João 18
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te ni̱ kuu, ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a. Te ni̱ kenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín yá kua'a̱n‑ya̱ yatá yúcha Cedrón, nuu̱ íó ɨɨn jardín. Te yúan ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Te Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún, suni jiní‑de lugar yúan, chi̱ íó kua'a̱ vuelta ni̱ ketá'an Jesús yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Te ni̱ jaka Judas ɨɨn nuu soldado jíín yakú ndajá'a̱ sutú ñá'nu jíín cháa fariseo, te ni̱ ja̱koyo‑de yúan jíín linterna jíín ñú'u̱n yitɨ jíín machete.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Yúan‑na te Jesús, ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ táká tu̱ndó'o va̱i sɨkɨ̱‑yá, ni̱ kenda‑ya̱ íchi núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱.
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Jesús ñuu̱ Nazaret kánandúkú‑rí, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, suni kándii̱‑de jíín cháa‑ún jíná'an‑de.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, máá‑rí kúu, te ni̱ ka̱nakaka yátá‑de. Te ni̱ kandua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku‑ya̱‑dé: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑de.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ máá‑rí kúu. Te nú ruu̱ kánandúkú‑ró, te sía̱ cha̱a yá'a ná kíngoyo‑de. Achí‑ya̱.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Súan ni̱ kuu náva̱'a ná skíkuu tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱: Tú ní xnáa‑ná ni ɨɨn cha̱a ni̱ ja̱'a‑ní nuu̱‑ná, áchí‑ya̱.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Yúan‑na te Simón Pedro, ja̱ ñáva̱'a‑de ɨɨn machete, ni̱ tava‑dé. Te ni̱ stují‑ni‑de mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ kachi‑de so̱'o lado vá'a. Te mozo‑ún, nání Malco.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín Pedro: Nachiva̱'a machete‑ro̱ iní cubierta. Chi tu̱ndó'o yá'a ja̱ ní ja̱'a Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí, tú kánúú já ndó'o‑ri̱ náún. Achí‑ya̱.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Yúan‑na te soldado, jíín cháa kuñá'nu, jíín ndájá'a̱ cháa judío, ni̱ ka̱katɨɨn‑de Jesús, te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Te xna'a̱n‑ga̱ ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑ya̱ núu̱ Anás. Chi̱ táchi̱só Caifás ni̱ kuu‑de. Te Caifás, ni̱ kuu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Te Caifás kúu máá cháa ni̱ ja̱'a consejo nuu̱ cháa judío, ja̱ jínu ñú'ún já kúu̱ ɨɨn cha̱a ja'a̱ ñáyɨvɨ.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Te Simón Pedro, ndikín‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá, jíín ɨngá cha̱a skuá'a. Te cha̱a‑ún, jiní sutu̱ ñá'nu nuu̱‑dé. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ Palacio jíín Jesús.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Ko Pedro, ni̱ kandii̱‑ni‑de ichi yúxé'é yatá vé'e. Te máá cháa skuá'a ja̱ jiní sutu̱ ñá'nu‑ga̱ nuu̱‑dé, ni̱ kenda‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñá'an ndíto yuxé'é. Te ni̱ skɨ́vɨ‑de Pedro ini̱ ve̱'e palacio.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Yúan‑na te ña'an ndíto yuxé'é‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Pedro: Te róó suni ɨɨn cha̱a skuá'a jíín cháa yá'a kúu‑ró vii, áchí‑ña. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Nasu̱ náá kúu, áchí‑de.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Te mozo‑ún jíín policía, ni̱ ka̱nastá'a̱n‑de ñu'u̱n, chi̱ sá'a vi̱jin. Te ká'i̱in‑de kánduvixi̱‑de. Te Pedro, suni kándii̱‑de yúan, ndúvixi̱‑de.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Te sutu̱ ñá'nu‑ga̱, ni̱ xndichí‑de Jesús sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá jíín sɨkɨ́ tú'un stá'a̱n‑ya̱.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n ndiji̱n‑ri̱ ini̱ ñu̱yívɨ. Nene̱ ni̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga jíín iní ve̱'e ii̱, nuu̱ ndútútú ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ judío, te tú ni ɨɨn tu̱'un ní ká'a̱n sa̱'í‑ri̱.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Naja̱ jiká tu̱'ún‑ró rúu̱. Kaka̱ tu̱'ún ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ nú na̱ún ní ka'a̱n‑ri̱, chi̱ máá‑i káiná'án‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑i, áchí‑ya̱ jíín‑de.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n Jesús, te ɨɨn mozo kándii̱ yúan, ni̱ ja̱'a‑ni ɨɨn ji̱kí núu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n jíín‑yá: Súan ká'a̱n‑ro̱ jíín sutú ñá'nu náún, áchí.
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Nú ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑ri̱, te kastu̱'ún na̱ún kúu tu̱'un ñáá ní ka'a̱n‑ri̱‑ún. Ko nú tu̱'un va̱'a ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te naja̱ stují‑ro̱ rúu̱ núsáá, áchí‑ya̱.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Te Anás ni̱ tájí‑de‑ya̱ nú'ni̱‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Caifás ja̱ kúu máá sutú ñá'nu‑ga̱.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Te kándii̱ Simón Pedro ndúvixi̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ cháa skuá'a jíín‑de kúu‑ró náún, áchí. Te máá‑de, tú ní játu̱'un‑de: Nasu̱ rúu̱ kúu, áchí‑de.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Te ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ga̱, tá'an ja̱ ní xɨtɨ Pedro so̱'o‑ún, ni̱ ka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ ní jini̱‑ri̱ róó jíín‑de ini̱ jardín náún, áchí.
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Te Pedro, tú ní játu̱'un tuku‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndenda‑de jíín Jesús ini̱ ve̱'e Caifás kája'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ini̱ ve̱'e palacio. Te ja̱ñá'a̱n kúu. Te ña̱yɨvɨ judío, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i ini̱ ve̱'e palacio, chi̱ tú kákuni̱‑i kuchá'án‑i. Chi̱ nú súan te ma̱ kúu kee‑í lélú Pascua.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Yúan‑na te ni̱ kenda Pilato nuu̱ ñáyɨvɨ ká'i̱in yata̱ vé'e. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kua̱chi kájika̱n‑ro̱ sɨkɨ́ cháa yá'a, áchí‑de.
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, nú tú kúu‑de cha̱a ñáá, ma̱ kínchaka‑ná‑de nuu̱‑ní núú, áchí‑i jíín‑de.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ki'in máá‑ró‑de, te sándaa̱‑ro̱ sɨkɨ́‑dé nátu̱'un ká'a̱n ley máá‑ró, áchí‑de. Te ña̱yɨvɨ judío ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de: Ja̱ náá jíná'an‑ná, tú íó ley ja̱ ká'ni‑ná ni ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑i.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Súan ni̱ kaka'a̱n‑i náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús, ja̱ ní kastu̱'ún‑yá na̱ún modo kuu̱‑ya̱.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Te ni̱ ndɨ̱vɨ Pilato ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ kana‑de xini̱ Jesús ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de.
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á súan jáni ini̱ máá‑ró, xí súan ni̱ kastu̱'ún sáva‑ga̱ cha̱a nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Te ni̱ ka'a̱n Pilato: Cha̱a judío kúu‑ri̱ náún. Ña̱yɨvɨ máá‑ró jíín sutú ñá'nu, ni̱ kana̱kua̱'a róó nuu̱‑rí. Na̱ún ní sá'a‑ró núsáá. Achí‑de.
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu. Nú ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu, yúan‑na te cha̱a kájatíñu nuu̱‑rí, kua̱tá'an‑de ja'a̱‑rí náva̱'a tú natu̱u‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ judío núú. Ko nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu vina. Achí‑ya̱.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te ɨɨn rey kúu‑ró ja̱ súan, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑ró ká'a̱n ja̱ rúu̱ kúu rey. Kánúú káni‑ri̱ tu̱'un ndaa̱. Ja̱ yúán ní kaku‑ri̱. Te ja̱ yúán vái‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín tú'un ndaa̱, ña̱yɨvɨ‑ún jíni ná'ín‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱. Achí‑ya̱.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Na̱ún kúu tu̱'un ndaa̱, áchí‑de. Te ja̱ ní ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ kenda tuku‑de nuu̱ ñáyɨvɨ judío. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Tú kutɨ ní ɨɨn kua̱chi ni'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Ko íó costumbre máá‑ró já víko Pascua te nuu̱‑ro̱ sía̱‑ri̱ ɨɨn cha̱a índee veka̱a. Te kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ rey ña̱yɨvɨ judío nuu̱‑ro̱ xí túu, áchí‑de.
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Yúan‑na te ndivii‑í ni̱ ka̱kana jaa‑i ɨnga̱ jínu: Ma̱ sía̱‑ní cha̱a yá'a, chi̱ sua ná sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i. Te cha̱a kuí'ná ní kuu Barrabás.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.