Lucas 10

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yúan‑na te onde̱ ni̱ kuu ta̱ká tiñu yá'a, te máá Jíto'o̱‑yo̱ ní jani‑ya̱ uní xiko uxi̱‑ga̱‑de. Te cha̱a‑ún, ni̱ tájí‑yá uu̱ uu̱‑de káyoxnúú‑de nuu̱‑yá kua'a̱n‑de ta̱ká ñuu̱ jíín lugar nuu̱ á jáni ini̱ máá‑yá ja̱ kí'i̱n‑ya̱.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Trigo ta'nu̱, ja̱ndáa̱ kúu ja̱ kuá'a̱, ko cha̱a ka'nu̱ yaku̱‑ni‑de íó. Núsáá, te kaka̱n ta'u̱‑ro̱ núu̱ máá Tatá xíin trigo, ná tájí‑yá cha̱a ka'nu̱ kikoyo‑de nuu̱ trigo‑ya̱.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Kuá'án jíná'an‑ró. Ná kástu̱'ún‑rí nuu̱‑ro̱, chi̱ tájí‑rí róó ki'i̱n‑ro̱ nátu̱'un lélú má'ñú yí'ɨ̱.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Te ma̱ kúndiso‑ró bolsa, ni ñunu, ni ndija̱n‑ro̱. Te nú ndéja̱ ní ketá'an‑ró jíín íchi, te ma̱ ndátu̱'ún‑ró jíín.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Te na̱ni ve'e nú kɨ̱vɨ‑ró, te xna'a̱n‑ga̱ ka'a̱n‑ro̱: Ná sándéé iní ve̱'e yá'a, achi̱‑ro̱.
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Te nú ini̱ ve̱'e yúan íó ɨɨn cha̱a va̱'a ini̱, te tu̱'un ndéé ní ka'a̱n‑ro̱‑ún ná jáa̱ sɨkɨ̱‑dé. Te nú tú kánchaa̱ ɨɨn cha̱a va̱'a ini̱, te tu̱'un ndéé‑ún najaa̱‑ni nuu̱‑ro̱.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Te suni ve'e yúan kendo̱o‑ró, te kee‑ro, ko'o‑ró na̱ún kája̱'a‑i nuu̱‑ro̱. Chi cha̱a sátiñu, ni'i̱n‑dé kee‑dé. Ma̱ káka‑ró ndɨ́ta'a̱n ve'e.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Te na̱ni ñuu̱ nú ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró, te nú kuatá'ú‑i róó, yúan te kaji‑ro jíná'an‑ró na̱ún kájani‑i nuu̱‑ro̱.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Te nasáva̱'a‑ró ñáyɨvɨ káku'u̱ káxiu̱kú‑i ñuu̱ yúan. Te kachi̱‑ro̱ kúni‑i: Nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró, a yani koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu, achi̱‑ro̱.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Ko na̱ni ñuu̱ nú ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró, te nú tú ní kájatá'ú‑i róó, te kenda koyo‑ró iní ichi‑í yúan, te ka'a̱n‑ro̱:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 Onde̱ tɨkacha̱ ñú'un íó ñuu̱‑ro̱ yá'a ni̱ tɨ̱ɨn ini̱ ja'a̱‑rí jíná'an‑ri̱, ná náskóyo‑ri̱ ja̱ kúu sɨkɨ̱ máá‑ró. Te kuni̱‑ro̱, ja̱ á yani koo ñuu̱ nuu̱ tá'ú Dios tiñu.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró, kɨvɨ̱‑ún te koo‑ga̱ tu̱ká'nu ini̱ ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ ñúu̱ Sodoma, vásá núu̱ ñúu̱‑ún.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Naka̱ ndá'ú kuu róó ñuu̱ Corazín, te naka̱ ndá'ú kuu róó ñuu̱ Betsaida. Chi̱ nú ini̱ ñuu̱ Tiro jíín iní ñuu̱ Sidón ní sá'a‑ri̱ tiñu ñá'nu ja̱ ní sá'a‑ri̱ nuu̱ máá‑ró yá'a núú, te ɨnga̱ kɨvɨ̱ te a ni̱ ka̱nakani ini̱ ña̱yɨvɨ‑ún núú, te ku'un‑i sa'ma ndáí te ku'u‑í yaa̱ núu̱‑í núú.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Núsáá te kɨvɨ̱ kíi juicio te koo‑ga̱ tu̱ká'nu ini̱‑ya̱ núu̱ ñúu̱ Tiro jíín núu̱ ñúu̱ Sidón vásá núu̱ máá‑ró.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Te róó, ñuu̱ Capernaum, a ni̱ kuñá'nu xaa̱n‑ro̱ jiní‑ro̱ náún, ko onde̱ infierno najinu̱‑ro̱.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Cha̱a jíni so̱'o tu̱'un ká'a̱n máá‑ró, nuu̱‑rí jíni so̱'o‑de. Te cha̱a sájá'a̱ ini̱ nuu̱‑ro̱, nuu̱‑rí sájá'a̱ ini̱‑de. Te cha̱a sájá'a̱ ini̱ nuu̱‑rí, sájá'a̱ ini̱‑de nuu̱ I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱. Achí‑ya̱.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Te ni̱ naja̱koyo uni̱ xiko uxi̱ cha̱a‑ún kákusɨɨ̱ iní‑de, te káka'a̱n‑de: Táta̱, onde̱ tachi̱ kíni kájandatu̱ nuu̱‑ná ja̱ jíín sɨ́'vɨ́‑ní vidáa̱, áchí‑de.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Te Jesús, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ni̱ jini̱‑ri̱ nuu̱ Satanás ni̱ jungava ichi ándɨ́vɨ́, nátu̱'un ɨɨn taja.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Vina te kua̱'a‑ri̱ fuerza nuu̱‑ro̱ náva̱'a kuañu̱‑ro̱ sɨkɨ́ kóo̱ jíín sɨkɨ́ kúrsiuku̱, jíín sɨkɨ́ táká fuerza máá já jíto u'u̱ yóó. Te tú na̱ún sá'a kutɨ jíín‑ró.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ko ma̱ kúsɨɨ̱ iní‑ro̱ jíín tíñu yá'a ja̱ kájandatu̱ tachi̱ núu̱‑ro̱, chi̱ sua ná kúsɨɨ̱ iní‑ro̱ já á káyo̱so sɨ́'vɨ́‑ró ondé andɨ́vɨ́. Achí‑ya̱.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Te suni hora‑ún ni̱ kusɨɨ̱ iní Jesús, onde̱ jíín Espíritu Santo, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní Táa̱, Jito'o̱ andɨ́vɨ́ jíín ñúyɨvɨ kúu máá‑ní, ja̱ ní jasu̱‑ní ta̱ká tu̱'un yá'a nuu̱ cháa ndíchí jíín núu̱ cháa kájuku̱'un ini̱. Te ni̱ stá'a̱n ndiji̱n‑ní nuu̱ cháa súchí iní jíná'an‑de. Chi̱ súan ni̱ jata'a̱n ini̱‑ní Táa̱.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Ta̱ká ndatíñu ni̱ ja̱'a Táa̱‑ri̱ ini̱ nda'a‑rí. Te tú ni ɨɨn jiní nuu̱ máá Sé'e, chi̱ máni máá Táa̱ jiní‑ya̱. Ni tú jiní ni ɨɨn nuu̱ máá Táa̱, chi̱ máá Sé'e jiní, jíín na̱ni cha̱a ja̱ kuní máá Sé'e te stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Te sɨ́ɨn ni̱ jíó káva máá Jesús nuu̱ cháa káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Xáán ndatu̱ cha̱a kuni̱ tiñu ja̱ ní kajini̱ máá‑ró.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Chi̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ kuá'a̱ cháa kájani tu̱'un Dios jíín cháa kákuu rey, ni̱ kakuni̱‑de nde̱'é‑de nuu̱ já kánde̱'é máá‑ró, ko tú ní kájini̱‑de, te kuni so̱'o‑de ja̱ ní kájini so̱'o‑ró kuní‑de núú, ko tú ní kájini so̱'o‑de, áchí‑ya̱.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Te yúan kánchaa̱ ɨɨn maestro ley, te ni̱ ndukuiñi̱‑de chi̱ koto nchaa̱‑de‑ya̱ kuní‑de: Maestro, na̱ún sá'a‑ná náva̱'a ni'i̱n tá'u̱‑ná kuchaku̱‑ná nɨ́ɨ́ káni, áchí‑de.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Te ni̱ ka'a̱n máá Jesús jíín‑de: Ndasa yóso núu̱ tutú ley. Ndasa ká'a̱n ká'u‑ró. Achí‑ya̱.
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Te máá cháa‑ún ni̱ ka'a̱n‑de: Kumani̱‑ro̱ jíín máá Tatá‑ro̱ Dios onde̱ jíín iní jíín añú‑ro̱ jíín nɨ́ɨ́ fuerza‑ro̱ jíín nɨ́ɨ́ núu̱ jiní tuní‑ro̱, te kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ro̱ máá‑ró, áchí‑de.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Te ni̱ kachi̱ Jesús jíín‑de: Va̱'a ni̱ ka'a̱n‑ro̱. Sá'a súan, te ni'i̱n tá'u̱‑ro̱ kúchaku̱‑ro̱ núsáá, áchí‑ya̱.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Ko máá cháa‑ún, kuní‑de ja̱ kée ndaa̱‑de jíín tú'un ká'a̱n‑de, te ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de Jesús: Te ndéja̱ kúu tá'an‑ná, áchí‑de.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Te máá Jesús ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ɨɨn cha̱a ni̱ kenda‑de ñuu̱ Jerusalén. Te ni̱ kuun‑de kua'a̱n‑de ñuu̱ Jericó. Te ichi‑ún ni̱ kenda ñakui̱'ná núu̱‑dé, te ni̱ ka̱janchaa̱ ndatíñu‑de, te ni̱ ka̱stují‑dé. Te ni̱ kee kája'a̱n, ni̱ ndo̱o cha̱a‑ún kátúu‑dé. Te a yani kuu̱‑de núú.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Te ni̱ kuu ja̱ íchi‑ún ni̱ kuun ɨɨn sutu̱ va̱i‑de. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ sío‑ni‑de kua'a̱n‑de.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Suni súan ɨɨn cha̱a levita, ni̱ kuyani‑de lugar yúan. Te ni̱ jini̱‑de nuu̱ cháa‑ún. Te ni̱ sío‑ni‑de kua'a̱n‑de.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Ko ɨɨn cha̱a ñuu̱ Samaria, jíka‑de kua'a̱n‑de ichi‑ún, ni̱ kuyani‑de nuu̱ kátúu cháa‑ún. Te ni̱ jini̱‑de. Te ni̱ kundá'ú ini̱‑de cha̱a‑ún.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Te ni̱ jaa̱‑de. Te ni̱ chu'un‑de aceite jíín alcohol nuu̱ ní tuji̱ cháa‑ún. Te ni̱ ju'ni̱‑de nuu̱. Te ni̱ skáa‑de cha̱a‑ún sɨkɨ̱ caballo‑de. Te kua'a̱n‑de jíín‑de onde̱ mesón. Te ni̱ jito‑de cha̱a.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Te ɨnga̱ kɨvɨ̱ xía̱n‑ún ni̱ kenda‑de kua'a̱n‑de. Te ni̱ tava‑dé uu̱ peso ni̱ ja̱'a‑de nuu̱ cháa xíin mesón. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Koto‑ní‑de. Jíín táká‑ga̱ ja̱ kanú‑ní jíín‑de, te nuu̱ ncháa̱‑ná, te nachunáa‑ná nuu̱‑ní, áchí‑de.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Núsáá te ja̱ uní tá'a̱n cha̱a‑ún, te ndé ɨɨn‑de ni̱ kuu tá'an cha̱a ni̱ kenda ñákui̱'ná nuu̱‑ún, jáni ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Te ni̱ ka'a̱n máá cháa‑ún: Cha̱a ni̱ kundá'ú ini̱‑de‑ún, áchí‑de. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuá'án núsáá, te suni súan sá'a máá‑ró, áchí‑ya̱.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Te jíka‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ íchi. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱. Te ɨɨn ñasɨ́'ɨ́, nání‑ña Marta, ni̱ kana‑ña xiní‑yá ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ iní ve̱'e‑ña.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Te ña'an yá'a, íó ɨɨn ku'u̱‑ña nání María. Te María‑ún, ni̱ jungo̱o‑ña núu̱ já'a̱ Jesús, jíni ná'ín‑ña tú'un ká'a̱n‑ya̱.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Ko Marta kútéñu‑ña já tɨnɨ́ tiñu sá'a‑ña. Te ni̱ jaa̱‑ña núu̱‑yá, te ni̱ kachi̱‑ña: Táta̱, tú ndé'é‑ní ja̱ kú'u̱‑ná ni̱ xndóo‑i náá játíñu máá ɨ́ɨn‑ná. Núsáá te ka'a̱n‑ní jíín‑i ná chíndéé tá'an‑i jíín‑ná. Achí‑ña.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Ko ni̱ ka'a̱n Jesús: Marta, Marta, xaa̱n jítú iní‑ro̱ sátiñu‑ró, te ja̱ kuá'a̱ tíñu sá'a‑ró, te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ jíín.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Ko íó ɨɨn‑ni tiñu kánúú xáa̱n. Te María, ni̱ naka̱ji‑i tiñu kánúú‑ún. Te ni ɨɨn, ma̱ kúu kuanchaa̱ nuu̱‑í. Achí‑ya̱.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.