Lucas 17
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Tú modo te nú tú koto nchaa̱‑i ña̱yɨvɨ. Ko naka̱ ndá'ú kuu cha̱a skɨ́vɨ ña̱yɨvɨ‑ún nuu̱ kuáchi.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Va̱'a‑ga̱ nú ní nú'ni̱ ɨɨn yo̱só sukún‑dé te kenda‑de ki'i̱n‑de nuu̱ ndúcha mar, nasu̱ já skɨ́vɨ‑de ɨɨn su̱chí lúlí yá'a nuu̱ kuáchi.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Koto va̱'a‑ró máá‑ró: Nú ñani̱‑ro̱ sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, kana jíín núu̱‑dé. Te nú ni̱ nakani ini̱‑de, te sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Te nú usia̱ jínu ja̱ ɨ́ɨn kɨvɨ̱ ní sá'a‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑ro̱, te nú usia̱ jínu nakani ini̱‑de te ka'a̱n‑de jíín‑ró: Sá'a tu̱ká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑rí, achi̱‑de, yúan‑na te ná sá'a‑ró túká'nu ini̱‑ro̱ núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Te ni̱ kaka'a̱n cha̱a kákuu apóstol jíín máá Jíto'o̱‑yo̱: Sá'a‑ní ja̱ vá'a‑ga̱ ná kándíja‑ná núsáá, áchí‑de.
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Te ni̱ kachi̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Nú kákandíja‑ró va̱sté ɨ́ɨn tí'li̱ nátu̱'un ɨɨn ndɨkɨn yuá mostaza núú, te ka'a̱n‑ro̱ jíín núyu̱'ndú yá'a: Tu'un máá‑ró onde̱ jíín yó'o‑ro, te nachu'un‑ró máá‑ró ondé nuu̱ mar, achi̱‑ro̱. Te kuandatu̱ nuu̱‑ro̱.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 Ndé ɨɨn róó, ñáva̱'a‑ró ɨ́ɨn mozo jítu‑de jíín xndɨkɨ̱ xí skáji‑dé rɨɨ̱. Te najaa̱‑de ve'e ja̱ ní ja'a̱n‑de yuku. Te kachi̱‑ni‑ró kúni‑de: Ña'a̱n te nungo̱o‑ró.
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Á tú xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Sá'a ndeyu ná kúxíni‑ri̱. Naku'ni̱ va̱'a chi̱i‑ró, te kani‑ró kó'o̱‑rí. Te onde̱ nú ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ yee‑rí staa̱, yúan‑na te vásá kée máá‑ró kó'o‑ró, achi̱‑ro̱ xí túu.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Te á nakuatá'ú‑ró núu̱ mozo‑ún ja̱ ní skíkuu‑i tiñu ni̱ tá'ú‑ró núu̱‑í. Jáni ini̱‑ri̱ ja̱ túu.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Suni súan máá‑ró jíná'an‑ró, nú ni̱ ka̱skíkuu‑ró tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑ro̱, te ka'a̱n‑ro̱: Tú va̱'a mozo kákuu‑ná, chi̱ máni tiñu ja̱ taú‑ná sá'a‑ná, kúu ja̱ á ni̱ ka̱sá'a‑ná, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Te jíka Jesús kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Jerusalén. Te ichi iní ñuu̱ Samaria jíín iní ñuu̱ Galilea ni̱ ja̱'a‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Te nuu̱ ní kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ɨɨn ñuu̱ yúan, te uxi̱ cha̱a té'yu̱ ndɨ̱'yi ni̱ ka̱ketá'an‑de jíín‑yá. Te cha̱a‑ún onde̱ jíká ní ka̱jukuiñi̱‑de.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Te ni̱ ka̱kana jaa‑de: Maestro, Jesús, kundá'ú ini̱‑ní náá víi̱, áchí‑de.
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑dé, te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án jíná'an‑ró te stá'a̱n‑ro̱ máá‑ró núu̱ sutú, áchí‑ya̱. Te nini kája'a̱n‑de, te ni̱ ka̱ndundoo‑ni‑de.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Yúan‑na te ɨɨn‑de, ni̱ jini̱‑de ja̱ ní nduva̱'a‑de. Te ni̱ na̱xíó káva‑de kua'a̱n‑de. Te nákana jaa‑de Dios.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de nuu̱ já'a̱ Jesús. Te ni̱ nakuatá'ú‑de nuu̱‑yá. Te cha̱a‑ún, cha̱a ñuu̱ Samaria kúu‑de.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nasu̱ uxí tá'a̱n‑ro̱ ní ka̱ndundoo náún. Te ɨɨ̱n‑ga̱‑de, ndénu̱ ká'i̱in‑de núsáá.
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Tú íó ɨnga̱‑de ja̱ cháa̱‑de te nakana jaa‑de Dios, xí sá cha̱a sɨ́ɨn ñuu̱ yá'a náún. Achí‑ya̱.
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Te ni̱ kachi̱ tuku‑ya̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱, te no'o̱n‑ro̱ vé'e‑ró. Ni̱ kandíja‑ró te yu̱án ní nduva̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Te cha̱a fariseo, ni̱ kajika̱ tu̱'ún‑de‑ya̱: Ndé kɨvɨ̱ cháa̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Achí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, ma̱ cháa̱ ndiji̱n,
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 ni ma̱ kúu ka'a̱n‑i: Nde̱'é yá'a, ni̱ chaa̱, xí ndé'é yúan, ni̱ jaa̱, chi̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, a íó ma̱'ñú máá‑ró jíná'an‑ró. Achí‑ya̱.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Chaa̱ tiempo ja̱ kákuni̱‑ro̱ ndé'é‑ró ɨ́ɨn kɨvɨ̱ kénda máá Sé'e cha̱a, ko ma̱ kuní‑ro̱ jíná'an‑ró.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Te kachi̱‑i kuni‑ró: Nde̱'é yá'a kánchaa̱‑ya̱, xí nde̱'é yúan kánchaa̱‑ya̱, achi̱‑i. Te ma̱ kí'i̱n‑ro̱ jíín‑i, ni ma̱ kúndiki̱n‑ro̱‑í.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Chi̱ nátu̱'un ndíi ncháa̱ ja̱ nándeyu̱ onde̱ ɨɨn lado andɨ́vɨ́ te jáa̱ onde̱ ɨnga̱ lado andɨ́vɨ́, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Ko jínu ñú'ún já xná'a̱n‑ga̱ ndo'o xaa̱n‑yá, te ña̱yɨvɨ yá'a ské'ichi̱‑i‑ya̱.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 Chi̱ nátu̱'un ni̱ kuu kɨvɨ̱ ní kii Noé, suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Káyee‑í, káji'i‑i, káta̱nda'a cháa, káta̱nda'a ñá'an, te ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ já ní kɨ̱vɨ Noé ini̱ barco ká'nu‑de. Te ni̱ chaa̱ sau̱ xáa̱n. Te ni̱ xnáa ndɨ́'ɨ‑cha̱‑í jíná'an‑i.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 Suni súan ni̱ kuu kɨvɨ̱ Lot. Káyee‑í káji'i‑i, kájaan‑i káxi̱kó‑i, káchi'i‑i itu̱, kájani‑i ve'e,
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 onde̱ ni̱ jaa̱ kɨvɨ̱ ní kenda Lot ini̱ ñuu̱ Sodoma kua'a̱n‑de. Te ni̱ kuun ñu'u̱n jíín azufre ichi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ naa ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ‑ún.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Suni súan kuu kɨvɨ̱ kíi máá Sé'e cha̱a kistá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ máá‑yá.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 Te kɨvɨ̱‑ún, te cha̱a kándee xini̱ vé'e‑de, ma̱ núu‑de naki'in‑de ndatíñu‑de ja̱ ní ndo̱o ini̱ ve̱'e. Te cha̱a kándee onde̱ rancho, ma̱ náxíó káva‑de no'o̱n‑de.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Ma̱ náa iní‑ro̱ ndasa ni̱ ta'a̱n ñasɨ́'ɨ́ Lot.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Chi cha̱a jítú iní‑de ka̱ku‑de chi̱i tu̱ndó'o kii sɨkɨ̱‑dé, naa‑dé. Ko cha̱a kuu̱ ja̱ sɨkɨ́ rúu̱, ka̱ku‑de.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 A ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ ákuáa‑ún kunda̱a uu̱‑i nuu̱ jíto. Te ɨɨn‑i naki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑i.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Uu̱ ñasɨ́'ɨ́ ndiko ká'nu‑ña. Te ɨɨn‑ña náki'in‑ya̱, te ndo̱o ɨnga̱‑ña.
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Uu̱ cha̱a kuiñi‑de rancho. Te ɨɨn‑de naki'in‑ya̱, te ɨnga̱‑de xndóo‑ya̱.
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Ndénu̱ kúu Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nuu̱ kútúu ndɨ́yi, yúan taka̱ tijii̱, áchí‑ya̱.
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.