Lucas 13
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Te suni kɨvɨ̱‑ún ká'i̱in yaku̱ cha̱a jíín‑yá yúan. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un nuu̱‑yá ndasa ni̱ kata'a̱n cha̱a ñuu̱ Galilea. Chi̱ Pilato, ni̱ sáká núu‑de nɨñi̱ cháa‑ún jíín nɨñí kɨ́tɨ já kásoko̱‑í nuu̱ Dios.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Cha̱a ñuu̱ Galilea yúan, ja̱ súan kándo'o‑de tu̱ndó'o‑ún, te á ni̱ i̱o xaa̱n kuáchi‑de vásá táká‑ga̱ cha̱a ñuu̱ Galilea, kájani ini̱‑ro̱ náún.
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu, chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Te suni xia'u̱n uni̱ cha̱a ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ndua̱ torre ñuu̱ Siloé te ni̱ kaji'i̱‑de, á ni̱ ka̱sá'a‑de kua̱chi xaa̱n‑gá vásá táká‑ga̱ cha̱a káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén, kájani ini̱‑ro̱ náún.
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu. Chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a: Ɨɨn cha̱a ñáva̱'a‑de ɨɨn mérkexe̱ ja̱ ní nachu'un‑de ma̱'ñú itú uva‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ndúkú‑de nde'e̱ xiní. Te tú ní ní'i̱n kútɨ‑dé.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Te ni̱ kachi̱‑de jíín mozo ndíto itu̱ uva‑ún: Vina te a íó uni̱ kuia̱ kíndúkú‑rí nde'e̱ xiní mérkexe̱ yá'a, te tú ní'i̱n kútɨ‑rí. Xɨtɨ ná kí'i̱n. Naja̱ kándii̱ satéñu nuu̱ ñú'un yá'a. Achí‑de.
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá mozo: Táta̱, skéndo̱o‑ní, ná kúndii̱ va̱sté ɨngá kuia̱ yá'a, onde̱ ná sáyúchí‑ná ja'a̱ te chu'un‑ná ja̱'an te nándéó.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 Te nú ni̱ ja̱'a nde'e̱, te íó va̱'a. Te nú túu, te vásá xɨ́tɨ‑ní áchí‑i. Achí‑ya̱.
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ɨɨn ve'e sinagoga.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ña'an tá'a̱n‑ña ɨ́ɨn tachi̱ kíni ja̱ ní kuu xia'u̱n uni̱ kuia̱ kú'u̱‑ña. Te ni̱ ka̱í‑ña, jíka tɨ́'ɨ́‑ña, chi̱ tú kúu kutɨ ndúko̱o tuun‑ña.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑ñá. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Nána̱, vina te a ni̱ nduva̱'a‑ní ja̱ kú'u̱‑ní, áchí‑ya̱.
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Te ni̱ chaa‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑ñá. Te ni̱ ndúko̱o tuun‑ni‑ña, te ni̱ na̱kana jaa‑ña Dios.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jesús ja̱ ní nasáva̱'a‑ya̱‑ñá kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Iñu̱ kɨvɨ̱ íó sátiñu‑ró, te kɨvɨ̱‑ún cha̱koyo‑ró kúu tana̱‑ro̱. Ko kɨvɨ̱ ndéta̱tú yá'a, chi ma̱ kúu, áchí‑de.
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de; Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Ja̱ kúu kɨvɨ̱ ndéta̱tú te tú kándájí‑ró xndɨkɨ̱‑ro̱ xí burro‑ró núu̱ káyee‑tɨ́‑ún, te tú káskó'o‑ró‑tɨ́ nducha náún.
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Te se̱sɨ́'ɨ́ Abraham yá'a, nú'ni̱‑ña xiá'u̱n uni̱ kuia̱ ni̱ sá'a kui'na̱. Te tú íó va̱'a ndájí‑rí‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú náún, áchi‑ya̱.
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ka̱kuka nuu̱ táká cha̱a kájito u'u̱‑ya̱‑ún. Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑i jíín táká tiñu ñá'nu ni̱ sá'a‑ya̱.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndasa kuní koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te na̱ jíín skétá'an‑ri̱.
18 Jesus disse:
19 Kúu nátu̱'un ndɨkɨn yuá mostaza ja̱ ní ki'in ɨɨn cha̱a te ni̱ chaa‑de nuu̱ itú‑de. Te ni̱ ja'nu. Te ni̱ kuu ɨɨn yunu ká'nu. Te tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ni̱ ka̱sá'a‑tɨ̱ taká‑tɨ̱ chíi nda'a‑ún. Achí‑ya̱.
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
20 Disse mais:
21 Kúu nátu̱'un yujan íá já ní ki'in ɨɨn ña'an. Te ni̱ chisa̱'í‑ña chíi uni̱ ti̱yii yúchi onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ kuu íá ní sá'a. Achí‑ya̱.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Te nini kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén, te ni̱ jika kuu‑ya̱ táká ñuu̱ jíín táká rancho, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a jíín‑yá: Táta̱, yaku̱‑ni cha̱a ka̱ku‑de náún, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de:
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 Ndúkú ndéé téyíí‑ró kɨ́vɨ koyo‑ró íchi yúxé'é túu̱, chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ ndúkú ndéé‑i kɨ́vɨ‑i, ko ma̱ kúu kɨ̱vɨ koyo‑i.
24 Jesus respondeu:
25 Chi̱ táa̱ ini̱ ve̱'e, ndukuiñi̱‑de, te kasu̱‑de yuxé'é. Te ichi yatá vé'e kuiñi‑ró. Te skáján‑ró vitú yúxé'é te ka'a̱n‑ro̱: Táta̱, táta̱, kuña‑ní ve'e, ná kɨ́vɨ koyo‑ná, achi̱‑ro̱. Te kachi̱‑de kuni‑ró: Aa̱, tú jiní‑ri̱ ná ñuu̱ va̱ikoyo‑ró, achi̱‑de.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 Yúan‑na te kejá'á‑ró ká'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ jíín‑ní, te ini̱ ya̱'ya ñuu̱‑ná ni̱ stá'a̱n‑ní tu̱'un nuu̱‑ná, achi̱‑ro̱.
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 Te máá‑de kachi̱‑de kuni‑ró: Achí‑ri̱ jíín‑ró ja̱ tú jiní‑ri̱ róó ndé ñuu̱ va̱ikoyo‑ró. Kuxio jíná'an‑ró chi ña̱yɨvɨ kásá'a tiñu ñáá kákuu‑ró. Achi̱‑de.
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 Te yúan nde'e̱‑ro̱, te nakaji‑ro ñíi yú'u‑ro kuíñi‑ró. Te kuni̱‑ro̱ núu̱ Abraham jíín núu̱ Isaac jíín núu̱ Jacob jíín núu̱ táká‑ga̱ cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios kuiñi‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te róó kuxio‑ró sásɨ́ɨn‑ya̱ róó.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Te kikoyo‑i ichi núu̱ kána ndika̱ndii jíín íchi núu̱ kée ndika̱ndii, ichi norte jíín íchi sur, te jungo̱o‑i ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Kuni so̱'o va̱'a‑ró: Sava cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de. Te sava cha̱a kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Achí‑ya̱.
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ja̱koyo yaku̱ tá'an cha̱a fariseo, te ká'a̱n‑de jíín‑yá: Kuxio‑ní yá'a te kenda‑ní ki'i̱n‑ní, chi cha̱a Herodes ka'ni‑dé níí kuní‑de, áchí‑de.
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ máá ñúkuii jia̱n: Vina chi̱ kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni kája'a̱n. Te sá'a‑ri̱ tana̱ vína jíín yúchaa̱n. Te onde̱ nuu̱ uní kɨvɨ̱ te síjínu‑ri̱ tiñu‑ri̱.
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Ko kánúú xáa̱n já vína jíín yúchaa̱n jíín ísá te kaka‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱, chi ma̱ kúu ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un kenda‑de yata̱ ñúu̱ Jerusalén, te kuu̱‑de. Achi̱‑ro̱.
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Jerusalén, Jerusalén, ni̱ ka̱ja'ni‑ro cháa kájani tu̱'un Dios, te ni̱ kaja̱'a‑ró yúu̱ xiní cháa ni̱ tájí‑yá va̱i nuu̱‑ro̱. Ió kua'a̱ vuelta ni̱ kuni̱‑ri̱ nastútú‑rí se̱'e‑ró, nátu̱'un chukí ja̱ nástútú‑tɨ́ tɨrɨ̱ɨ‑tɨ̱ chíi ndiji̱n‑tɨ́, ko tú ní kákuni̱‑ro̱.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Vina te kéndo̱o víchí vé'e‑ró núsáá. Ko ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já má kuní kutɨ‑gá‑ro̱ núu̱‑rí jíná'an‑ró onde̱ jaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ ká'a̱n‑ro̱: Ná nákana jaa‑yó‑yá chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.