João 18

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te ni̱ kuu, ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a. Te ni̱ kenda‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín yá kua'a̱n‑ya̱ yatá yúcha Cedrón, nuu̱ íó ɨɨn jardín. Te yúan ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Te Judas ja̱ ní nastúu‑ya̱‑ún, suni jiní‑de lugar yúan, chi̱ íó kua'a̱ vuelta ni̱ ketá'an Jesús yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Te ni̱ jaka Judas ɨɨn nuu soldado jíín yakú ndajá'a̱ sutú ñá'nu jíín cháa fariseo, te ni̱ ja̱koyo‑de yúan jíín linterna jíín ñú'u̱n yitɨ jíín machete.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Yúan‑na te Jesús, ja̱ á ni̱ jini̱‑ya̱ táká tu̱ndó'o va̱i sɨkɨ̱‑yá, ni̱ kenda‑ya̱ íchi núu̱‑dé. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱.
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Te ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Jesús ñuu̱ Nazaret kánandúkú‑rí, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu, áchí‑ya̱ jíín‑de. Te Judas, cha̱a ni̱ nastúu‑ya̱‑ún, suni kándii̱‑de jíín cháa‑ún jíná'an‑de.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱, máá‑rí kúu, te ni̱ ka̱nakaka yátá‑de. Te ni̱ kandua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Te ni̱ jika̱ tu̱'ún tuku‑ya̱‑dé: Ndé cha̱a kánandúkú‑ró, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑de: Jesús ñuu̱ Nazaret, áchí‑de.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ máá‑rí kúu. Te nú ruu̱ kánandúkú‑ró, te sía̱ cha̱a yá'a ná kíngoyo‑de. Achí‑ya̱.
8 Jesus disse:
9 Súan ni̱ kuu náva̱'a ná skíkuu tu̱'un ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱: Tú ní xnáa‑ná ni ɨɨn cha̱a ni̱ ja̱'a‑ní nuu̱‑ná, áchí‑ya̱.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Yúan‑na te Simón Pedro, ja̱ ñáva̱'a‑de ɨɨn machete, ni̱ tava‑dé. Te ni̱ stují‑ni‑de mozo máá sutú ñá'nu‑ga̱. Te ni̱ kachi‑de so̱'o lado vá'a. Te mozo‑ún, nání Malco.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín Pedro: Nachiva̱'a machete‑ro̱ iní cubierta. Chi tu̱ndó'o yá'a ja̱ ní ja̱'a Táa̱‑ri̱ nuu̱‑rí, tú kánúú já ndó'o‑ri̱ náún. Achí‑ya̱.
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Yúan‑na te soldado, jíín cháa kuñá'nu, jíín ndájá'a̱ cháa judío, ni̱ ka̱katɨɨn‑de Jesús, te ni̱ kaju'ni̱‑de‑ya̱.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te xna'a̱n‑ga̱ ni̱ kaja̱ncha̱ka‑de‑ya̱ núu̱ Anás. Chi̱ táchi̱só Caifás ni̱ kuu‑de. Te Caifás, ni̱ kuu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Te Caifás kúu máá cháa ni̱ ja̱'a consejo nuu̱ cháa judío, ja̱ jínu ñú'ún já kúu̱ ɨɨn cha̱a ja'a̱ ñáyɨvɨ.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Te Simón Pedro, ndikín‑de Jesús kua'a̱n‑de jíín‑yá, jíín ɨngá cha̱a skuá'a. Te cha̱a‑ún, jiní sutu̱ ñá'nu nuu̱‑dé. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ Palacio jíín Jesús.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Ko Pedro, ni̱ kandii̱‑ni‑de ichi yúxé'é yatá vé'e. Te máá cháa skuá'a ja̱ jiní sutu̱ ñá'nu‑ga̱ nuu̱‑dé, ni̱ kenda‑de, te ni̱ ka'a̱n‑de jíín ñá'an ndíto yuxé'é. Te ni̱ skɨ́vɨ‑de Pedro ini̱ ve̱'e palacio.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Yúan‑na te ña'an ndíto yuxé'é‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín Pedro: Te róó suni ɨɨn cha̱a skuá'a jíín cháa yá'a kúu‑ró vii, áchí‑ña. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Nasu̱ náá kúu, áchí‑de.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Te mozo‑ún jíín policía, ni̱ ka̱nastá'a̱n‑de ñu'u̱n, chi̱ sá'a vi̱jin. Te ká'i̱in‑de kánduvixi̱‑de. Te Pedro, suni kándii̱‑de yúan, ndúvixi̱‑de.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Te sutu̱ ñá'nu‑ga̱, ni̱ xndichí‑de Jesús sɨkɨ̱ cháa káskuá'a jíín‑yá jíín sɨkɨ́ tú'un stá'a̱n‑ya̱.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: A ni̱ ka'a̱n ndiji̱n‑ri̱ ini̱ ñu̱yívɨ. Nene̱ ni̱ stá'a̱n‑ri̱ tu̱'un ini̱ ve̱'e sinagoga jíín iní ve̱'e ii̱, nuu̱ ndútútú ndɨ́'ɨ ña̱yɨvɨ judío, te tú ni ɨɨn tu̱'un ní ká'a̱n sa̱'í‑ri̱.
20 E Jesus respondeu:
21 Naja̱ jiká tu̱'ún‑ró rúu̱. Kaka̱ tu̱'ún ñáyɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ nú na̱ún ní ka'a̱n‑ri̱, chi̱ máá‑i káiná'án‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín‑i, áchí‑ya̱ jíín‑de.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Te ja̱ súan ni̱ ka'a̱n Jesús, te ɨɨn mozo kándii̱ yúan, ni̱ ja̱'a‑ni ɨɨn ji̱kí núu̱ Jesús. Te ni̱ ka'a̱n jíín‑yá: Súan ká'a̱n‑ro̱ jíín sutú ñá'nu náún, áchí.
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Nú ni̱ ka'a̱n ndɨva̱'a‑ri̱, te kastu̱'ún na̱ún kúu tu̱'un ñáá ní ka'a̱n‑ri̱‑ún. Ko nú tu̱'un va̱'a ni̱ ka'a̱n‑ri̱, te naja̱ stují‑ro̱ rúu̱ núsáá, áchí‑ya̱.
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Te Anás ni̱ tájí‑de‑ya̱ nú'ni̱‑ya̱ kuá'a̱n‑ya̱ núu̱ Caifás ja̱ kúu máá sutú ñá'nu‑ga̱.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Te kándii̱ Simón Pedro ndúvixi̱‑de. Te ni̱ kaka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ cháa skuá'a jíín‑de kúu‑ró náún, áchí. Te máá‑de, tú ní játu̱'un‑de: Nasu̱ rúu̱ kúu, áchí‑de.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Te ɨɨn mozo sutu̱ ñá'nu‑ga̱, tá'an ja̱ ní xɨtɨ Pedro so̱'o‑ún, ni̱ ka'a̱n jíín‑de: Nasu̱ ní jini̱‑ri̱ róó jíín‑de ini̱ jardín náún, áchí.
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Te Pedro, tú ní játu̱'un tuku‑de. Te ni̱ kana‑ni lí'li.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Yúan‑na te ni̱ ka̱ndenda‑de jíín Jesús ini̱ ve̱'e Caifás kája'a̱n‑de jíín‑yá onde̱ ini̱ ve̱'e palacio. Te ja̱ñá'a̱n kúu. Te ña̱yɨvɨ judío, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i ini̱ ve̱'e palacio, chi̱ tú kákuni̱‑i kuchá'án‑i. Chi̱ nú súan te ma̱ kúu kee‑í lélú Pascua.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Yúan‑na te ni̱ kenda Pilato nuu̱ ñáyɨvɨ ká'i̱in yata̱ vé'e. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Na̱ún kua̱chi kájika̱n‑ro̱ sɨkɨ́ cháa yá'a, áchí‑de.
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Cha̱a yá'a, nú tú kúu‑de cha̱a ñáá, ma̱ kínchaka‑ná‑de nuu̱‑ní núú, áchí‑i jíín‑de.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑i: Ki'in máá‑ró‑de, te sándaa̱‑ro̱ sɨkɨ́‑dé nátu̱'un ká'a̱n ley máá‑ró, áchí‑de. Te ña̱yɨvɨ judío ni̱ kaka'a̱n‑i jíín‑de: Ja̱ náá jíná'an‑ná, tú íó ley ja̱ ká'ni‑ná ni ɨɨn ña̱yɨvɨ, áchí‑i.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Súan ni̱ kaka'a̱n‑i náva̱'a skíkuu tu̱'un ni̱ ka'a̱n Jesús, ja̱ ní kastu̱'ún‑yá na̱ún modo kuu̱‑ya̱.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Te ni̱ ndɨ̱vɨ Pilato ini̱ ve̱'e palacio. Te ni̱ kana‑de xini̱ Jesús ni̱ kɨ̱vɨ‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Máá‑ró kúu Rey ña̱yɨvɨ judío náún, áchí‑de.
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Á súan jáni ini̱ máá‑ró, xí súan ni̱ kastu̱'ún sáva‑ga̱ cha̱a nuu̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
34 Jesus respondeu:
35 Te ni̱ ka'a̱n Pilato: Cha̱a judío kúu‑ri̱ náún. Ña̱yɨvɨ máá‑ró jíín sutú ñá'nu, ni̱ kana̱kua̱'a róó nuu̱‑rí. Na̱ún ní sá'a‑ró núsáá. Achí‑de.
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu. Nú ini̱ ñu̱yɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu, yúan‑na te cha̱a kájatíñu nuu̱‑rí, kua̱tá'an‑de ja'a̱‑rí náva̱'a tú natu̱u‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ judío núú. Ko nasu̱ ñúyɨ́vɨ yá'a kúu nuu̱ tá'ú‑rí tiñu vina. Achí‑ya̱.
36 Jesus respondeu:
37 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Te ɨɨn rey kúu‑ró ja̱ súan, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑ró ká'a̱n ja̱ rúu̱ kúu rey. Kánúú káni‑ri̱ tu̱'un ndaa̱. Ja̱ yúán ní kaku‑ri̱. Te ja̱ yúán vái‑ri̱ ini̱ ñu̱yɨ́vɨ. Ta̱ká ña̱yɨvɨ ká'i̱in jíín tú'un ndaa̱, ña̱yɨvɨ‑ún jíni ná'ín‑i tu̱'un ká'a̱n‑ri̱. Achí‑ya̱.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Te ni̱ ka'a̱n Pilato jíín‑yá: Na̱ún kúu tu̱'un ndaa̱, áchí‑de. Te ja̱ ní ka'a̱n‑de tu̱'un yá'a, te ni̱ kenda tuku‑de nuu̱ ñáyɨvɨ judío. Te ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑i: Tú kutɨ ní ɨɨn kua̱chi ni'i̱n‑rí sɨkɨ̱‑dé.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Ko íó costumbre máá‑ró já víko Pascua te nuu̱‑ro̱ sía̱‑ri̱ ɨɨn cha̱a índee veka̱a. Te kákuni̱‑ro̱ já sía̱‑ri̱ rey ña̱yɨvɨ judío nuu̱‑ro̱ xí túu, áchí‑de.
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Yúan‑na te ndivii‑í ni̱ ka̱kana jaa‑i ɨnga̱ jínu: Ma̱ sía̱‑ní cha̱a yá'a, chi̱ sua ná sía̱‑ní Barrabás, áchí‑i. Te cha̱a kuí'ná ní kuu Barrabás.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.