Lucas 13

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te suni kɨvɨ̱‑ún ká'i̱in yaku̱ cha̱a jíín‑yá yúan. Te ni̱ ka̱jani‑de tu̱'un nuu̱‑yá ndasa ni̱ kata'a̱n cha̱a ñuu̱ Galilea. Chi̱ Pilato, ni̱ sáká núu‑de nɨñi̱ cháa‑ún jíín nɨñí kɨ́tɨ já kásoko̱‑í nuu̱ Dios.
1 E, naquele mesmo tempo, estavam presentes ali alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Cha̱a ñuu̱ Galilea yúan, ja̱ súan kándo'o‑de tu̱ndó'o‑ún, te á ni̱ i̱o xaa̱n kuáchi‑de vásá táká‑ga̱ cha̱a ñuu̱ Galilea, kájani ini̱‑ro̱ náún.
2 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Cuidais vós que esses galileus foram mais pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu, chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱.
3 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Te suni xia'u̱n uni̱ cha̱a ja̱ sɨkɨ́ máá‑de ni̱ ndua̱ torre ñuu̱ Siloé te ni̱ kaji'i̱‑de, á ni̱ ka̱sá'a‑de kua̱chi xaa̱n‑gá vásá táká‑ga̱ cha̱a káxiu̱kú ñúu̱ Jerusalén, kájani ini̱‑ro̱ náún.
4 E aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, cuidais que foram mais culpados do que todos quantos homens habitam em Jerusalém?
5 Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱ já túu. Chi̱ suni súan naa‑ro jíná'an‑ró nú tú nakani ini̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
5 Não, vos digo; antes, se vos não arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yátá yá'a: Ɨɨn cha̱a ñáva̱'a‑de ɨɨn mérkexe̱ ja̱ ní nachu'un‑de ma̱'ñú itú uva‑de. Te ni̱ jaa̱‑de ndúkú‑de nde'e̱ xiní. Te tú ní ní'i̱n kútɨ‑dé.
6 E dizia esta parábola: Um certo
7 Te ni̱ kachi̱‑de jíín mozo ndíto itu̱ uva‑ún: Vina te a íó uni̱ kuia̱ kíndúkú‑rí nde'e̱ xiní mérkexe̱ yá'a, te tú ní'i̱n kútɨ‑rí. Xɨtɨ ná kí'i̱n. Naja̱ kándii̱ satéñu nuu̱ ñú'un yá'a. Achí‑de.
7 E disse ao vinhateiro: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não
8 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá mozo: Táta̱, skéndo̱o‑ní, ná kúndii̱ va̱sté ɨngá kuia̱ yá'a, onde̱ ná sáyúchí‑ná ja'a̱ te chu'un‑ná ja̱'an te nándéó.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a este ano, até que eu a escave e a esterque;
9 Te nú ni̱ ja̱'a nde'e̱, te íó va̱'a. Te nú túu, te vásá xɨ́tɨ‑ní áchí‑i. Achí‑ya̱.
9 e, se der fruto,
10 Te ɨɨn kɨvɨ̱ ndéta̱tú ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un ini̱ ɨɨn ve'e sinagoga.
10 E ensinava no sábado, numa das sinagogas.
11 Te ni̱ kenda ɨɨn ña'an tá'a̱n‑ña ɨ́ɨn tachi̱ kíni ja̱ ní kuu xia'u̱n uni̱ kuia̱ kú'u̱‑ña. Te ni̱ ka̱í‑ña, jíka tɨ́'ɨ́‑ña, chi̱ tú kúu kutɨ ndúko̱o tuun‑ña.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava curvada e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Te ni̱ jini̱ Jesús nuu̱‑ñá. Te ni̱ kana‑ya̱ xiní‑ñá. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑ña: Nána̱, vina te a ni̱ nduva̱'a‑ní ja̱ kú'u̱‑ní, áchí‑ya̱.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade.
13 Te ni̱ chaa‑ya̱ ndá'a‑yá sɨkɨ̱‑ñá. Te ni̱ ndúko̱o tuun‑ni‑ña, te ni̱ na̱kana jaa‑ña Dios.
13 E impôs as mãos sobre ela, e logo se endireitou e glorificava a Deus.
14 Te cha̱a kúñá'nu ini̱ ve̱'e sinagoga, ni̱ kiti̱ ini̱‑de nuu̱ Jesús ja̱ ní nasáva̱'a‑ya̱‑ñá kɨvɨ̱ ndéta̱tú. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún: Iñu̱ kɨvɨ̱ íó sátiñu‑ró, te kɨvɨ̱‑ún cha̱koyo‑ró kúu tana̱‑ro̱. Ko kɨvɨ̱ ndéta̱tú yá'a, chi ma̱ kúu, áchí‑de.
14 E, tomando a palavra o príncipe da sinagoga, indignado porque Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que é mister trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados e não no dia de sábado.
15 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de; Cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Ja̱ kúu kɨvɨ̱ ndéta̱tú te tú kándájí‑ró xndɨkɨ̱‑ro̱ xí burro‑ró núu̱ káyee‑tɨ́‑ún, te tú káskó'o‑ró‑tɨ́ nducha náún.
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor e disse: Hipócrita, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento e não o leva a beber água?
16 Te se̱sɨ́'ɨ́ Abraham yá'a, nú'ni̱‑ña xiá'u̱n uni̱ kuia̱ ni̱ sá'a kui'na̱. Te tú íó va̱'a ndájí‑rí‑ña kɨvɨ́ ndéta̱tú náún, áchi‑ya̱.
16 E não convinha soltar desta prisão, no dia de sábado, esta filha de Abraão, a qual
17 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ni̱ ka̱kuka nuu̱ táká cha̱a kájito u'u̱‑ya̱‑ún. Ko ta̱ká ña̱yɨvɨ, ni̱ ka̱kusɨɨ̱ iní‑i jíín táká tiñu ñá'nu ni̱ sá'a‑ya̱.
17 E, dizendo ele isso, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndasa kuní koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu. Te na̱ jíín skétá'an‑ri̱.
18 E dizia: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Kúu nátu̱'un ndɨkɨn yuá mostaza ja̱ ní ki'in ɨɨn cha̱a te ni̱ chaa‑de nuu̱ itú‑de. Te ni̱ ja'nu. Te ni̱ kuu ɨɨn yunu ká'nu. Te tɨsaa̱ andɨ́vɨ́ ni̱ ka̱sá'a‑tɨ̱ taká‑tɨ̱ chíi nda'a‑ún. Achí‑ya̱.
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Te ni̱ ka'a̱n tuku‑ya̱: Na̱ún tu̱'un yátá skétá'an‑ri̱ jíín ñúu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
20 E disse outra vez: A que compararei o Reino de Deus?
21 Kúu nátu̱'un yujan íá já ní ki'in ɨɨn ña'an. Te ni̱ chisa̱'í‑ña chíi uni̱ ti̱yii yúchi onde̱ ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ kuu íá ní sá'a. Achí‑ya̱.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher, tomando-o, escondeu em três medidas de farinha, até que tudo levedou.
22 Te nini kua'a̱n‑ya̱ íchi ñúu̱ Jerusalén, te ni̱ jika kuu‑ya̱ táká ñuu̱ jíín táká rancho, ni̱ stá'a̱n‑ya̱ tú'un.
22 E percorria as cidades e as aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Te ni̱ ka'a̱n ɨɨn cha̱a jíín‑yá: Táta̱, yaku̱‑ni cha̱a ka̱ku‑de náún, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de:
23 E disse-lhe um: Senhor, são poucos os que se salvam? E ele lhe respondeu:
24 Ndúkú ndéé téyíí‑ró kɨ́vɨ koyo‑ró íchi yúxé'é túu̱, chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kuá'a̱ ñáyɨvɨ ndúkú ndéé‑i kɨ́vɨ‑i, ko ma̱ kúu kɨ̱vɨ koyo‑i.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita, porque eu vos digo
25 Chi̱ táa̱ ini̱ ve̱'e, ndukuiñi̱‑de, te kasu̱‑de yuxé'é. Te ichi yatá vé'e kuiñi‑ró. Te skáján‑ró vitú yúxé'é te ka'a̱n‑ro̱: Táta̱, táta̱, kuña‑ní ve'e, ná kɨ́vɨ koyo‑ná, achi̱‑ro̱. Te kachi̱‑de kuni‑ró: Aa̱, tú jiní‑ri̱ ná ñuu̱ va̱ikoyo‑ró, achi̱‑de.
25 Quando o pai de família se levantar e cerrar a porta, e começardes a estar de fora e a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; e, respondendo ele, vos disser: Não sei de onde vós sois,
26 Yúan‑na te kejá'á‑ró ká'a̱n‑ro̱ jíín‑de: Ni̱ ka̱yee‑ná staa̱ jíín‑ní, te ini̱ ya̱'ya ñuu̱‑ná ni̱ stá'a̱n‑ní tu̱'un nuu̱‑ná, achi̱‑ro̱.
26 então, começareis a dizer: Temos comido e bebido na tua presença, e tu tens ensinado nas nossas ruas.
27 Te máá‑de kachi̱‑de kuni‑ró: Achí‑ri̱ jíín‑ró ja̱ tú jiní‑ri̱ róó ndé ñuu̱ va̱ikoyo‑ró. Kuxio jíná'an‑ró chi ña̱yɨvɨ kásá'a tiñu ñáá kákuu‑ró. Achi̱‑de.
27 E ele vos responderá: Digo-vos que não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniquidade.
28 Te yúan nde'e̱‑ro̱, te nakaji‑ro ñíi yú'u‑ro kuíñi‑ró. Te kuni̱‑ro̱ núu̱ Abraham jíín núu̱ Isaac jíín núu̱ Jacob jíín núu̱ táká‑ga̱ cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios kuiñi‑de ini̱ ve̱'e Dios. Te róó kuxio‑ró sásɨ́ɨn‑ya̱ róó.
28 Ali, haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no Reino de Deus e vós, lançados fora.
29 Te kikoyo‑i ichi núu̱ kána ndika̱ndii jíín íchi núu̱ kée ndika̱ndii, ichi norte jíín íchi sur, te jungo̱o‑i ini̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
29 E virão do Oriente, e do Ocidente, e do Norte, e do Sul e assentar-se-ão
30 Kuni so̱'o va̱'a‑ró: Sava cha̱a sandɨ̱'ɨ́‑na̱, ndunúú‑de. Te sava cha̱a kúnúú, nduu‑de sandɨ̱'ɨ́‑na̱. Achí‑ya̱.
30 E eis que derradeiros há que serão os primeiros; e primeiros há que serão os derradeiros.
31 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ja̱koyo yaku̱ tá'an cha̱a fariseo, te ká'a̱n‑de jíín‑yá: Kuxio‑ní yá'a te kenda‑ní ki'i̱n‑ní, chi cha̱a Herodes ka'ni‑dé níí kuní‑de, áchí‑de.
31 Naquele mesmo dia, chegaram uns fariseus, dizendo-lhe: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, te kastu̱'ún‑ró núu̱ máá ñúkuii jia̱n: Vina chi̱ kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni kája'a̱n. Te sá'a‑ri̱ tana̱ vína jíín yúchaa̱n. Te onde̱ nuu̱ uní kɨvɨ̱ te síjínu‑ri̱ tiñu‑ri̱.
32 E lhes respondeu: Ide e dizei àquela raposa: eis que eu expulso demônios, e efetuo curas, hoje e amanhã, e, no terceiro dia, sou consumado.
33 Ko kánúú xáa̱n já vína jíín yúchaa̱n jíín ísá te kaka‑ri̱ ki'i̱n‑ri̱, chi ma̱ kúu ja̱ ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un kenda‑de yata̱ ñúu̱ Jerusalén, te kuu̱‑de. Achi̱‑ro̱.
33 Importa, porém, caminhar hoje, amanhã e no
34 Jerusalén, Jerusalén, ni̱ ka̱ja'ni‑ro cháa kájani tu̱'un Dios, te ni̱ kaja̱'a‑ró yúu̱ xiní cháa ni̱ tájí‑yá va̱i nuu̱‑ro̱. Ió kua'a̱ vuelta ni̱ kuni̱‑ri̱ nastútú‑rí se̱'e‑ró, nátu̱'un chukí ja̱ nástútú‑tɨ́ tɨrɨ̱ɨ‑tɨ̱ chíi ndiji̱n‑tɨ́, ko tú ní kákuni̱‑ro̱.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta os seus pintos debaixo das asas, e não quiseste?
35 Vina te kéndo̱o víchí vé'e‑ró núsáá. Ko ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró já má kuní kutɨ‑gá‑ro̱ núu̱‑rí jíná'an‑ró onde̱ jaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ ká'a̱n‑ro̱: Ná nákana jaa‑yó‑yá chi̱ ndíso‑ya̱ tíñu máá Tatá Dios, achi̱‑ro̱. Achí‑ya̱.
35 Eis que a vossa casa se vos deixará deserta. E em verdade vos digo que não me vereis até que venha

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.