João 18
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Te ni̱ kuu, ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a. Te ni̱ kenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín yá kua'a̱n‑ya̱ yatá yúcha Cedrón, nuu̱ íó ɨɨn jardín. Te yúan ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Te Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún, suni jiní‑de lugar yúan, chi̱ íó kua'a̱ vuelta ni̱ ketá'an Jesús yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Te ni̱ jaka Judas ɨɨn nuu soldado jíín yakú ndajá'a̱ sutú ñá'nu jíín cháa fariseo, te ni̱ ja̱koyo‑de yúan jíín linterna jíín ñú'u̱n yitɨ jíín machete.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yúan‑na te Jesús, ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ táká tu̱ndó'o va̱i sɨkɨ̱‑yá, ni̱ kenda‑ya̱ íchi núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱.
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Jesús ñuu̱ Nazaret kánandúkú‑rí, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, suni kándii̱‑de jíín cháa‑ún jíná'an‑de.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, máá‑rí kúu, te ni̱ ka̱nakaka yátá‑de. Te ni̱ kandua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku‑ya̱‑dé: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑de.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ máá‑rí kúu. Te nú ruu̱ kánandúkú‑ró, te sía̱ cha̱a yá'a ná kíngoyo‑de. Achí‑ya̱.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Súan ni̱ kuu náva̱'a ná skíkuu tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱: Tú ní xnáa‑ná ni ɨɨn cha̱a ni̱ ja̱'a‑ní nuu̱‑ná, áchí‑ya̱.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Yúan‑na te Simón Pedro, ja̱ ñáva̱'a‑de ɨɨn machete, ni̱ tava‑dé. Te ni̱ stují‑ni‑de mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ kachi‑de so̱'o lado vá'a. Te mozo‑ún, nání Malco.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín Pedro: Nachiva̱'a machete‑ro̱ iní cubierta. Chi tu̱ndó'o yá'a ja̱ ní ja̱'a Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí, tú kánúú já ndó'o‑ri̱ náún. Achí‑ya̱.
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Yúan‑na te soldado, jíín cháa kuñá'nu, jíín ndájá'a̱ cháa judío, ni̱ ka̱katɨɨn‑de Jesús, te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te xna'a̱n‑ga̱ ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑ya̱ núu̱ Anás. Chi̱ táchi̱só Caifás ni̱ kuu‑de. Te Caifás, ni̱ kuu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Te Caifás kúu máá cháa ni̱ ja̱'a consejo nuu̱ cháa judío, ja̱ jínu ñú'ún já kúu̱ ɨɨn cha̱a ja'a̱ ñáyɨvɨ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Te Simón Pedro, ndikín‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá, jíín ɨngá cha̱a skuá'a. Te cha̱a‑ún, jiní sutu̱ ñá'nu nuu̱‑dé. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ Palacio jíín Jesús.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ko Pedro, ni̱ kandii̱‑ni‑de ichi yúxé'é yatá vé'e. Te máá cháa skuá'a ja̱ jiní sutu̱ ñá'nu‑ga̱ nuu̱‑dé, ni̱ kenda‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñá'an ndíto yuxé'é. Te ni̱ skɨ́vɨ‑de Pedro ini̱ ve̱'e palacio.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Yúan‑na te ña'an ndíto yuxé'é‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Pedro: Te róó suni ɨɨn cha̱a skuá'a jíín cháa yá'a kúu‑ró vii, áchí‑ña. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Nasu̱ náá kúu, áchí‑de.
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Te mozo‑ún jíín policía, ni̱ ka̱nastá'a̱n‑de ñu'u̱n, chi̱ sá'a vi̱jin. Te ká'i̱in‑de kánduvixi̱‑de. Te Pedro, suni kándii̱‑de yúan, ndúvixi̱‑de.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Te sutu̱ ñá'nu‑ga̱, ni̱ xndichí‑de Jesús sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá jíín sɨkɨ́ tú'un stá'a̱n‑ya̱.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n ndiji̱n‑ri̱ ini̱ ñu̱yívɨ. Nene̱ ni̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga jíín iní ve̱'e ii̱, nuu̱ ndútútú ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ judío, te tú ni ɨɨn tu̱'un ní ká'a̱n sa̱'í‑ri̱.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Naja̱ jiká tu̱'ún‑ró rúu̱. Kaka̱ tu̱'ún ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ nú na̱ún ní ka'a̱n‑ri̱, chi̱ máá‑i káiná'án‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑i, áchí‑ya̱ jíín‑de.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n Jesús, te ɨɨn mozo kándii̱ yúan, ni̱ ja̱'a‑ni ɨɨn ji̱kí núu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n jíín‑yá: Súan ká'a̱n‑ro̱ jíín sutú ñá'nu náún, áchí.
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Nú ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑ri̱, te kastu̱'ún na̱ún kúu tu̱'un ñáá ní ka'a̱n‑ri̱‑ún. Ko nú tu̱'un va̱'a ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te naja̱ stují‑ro̱ rúu̱ núsáá, áchí‑ya̱.
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Te Anás ni̱ tájí‑de‑ya̱ nú'ni̱‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Caifás ja̱ kúu máá sutú ñá'nu‑ga̱.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Te kándii̱ Simón Pedro ndúvixi̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ cháa skuá'a jíín‑de kúu‑ró náún, áchí. Te máá‑de, tú ní játu̱'un‑de: Nasu̱ rúu̱ kúu, áchí‑de.
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Te ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ga̱, tá'an ja̱ ní xɨtɨ Pedro so̱'o‑ún, ni̱ ka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ ní jini̱‑ri̱ róó jíín‑de ini̱ jardín náún, áchí.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Te Pedro, tú ní játu̱'un tuku‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndenda‑de jíín Jesús ini̱ ve̱'e Caifás kája'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ini̱ ve̱'e palacio. Te ja̱ñá'a̱n kúu. Te ña̱yɨvɨ judío, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i ini̱ ve̱'e palacio, chi̱ tú kákuni̱‑i kuchá'án‑i. Chi̱ nú súan te ma̱ kúu kee‑í lélú Pascua.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Yúan‑na te ni̱ kenda Pilato nuu̱ ñáyɨvɨ ká'i̱in yata̱ vé'e. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kua̱chi kájika̱n‑ro̱ sɨkɨ́ cháa yá'a, áchí‑de.
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, nú tú kúu‑de cha̱a ñáá, ma̱ kínchaka‑ná‑de nuu̱‑ní núú, áchí‑i jíín‑de.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ki'in máá‑ró‑de, te sándaa̱‑ro̱ sɨkɨ́‑dé nátu̱'un ká'a̱n ley máá‑ró, áchí‑de. Te ña̱yɨvɨ judío ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de: Ja̱ náá jíná'an‑ná, tú íó ley ja̱ ká'ni‑ná ni ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑i.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Súan ni̱ kaka'a̱n‑i náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús, ja̱ ní kastu̱'ún‑yá na̱ún modo kuu̱‑ya̱.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Te ni̱ ndɨ̱vɨ Pilato ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ kana‑de xini̱ Jesús ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de.
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á súan jáni ini̱ máá‑ró, xí súan ni̱ kastu̱'ún sáva‑ga̱ cha̱a nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Te ni̱ ka'a̱n Pilato: Cha̱a judío kúu‑ri̱ náún. Ña̱yɨvɨ máá‑ró jíín sutú ñá'nu, ni̱ kana̱kua̱'a róó nuu̱‑rí. Na̱ún ní sá'a‑ró núsáá. Achí‑de.
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu. Nú ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu, yúan‑na te cha̱a kájatíñu nuu̱‑rí, kua̱tá'an‑de ja'a̱‑rí náva̱'a tú natu̱u‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ judío núú. Ko nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu vina. Achí‑ya̱.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te ɨɨn rey kúu‑ró ja̱ súan, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑ró ká'a̱n ja̱ rúu̱ kúu rey. Kánúú káni‑ri̱ tu̱'un ndaa̱. Ja̱ yúán ní kaku‑ri̱. Te ja̱ yúán vái‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín tú'un ndaa̱, ña̱yɨvɨ‑ún jíni ná'ín‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱. Achí‑ya̱.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Na̱ún kúu tu̱'un ndaa̱, áchí‑de. Te ja̱ ní ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ kenda tuku‑de nuu̱ ñáyɨvɨ judío. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Tú kutɨ ní ɨɨn kua̱chi ni'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ko íó costumbre máá‑ró já víko Pascua te nuu̱‑ro̱ sía̱‑ri̱ ɨɨn cha̱a índee veka̱a. Te kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ rey ña̱yɨvɨ judío nuu̱‑ro̱ xí túu, áchí‑de.
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Yúan‑na te ndivii‑í ni̱ ka̱kana jaa‑i ɨnga̱ jínu: Ma̱ sía̱‑ní cha̱a yá'a, chi̱ sua ná sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i. Te cha̱a kuí'ná ní kuu Barrabás.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.