a̱n‑de yuku. Te kachi̱‑ni‑ró kúni‑de: Ña'a̱n te nungo̱o‑ró.
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Á tú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Sá'a ndeyu ná kúxíni‑ri̱. Naku'ni̱ va̱'a chi̱i‑ró, te kani‑ró kó'o̱‑rí. Te onde̱ nú ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ yee‑rí staa̱, yúan‑na te vásá kée máá‑ró kó'o‑ró, achi̱‑ro̱ xí túu.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Te á nakuatá'ú‑ró núu̱ mozo‑ún ja̱ ní skíkuu‑i tiñu ni̱ tá'ú‑ró núu̱‑í. Jáni ini̱‑ri̱ ja̱ túu.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Suni súan máá‑ró jíná'an‑ró, nú ni̱ ka̱skíkuu‑ró tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑ro̱, te ka'a̱n‑ro̱: Tú va̱'a mozo kákuu‑ná, chi̱ máni tiñu ja̱ taú‑ná sá'a‑ná, kúu ja̱ á ni̱ ka̱sá'a‑ná, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Te jíka Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ichi iní ñuu̱ Samaria jíín iní ñuu̱ Galilea ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn ñuu̱ yúan, te uxi̱ cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín‑yá. Te cha̱a‑ún onde̱ jíká ní ka̱jukuiñi̱‑de.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Te ni̱ ka̱kana jaa‑de: Maestro, Jesús, kundá'ú ini̱‑ní náá víi̱, áchí‑de.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑dé, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án jíná'an‑ró te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú, áchí‑ya̱. Te nini kája'a̱n‑de, te ni̱ ka̱ndundoo‑ni‑de.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Yúan‑na te ɨɨn‑de, ni̱ jini̱‑de ja̱ ní nduva̱'a‑de. Te ni̱ na̱xíó káva‑de kua'a̱n‑de. Te nákana jaa‑de Dios.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún, cha̱a ñuu̱ Samaria kúu‑de.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nasu̱ uxí tá'a̱n‑ro̱ ní ka̱ndundoo náún. Te ɨɨ̱n‑ga̱‑de, ndénu̱ ká'i̱in‑de núsáá.
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Tú íó ɨnga̱‑de ja̱ cháa̱‑de te nakana jaa‑de Dios, xí sá cha̱a sɨ́ɨn ñuu̱ yá'a náún. Achí‑ya̱.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Te ni̱ kachi̱ tuku‑ya̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní nduva̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Te cha̱a fariseo, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Ndé kɨvɨ̱ cháa̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ma̱ cháa̱ ndiji̱n,
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 ni ma̱ kúu ka'a̱n‑i: Nde̱'é yá'a, ni̱ chaa̱, xí ndé'é yúan, ni̱ jaa̱, chi̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, a íó ma̱'ñú máá‑ró jíná'an‑ró. Achí‑ya̱.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Chaa̱ tiempo ja̱ kákuni̱‑ro̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn kɨvɨ̱ kénda máá Sé'e cha̱a, ko ma̱ kuní‑ro̱ jíná'an‑ró.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Te kachi̱‑i kuni‑ró: Nde̱'é yá'a kánchaa̱‑ya̱, xí nde̱'é yúan kánchaa̱‑ya̱, achi̱‑i. Te ma̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i, ni ma̱ kúndiki̱n‑ro̱‑í.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Chi̱ nátu̱'un ndíi ncháa̱ ja̱ nándeyu̱ onde̱ ɨɨn lado andɨ́vɨ́ te jáa̱ onde̱ ɨnga̱ lado andɨ́vɨ́, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Ko jínu ñú'ún já xná'a̱n‑ga̱ ndo'o xaa̱n‑yá, te ña̱yɨvɨ yá'a ské'ichi̱‑i‑ya̱.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 Chi̱ nátu̱'un ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní kii Noé, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Káyee‑í, káji'i‑i, káta̱nda'a cháa, káta̱nda'a ñá'an, te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já ní kɨ̱vɨ Noé ini̱ barco ká'nu‑de. Te ni̱ chaa̱ sau̱ xáa̱n. Te ni̱ xnáa ndɨ́'ɨ‑cha̱‑í jíná'an‑i.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 Suni súan ni̱ kuu kɨvɨ̱ Lot. Káyee‑í káji'i‑i, kájaan‑i káxi̱kó‑i, káchi'i‑i itu̱, kájani‑i ve'e,
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 onde̱ ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní kenda Lot ini̱ ñuu̱ Sodoma kua'a̱n‑de. Te ni̱ kuun ñu'u̱n jíín azufre ichi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ naa ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ‑ún.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a kistá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ máá‑yá.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 Te kɨvɨ̱‑ún, te cha̱a kándee xini̱ vé'e‑de, ma̱ núu‑de naki'in‑de ndatíñu‑de ja̱ ní ndo̱o ini̱ ve̱'e. Te cha̱a kándee onde̱ rancho, ma̱ náxíó káva‑de no'o̱n‑de.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Ma̱ náa iní‑ro̱ ndasa ni̱ ta'a̱n ñasɨ́'ɨ́ Lot.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Ko cha̱a kuu̱ ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ka̱ku‑de.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ákuáa‑ún kunda̱a uu̱‑i nuu̱ jíto. Te ɨɨn‑i naki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑i.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Uu̱ ñasɨ́'ɨ́ ndiko ká'nu‑ña. Te ɨɨn‑ña náki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑ña.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Uu̱ cha̱a kuiñi‑de rancho. Te ɨɨn‑de naki'in‑ya̱, te ɨnga̱‑de xndóo‑ya̱.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kúu Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nuu̱ kútúu ndɨ́yi, yúan taka̱ tijii̱, áchí‑ya̱.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.