Lucas 15

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ta̱ká cha̱a xíní jíín cháa ká'i̱o kua̱chi, ni̱ ja̱koyo‑de nuu̱ Jesús náva̱'a kuni so̱'o‑de tu̱'un ká'a̱n‑ya̱.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Te cha̱a fariseo jíín cháa káchaa tutu̱, ni̱ kaka'a̱n‑de: Cha̱a yá'a, játá'ú‑de cha̱a ká'i̱o kua̱chi te yée‑dé staa̱ jíín cháa‑ún, áchí‑de.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Te máá Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a jíín‑de:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 Ndé ɨɨn róó nú ñáva̱'a‑ró ɨ́ɨn ciento rɨɨ́, te skuíta‑ró ɨ́ɨn‑tɨ̱, á tú skéndo̱o‑ró kúu̱n xíko xia'u̱n kuu̱n‑gá‑tɨ̱ ondé nuu̱ ñú'un té'é, te kina̱ndúkú‑ró kɨ́tɨ ní naa‑ún onde̱ nani'i̱n‑ro̱‑tɨ́ xí túu.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Te nú ni̱ nani'i̱n‑ro̱‑tɨ́, kúsɨɨ̱ iní‑ro̱ xndée‑ró‑tɨ́ nuu̱ chó'o̱‑ro̱.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Te nú ni̱ najaa̱‑ro̱ vé'e te nastútú‑ró cháa kákuu amigo‑ro̱ jíín tá'an‑ró, te kachi̱‑ro̱ kúni cha̱a‑ún: Ná kúsɨɨ̱ iní‑yo̱ chi̱ ni̱ nani'i̱n‑rí rɨɨ̱‑ri̱‑ri̱ kɨtɨ á ni̱ naa núú. Achi̱‑ro̱.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ súan kusɨɨ̱‑gá ini̱‑ya̱ ondé andɨ́vɨ́ jíín ɨ́ɨn cha̱a íó kua̱chi nú nakani ini̱‑de, vásá jíín kúu̱n xíko xia'u̱n kuu̱n‑gá cha̱a va̱'a ja̱ tú kájinu ñú'ún‑de tu̱'un nakani ini̱.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Xí nú ɨɨn ñasɨ́'ɨ́ ñáva̱'a‑ña uxí peso, te skuíta‑ña ɨ́ɨn peso, á tú chi'i‑ña yítɨ te nastáa‑ña vé'e, te nandúkú víi‑ñá onde̱ nani'i̱n‑ñá.
8 Jesus continuou:
9 Te nú ni̱ nani'i̱n‑ñá, te kána‑ña xiní tá'an‑ña jíín amiga‑ña, te kachi̱‑ña kúni‑i: Ná kúsɨɨ̱ iní‑yo̱, chi ni̱ nani'i̱n‑rí peso‑ri̱ ja̱ ní skuíta‑ri̱‑ún núú. Achí‑ña.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ súan kúsɨɨ̱‑gá ini̱ ta̱ká ndajá'a̱ Dios jíín ɨ́ɨn cha̱a íó kua̱chi nú nakani ini̱‑de.
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱: Ɨɨn cha̱a ni̱ i̱o uu̱ se̱'e yíí‑de.
11 E Jesus disse ainda:
12 Te su̱chí súchí‑ún ni̱ ka'a̱n‑i jíín táa̱‑i: Táa̱, kua̱'a‑ní sava ñu'un núu̱‑ná ja̱ kúu ta'u̱‑ná, áchí‑i. Te ni̱ teta'a̱n‑de ta'u̱‑í nuu̱ ndéndúú‑i.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Te ni̱ kuu yaku̱ kɨvɨ̱, te su̱chí súchí‑ún ni̱ stútú ndɨ́'ɨ‑i ndatíñu‑i. Te ni̱ kee‑i kua'a̱n jíká‑i ɨnga̱ ñuu̱. Te yúan ni̱ xnáa‑í ta'u̱‑í, chi ni̱ janu̱ ndɨva̱'a‑i.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Súan ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ janu̱ sáni‑i, te vásá ní chaa̱ ɨɨn tama̱ xáa̱n iní ñuu̱‑ún, te ni̱ kejá'á nándɨ'ɨ‑i.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Te ni̱ kee‑i kua'a̱n‑i, te ni̱ jaa̱‑i nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a ñuu̱‑ún. Te cha̱a‑ún ni̱ tájí‑de‑i kua'a̱n‑i onde̱ rancho‑de ja̱ yúan koto‑i kɨnɨ̱‑de.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Te kuní‑i taan tɨ́ɨ́‑i chi̱i‑i jíín tíxi̱ko káyee kɨnɨ́‑ún. Chi̱ tú kutɨ ní ɨɨn na̱ún ní já'a nuu̱‑í.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yúan‑na te ni̱ jini̱ máá‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑i: Ta̱ká mozo íó ini̱ ve̱'e táa̱‑ri̱, íó kua'a̱ stáa̱ káyee‑dé. Te ruu̱ jí'i̱‑ri̱ so̱ko yá'a.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ná ndúkuiñi̱‑ri̱ te ná nó'o̱n‑ri̱ nuu̱ táa̱‑ri̱. Te kachi̱‑ri̱ kuni‑de: Táa̱, a ni̱ sá'a‑ná kua̱chi nuu̱ Dios andɨ́vɨ́ jíín núu̱ máá‑ní.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Tuká va̱'a cha̱a kúu‑ná ja̱ kúnání‑ná se̱'e‑ní. Ko kua̱'a‑ní tu̱'un kuu‑ná nátu̱'un ɨɨn mozo‑ní. Achi̱‑ri̱.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Te ni̱ ndukuiñi̱‑i, te ni̱ kee‑i kua̱no'on‑í nuu̱ táa̱‑i. Te nini jíká‑gá va̱i‑i, te ni̱ jini̱ táa̱‑i nuu̱‑í. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑de‑i. Te jínu‑de ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ nuu‑de suku̱n‑í, te ni̱ titú‑de‑i.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n‑i jíín‑de: Táa̱, a ni̱ sá'a‑ná kua̱chi nuu̱ Dios andɨ́vɨ́ jíín núu̱ máá‑ní. Tuká va̱'a cha̱a kúu‑ná ja̱ kúnání‑ná se̱'e‑ní. Achí‑i.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Ko máá táa̱‑i, ni̱ ka'a̱n‑de jíín mozo‑de: Kuáki̱'in ɨɨn su'nu̱ vá'a‑ga te chu'un‑ró‑i. Te chu'un‑ró ɨ́ɨn xe'e ndá'a‑í. Te chi'i‑ró ndiján já'a̱‑í.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Te suni kiki̱'in‑ró chélu xá'án. Te ka'ni‑ro‑tɨ́ ná kée‑yo. Chi̱ sá'a‑yó víko.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Chi se̱'e yíí‑rí yá'a a ni̱ ji'i̱‑i núú, te ni̱ nachaku̱‑i. A ni̱ naa‑í núú, te ni̱ ndenda‑i, áchí‑de. Te ni̱ ka̱kejá'á‑de sá'a‑de viko.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Te se̱'e yíí ñá'nu‑de, kándee‑i onde̱ rancho. Su̱chí‑ún va̱i ndii‑i. Te ni̱ nduyani‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ jini so̱'o‑i tɨvɨ́ música te kájita já'á ñáyɨvɨ.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Te ni̱ kana‑i xini̱ ɨ́ɨn mozo. Te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑i mozo‑ún nú na̱ún viko íó.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Te ni̱ kachi̱ mozo‑ún nuu̱‑í: Ni̱ nchaa̱ ñani̱‑ro̱ te táa̱‑ro̱, ni̱ ja'ni‑dé chelu xá'án, chi ni̱ ndenda va̱'a se̱'e yíí‑de, áchí mozo.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Yúan‑na te ni̱ kiti̱ ini̱‑i, te tú ní kuní‑i ndɨ̱vɨ‑i, ko ni̱ kenda táa̱‑i. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑i ná ndɨ́vɨ‑i.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ko máá‑i ni̱ ka'a̱n‑i: Ió kua'a̱ kuiá játíñu‑ná nuu̱‑ní, ni tú sáni̱'in kutɨ iní‑ná tiñu tá'ú‑ní. Te tú ní já'a‑ní va̱sté ɨ́ɨn lítú núu̱‑ná kee sɨ́ɨ̱‑ná jíín amigo‑na, áchí‑i.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Ko ni̱ nchaa̱ se̱'e‑ní yá'a. Te va̱sa ni̱ xnáa ndɨ́'ɨ‑i ndatíñu‑ní jíín ñá'an téné, te ni̱ ja'ni‑ní chelu xá'án kée‑í, áchí‑i jíín táa̱‑i.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Yúan‑na te ni̱ kachi̱‑de jíín‑i: Hijo, róó chi̱ nene̱ ncháá‑ro̱ jíín‑rí. Te ta̱ká ndatíñu máá‑rí suni ndatíñu máá‑ró kúu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ko jínu ñú'ún sá'a‑yó víko te kusɨɨ̱ iní‑yo̱. Chi̱ ñani̱‑ro̱ yá'a, a ni̱ ji'i̱‑i núú, te ni̱ nachaku̱‑i. A ni̱ naa‑í núú, te ni̱ ndenda‑i, áchí‑de. Achí‑ya̱.
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.