Lucas 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ni̱ kuu ja̱ jikán ta'u̱‑yá kánchaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn lugar. Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ɨɨn cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, stá'a̱n‑ní nuu̱‑ná ndasa kaka̱n ta'u̱‑ná jíná'an‑ná, nátu̱'un ni̱ stá'a̱n Juan nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑de, áchí‑de.
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nú kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te sua ka'a̱n‑ro̱: Táa̱ máá‑ná ja̱ kánchaa̱‑ní onde̱ andɨ́vɨ́, ná nákana jaa‑ná níí jíín sɨ́'vɨ́‑ní. Te ná kóo ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑ní tiñu. Te ná kóo ta̱ká tiñu játa'a̱n ini̱ máá‑ní, nátu̱'un íó ini̱ andɨ́vɨ́ suni súan ná kóo ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Staa̱ káyee‑ná ta̱ká kɨvɨ̱ kuá'a‑ní nuu̱‑ná vina.
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Te sá'a‑ní tu̱ká'nu ini̱‑ní nuu̱ táká kua̱chi‑ná, chi̱ suni máá‑ná kásá'a‑ná tu̱ká'nu ini̱‑ná nuu̱ ñáyɨvɨ kásá'a‑i falta nuu̱‑ná. Te ma̱ skɨ́vɨ‑ní náá koto nchaa̱‑i náá chi̱ sua nama‑ní náá nuu̱ kíni nuu̱ kuí'a̱. Achí‑ya̱.
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑de: Ndé róó íó ɨɨn amigo‑ro̱ te nú ki'i̱n‑ro̱ núu̱‑dé sava ñúú te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Amigo, kua̱'a núu uni̱ staa̱ núu̱‑rí,
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 chi̱ ɨɨn amigo‑ri̱ ni̱ chaa̱‑de ve'e‑ri̱ ja̱ jíka‑de viaje. Te tú na̱ún kuá'a‑ri̱ nuu̱‑dé kee‑dé. Achi̱‑ro̱.
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Te cha̱a kándee ichi iní ve̱'e ka'a̱n‑de: Ma̱ stá'a̱n‑ro̱ rúu̱, chi̱ a ndasú yuxé'é‑rí, te se̱'e‑ri̱ kákixi̱‑i jíín‑rí. Te ma̱ kúu nduko̱o‑ri̱ te kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Achi̱‑de.
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 Ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, va̱sa ma̱ ndúko̱o‑de kua̱'a‑de nuu̱‑ro̱ já kúu‑de amigo‑ro̱, ko ja̱ xáa̱n stá'a̱n‑ro̱‑dé te yu̱án ndúko̱o‑de te kua̱'a‑de ta̱ká ja̱ jínu ñú'ún‑ró.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ro̱ jíná'an‑ró: Kaka̱n, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱. Ndúkú, te ni'i̱n‑ro̱. Ka'a̱n, te ná núña ve'e kɨ̱vɨ‑ró.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Chi cha̱a jikán, te kíi nuu̱‑dé. Te cha̱a ndúkú, te ní'i̱n‑dé. Te cha̱a ká'a̱n, te núña ve'e kɨ̱vɨ‑de.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Te ndé ɨɨn róó ɨɨn táa̱ ini̱ ve̱'e kúu‑ró. Te nú se̱'e‑ró jikán‑i staa̱ núu̱‑ro̱, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn yuu̱ núu̱‑í náún. Xí nú jikán‑i ɨɨn ti̱yáká, te lugar ja̱ kuá'a‑ró tíyáká, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn koo̱ nuu̱‑í náún.
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 Xí nú jikán‑i ɨɨn ndɨvɨ̱ núu̱‑ro̱, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn kúrsiuku̱ nuu̱‑í náún.
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 Te nú róó va̱sa cha̱a ñáá kákuu‑ró, te kájini̱‑ro̱ kuá'a‑ró ndátíñu va̱'a nuu̱ sé'e‑ró, naga̱ ni̱ kuu máá Táa̱‑ro̱ I'a̱ kánchaa̱ andɨ́vɨ́ já má kuá'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱ cháa jikán núsáá. Achí‑ya̱.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Te kíñi'in‑ya̱ ɨ́ɨn tachi̱ ñí'ín. Te nuu̱ ní kenda tachi̱‑ún kua'a̱n, te cha̱a ñí'ín‑ún ni̱ naka'a̱n‑de. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i.
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 Ko sava ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kaka'a̱n‑i: Jíín Beelzebú, cha̱a kúñá'nu nuu̱ táká tachi̱, kíñi'in‑de tachi̱ kája'a̱n, áchí‑i.
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Te sava‑ga̱‑i kájito nchaa̱‑i‑ya̱. Te ni̱ kajika̱n‑i ɨɨn tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Ko máá Jesús ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Te nú ɨɨn ñuu̱ sásɨ́ɨn máá, te kánakua̱tá'an máá, te ñuu̱ yúan ma̱ kúni̱'in. Te nú ɨɨn ve'e sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ve'e yúan ma̱ kúni̱'in.
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 Te nú Satanás suni sásɨ́ɨn máá, ndasa kuni̱'in ñuu̱ nuu̱ tá'ú tíñu máá núsáá. Chi̱ káka'a̱n máá‑ró ja̱ jíín Beelzebú kíñi'in‑ri̱ tachi̱‑ún kája'a̱n.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Te nú ndújíín Beelzebú jíín‑rí ja̱ kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni. Núsáá te se̱'e‑ró, ndé jíín kákiñi'in máá‑i tachi̱‑ún. Ja̱ yúán máá‑i, ná nákuxndíi‑i sɨkɨ̱‑ro̱.
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 Ko nú jíín xiní ndá'a Dios kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni kája'a̱n, ja̱ndáa̱ kúu ja̱ núu̱‑ro̱ ní chaa̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu núsáá.
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 Nú ɨɨn cha̱a kándáján, te jíín machete ndíto‑de yujé'é‑de, yúan‑na te ká'i̱in va̱'a ta̱ká ndatíñu‑de.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Ko nú jaa̱ ɨnga̱ cha̱a ni̱'in‑ga̱ vásá máá‑de, yúan‑na te kundéé cháa‑ún jíín‑de, te kuanchaa̱ ndɨ'ɨ‑ni machete‑de nuu̱‑dé ja̱ ndíto‑de jíín. Te kiñi'in ndɨ'ɨ ndatíñu‑de.
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 Nú ndé cha̱a tú ndújíín‑de jíín‑rí, núsáá te jíto u'u̱‑de ruu̱. Te cha̱a tú nástútú jíín‑rí, jachá‑de.
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 Nú ni̱ kenda ɨɨn tachi̱ kíni ini̱ ɨɨn cha̱a te jíka kuu nuu̱ ñú'un té'é, ndúkú núu̱ júngo̱o te tú ní'i̱n, yúan‑na te ka'a̱n: Ná nó'o̱n‑ri̱ ve'e nuu̱ ní kenda‑ri̱, achi̱.
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 Te nú ni̱ nchaa̱ te jiní ja̱ vé'e luu kúu, chi ni̱ ndundoo,
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 yúan‑na te ki'i̱n tachi̱‑ún, te kuaka tá'an jíín usiá‑ga̱ tachi̱ ñáá‑ga̱ káa vásá máá. Te kɨ̱vɨ koyo, te kuxiu̱kú yúan. Núsáá te ví'í‑gá tá'a̱n cha̱a yúan onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ vásá já xnáñúú núú, áchí‑ya̱.
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Te ni̱ kuu ja̱ ká'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ɨɨn ña'an kándee ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kana jaa‑ña xiní‑yá: Xáán ndatu̱ ña'an ní skáku níí, te ni̱ skáxin‑ña níí, áchí‑ña.
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sua ndatu̱‑ga̱ kúu ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un Dios, te káchu'un ini̱‑i, áchí‑ya̱.
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Te ni̱ kataka̱ ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ña̱yɨvɨ ñáá yá'a, kájika̱n‑i tuni̱, ko ma̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑í, chi̱ tuni̱ Jonás kúu ja̱ kíi nuu̱‑í.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Chi̱ nátu̱'un Jonás, ni̱ kuu‑de ɨɨn tuni̱ nuu̱ cháa ñuu̱ Nínive, suni súan máá Sé'e cha̱a kuu‑ya̱ ɨ́ɨn tuni̱ nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a jíná'an‑i.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 Te reina onde̱ ichi sur, nachaku̱‑ña jíín ñáyɨvɨ yá'a kɨvɨ̱ kíi juicio. Te naku̱xndíi‑ña sɨkɨ́‑í. Chi̱ onde̱ jíká xáa̱n ní kii‑ña ní jini so̱'o‑ña tú'un ndíchí ní ka'a̱n Salomón. Te vina ví'í‑gá kúñá'nu I'a̱ kándii̱ yá'a vásá Salomón.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 Ta̱ká cha̱a ñuu̱ Nínive nachaku̱‑de jíín ñáyɨvɨ yá'a kɨvɨ̱ kíi juicio, te naku̱xndíi‑de sɨkɨ̱‑í. Chi̱ máá‑de ni̱ ka̱nakani ini̱‑de kɨvɨ̱ ní jani Jonás tu̱'un nuu̱‑dé. Te vina ví'í‑gá kúñá'nu I'a̱ kándii̱ yá'a vásá Jonás.
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 Tú ni ɨɨn cha̱a, nú ni̱ chi'i‑de ñu'u̱n xini̱ yítɨ, te chisa̱'í‑de yitɨ‑ún chi̱i nu̱ndóó. Chi̱ sua kani‑de nuu̱ candelero, náva̱'a ná kuní ña̱yɨvɨ kɨ́vɨ koyo ini̱ ve̱'e, nuu̱ máá luz.
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 Lámpara yikɨ kúñu kúu nduchi‑yo. Te nú nduchi‑ro íó va̱'a, nɨ́ɨ́‑ni yikɨ kúñu‑ró ndíi ncháa̱. Ko nú nduchi‑ro káñáá, te nɨ́ɨ́‑ni yikɨ kúñu‑ró kándee ñu̱ñáa.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Koto ñúkúún‑ró máá‑ró núsáá, chi̱ luz kándee ini̱‑ro̱ sanaa te ñu'u̱n tu̱ún kúu.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 Nú nɨ́ɨ́ yíkɨ kúñu‑ró ndíi ncháa̱, ni tú íó ɨɨn tí'li̱ nuu̱ túún, nɨ́ɨ́ nándii ncháa̱ núsáá, nátu̱'un ɨɨn lámpara ja̱ xú'ún kayú. Achí‑ya̱.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Te nini ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ni ɨɨn cha̱a fariseo jíín‑yá ja̱ kée‑yá staa̱ jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e cha̱a‑ún. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ kée‑yá staa̱ jíín‑de.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ naa iní‑de ndé'é‑de ja̱ tú ní nándá'á‑yá te yée‑yá staa̱.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Te máá Jíto'o̱‑yo̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu, chi̱ róó, cha̱a fariseo, kánakacha‑ró íchi yatá tɨ́ndo'o̱ jíín íchi yatá kó'o̱. Ko ichi iní‑ro̱, chi ni̱ ka̱chítú ndɨ́ɨ‑ro jíín tú'un kuí'ná jíín tú'un ñáá.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Cha̱a káñáá jíná'an‑ró. I'a̱ ni̱ sá'a ichi yatá, á tú suni ní sá'a‑ya̱ íchi iní.
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Ko ta̱ká ja̱ kéndo̱o sobra nuu̱‑ro̱, te kája̱'a‑ró kúu caridad, te kájani ini̱‑ro̱ já táká tiñu kásá'a‑ró íó ndoo ja̱ súan.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a fariseo, chi̱ kája̱'a‑ró ɨ́ɨn sɨkɨ̱ uxí ita̱ mi̱nú jíín ruda jíín táká yua̱, nuu̱ Dios, te tú kásá'a kutɨ‑ro tíñu ndaa̱, ni tú mani̱‑ro̱ jíín‑yá. Ní kásá'a‑ró ndéndúú tiñu yá'a te ma̱ xndóo‑ró ɨngá tiñu‑ún núú.
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a fariseo, chi̱ xaa̱n kákuni̱‑ro̱ silla onde̱ xini̱ mesa ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ka'a̱n sa̱'án ña̱yɨvɨ jíín‑ró núyá'u kákuni̱‑ro̱.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, chi cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Nátu̱'un ve'e añú ja̱ tú ndiji̱n kándee, súan ká'i̱o‑ró, te cha̱a kájika kuu, tú jiní‑de ja̱ jañú‑de sɨkɨ̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Te ɨɨn cha̱a kúu maestro ley, ni̱ ka'a̱n‑de: Maestro, nuu̱ ní ka'a̱n‑ní tu̱'un yá'a, suni ni̱ ka'a̱n‑ní sɨkɨ̱ máá‑ná jíná'an‑ná, áchí‑de jíín‑yá.
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a maestro ley jíná'an‑ró, chi̱ káchaa‑ró carga ve̱e sɨkɨ̱ táká cha̱a ja̱ tú kákuu kundiso‑de. Ko máá‑ró, ni tú káké'é‑ró carga‑ún va̱sté jíín ɨ́ɨn nda'a lúlí‑ró.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Naka̱ ndá'ú kuu róó jíná'an‑ró. Chi̱ kásá'a‑ró vé'e añú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱ja'ni táa̱‑ro̱‑dé jíná'an‑de.
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 Súan kúu ja̱ káka'a̱n ndaa̱‑ro̱ já kájata'a̱n ini̱‑ro̱ tíñu ni̱ ka̱sá'a táa̱‑ro̱. Chi ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní ka̱ja'ni‑dé cha̱a‑ún. Te máá‑ró, ni̱ ka̱sá'a‑ró vé'e añú ndɨ̱yi‑ún.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Ja̱ yúán súni ni̱ ka'a̱n Dios ɨɨn tu̱'un ndíchí: Tájí‑rí cha̱a kani tu̱'un‑ri̱ jíín cháa apóstol ki'i̱n nuu̱‑í jíná'an‑i. Te sava‑de ka'ni‑í te sava‑ga̱‑de chindiki̱n‑i, áchí Dios,
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 náva̱'a sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ yá'a ná kóo kua̱chi cuenta ja̱ ní jatɨ nɨñi̱ táká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ri̱ onde̱ kɨvɨ̱ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ,
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 onde̱ nɨñi̱ Abel, te onde̱ nɨñi̱ Zacarías, cha̱a ni̱ ji'i̱ sava ma̱'ñú altar jíín vé'e ii̱. Súan ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ yá'a kuu kua̱chi‑ún.
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 Naka̱ ndá'ú kuu róó maestro ley, chi ni̱ ka̱janchaa̱‑ro̱ ndákáa kɨ̱vɨ‑i ini̱ tu̱'un ndíchí núú, te ni̱ kajasu̱‑ro̱ núu̱ cháa kákuni̱ skuá'a. Ko ni máá‑ró suni tú ní káskuá'a‑ró, áchí‑ya̱.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Te nini ká'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a, te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ katau̱ xaa̱n‑dé nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱státá'an‑de jíín‑yá ja̱ ná ká'a̱n‑ga̱‑ya̱ kuá'a tú'un.
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 Chi̱ kájito yu'u‑dé‑ya̱, ja̱ sánaa te ni'i̱n‑dé yaku̱ tu̱'un ká'a̱n‑ya̱, náva̱'a kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.