João 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Te cha̱a fariseo, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de tu̱'un Jesús, ja̱ íó kua'a̱‑gá cha̱a káskuá'a jíín máá‑yá vásá jíín Juan jíín já skuánducha‑yá kua'a̱‑gá ña̱yɨvɨ vásá Juan. Te ni̱ jini̱ Jesús tu̱'un‑ún.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Ko tú ní skuánducha Jesús, chi̱ sua cha̱a káskuá'a jíín‑yá, káskuánducha máá‑de.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Te ni̱ kenda‑ya̱ ñúu̱ Judea. Te kua'a̱n tuku‑ya̱ ñúu̱ Galilea.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Te jínu ñú'ún já já'a‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱ ñúu̱ Samaria.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yúan‑na te ni̱ jaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Sicar ini̱ ñuu̱ Samaria, yani ndu'a̱ Jacob ja̱ ní ja̱'a‑de nuu̱ sé'e‑de José.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Te yúan íó sókó Jacob. Te Jesús, ni̱ jungo̱o‑ya̱ xíin sókó‑ún, chi ni̱ kui̱tá‑ya̱ íchi kuá'a̱n‑ya̱. Te nátu̱'un ka̱xiuu̱ kúu.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an ñuu̱ Samaria, va̱i tava‑ñá nducha. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Kua̱'a nducha ná kó'o‑ná. Achí‑ya̱.
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 Chi cha̱a káskuá'a jíín‑yá, a kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ kuakua̱an‑de ja̱ kée‑dé.
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Te ña'an ñúu̱ Samaria, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Naja̱ jikán‑ní nducha núu̱‑ná ko'o‑ní, chi cha̱a judío kúu‑ní, te ña'an ñúu̱ Samaria kúu‑ná, áchí‑ña. Chi ña̱yɨvɨ judío, tú kɨ́vɨ nduu̱‑i jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Samaria.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nú ní jiní‑ní na̱ún kúu ja̱ kuá'a Dios nuu̱‑ní, te jíín I'a̱ ja̱ ká'a̱n jíín‑ní: Kua̱'a‑ní nducha ná kó'o‑ná, yúan‑na te kaka̱n‑ní nuu̱‑yá te kua̱'a‑ya̱ ndúcha chakú ko'o‑ní núú, áchí‑ya̱.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, xaa̱n kúnú sókó yá'a te tú na̱ jíín táva‑ní nducha. Núsáá te ndénu̱ ní'i̱n‑ní nducha chakú.
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Chi̱ sókó yá'a ni̱ ja̱'a táa̱‑yo̱ Jacob nuu̱‑yo̱. Te yá'a ni̱ ji'i máá‑de nducha, jíín sé'e‑de, jíín kɨ́tɨ‑dé. Te ñá'nu‑ga̱ máá‑ní vásá máá‑de náún. Achí‑ña.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nú ndé cha̱a ko'o nducha yá'a, kuchi̱ tuku‑de.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 Ko cha̱a ko'o nducha já kuá'a‑ná nuu̱‑dé, ma̱ kuchí kutɨ‑gá‑de, chi̱ nducha já kuá'a‑ná‑ún, koo ɨɨn sókó iní‑de ja̱ kána nducha kúchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni sá'a, áchí‑ya̱ jíín‑ña.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, kua̱'a‑ní nducha‑ún ko'o‑ná, náva̱'a tuká kuchi̱ kutɨ‑ná, ni tuká kitava‑ná‑cha̱ yá'a, áchí‑ña.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Kuáka̱na‑ní xini̱ yíi‑ní te chaa̱‑ní, áchí‑ya̱.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún: Tú yii‑ná íó, áchí‑ña. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Va̱'a‑ni ká'a̱n‑ní, tú yii‑ná íó,
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 chi ni̱ i̱o u'u̱n yii‑ní. Te cha̱a ncháka‑ní vina, nasu̱ yíi máá‑ní kúu‑de. Ya̱'á kúu ja̱ ní ka'a̱n ndaa̱‑ní, áchí‑ya̱.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu‑ní jáni ini̱‑ná.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, yuku yá'a ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios. Te máá‑ní káka'a̱n‑ní ja̱ ñúu̱ Jerusalén kúu nuu̱ kánúú chíñú'ún‑yó, áchí‑ña.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nána̱, ná kándíja‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná chi chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱, ja̱ ní yuku yá'a, ni ñuu̱ Jerusalén, tú chiñú'ún‑ní máá Táa̱‑yo̱ Dios súan.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Níí, tú kájini̱‑ní na̱ún kúu ja̱ káchiñú'ún‑ní. Ko máá‑ná, kájini̱‑ná I'a̱ káchiñú'ún‑ná. Chi̱ onde̱ nuu̱ ñáyɨvɨ judío va̱i tu̱'un nama yóó.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Te chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já ñáyɨvɨ káchiñú'ún ndáa̱, chiñú'ún ndíja‑i Táa̱‑yo̱ Dios jíín iní jíín añú‑i. Chi̱ Táa̱‑yo̱, ndúkú‑yá ña̱yɨvɨ já súan chiñú'ún‑i‑ya̱ kuní‑ya̱. Te a ni̱ chaa̱ kɨvɨ̱‑ún.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Dios kúu Espíritu. Te ña̱yɨvɨ kuní chiñú'ún, kánúú já chíñú'ún ndíja‑i‑ya̱ jíín iní jíín añú‑i, áchí‑ya̱.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Jiní‑ná ja̱ kíi Mesías, ja̱ nání Cristo. Te nú ni̱ chaa̱ máá‑yá, te stá'a̱n‑ya̱ táká tu̱'un nuu̱‑yo̱. Achí‑ña.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Máá‑ná kúu I'a̱‑ún ja̱ ká'a̱n‑ná jíín‑ní, áchí‑ya̱.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Te nini sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ cha̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ ndátu̱'ún‑yá jíín ɨ́ɨn ña'an. Ko tú ni ɨɨn‑de ní ka'a̱n: Na̱ún jiká tu̱'ún‑ní‑ña, xí: Na̱ún tu̱'un ndátu̱'ún‑ní jíín‑ña.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Yúan‑na te ña'an‑ún, ni̱ skéndo̱o‑ña kɨ́yi‑ña te kua'a̱n‑ña ondé ñuu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín ñáyɨvɨ yúan:
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 Ña'a̱n jíná'an‑ró te kuni̱‑ro̱ ɨ́ɨn cha̱a. Cha̱a‑ún ni̱ kachi̱‑de nuu̱‑rí ta̱ká na̱ún tiñu ni̱ sá'a‑ri̱. Sánaa te máá‑de kúu Cristo, áchí‑ña.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑i ñuu̱‑ún. Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱‑yá.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱stétuu‑de‑ya̱: Maestro, kee‑ní staa̱, áchí‑de.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ió ndeyu kée‑rí ja̱ tú kájini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún tá'an‑de: Ɨɨn cha̱a ni̱ kinchaka ja̱ ní yee‑yá náún, áchí‑de.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ndeyu‑rí kúu ja̱ sá'a‑ri̱ tiñu kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ jíín já skíkuu‑ri̱ tiñu‑ya̱‑ún.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Á tú káka'a̱n‑ro̱: Ió kuu̱n yóo̱ onde̱ kɨvɨ̱ tá'nu̱ trigo. Vina te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ndukani nuu̱‑ro̱ te nde̱'é‑ró nɨ́ɨ́ ndú'a̱‑ún, chi̱ a ni̱ kuaan já tá'nu̱.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Te cha̱a já'nu̱, a kí'in‑de ya̱'u‑de te nástútú‑de nuni̱ já kúchaku̱ nɨ́ɨ́ káni, náva̱'a cha̱a sáka jíín cháa já'nu̱, ɨɨn ká'nu‑ni kusɨɨ̱ iní‑de.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Chi̱ súan kúu ja̱ ká'a̱n ndaa̱ tu̱'un: Ɨɨn cha̱a sáka, te ɨnga̱‑de já'nu̱, áchí.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Te a ni̱ tájí‑rí róó ki̱ka'nu̱‑ro̱ núu̱ tú ní kásátiñu‑ró. Sava‑ga̱ cha̱a ni̱ ka̱sátiñu, te máá‑ró, a ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró núu̱ tíñu‑de. Achí‑ya̱.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria ini̱ ñuu̱ yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún. Te kua'a̱‑í, ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱. Chi ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ña: Ni̱ kachi̱‑de nuu̱‑rí ta̱ká na̱ún tiñu ni̱ sá'a‑ri̱, áchí‑ña.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná kéndo̱o‑ya̱ yúan. Te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan uu̱ kɨvɨ̱.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 Te kua'a̱‑gá‑i ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un ká'a̱n‑ya̱.
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín ñá'an‑ún: Tuká nɨ́nɨ tú'un máá‑ró te kandíja‑ri̱‑ya̱, chi̱ a ni̱ ka̱jini so̱'o máá‑rí tu̱'un ká'a̱n‑ya̱. Te kájini̱‑ri̱ ja̱ I'a̱ yá'a kúu ndija I'a̱ nama ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ Cristo kúu‑ya̱. Achí‑i.
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Te nuu̱ úu̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda‑ya̱ yúan te kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Galilea.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Chi̱ máá Jesús, ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱ já ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios, tú ká'i̱o ja̱ jíñú'ún ñáyɨvɨ ñúu̱ máá‑de jíín‑de.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Galilea. Te ña̱yɨvɨ Galilea, ni̱ ka̱jatá'ú‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ ondé ñuu̱ Jerusalén kɨvɨ̱ ní i̱o viko yúan. Chi̱ máá‑i, suni ni̱ kaja'a̱n‑i viko‑ún.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Yúan‑na te ni̱ kee tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨngá jínu onde̱ ñuu̱ Caná ndañúu̱ Galilea nuu̱ ní i̱o nducha já ní nduu vino ni̱ sá'a‑ya̱. Te ini̱ ñuu̱ Capernaum ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a játíñu nuu̱ rey te kú'u̱ se̱'e‑de.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Cha̱a yúan, ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ ní kenda Jesús ñuu̱ Judea va̱i‑ya̱ ñúu̱ Galilea. Te ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ ná núu‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱ te nasáva̱'a‑ya̱ sé'e‑de, chi̱ a yani kuu̱‑i.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Aa̱, te nú tú kuni̱‑ro̱ tuní jíín tíñu ñá'nu, ma̱ kándíja kutɨ‑ro, áchí‑ya̱.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Te cha̱a játíñu nuu̱ rey, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, nuu‑ní ki'o̱n vína chi̱ nú ná kúkuéé‑ní te kuu̱‑i, áchí‑de.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuá'án, chi̱ chakú se̱'e‑ró, áchí‑ya̱. Te cha̱a‑ún, ni̱ kandíja‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Te nini núu‑de kua̱no'on‑dé, te ni̱ kenda koyo mozo‑de, ni̱ kajana̱ta'a̱n‑de, te ni̱ kaka̱stu̱'ún núu̱‑dé: Ni̱ nduva̱'a se̱'e‑ní, áchí jíín‑de.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Te máá‑de ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de na̱ hora ni̱ kejá'á ndúva̱'a‑i. Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Iku ka̱'ɨɨn ni̱ kee ki̱ji‑i, áchí.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Te máá táa̱‑i, ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ hora‑ún kúu hora ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Chakú se̱'e‑ró. Te ni̱ kandíja‑de jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Ya̱'á kúu tuni̱ uu̱ ja̱ ní sá'a Jesús ná ni̱ ndii‑ya̱ ñúu̱ Judea onde̱ ñuu̱ Galilea.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.