Lucas 10
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Yúan‑na te onde̱ ni̱ kuu ta̱ká tiñu yá'a, te máá Jíto'o̱‑yo̱ ní jani‑ya̱ uní xiko uxi̱‑ga̱‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ tájí‑yá uu̱ uu̱‑de káyoxnúú‑de nuu̱‑yá kua'a̱n‑de ta̱ká ñuu̱ jíín lugar nuu̱ á jáni ini̱ máá‑yá ja̱ kí'i̱n‑ya̱.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Trigo ta'nu̱, ja̱ndáa̱ kúu ja̱ kuá'a̱, ko cha̱a ka'nu̱ yaku̱‑ni‑de íó. Núsáá, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ máá Tatá xíin trigo, ná tájí‑yá cha̱a ka'nu̱ kikoyo‑de nuu̱ trigo‑ya̱.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Kuá'án jíná'an‑ró. Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, chi̱ tájí‑rí róó ki'i̱n‑ro̱ nátu̱'un lélú má'ñú yí'ɨ̱.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Te ma̱ kúndiso‑ró bolsa, ni ñunu, ni ndija̱n‑ro̱. Te nú ndéja̱ ní ketá'an‑ró jíín íchi, te ma̱ ndátu̱'ún‑ró jíín.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Te na̱ni ve'e nú kɨ̱vɨ‑ró, te xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑ro̱: Ná sándéé iní ve̱'e yá'a, achi̱‑ro̱.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Te nú ini̱ ve̱'e yúan íó ɨɨn cha̱a va̱'a ini̱, te tu̱'un ndéé ní ka'a̱n‑ro̱‑ún ná jáa̱ sɨkɨ̱‑dé. Te nú tú kánchaa̱ ɨɨn cha̱a va̱'a ini̱, te tu̱'un ndéé‑ún najaa̱‑ni nuu̱‑ro̱.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Te suni ve'e yúan kendo̱o‑ró, te kee‑ro, ko'o‑ró na̱ún kája̱'a‑i nuu̱‑ro̱. Chi cha̱a sátiñu, ni'i̱n‑dé kee‑dé. Ma̱ káka‑ró ndɨ́ta'a̱n ve'e.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Te na̱ni ñuu̱ nú ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró, te nú kuatá'ú‑i róó, yúan te kaji‑ro jíná'an‑ró na̱ún kájani‑i nuu̱‑ro̱.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Te nasáva̱'a‑ró ñáyɨvɨ káku'u̱ káxiu̱kú‑i ñuu̱ yúan. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑i: Nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, a yani koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, achi̱‑ro̱.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Ko na̱ni ñuu̱ nú ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró, te nú tú ní kájatá'ú‑i róó, te kenda koyo‑ró iní ichi‑í yúan, te ka'a̱n‑ro̱:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Onde̱ tɨkacha̱ ñú'un íó ñuu̱‑ro̱ yá'a ni̱ tɨ̱ɨn ini̱ ja'a̱‑rí jíná'an‑ri̱, ná náskóyo‑ri̱ ja̱ kúu sɨkɨ̱ máá‑ró. Te kuni̱‑ro̱, ja̱ á yani koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, kɨvɨ̱‑ún te koo‑ga̱ tu̱ká'nu ini̱ ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Sodoma, vásá núu̱ ñúu̱‑ún.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Naka̱ ndá'ú kuu róó ñuu̱ Corazín, te naka̱ ndá'ú kuu róó ñuu̱ Betsaida. Chi̱ nú ini̱ ñuu̱ Tiro jíín iní ñuu̱ Sidón ní sá'a‑ri̱ tiñu ñá'nu ja̱ ní sá'a‑ri̱ nuu̱ máá‑ró yá'a núú, te ɨnga̱ kɨvɨ̱ te a ni̱ ka̱nakani ini̱ ña̱yɨvɨ‑ún núú, te ku'un‑i sa'ma ndáí te ku'u‑í yaa̱ núu̱‑í núú.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Núsáá te kɨvɨ̱ kíi juicio te koo‑ga̱ tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ ñúu̱ Tiro jíín núu̱ ñúu̱ Sidón vásá núu̱ máá‑ró.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Te róó, ñuu̱ Capernaum, a ni̱ kuñá'nu xaa̱n‑ro̱ jiní‑ro̱ náún, ko onde̱ infierno najinu̱‑ro̱.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 Cha̱a jíni so̱'o tu̱'un ká'a̱n máá‑ró, nuu̱‑rí jíni so̱'o‑de. Te cha̱a sájá'a̱ ini̱ nuu̱‑ro̱, nuu̱‑rí sájá'a̱ ini̱‑de. Te cha̱a sájá'a̱ ini̱ nuu̱‑rí, sájá'a̱ ini̱‑de nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Achí‑ya̱.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Te ni̱ naja̱koyo uni̱ xiko uxi̱ cha̱a‑ún kákusɨɨ̱ iní‑de, te káka'a̱n‑de: Táta̱, onde̱ tachi̱ kíni kájandatu̱ nuu̱‑ná ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní vidáa̱, áchí‑de.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ Satanás ni̱ jungava ichi ándɨ́vɨ́, nátu̱'un ɨɨn taja.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Vina te kua̱'a‑ri̱ fuerza nuu̱‑ro̱ náva̱'a kuañu̱‑ro̱ sɨkɨ́ kóo̱ jíín sɨkɨ́ kúrsiuku̱, jíín sɨkɨ́ táká fuerza máá já jíto u'u̱ yóó. Te tú na̱ún sá'a kutɨ jíín‑ró.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Ko ma̱ kúsɨɨ̱ iní‑ro̱ jíín tíñu yá'a ja̱ kájandatu̱ tachi̱ núu̱‑ro̱, chi̱ sua ná kúsɨɨ̱ iní‑ro̱ já á káyo̱so sɨ́'vɨ́‑ró ondé andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Te suni hora‑ún ni̱ kusɨɨ̱ iní Jesús, onde̱ jíín Espíritu Santo, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní Táa̱, Jito'o̱ andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨvɨ kúu máá‑ní, ja̱ ní jasu̱‑ní ta̱ká tu̱'un yá'a nuu̱ cháa ndíchí jíín núu̱ cháa kájuku̱'un ini̱. Te ni̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ní nuu̱ cháa súchí iní jíná'an‑de. Chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱‑ní Táa̱.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Ta̱ká ndatíñu ni̱ ja̱'a Táa̱‑ri̱ ini̱ nda'a‑rí. Te tú ni ɨɨn jiní nuu̱ máá Sé'e, chi̱ máni máá Táa̱ jiní‑ya̱. Ni tú jiní ni ɨɨn nuu̱ máá Táa̱, chi̱ máá Sé'e jiní, jíín na̱ni cha̱a ja̱ kuní máá Sé'e te stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Te sɨ́ɨn ni̱ jíó káva máá Jesús nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Xáán ndatu̱ cha̱a kuni̱ tiñu ja̱ ní kajini̱ máá‑ró.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kuá'a̱ cháa kájani tu̱'un Dios jíín cháa kákuu rey, ni̱ kakuni̱‑de nde̱'é‑de nuu̱ já kánde̱'é máá‑ró, ko tú ní kájini̱‑de, te kuni so̱'o‑de ja̱ ní kájini so̱'o‑ró kuní‑de núú, ko tú ní kájini so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn maestro ley, te ni̱ ndukuiñi̱‑de chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kuní‑de: Maestro, na̱ún sá'a‑ná náva̱'a ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Te ni̱ ka'a̱n máá Jesús jíín‑de: Ndasa yóso núu̱ tutú ley. Ndasa ká'a̱n ká'u‑ró. Achí‑ya̱.
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Te máá cháa‑ún ni̱ ka'a̱n‑de: Kumani̱‑ro̱ jíín máá Tatá‑ro̱ Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱ jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑ro̱ jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑ro̱, te kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró, áchí‑de.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Va̱'a ni̱ ka'a̱n‑ro̱. Sá'a súan, te ni'i̱n tá'u̱‑ro̱ kúchaku̱‑ro̱ núsáá, áchí‑ya̱.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Ko máá cháa‑ún, kuní‑de ja̱ kée ndaa̱‑de jíín tú'un ká'a̱n‑de, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de Jesús: Te ndéja̱ kúu tá'an‑ná, áchí‑de.
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Te máá Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ɨɨn cha̱a ni̱ kenda‑de ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Jericó. Te ichi‑ún ni̱ kenda ñakui̱'ná núu̱‑dé, te ni̱ ka̱janchaa̱ ndatíñu‑de, te ni̱ ka̱stují‑dé. Te ni̱ kee kája'a̱n, ni̱ ndo̱o cha̱a‑ún kátúu‑dé. Te a yani kuu̱‑de núú.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Te ni̱ kuu ja̱ íchi‑ún ni̱ kuun ɨɨn sutu̱ va̱i‑de. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ sío‑ni‑de kua'a̱n‑de.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Suni súan ɨɨn cha̱a levita, ni̱ kuyani‑de lugar yúan. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ sío‑ni‑de kua'a̱n‑de.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Ko ɨɨn cha̱a ñuu̱ Samaria, jíka‑de kua'a̱n‑de ichi‑ún, ni̱ kuyani‑de nuu̱ kátúu cháa‑ún. Te ni̱ jini̱‑de. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑de cha̱a‑ún.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Te ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ chu'un‑de aceite jíín alcohol nuu̱ ní tuji̱ cháa‑ún. Te ni̱ ju'ni̱‑de nuu̱. Te ni̱ skáa‑de cha̱a‑ún sɨkɨ̱ caballo‑de. Te kua'a̱n‑de jíín‑de onde̱ mesón. Te ni̱ jito‑de cha̱a.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ tava‑dé uu̱ peso ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ cháa xíin mesón. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Koto‑ní‑de. Jíín táká‑ga̱ ja̱ kanú‑ní jíín‑de, te nuu̱ ncháa̱‑ná, te nachunáa‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Núsáá te ja̱ uní tá'a̱n cha̱a‑ún, te ndé ɨɨn‑de ni̱ kuu tá'an cha̱a ni̱ kenda ñákui̱'ná nuu̱‑ún, jáni ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Te ni̱ ka'a̱n máá cháa‑ún: Cha̱a ni̱ kundá'ú ini̱‑de‑ún, áchí‑de. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuá'án núsáá, te suni súan sá'a máá‑ró, áchí‑ya̱.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Te jíka‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱. Te ɨɨn ñasɨ́'ɨ́, nání‑ña Marta, ni̱ kana‑ña xiní‑yá ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑ña.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Te ña'an yá'a, íó ɨɨn ku'u̱‑ña nání María. Te María‑ún, ni̱ jungo̱o‑ña núu̱ já'a̱ Jesús, jíni ná'ín‑ña tú'un ká'a̱n‑ya̱.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Ko Marta kútéñu‑ña já tɨnɨ́ tiñu sá'a‑ña. Te ni̱ jaa̱‑ña núu̱‑yá, te ni̱ kachi̱‑ña: Táta̱, tú ndé'é‑ní ja̱ kú'u̱‑ná ni̱ xndóo‑i náá játíñu máá ɨ́ɨn‑ná. Núsáá te ka'a̱n‑ní jíín‑i ná chíndéé tá'an‑i jíín‑ná. Achí‑ña.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús: Marta, Marta, xaa̱n jítú iní‑ro̱ sátiñu‑ró, te ja̱ kuá'a̱ tíñu sá'a‑ró, te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ jíín.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Ko íó ɨɨn‑ni tiñu kánúú xáa̱n. Te María, ni̱ naka̱ji‑i tiñu kánúú‑ún. Te ni ɨɨn, ma̱ kúu kuanchaa̱ nuu̱‑í. Achí‑ya̱.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.