Lucas 13
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te suni kɨvɨ̱‑ún ká'i̱in yaku̱ cha̱a jíín‑yá yúan. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un nuu̱‑yá ndasa ni̱ kata'a̱n cha̱a ñuu̱ Galilea. Chi̱ Pilato, ni̱ sáká núu‑de nɨñi̱ cháa‑ún jíín nɨñí kɨ́tɨ já kásoko̱‑í nuu̱ Dios.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Cha̱a ñuu̱ Galilea yúan, ja̱ súan kándo'o‑de tu̱ndó'o‑ún, te á ni̱ i̱o xaa̱n kuáchi‑de vásá táká‑ga̱ cha̱a ñuu̱ Galilea, kájani ini̱‑ro̱ náún.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu, chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Te suni xia'u̱n uni̱ cha̱a ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ndua̱ torre ñuu̱ Siloé te ni̱ kaji'i̱‑de, á ni̱ ka̱sá'a‑de kua̱chi xaa̱n‑gá vásá táká‑ga̱ cha̱a káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén, kájani ini̱‑ro̱ náún.
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu. Chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a: Ɨɨn cha̱a ñáva̱'a‑de ɨɨn mérkexe̱ ja̱ ní nachu'un‑de ma̱'ñú itú uva‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ndúkú‑de nde'e̱ xiní. Te tú ní ní'i̱n kútɨ‑dé.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Te ni̱ kachi̱‑de jíín mozo ndíto itu̱ uva‑ún: Vina te a íó uni̱ kuia̱ kíndúkú‑rí nde'e̱ xiní mérkexe̱ yá'a, te tú ní'i̱n kútɨ‑rí. Xɨtɨ ná kí'i̱n. Naja̱ kándii̱ satéñu nuu̱ ñú'un yá'a. Achí‑de.
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá mozo: Táta̱, skéndo̱o‑ní, ná kúndii̱ va̱sté ɨngá kuia̱ yá'a, onde̱ ná sáyúchí‑ná ja'a̱ te chu'un‑ná ja̱'an te nándéó.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Te nú ni̱ ja̱'a nde'e̱, te íó va̱'a. Te nú túu, te vásá xɨ́tɨ‑ní áchí‑i. Achí‑ya̱.
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ɨɨn ve'e sinagoga.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ña'an tá'a̱n‑ña ɨ́ɨn tachi̱ kíni ja̱ ní kuu xia'u̱n uni̱ kuia̱ kú'u̱‑ña. Te ni̱ ka̱í‑ña, jíka tɨ́'ɨ́‑ña, chi̱ tú kúu kutɨ ndúko̱o tuun‑ña.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑ñá. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Nána̱, vina te a ni̱ nduva̱'a‑ní ja̱ kú'u̱‑ní, áchí‑ya̱.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Te ni̱ chaa‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑ñá. Te ni̱ ndúko̱o tuun‑ni‑ña, te ni̱ na̱kana jaa‑ña Dios.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jesús ja̱ ní nasáva̱'a‑ya̱‑ñá kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Iñu̱ kɨvɨ̱ íó sátiñu‑ró, te kɨvɨ̱‑ún cha̱koyo‑ró kúu tana̱‑ro̱. Ko kɨvɨ̱ ndéta̱tú yá'a, chi ma̱ kúu, áchí‑de.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de; Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Ja̱ kúu kɨvɨ̱ ndéta̱tú te tú kándájí‑ró xndɨkɨ̱‑ro̱ xí burro‑ró núu̱ káyee‑tɨ́‑ún, te tú káskó'o‑ró‑tɨ́ nducha náún.
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Te se̱sɨ́'ɨ́ Abraham yá'a, nú'ni̱‑ña xiá'u̱n uni̱ kuia̱ ni̱ sá'a kui'na̱. Te tú íó va̱'a ndájí‑rí‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú náún, áchi‑ya̱.
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ka̱kuka nuu̱ táká cha̱a kájito u'u̱‑ya̱‑ún. Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑i jíín táká tiñu ñá'nu ni̱ sá'a‑ya̱.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndasa kuní koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te na̱ jíín skétá'an‑ri̱.
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Kúu nátu̱'un ndɨkɨn yuá mostaza ja̱ ní ki'in ɨɨn cha̱a te ni̱ chaa‑de nuu̱ itú‑de. Te ni̱ ja'nu. Te ni̱ kuu ɨɨn yunu ká'nu. Te tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ni̱ ka̱sá'a‑tɨ̱ taká‑tɨ̱ chíi nda'a‑ún. Achí‑ya̱.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Kúu nátu̱'un yujan íá já ní ki'in ɨɨn ña'an. Te ni̱ chisa̱'í‑ña chíi uni̱ ti̱yii yúchi onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ kuu íá ní sá'a. Achí‑ya̱.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Te nini kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén, te ni̱ jika kuu‑ya̱ táká ñuu̱ jíín táká rancho, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a jíín‑yá: Táta̱, yaku̱‑ni cha̱a ka̱ku‑de náún, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de:
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 Ndúkú ndéé téyíí‑ró kɨ́vɨ koyo‑ró íchi yúxé'é túu̱, chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ ndúkú ndéé‑i kɨ́vɨ‑i, ko ma̱ kúu kɨ̱vɨ koyo‑i.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Chi̱ táa̱ ini̱ ve̱'e, ndukuiñi̱‑de, te kasu̱‑de yuxé'é. Te ichi yatá vé'e kuiñi‑ró. Te skáján‑ró vitú yúxé'é te ka'a̱n‑ro̱: Táta̱, táta̱, kuña‑ní ve'e, ná kɨ́vɨ koyo‑ná, achi̱‑ro̱. Te kachi̱‑de kuni‑ró: Aa̱, tú jiní‑ri̱ ná ñuu̱ va̱ikoyo‑ró, achi̱‑de.
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Yúan‑na te kejá'á‑ró ká'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ jíín‑ní, te ini̱ ya̱'ya ñuu̱‑ná ni̱ stá'a̱n‑ní tu̱'un nuu̱‑ná, achi̱‑ro̱.
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Te máá‑de kachi̱‑de kuni‑ró: Achí‑ri̱ jíín‑ró ja̱ tú jiní‑ri̱ róó ndé ñuu̱ va̱ikoyo‑ró. Kuxio jíná'an‑ró chi ña̱yɨvɨ kásá'a tiñu ñáá kákuu‑ró. Achi̱‑de.
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Te yúan nde'e̱‑ro̱, te nakaji‑ro ñíi yú'u‑ro kuíñi‑ró. Te kuni̱‑ro̱ núu̱ Abraham jíín núu̱ Isaac jíín núu̱ Jacob jíín núu̱ táká‑ga̱ cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios kuiñi‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te róó kuxio‑ró sásɨ́ɨn‑ya̱ róó.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Te kikoyo‑i ichi núu̱ kána ndika̱ndii jíín íchi núu̱ kée ndika̱ndii, ichi norte jíín íchi sur, te jungo̱o‑i ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Kuni so̱'o va̱'a‑ró: Sava cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de. Te sava cha̱a kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Achí‑ya̱.
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ja̱koyo yaku̱ tá'an cha̱a fariseo, te ká'a̱n‑de jíín‑yá: Kuxio‑ní yá'a te kenda‑ní ki'i̱n‑ní, chi cha̱a Herodes ka'ni‑dé níí kuní‑de, áchí‑de.
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ máá ñúkuii jia̱n: Vina chi̱ kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni kája'a̱n. Te sá'a‑ri̱ tana̱ vína jíín yúchaa̱n. Te onde̱ nuu̱ uní kɨvɨ̱ te síjínu‑ri̱ tiñu‑ri̱.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ko kánúú xáa̱n já vína jíín yúchaa̱n jíín ísá te kaka‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱, chi ma̱ kúu ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un kenda‑de yata̱ ñúu̱ Jerusalén, te kuu̱‑de. Achi̱‑ro̱.
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Jerusalén, Jerusalén, ni̱ ka̱ja'ni‑ro cháa kájani tu̱'un Dios, te ni̱ kaja̱'a‑ró yúu̱ xiní cháa ni̱ tájí‑yá va̱i nuu̱‑ro̱. Ió kua'a̱ vuelta ni̱ kuni̱‑ri̱ nastútú‑rí se̱'e‑ró, nátu̱'un chukí ja̱ nástútú‑tɨ́ tɨrɨ̱ɨ‑tɨ̱ chíi ndiji̱n‑tɨ́, ko tú ní kákuni̱‑ro̱.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Vina te kéndo̱o víchí vé'e‑ró núsáá. Ko ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já má kuní kutɨ‑gá‑ro̱ núu̱‑rí jíná'an‑ró onde̱ jaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ ká'a̱n‑ro̱: Ná nákana jaa‑yó‑yá chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.