João 13
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Onde̱ ná té koo‑ga̱ viko Pascua, te a ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní jaa̱ hora kenda‑ya̱ ñúyɨ́vɨ yá'a no'o̱n‑ya̱ núu̱ Táa̱‑ya̱. Ko kúndá'ú ini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑yá ká'i̱o ini̱ ñúyɨ́vɨ, te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
1 Antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, e havendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka̱kuxíni‑ya̱. Te vina a ni̱ ka'a̱n kui'na̱ jíín iní añú Judas, se̱'e Simón Iscariote, ja̱ nástúu‑de‑ya̱.
2 Enquanto ceavam, tendo já o Diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que o traísse,
3 Te a jiní Jesús ja̱ máá Táa̱‑ya̱, a ni̱ ja̱'a‑ya̱ táká ndatíñu ini̱ nda'a‑yá, te suni jiní‑ya̱ já ní kenda‑ya̱ núu̱ Dios va̱i‑ya̱. Te suni nuu̱ Dios no'o̱n‑ya̱.
3 Jesus, sabendo que o Pai lhe entregara tudo nas mãos, e que viera de Deus e para Deus voltava,
4 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ já ní kuxíni‑ya̱. Te ni̱ chaxio‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma vítá. Te ni̱ ju'ni̱‑ya̱ chíi‑ya̱.
4 levantou-se da ceia, tirou o manto e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Te ni̱ chu'un‑ya̱ ndúcha iní ɨɨn tɨja'a̱n, te ni̱ kejá'á‑yá nákacha‑ya̱ já'a̱ cháa káskuá'a. Te nási'ichí‑ya̱ jíín sá'ma vítá já nú'ni̱ chi̱i‑ya̱‑ún.
5 Depois deitou água na bacia e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ Simón Pedro. Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, níí, nakacha‑ní ja'a̱‑ná náún, áchí‑de.
6 Chegou, pois, a Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, lavas-me os pés a mim?
7 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú júku̱'un ini̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ vina, ko kúkuéé‑ga̱ te juku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço, tu não o sabes agora; mas depois o entenderás.
8 Te Pedro ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ma̱ nákacha kutɨ‑ní ja'a̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nú tú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱ te ma̱ kúu kundii̱‑ro̱ jíín‑rí, áchí‑ya̱.
8 Tornou-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Replicou-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn ja'a̱‑ná, chi̱ suni nda'a‑ná jíín xiní‑ná núsáá, áchí‑de.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não somente os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Cha̱a ja̱ á ni̱ ndundoo, máni jínu ñú'ún já ndúndoo máá já'a̱‑ní‑de, te a ni̱ ndundoo ndɨ'ɨ‑ni‑de. Te máá‑ró, a ni̱ ka̱ndundoo‑ró ko nasu̱ táká‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Respondeu-lhe Jesus: Aquele que se banhou não necessita de lavar senão os pés, pois no mais está todo limpo; e vós estais limpos, mas não todos.
11 Chi̱ a ni̱ jini̱‑ya̱ ndéja̱ kúu ja̱ nástúu‑ya̱. Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ya̱: Nasu̱ táká‑ro̱ ká'i̱o ndoo.
11 Pois ele sabia quem o estava traindo; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Te ni̱ kuu ni̱ nakacha‑ya̱ já'a̱‑dé jíná'an‑de, te ni̱ naki'in‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ nungo̱o tuku‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Á kájini̱‑ro̱ já ní sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
12 Ora, depois de lhes ter lavado os pés, tomou o manto, tornou a reclinar-se à mesa e perguntou-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Káka'a̱n‑ro̱ já Maestro jíín Jíto'o̱‑ro̱ kúu‑ri̱, te káka'a̱n ndaa̱‑ro̱. Chi̱ suu máá‑rí kúu.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor; e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Te nú ruu̱, va̱sa Jito'o̱‑ro̱ jíín Maestro kúu‑ri̱, nú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱, suni súan kánúú nákacha ja'a̱ tá'an‑ró.
14 Ora, se eu, o Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns aos outros.
15 Chi̱ tiñu yá'a ni̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a suni sá'a máá‑ró jíín tá'an‑ró nátu̱'un ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
15 Porque eu vos dei exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ɨɨn mozo na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ jíto'o̱‑de, ni ɨɨn apóstol, na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ cháa ni̱ tájí‑de kua'a̱n‑de.
16 Em verdade, em verdade vos digo: Não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 Nú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tú'un yá'a, te xáán ndatu̱ koo‑ró nú sá'a‑ró súan.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 Na̱ tú ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱. A jiní‑ri̱ ndéja̱ ní ka̱ji‑ri̱. Ko ná skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱: Cha̱a ni̱ yee stáa̱ jíín‑rí, ni̱ jañu̱‑de ruu̱ jíín xúsɨ́'yi‑dé, áchí tutu̱.
18 Não falo de todos vós; eu conheço aqueles que escolhi; mas para que se cumprisse a escritura: O que comia do meu pão, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Onde̱ vina kástu̱'ún‑rí ta̱ká tiñu nuu̱‑ro̱ ondé jíín tiempo, náva̱'a nú ni̱ kuu, te kandíja‑ró já máá‑rí kúu I'a̱‑ún.
19 Desde já no-lo digo, antes que suceda, para que, quando suceder, creiais que eu sou.
20 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ kuátú'ún‑i ɨɨn cha̱a ni̱ tájí‑rí kua'a̱n, te játú'ún‑i ruu̱. Te ña̱yɨvɨ játú'ún rúu̱, suni játú'ún‑i I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de.
20 Em verdade, em verdade vos digo: Quem receber aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Te ja̱ á ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a, te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró ja̱ ɨ́ɨn róó, nastúu‑ró rúu̱, áchí‑ya̱.
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e declarou: Em verdade, em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱ndakoto‑de nuu̱ tá'an‑de, kájani ini̱‑de ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
22 Os discípulos se entreolhavam, perplexos, sem saber de quem ele falava.
23 Te ɨɨn máá cháa káskuá'a‑ún ja̱ maní‑yá jíín‑de, ndítuu‑de jika̱ Jesús.
23 Ora, achava-se reclinado sobre o peito de Jesus um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava.
24 Te ni̱ sá'a Simón Pedro ɨɨn seña nuu̱ cháa‑ún, náva̱'a ná kaká tu̱'ún‑de‑ya̱ ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
24 A esse, pois, fez Simão Pedro sinal, e lhe pediu: Pergunta-lhe de quem é que fala.
25 Yúan‑na te máá‑de ja̱ ndítuu‑de jika̱ Jesús, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ndé cha̱a kúu, áchí‑de.
25 Aquele discípulo, recostando-se assim ao peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ná chíndaji‑ri̱ staa̱ te kua̱'a‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a, te cha̱a‑ún kúu, áchí‑ya̱. Te ni̱ chindaji‑ya̱ stáa̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ Judas Iscariote se̱'e Simón.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tendo, pois, molhado um bocado de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Te ni̱ yee stáa̱‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni Satanás ini̱. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Tiñu sá'a‑ró, ná sá'a yachi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
27 E, logo após o bocado, entrou nele Satanás. Disse-lhe, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ko ni ɨɨn cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá‑ún, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín.
28 E nenhum dos que estavam à mesa percebeu a que propósito lhe disse isto;
29 Chi̱ sava‑de, ni̱ kajani ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n Jesús jíín: Kuaan‑ró na̱ún kájinu ñú'ún‑yó já kúu viko. Xí já kuá'a yaku̱ na̱ jíín núu̱ cháa ndá'ú. Chi̱ Judas tɨ́ɨn janu̱ xú'ún.
29 pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe queria dizer: Compra o que nos é necessário para a festa; ou, que desse alguma coisa aos pobres.
30 Te ja̱ ní yee stáa̱‑ún, te ni̱ kenda‑ni kua'a̱n. Te a ni̱ kuaa.
30 Então ele, tendo recebido o bocado saiu logo. E era noite.
31 Yúan‑na te ja̱ kuá'a̱n, te ni̱ ka'a̱n Jesús: Vina te a ni̱ nduñá'nu máá Sé'e cha̱a. Te suni ni̱ nduñá'nu Dios ni̱ sá'a‑ya̱.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele;
32 Te nú nduñá'nu Dios sá'a‑ya̱, suni sáni nduñá'nu máá‑yá sá'a Dios, te nduñá'nu‑ni‑ya̱ vítan ñú'ni.
32 se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Súchi̱, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te nandúkú‑ró rúu̱, te nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa judío, onde̱ nuu̱ kí'i̱n‑ri̱, ma̱ kúu jaa̱ koyo‑ró jíná'an‑ró.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Procurar-me-eis; e, como eu disse aos judeus, também a vós o digo agora: Para onde eu vou, não podeis vós ir.
34 Ɨɨn tiñu jáá tá'ú‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró: Ja̱ ná kúndá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró. Nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó, suni súan kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró.
34 Um novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei a vós, que também vós vos ameis uns aos outros.
35 Te nú kundá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró, yúan‑na te kuni̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ já máá‑ró kákuu cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑rí, áchí‑ya̱.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos, se tiverdes amor uns aos outros.
36 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, ndénu̱ kí'i̱n‑ní, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nuu̱ kí'i̱n‑ri̱‑ún, ma̱ kúu kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ vina. Ko kúkuéé‑ga̱ te kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ jaa̱‑ro̱.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus; Para onde eu vou, não podes agora seguir-me; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, naja̱ má kúu kundiki̱n‑ná níí vina. Tú yú'ú‑ná kuu̱‑ná ja̱ níí. Achí‑de.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuu̱‑ro̱ já rúu̱ náún. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu.
38 Respondeu Jesus: Darás a tua vida por mim? Em verdade, em verdade te digo: Não cantará o galo até que me tenhas negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.