João 13
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Onde̱ ná té koo‑ga̱ viko Pascua, te a ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní jaa̱ hora kenda‑ya̱ ñúyɨ́vɨ yá'a no'o̱n‑ya̱ núu̱ Táa̱‑ya̱. Ko kúndá'ú ini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑yá ká'i̱o ini̱ ñúyɨ́vɨ, te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka̱kuxíni‑ya̱. Te vina a ni̱ ka'a̱n kui'na̱ jíín iní añú Judas, se̱'e Simón Iscariote, ja̱ nástúu‑de‑ya̱.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Te a jiní Jesús ja̱ máá Táa̱‑ya̱, a ni̱ ja̱'a‑ya̱ táká ndatíñu ini̱ nda'a‑yá, te suni jiní‑ya̱ já ní kenda‑ya̱ núu̱ Dios va̱i‑ya̱. Te suni nuu̱ Dios no'o̱n‑ya̱.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ já ní kuxíni‑ya̱. Te ni̱ chaxio‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma vítá. Te ni̱ ju'ni̱‑ya̱ chíi‑ya̱.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Te ni̱ chu'un‑ya̱ ndúcha iní ɨɨn tɨja'a̱n, te ni̱ kejá'á‑yá nákacha‑ya̱ já'a̱ cháa káskuá'a. Te nási'ichí‑ya̱ jíín sá'ma vítá já nú'ni̱ chi̱i‑ya̱‑ún.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ Simón Pedro. Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, níí, nakacha‑ní ja'a̱‑ná náún, áchí‑de.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú júku̱'un ini̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ vina, ko kúkuéé‑ga̱ te juku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
7 Jesus respondeu:
8 Te Pedro ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ma̱ nákacha kutɨ‑ní ja'a̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nú tú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱ te ma̱ kúu kundii̱‑ro̱ jíín‑rí, áchí‑ya̱.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn ja'a̱‑ná, chi̱ suni nda'a‑ná jíín xiní‑ná núsáá, áchí‑de.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Cha̱a ja̱ á ni̱ ndundoo, máni jínu ñú'ún já ndúndoo máá já'a̱‑ní‑de, te a ni̱ ndundoo ndɨ'ɨ‑ni‑de. Te máá‑ró, a ni̱ ka̱ndundoo‑ró ko nasu̱ táká‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Aí Jesus disse:
11 Chi̱ a ni̱ jini̱‑ya̱ ndéja̱ kúu ja̱ nástúu‑ya̱. Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ya̱: Nasu̱ táká‑ro̱ ká'i̱o ndoo.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Te ni̱ kuu ni̱ nakacha‑ya̱ já'a̱‑dé jíná'an‑de, te ni̱ naki'in‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ nungo̱o tuku‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Á kájini̱‑ro̱ já ní sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Káka'a̱n‑ro̱ já Maestro jíín Jíto'o̱‑ro̱ kúu‑ri̱, te káka'a̱n ndaa̱‑ro̱. Chi̱ suu máá‑rí kúu.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Te nú ruu̱, va̱sa Jito'o̱‑ro̱ jíín Maestro kúu‑ri̱, nú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱, suni súan kánúú nákacha ja'a̱ tá'an‑ró.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Chi̱ tiñu yá'a ni̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a suni sá'a máá‑ró jíín tá'an‑ró nátu̱'un ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ɨɨn mozo na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ jíto'o̱‑de, ni ɨɨn apóstol, na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ cháa ni̱ tájí‑de kua'a̱n‑de.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Nú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tú'un yá'a, te xáán ndatu̱ koo‑ró nú sá'a‑ró súan.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Na̱ tú ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱. A jiní‑ri̱ ndéja̱ ní ka̱ji‑ri̱. Ko ná skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱: Cha̱a ni̱ yee stáa̱ jíín‑rí, ni̱ jañu̱‑de ruu̱ jíín xúsɨ́'yi‑dé, áchí tutu̱.
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Onde̱ vina kástu̱'ún‑rí ta̱ká tiñu nuu̱‑ro̱ ondé jíín tiempo, náva̱'a nú ni̱ kuu, te kandíja‑ró já máá‑rí kúu I'a̱‑ún.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ kuátú'ún‑i ɨɨn cha̱a ni̱ tájí‑rí kua'a̱n, te játú'ún‑i ruu̱. Te ña̱yɨvɨ játú'ún rúu̱, suni játú'ún‑i I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Te ja̱ á ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a, te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró ja̱ ɨ́ɨn róó, nastúu‑ró rúu̱, áchí‑ya̱.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱ndakoto‑de nuu̱ tá'an‑de, kájani ini̱‑de ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Te ɨɨn máá cháa káskuá'a‑ún ja̱ maní‑yá jíín‑de, ndítuu‑de jika̱ Jesús.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Te ni̱ sá'a Simón Pedro ɨɨn seña nuu̱ cháa‑ún, náva̱'a ná kaká tu̱'ún‑de‑ya̱ ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Yúan‑na te máá‑de ja̱ ndítuu‑de jika̱ Jesús, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ndé cha̱a kúu, áchí‑de.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ná chíndaji‑ri̱ staa̱ te kua̱'a‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a, te cha̱a‑ún kúu, áchí‑ya̱. Te ni̱ chindaji‑ya̱ stáa̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ Judas Iscariote se̱'e Simón.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te ni̱ yee stáa̱‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni Satanás ini̱. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Tiñu sá'a‑ró, ná sá'a yachi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Ko ni ɨɨn cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá‑ún, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Chi̱ sava‑de, ni̱ kajani ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n Jesús jíín: Kuaan‑ró na̱ún kájinu ñú'ún‑yó já kúu viko. Xí já kuá'a yaku̱ na̱ jíín núu̱ cháa ndá'ú. Chi̱ Judas tɨ́ɨn janu̱ xú'ún.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Te ja̱ ní yee stáa̱‑ún, te ni̱ kenda‑ni kua'a̱n. Te a ni̱ kuaa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Yúan‑na te ja̱ kuá'a̱n, te ni̱ ka'a̱n Jesús: Vina te a ni̱ nduñá'nu máá Sé'e cha̱a. Te suni ni̱ nduñá'nu Dios ni̱ sá'a‑ya̱.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Te nú nduñá'nu Dios sá'a‑ya̱, suni sáni nduñá'nu máá‑yá sá'a Dios, te nduñá'nu‑ni‑ya̱ vítan ñú'ni.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Súchi̱, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te nandúkú‑ró rúu̱, te nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa judío, onde̱ nuu̱ kí'i̱n‑ri̱, ma̱ kúu jaa̱ koyo‑ró jíná'an‑ró.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ɨɨn tiñu jáá tá'ú‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró: Ja̱ ná kúndá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró. Nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó, suni súan kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Te nú kundá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró, yúan‑na te kuni̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ já máá‑ró kákuu cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑rí, áchí‑ya̱.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, ndénu̱ kí'i̱n‑ní, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nuu̱ kí'i̱n‑ri̱‑ún, ma̱ kúu kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ vina. Ko kúkuéé‑ga̱ te kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ jaa̱‑ro̱.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, naja̱ má kúu kundiki̱n‑ná níí vina. Tú yú'ú‑ná kuu̱‑ná ja̱ níí. Achí‑de.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuu̱‑ro̱ já rúu̱ náún. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.