João 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Te cha̱a fariseo, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de tu̱'un Jesús, ja̱ íó kua'a̱‑gá cha̱a káskuá'a jíín máá‑yá vásá jíín Juan jíín já skuánducha‑yá kua'a̱‑gá ña̱yɨvɨ vásá Juan. Te ni̱ jini̱ Jesús tu̱'un‑ún.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Ko tú ní skuánducha Jesús, chi̱ sua cha̱a káskuá'a jíín‑yá, káskuánducha máá‑de.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 Te ni̱ kenda‑ya̱ ñúu̱ Judea. Te kua'a̱n tuku‑ya̱ ñúu̱ Galilea.
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 Te jínu ñú'ún já já'a‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱ ñúu̱ Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Yúan‑na te ni̱ jaa̱‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Sicar ini̱ ñuu̱ Samaria, yani ndu'a̱ Jacob ja̱ ní ja̱'a‑de nuu̱ sé'e‑de José.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 Te yúan íó sókó Jacob. Te Jesús, ni̱ jungo̱o‑ya̱ xíin sókó‑ún, chi ni̱ kui̱tá‑ya̱ íchi kuá'a̱n‑ya̱. Te nátu̱'un ka̱xiuu̱ kúu.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 Te ni̱ chaa̱ ɨɨn ña'an ñuu̱ Samaria, va̱i tava‑ñá nducha. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Kua̱'a nducha ná kó'o‑ná. Achí‑ya̱.
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Chi cha̱a káskuá'a jíín‑yá, a kája'a̱n‑de onde̱ ñuu̱ kuakua̱an‑de ja̱ kée‑dé.
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Te ña'an ñúu̱ Samaria, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Naja̱ jikán‑ní nducha núu̱‑ná ko'o‑ní, chi cha̱a judío kúu‑ní, te ña'an ñúu̱ Samaria kúu‑ná, áchí‑ña. Chi ña̱yɨvɨ judío, tú kɨ́vɨ nduu̱‑i jíín ñáyɨvɨ ñúu̱ Samaria.
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nú ní jiní‑ní na̱ún kúu ja̱ kuá'a Dios nuu̱‑ní, te jíín I'a̱ ja̱ ká'a̱n jíín‑ní: Kua̱'a‑ní nducha ná kó'o‑ná, yúan‑na te kaka̱n‑ní nuu̱‑yá te kua̱'a‑ya̱ ndúcha chakú ko'o‑ní núú, áchí‑ya̱.
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, xaa̱n kúnú sókó yá'a te tú na̱ jíín táva‑ní nducha. Núsáá te ndénu̱ ní'i̱n‑ní nducha chakú.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Chi̱ sókó yá'a ni̱ ja̱'a táa̱‑yo̱ Jacob nuu̱‑yo̱. Te yá'a ni̱ ji'i máá‑de nducha, jíín sé'e‑de, jíín kɨ́tɨ‑dé. Te ñá'nu‑ga̱ máá‑ní vásá máá‑de náún. Achí‑ña.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nú ndé cha̱a ko'o nducha yá'a, kuchi̱ tuku‑de.
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ko cha̱a ko'o nducha já kuá'a‑ná nuu̱‑dé, ma̱ kuchí kutɨ‑gá‑de, chi̱ nducha já kuá'a‑ná‑ún, koo ɨɨn sókó iní‑de ja̱ kána nducha kúchaku̱‑de nɨ́ɨ́ káni sá'a, áchí‑ya̱ jíín‑ña.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, kua̱'a‑ní nducha‑ún ko'o‑ná, náva̱'a tuká kuchi̱ kutɨ‑ná, ni tuká kitava‑ná‑cha̱ yá'a, áchí‑ña.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Kuáka̱na‑ní xini̱ yíi‑ní te chaa̱‑ní, áchí‑ya̱.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún: Tú yii‑ná íó, áchí‑ña. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Va̱'a‑ni ká'a̱n‑ní, tú yii‑ná íó,
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 chi ni̱ i̱o u'u̱n yii‑ní. Te cha̱a ncháka‑ní vina, nasu̱ yíi máá‑ní kúu‑de. Ya̱'á kúu ja̱ ní ka'a̱n ndaa̱‑ní, áchí‑ya̱.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Táta̱, ɨɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios kúu‑ní jáni ini̱‑ná.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 Ndɨ̱yi táa̱‑yo̱, yuku yá'a ni̱ ka̱chiñú'ún‑de Dios. Te máá‑ní káka'a̱n‑ní ja̱ ñúu̱ Jerusalén kúu nuu̱ kánúú chíñú'ún‑yó, áchí‑ña.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nána̱, ná kándíja‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná chi chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱, ja̱ ní yuku yá'a, ni ñuu̱ Jerusalén, tú chiñú'ún‑ní máá Táa̱‑yo̱ Dios súan.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Níí, tú kájini̱‑ní na̱ún kúu ja̱ káchiñú'ún‑ní. Ko máá‑ná, kájini̱‑ná I'a̱ káchiñú'ún‑ná. Chi̱ onde̱ nuu̱ ñáyɨvɨ judío va̱i tu̱'un nama yóó.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Te chaa̱ ɨɨn kɨvɨ̱ já ñáyɨvɨ káchiñú'ún ndáa̱, chiñú'ún ndíja‑i Táa̱‑yo̱ Dios jíín iní jíín añú‑i. Chi̱ Táa̱‑yo̱, ndúkú‑yá ña̱yɨvɨ já súan chiñú'ún‑i‑ya̱ kuní‑ya̱. Te a ni̱ chaa̱ kɨvɨ̱‑ún.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Dios kúu Espíritu. Te ña̱yɨvɨ kuní chiñú'ún, kánúú já chíñú'ún ndíja‑i‑ya̱ jíín iní jíín añú‑i, áchí‑ya̱.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Te ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún jíín‑yá: Jiní‑ná ja̱ kíi Mesías, ja̱ nání Cristo. Te nú ni̱ chaa̱ máá‑yá, te stá'a̱n‑ya̱ táká tu̱'un nuu̱‑yo̱. Achí‑ña.
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Máá‑ná kúu I'a̱‑ún ja̱ ká'a̱n‑ná jíín‑ní, áchí‑ya̱.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 Te nini sá súan ká'a̱n‑ya̱, te ni̱ cha̱koyo cha̱a káskuá'a jíín‑yá. Te ni̱ ka̱naa iní‑de kánde̱'é‑de ja̱ ndátu̱'ún‑yá jíín ɨ́ɨn ña'an. Ko tú ni ɨɨn‑de ní ka'a̱n: Na̱ún jiká tu̱'ún‑ní‑ña, xí: Na̱ún tu̱'un ndátu̱'ún‑ní jíín‑ña.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 Yúan‑na te ña'an‑ún, ni̱ skéndo̱o‑ña kɨ́yi‑ña te kua'a̱n‑ña ondé ñuu̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín ñáyɨvɨ yúan:
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 Ña'a̱n jíná'an‑ró te kuni̱‑ro̱ ɨ́ɨn cha̱a. Cha̱a‑ún ni̱ kachi̱‑de nuu̱‑rí ta̱ká na̱ún tiñu ni̱ sá'a‑ri̱. Sánaa te máá‑de kúu Cristo, áchí‑ña.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 Yúan‑na te ni̱ kenda koyo‑i ñuu̱‑ún. Te ni̱ cha̱koyo‑i nuu̱‑yá.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 Te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱stétuu‑de‑ya̱: Maestro, kee‑ní staa̱, áchí‑de.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ió ndeyu kée‑rí ja̱ tú kájini̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ kajika̱ tu̱'ún tá'an‑de: Ɨɨn cha̱a ni̱ kinchaka ja̱ ní yee‑yá náún, áchí‑de.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Ndeyu‑rí kúu ja̱ sá'a‑ri̱ tiñu kuní I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱ jíín já skíkuu‑ri̱ tiñu‑ya̱‑ún.
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Á tú káka'a̱n‑ro̱: Ió kuu̱n yóo̱ onde̱ kɨvɨ̱ tá'nu̱ trigo. Vina te ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ndukani nuu̱‑ro̱ te nde̱'é‑ró nɨ́ɨ́ ndú'a̱‑ún, chi̱ a ni̱ kuaan já tá'nu̱.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Te cha̱a já'nu̱, a kí'in‑de ya̱'u‑de te nástútú‑de nuni̱ já kúchaku̱ nɨ́ɨ́ káni, náva̱'a cha̱a sáka jíín cháa já'nu̱, ɨɨn ká'nu‑ni kusɨɨ̱ iní‑de.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 Chi̱ súan kúu ja̱ ká'a̱n ndaa̱ tu̱'un: Ɨɨn cha̱a sáka, te ɨnga̱‑de já'nu̱, áchí.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 Te a ni̱ tájí‑rí róó ki̱ka'nu̱‑ro̱ núu̱ tú ní kásátiñu‑ró. Sava‑ga̱ cha̱a ni̱ ka̱sátiñu, te máá‑ró, a ni̱ kɨ̱vɨ koyo‑ró núu̱ tíñu‑de. Achí‑ya̱.
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Te ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria ini̱ ñuu̱ yúan, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n ña'an‑ún. Te kua'a̱‑í, ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱. Chi ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ña: Ni̱ kachi̱‑de nuu̱‑rí ta̱ká na̱ún tiñu ni̱ sá'a‑ri̱, áchí‑ña.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 Yúan‑na te ni̱ cha̱koyo ña̱yɨvɨ ñúu̱ Samaria nuu̱‑yá. Te ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i jíín‑yá ja̱ ná kéndo̱o‑ya̱ yúan. Te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan uu̱ kɨvɨ̱.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 Te kua'a̱‑gá‑i ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱ sɨkɨ́ tú'un ká'a̱n‑ya̱.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 Te ni̱ kaka'a̱n‑i jíín ñá'an‑ún: Tuká nɨ́nɨ tú'un máá‑ró te kandíja‑ri̱‑ya̱, chi̱ a ni̱ ka̱jini so̱'o máá‑rí tu̱'un ká'a̱n‑ya̱. Te kájini̱‑ri̱ ja̱ I'a̱ yá'a kúu ndija I'a̱ nama ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ Cristo kúu‑ya̱. Achí‑i.
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 Te nuu̱ úu̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kenda‑ya̱ yúan te kua'a̱n‑ya̱ ñúu̱ Galilea.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Chi̱ máá Jesús, ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱ já ɨ́ɨn cha̱a jáni tu̱'un Dios, tú ká'i̱o ja̱ jíñú'ún ñáyɨvɨ ñúu̱ máá‑de jíín‑de.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ ñúu̱ Galilea. Te ña̱yɨvɨ Galilea, ni̱ ka̱jatá'ú‑i‑ya̱, chi ni̱ kajini̱‑i ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ ondé ñuu̱ Jerusalén kɨvɨ̱ ní i̱o viko yúan. Chi̱ máá‑i, suni ni̱ kaja'a̱n‑i viko‑ún.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 Yúan‑na te ni̱ kee tuku Jesús kua'a̱n‑ya̱ ɨngá jínu onde̱ ñuu̱ Caná ndañúu̱ Galilea nuu̱ ní i̱o nducha já ní nduu vino ni̱ sá'a‑ya̱. Te ini̱ ñuu̱ Capernaum ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a játíñu nuu̱ rey te kú'u̱ se̱'e‑de.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Cha̱a yúan, ni̱ jini tu̱'un‑de ja̱ ní kenda Jesús ñuu̱ Judea va̱i‑ya̱ ñúu̱ Galilea. Te ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n nda̱'ú‑de jíín‑yá ja̱ ná núu‑ya̱ kí'i̱n‑ya̱ te nasáva̱'a‑ya̱ sé'e‑de, chi̱ a yani kuu̱‑i.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Aa̱, te nú tú kuni̱‑ro̱ tuní jíín tíñu ñá'nu, ma̱ kándíja kutɨ‑ro, áchí‑ya̱.
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Te cha̱a játíñu nuu̱ rey, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, nuu‑ní ki'o̱n vína chi̱ nú ná kúkuéé‑ní te kuu̱‑i, áchí‑de.
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuá'án, chi̱ chakú se̱'e‑ró, áchí‑ya̱. Te cha̱a‑ún, ni̱ kandíja‑de tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús. Te ni̱ kee‑de kua'a̱n‑de.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 Te nini núu‑de kua̱no'on‑dé, te ni̱ kenda koyo mozo‑de, ni̱ kajana̱ta'a̱n‑de, te ni̱ kaka̱stu̱'ún núu̱‑dé: Ni̱ nduva̱'a se̱'e‑ní, áchí jíín‑de.
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 Te máá‑de ni̱ jika̱ tu̱'ún‑de na̱ hora ni̱ kejá'á ndúva̱'a‑i. Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Iku ka̱'ɨɨn ni̱ kee ki̱ji‑i, áchí.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Te máá táa̱‑i, ni̱ juku̱'un ini̱‑de ja̱ hora‑ún kúu hora ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Chakú se̱'e‑ró. Te ni̱ kandíja‑de jíín nɨ́ɨ́ vé'e‑de.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 Ya̱'á kúu tuni̱ uu̱ ja̱ ní sá'a Jesús ná ni̱ ndii‑ya̱ ñúu̱ Judea onde̱ ñuu̱ Galilea.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.