Lucas 11

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Te ni̱ kuu ja̱ jikán ta'u̱‑yá kánchaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn lugar. Te nuu̱ ní ndɨ'ɨ ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ɨɨn cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, stá'a̱n‑ní nuu̱‑ná ndasa kaka̱n ta'u̱‑ná jíná'an‑ná, nátu̱'un ni̱ stá'a̱n Juan nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑de, áchí‑de.
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nú kájika̱n ta'u̱‑ro̱, te sua ka'a̱n‑ro̱: Táa̱ máá‑ná ja̱ kánchaa̱‑ní onde̱ andɨ́vɨ́, ná nákana jaa‑ná níí jíín sɨ́'vɨ́‑ní. Te ná kóo ñuu̱ nuu̱ tá'ú‑ní tiñu. Te ná kóo ta̱ká tiñu játa'a̱n ini̱ máá‑ní, nátu̱'un íó ini̱ andɨ́vɨ́ suni súan ná kóo ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Staa̱ káyee‑ná ta̱ká kɨvɨ̱ kuá'a‑ní nuu̱‑ná vina.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Te sá'a‑ní tu̱ká'nu ini̱‑ní nuu̱ táká kua̱chi‑ná, chi̱ suni máá‑ná kásá'a‑ná tu̱ká'nu ini̱‑ná nuu̱ ñáyɨvɨ kásá'a‑i falta nuu̱‑ná. Te ma̱ skɨ́vɨ‑ní náá koto nchaa̱‑i náá chi̱ sua nama‑ní náá nuu̱ kíni nuu̱ kuí'a̱. Achí‑ya̱.
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Te ni̱ ka'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑de: Ndé róó íó ɨɨn amigo‑ro̱ te nú ki'i̱n‑ro̱ núu̱‑dé sava ñúú te kachi̱‑ro̱ kúni‑de: Amigo, kua̱'a núu uni̱ staa̱ núu̱‑rí,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 chi̱ ɨɨn amigo‑ri̱ ni̱ chaa̱‑de ve'e‑ri̱ ja̱ jíka‑de viaje. Te tú na̱ún kuá'a‑ri̱ nuu̱‑dé kee‑dé. Achi̱‑ro̱.
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Te cha̱a kándee ichi iní ve̱'e ka'a̱n‑de: Ma̱ stá'a̱n‑ro̱ rúu̱, chi̱ a ndasú yuxé'é‑rí, te se̱'e‑ri̱ kákixi̱‑i jíín‑rí. Te ma̱ kúu nduko̱o‑ri̱ te kua̱'a‑ri̱ nuu̱‑ro̱. Achi̱‑de.
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, va̱sa ma̱ ndúko̱o‑de kua̱'a‑de nuu̱‑ro̱ já kúu‑de amigo‑ro̱, ko ja̱ xáa̱n stá'a̱n‑ro̱‑dé te yu̱án ndúko̱o‑de te kua̱'a‑de ta̱ká ja̱ jínu ñú'ún‑ró.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ro̱ jíná'an‑ró: Kaka̱n, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ro̱. Ndúkú, te ni'i̱n‑ro̱. Ka'a̱n, te ná núña ve'e kɨ̱vɨ‑ró.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Chi cha̱a jikán, te kíi nuu̱‑dé. Te cha̱a ndúkú, te ní'i̱n‑dé. Te cha̱a ká'a̱n, te núña ve'e kɨ̱vɨ‑de.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Te ndé ɨɨn róó ɨɨn táa̱ ini̱ ve̱'e kúu‑ró. Te nú se̱'e‑ró jikán‑i staa̱ núu̱‑ro̱, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn yuu̱ núu̱‑í náún. Xí nú jikán‑i ɨɨn ti̱yáká, te lugar ja̱ kuá'a‑ró tíyáká, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn koo̱ nuu̱‑í náún.
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Xí nú jikán‑i ɨɨn ndɨvɨ̱ núu̱‑ro̱, te kua̱'a‑ró ɨ́ɨn kúrsiuku̱ nuu̱‑í náún.
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Te nú róó va̱sa cha̱a ñáá kákuu‑ró, te kájini̱‑ro̱ kuá'a‑ró ndátíñu va̱'a nuu̱ sé'e‑ró, naga̱ ni̱ kuu máá Táa̱‑ro̱ I'a̱ kánchaa̱ andɨ́vɨ́ já má kuá'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱ cháa jikán núsáá. Achí‑ya̱.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Te kíñi'in‑ya̱ ɨ́ɨn tachi̱ ñí'ín. Te nuu̱ ní kenda tachi̱‑ún kua'a̱n, te cha̱a ñí'ín‑ún ni̱ naka'a̱n‑de. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'i̱in yúan ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ko sava ña̱yɨvɨ‑ún ni̱ kaka'a̱n‑i: Jíín Beelzebú, cha̱a kúñá'nu nuu̱ táká tachi̱, kíñi'in‑de tachi̱ kája'a̱n, áchí‑i.
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Te sava‑ga̱‑i kájito nchaa̱‑i‑ya̱. Te ni̱ kajika̱n‑i ɨɨn tuni̱ ichi ándɨ́vɨ́ núu̱‑yá.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ko máá Jesús ni̱ jini̱‑ya̱ já súan kájani ini̱‑i. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑i: Te nú ɨɨn ñuu̱ sásɨ́ɨn máá, te kánakua̱tá'an máá, te ñuu̱ yúan ma̱ kúni̱'in. Te nú ɨɨn ve'e sásɨ́ɨn máá te kánakua̱tá'an máá, te ve'e yúan ma̱ kúni̱'in.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Te nú Satanás suni sásɨ́ɨn máá, ndasa kuni̱'in ñuu̱ nuu̱ tá'ú tíñu máá núsáá. Chi̱ káka'a̱n máá‑ró ja̱ jíín Beelzebú kíñi'in‑ri̱ tachi̱‑ún kája'a̱n.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Te nú ndújíín Beelzebú jíín‑rí ja̱ kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni. Núsáá te se̱'e‑ró, ndé jíín kákiñi'in máá‑i tachi̱‑ún. Ja̱ yúán máá‑i, ná nákuxndíi‑i sɨkɨ̱‑ro̱.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ko nú jíín xiní ndá'a Dios kíñi'in‑ri̱ tachi̱ kíni kája'a̱n, ja̱ndáa̱ kúu ja̱ núu̱‑ro̱ ní chaa̱ ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu núsáá.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Nú ɨɨn cha̱a kándáján, te jíín machete ndíto‑de yujé'é‑de, yúan‑na te ká'i̱in va̱'a ta̱ká ndatíñu‑de.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ko nú jaa̱ ɨnga̱ cha̱a ni̱'in‑ga̱ vásá máá‑de, yúan‑na te kundéé cháa‑ún jíín‑de, te kuanchaa̱ ndɨ'ɨ‑ni machete‑de nuu̱‑dé ja̱ ndíto‑de jíín. Te kiñi'in ndɨ'ɨ ndatíñu‑de.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Nú ndé cha̱a tú ndújíín‑de jíín‑rí, núsáá te jíto u'u̱‑de ruu̱. Te cha̱a tú nástútú jíín‑rí, jachá‑de.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Nú ni̱ kenda ɨɨn tachi̱ kíni ini̱ ɨɨn cha̱a te jíka kuu nuu̱ ñú'un té'é, ndúkú núu̱ júngo̱o te tú ní'i̱n, yúan‑na te ka'a̱n: Ná nó'o̱n‑ri̱ ve'e nuu̱ ní kenda‑ri̱, achi̱.
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Te nú ni̱ nchaa̱ te jiní ja̱ vé'e luu kúu, chi ni̱ ndundoo,
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 yúan‑na te ki'i̱n tachi̱‑ún, te kuaka tá'an jíín usiá‑ga̱ tachi̱ ñáá‑ga̱ káa vásá máá. Te kɨ̱vɨ koyo, te kuxiu̱kú yúan. Núsáá te ví'í‑gá tá'a̱n cha̱a yúan onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ vásá já xnáñúú núú, áchí‑ya̱.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Te ni̱ kuu ja̱ ká'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a. Te ɨɨn ña'an kándee ma̱'ñú ñáyɨvɨ kuá'a̱‑ún, ni̱ kana jaa‑ña xiní‑yá: Xáán ndatu̱ ña'an ní skáku níí, te ni̱ skáxin‑ña níí, áchí‑ña.
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Sua ndatu̱‑ga̱ kúu ña̱yɨvɨ kájini so̱'o tu̱'un Dios, te káchu'un ini̱‑i, áchí‑ya̱.
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Te ni̱ kataka̱ ña̱yɨvɨ núu̱‑yá, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ña̱yɨvɨ ñáá yá'a, kájika̱n‑i tuni̱, ko ma̱ kuá'a‑ri̱ nuu̱‑í, chi̱ tuni̱ Jonás kúu ja̱ kíi nuu̱‑í.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Chi̱ nátu̱'un Jonás, ni̱ kuu‑de ɨɨn tuni̱ nuu̱ cháa ñuu̱ Nínive, suni súan máá Sé'e cha̱a kuu‑ya̱ ɨ́ɨn tuni̱ nuu̱ ñáyɨvɨ yá'a jíná'an‑i.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Te reina onde̱ ichi sur, nachaku̱‑ña jíín ñáyɨvɨ yá'a kɨvɨ̱ kíi juicio. Te naku̱xndíi‑ña sɨkɨ́‑í. Chi̱ onde̱ jíká xáa̱n ní kii‑ña ní jini so̱'o‑ña tú'un ndíchí ní ka'a̱n Salomón. Te vina ví'í‑gá kúñá'nu I'a̱ kándii̱ yá'a vásá Salomón.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ta̱ká cha̱a ñuu̱ Nínive nachaku̱‑de jíín ñáyɨvɨ yá'a kɨvɨ̱ kíi juicio, te naku̱xndíi‑de sɨkɨ̱‑í. Chi̱ máá‑de ni̱ ka̱nakani ini̱‑de kɨvɨ̱ ní jani Jonás tu̱'un nuu̱‑dé. Te vina ví'í‑gá kúñá'nu I'a̱ kándii̱ yá'a vásá Jonás.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Tú ni ɨɨn cha̱a, nú ni̱ chi'i‑de ñu'u̱n xini̱ yítɨ, te chisa̱'í‑de yitɨ‑ún chi̱i nu̱ndóó. Chi̱ sua kani‑de nuu̱ candelero, náva̱'a ná kuní ña̱yɨvɨ kɨ́vɨ koyo ini̱ ve̱'e, nuu̱ máá luz.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Lámpara yikɨ kúñu kúu nduchi‑yo. Te nú nduchi‑ro íó va̱'a, nɨ́ɨ́‑ni yikɨ kúñu‑ró ndíi ncháa̱. Ko nú nduchi‑ro káñáá, te nɨ́ɨ́‑ni yikɨ kúñu‑ró kándee ñu̱ñáa.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Koto ñúkúún‑ró máá‑ró núsáá, chi̱ luz kándee ini̱‑ro̱ sanaa te ñu'u̱n tu̱ún kúu.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Nú nɨ́ɨ́ yíkɨ kúñu‑ró ndíi ncháa̱, ni tú íó ɨɨn tí'li̱ nuu̱ túún, nɨ́ɨ́ nándii ncháa̱ núsáá, nátu̱'un ɨɨn lámpara ja̱ xú'ún kayú. Achí‑ya̱.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Te nini ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑ni ɨɨn cha̱a fariseo jíín‑yá ja̱ kée‑yá staa̱ jíín‑de. Te ni̱ kɨ̱vɨ Jesús ini̱ ve̱'e cha̱a‑ún. Te ni̱ jungo̱o‑ya̱ kée‑yá staa̱ jíín‑de.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Te cha̱a‑ún, ni̱ jini̱‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ naa iní‑de ndé'é‑de ja̱ tú ní nándá'á‑yá te yée‑yá staa̱.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Te máá Jíto'o̱‑yo̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ja̱ndáa̱ kúu, chi̱ róó, cha̱a fariseo, kánakacha‑ró íchi yatá tɨ́ndo'o̱ jíín íchi yatá kó'o̱. Ko ichi iní‑ro̱, chi ni̱ ka̱chítú ndɨ́ɨ‑ro jíín tú'un kuí'ná jíín tú'un ñáá.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Cha̱a káñáá jíná'an‑ró. I'a̱ ni̱ sá'a ichi yatá, á tú suni ní sá'a‑ya̱ íchi iní.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ko ta̱ká ja̱ kéndo̱o sobra nuu̱‑ro̱, te kája̱'a‑ró kúu caridad, te kájani ini̱‑ro̱ já táká tiñu kásá'a‑ró íó ndoo ja̱ súan.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a fariseo, chi̱ kája̱'a‑ró ɨ́ɨn sɨkɨ̱ uxí ita̱ mi̱nú jíín ruda jíín táká yua̱, nuu̱ Dios, te tú kásá'a kutɨ‑ro tíñu ndaa̱, ni tú mani̱‑ro̱ jíín‑yá. Ní kásá'a‑ró ndéndúú tiñu yá'a te ma̱ xndóo‑ró ɨngá tiñu‑ún núú.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a fariseo, chi̱ xaa̱n kákuni̱‑ro̱ silla onde̱ xini̱ mesa ini̱ ve̱'e sinagoga. Te ka'a̱n sa̱'án ña̱yɨvɨ jíín‑ró núyá'u kákuni̱‑ro̱.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, chi cha̱a uu̱ xini̱ kákuu‑ró. Nátu̱'un ve'e añú ja̱ tú ndiji̱n kándee, súan ká'i̱o‑ró, te cha̱a kájika kuu, tú jiní‑de ja̱ jañú‑de sɨkɨ̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Te ɨɨn cha̱a kúu maestro ley, ni̱ ka'a̱n‑de: Maestro, nuu̱ ní ka'a̱n‑ní tu̱'un yá'a, suni ni̱ ka'a̱n‑ní sɨkɨ̱ máá‑ná jíná'an‑ná, áchí‑de jíín‑yá.
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Naka̱ ndá'ú kuu róó cha̱a maestro ley jíná'an‑ró, chi̱ káchaa‑ró carga ve̱e sɨkɨ̱ táká cha̱a ja̱ tú kákuu kundiso‑de. Ko máá‑ró, ni tú káké'é‑ró carga‑ún va̱sté jíín ɨ́ɨn nda'a lúlí‑ró.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Naka̱ ndá'ú kuu róó jíná'an‑ró. Chi̱ kásá'a‑ró vé'e añú cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un Dios. Te ni̱ ka̱ja'ni táa̱‑ro̱‑dé jíná'an‑de.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Súan kúu ja̱ káka'a̱n ndaa̱‑ro̱ já kájata'a̱n ini̱‑ro̱ tíñu ni̱ ka̱sá'a táa̱‑ro̱. Chi ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní ka̱ja'ni‑dé cha̱a‑ún. Te máá‑ró, ni̱ ka̱sá'a‑ró vé'e añú ndɨ̱yi‑ún.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Ja̱ yúán súni ni̱ ka'a̱n Dios ɨɨn tu̱'un ndíchí: Tájí‑rí cha̱a kani tu̱'un‑ri̱ jíín cháa apóstol ki'i̱n nuu̱‑í jíná'an‑i. Te sava‑de ka'ni‑í te sava‑ga̱‑de chindiki̱n‑i, áchí Dios,
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 náva̱'a sɨkɨ̱ ñáyɨvɨ yá'a ná kóo kua̱chi cuenta ja̱ ní jatɨ nɨñi̱ táká cha̱a ni̱ ka̱jani tu̱'un‑ri̱ onde̱ kɨvɨ̱ ní jungo̱o ñu̱yɨ́vɨ,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 onde̱ nɨñi̱ Abel, te onde̱ nɨñi̱ Zacarías, cha̱a ni̱ ji'i̱ sava ma̱'ñú altar jíín vé'e ii̱. Súan ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ yá'a kuu kua̱chi‑ún.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Naka̱ ndá'ú kuu róó maestro ley, chi ni̱ ka̱janchaa̱‑ro̱ ndákáa kɨ̱vɨ‑i ini̱ tu̱'un ndíchí núú, te ni̱ kajasu̱‑ro̱ núu̱ cháa kákuni̱ skuá'a. Ko ni máá‑ró suni tú ní káskuá'a‑ró, áchí‑ya̱.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Te nini ká'a̱n‑ya̱ tú'un yá'a, te cha̱a káchaa tutu̱ jíín cháa fariseo, ni̱ katau̱ xaa̱n‑dé nuu̱‑yá. Te ni̱ ka̱státá'an‑de jíín‑yá ja̱ ná ká'a̱n‑ga̱‑ya̱ kuá'a tú'un.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Chi̱ kájito yu'u‑dé‑ya̱, ja̱ sánaa te ni'i̱n‑dé yaku̱ tu̱'un ká'a̱n‑ya̱, náva̱'a kaka̱n‑de kua̱chi sɨkɨ̱‑yá.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.