João 13
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARC
1 Onde̱ ná té koo‑ga̱ viko Pascua, te a ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ní jaa̱ hora kenda‑ya̱ ñúyɨ́vɨ yá'a no'o̱n‑ya̱ núu̱ Táa̱‑ya̱. Ko kúndá'ú ini̱‑ya̱ ñáyɨvɨ‑yá ká'i̱o ini̱ ñúyɨ́vɨ, te onde̱ sandɨ̱'ɨ́‑na̱ ni̱ kundá'ú ini̱‑ya̱‑í.
1 Ora, antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ ka̱kuxíni‑ya̱. Te vina a ni̱ ka'a̱n kui'na̱ jíín iní añú Judas, se̱'e Simón Iscariote, ja̱ nástúu‑de‑ya̱.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Te a jiní Jesús ja̱ máá Táa̱‑ya̱, a ni̱ ja̱'a‑ya̱ táká ndatíñu ini̱ nda'a‑yá, te suni jiní‑ya̱ já ní kenda‑ya̱ núu̱ Dios va̱i‑ya̱. Te suni nuu̱ Dios no'o̱n‑ya̱.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus, e que ia para Deus,
4 Te ni̱ ndukuiñi̱‑ya̱ já ní kuxíni‑ya̱. Te ni̱ chaxio‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ ki'in‑ya̱ ɨ́ɨn sa'ma vítá. Te ni̱ ju'ni̱‑ya̱ chíi‑ya̱.
4 levantou-se da ceia, tirou as vestes e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Te ni̱ chu'un‑ya̱ ndúcha iní ɨɨn tɨja'a̱n, te ni̱ kejá'á‑yá nákacha‑ya̱ já'a̱ cháa káskuá'a. Te nási'ichí‑ya̱ jíín sá'ma vítá já nú'ni̱ chi̱i‑ya̱‑ún.
5 Depois, pôs água numa bacia e começou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar- lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Te ni̱ jaa̱‑ya̱ núu̱ Simón Pedro. Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, níí, nakacha‑ní ja'a̱‑ná náún, áchí‑de.
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Tú júku̱'un ini̱‑ro̱ já sá'a‑ri̱ vina, ko kúkuéé‑ga̱ te juku̱'un ini̱‑ro̱, áchí‑ya̱ jíín‑de.
7 Respondeu Jesus e disse-lhe: O que eu faço, não o sabes tu, agora, mas tu o saberás depois.
8 Te Pedro ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Ma̱ nákacha kutɨ‑ní ja'a̱‑ná, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nú tú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱ te ma̱ kúu kundii̱‑ro̱ jíín‑rí, áchí‑ya̱.
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, nasu̱ máá ɨ́ɨn ja'a̱‑ná, chi̱ suni nda'a‑ná jíín xiní‑ná núsáá, áchí‑de.
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Cha̱a ja̱ á ni̱ ndundoo, máni jínu ñú'ún já ndúndoo máá já'a̱‑ní‑de, te a ni̱ ndundoo ndɨ'ɨ‑ni‑de. Te máá‑ró, a ni̱ ka̱ndundoo‑ró ko nasu̱ táká‑ro̱. Achí‑ya̱.
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Chi̱ a ni̱ jini̱‑ya̱ ndéja̱ kúu ja̱ nástúu‑ya̱. Ja̱ yúán ní ka'a̱n‑ya̱: Nasu̱ táká‑ro̱ ká'i̱o ndoo.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais limpos.
12 Te ni̱ kuu ni̱ nakacha‑ya̱ já'a̱‑dé jíná'an‑de, te ni̱ naki'in‑ya̱ sá'ma‑yá. Te ni̱ nungo̱o tuku‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Á kájini̱‑ro̱ já ní sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Káka'a̱n‑ro̱ já Maestro jíín Jíto'o̱‑ro̱ kúu‑ri̱, te káka'a̱n ndaa̱‑ro̱. Chi̱ suu máá‑rí kúu.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Te nú ruu̱, va̱sa Jito'o̱‑ro̱ jíín Maestro kúu‑ri̱, nú nakacha‑ri̱ ja'a̱‑ro̱, suni súan kánúú nákacha ja'a̱ tá'an‑ró.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Chi̱ tiñu yá'a ni̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a suni sá'a máá‑ró jíín tá'an‑ró nátu̱'un ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑ró.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Ɨɨn mozo na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ jíto'o̱‑de, ni ɨɨn apóstol, na̱ tú kúñá'nu‑ga̱‑de nuu̱ cháa ni̱ tájí‑de kua'a̱n‑de.
16 Na verdade, na verdade vos digo
17 Nú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ jíín tú'un yá'a, te xáán ndatu̱ koo‑ró nú sá'a‑ró súan.
17 Se sabeis essas
18 Na̱ tú ká'a̱n‑ri̱ sɨkɨ̱ táká‑ro̱. A jiní‑ri̱ ndéja̱ ní ka̱ji‑ri̱. Ko ná skíkuu tu̱'un ká'a̱n tutu̱ ii̱: Cha̱a ni̱ yee stáa̱ jíín‑rí, ni̱ jañu̱‑de ruu̱ jíín xúsɨ́'yi‑dé, áchí tutu̱.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come
19 Onde̱ vina kástu̱'ún‑rí ta̱ká tiñu nuu̱‑ro̱ ondé jíín tiempo, náva̱'a nú ni̱ kuu, te kandíja‑ró já máá‑rí kúu I'a̱‑ún.
19 Desde agora, vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Nú ɨɨn ña̱yɨvɨ kuátú'ún‑i ɨɨn cha̱a ni̱ tájí‑rí kua'a̱n, te játú'ún‑i ruu̱. Te ña̱yɨvɨ játú'ún rúu̱, suni játú'ún‑i I'a̱ ni̱ tájí rúu̱ va̱i‑ri̱, áchí‑ya̱ jíín‑de jíná'an‑de.
20 Na verdade, na verdade vos digo que se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Te ja̱ á ni̱ ka'a̱n Jesús tu̱'un yá'a, te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró jíná'an‑ró ja̱ ɨ́ɨn róó, nastúu‑ró rúu̱, áchí‑ya̱.
21 Tendo Jesus dito isso, turbou-se em espírito e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑yá, ni̱ ka̱ndakoto‑de nuu̱ tá'an‑de, kájani ini̱‑de ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
22 Então, os discípulos olhavam uns para os outros, sem saberem de quem ele falava.
23 Te ɨɨn máá cháa káskuá'a‑ún ja̱ maní‑yá jíín‑de, ndítuu‑de jika̱ Jesús.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Te ni̱ sá'a Simón Pedro ɨɨn seña nuu̱ cháa‑ún, náva̱'a ná kaká tu̱'ún‑de‑ya̱ ndé cha̱a kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱.
24 Então, Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Yúan‑na te máá‑de ja̱ ndítuu‑de jika̱ Jesús, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, ndé cha̱a kúu, áchí‑de.
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Ná chíndaji‑ri̱ staa̱ te kua̱'a‑ri̱ nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a, te cha̱a‑ún kúu, áchí‑ya̱. Te ni̱ chindaji‑ya̱ stáa̱. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ núu̱ Judas Iscariote se̱'e Simón.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 Te ni̱ yee stáa̱‑ún. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑ni Satanás ini̱. Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín: Tiñu sá'a‑ró, ná sá'a yachi̱‑ro̱, áchí‑ya̱.
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Ko ni ɨɨn cha̱a káyee stáa̱ jíín‑yá‑ún, tú ní kájuku̱'un ini̱‑de na̱ún tu̱'un kúu ja̱ ní ka'a̱n‑ya̱ jíín.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isso,
29 Chi̱ sava‑de, ni̱ kajani ini̱‑de ja̱ ní ka'a̱n Jesús jíín: Kuaan‑ró na̱ún kájinu ñú'ún‑yó já kúu viko. Xí já kuá'a yaku̱ na̱ jíín núu̱ cháa ndá'ú. Chi̱ Judas tɨ́ɨn janu̱ xú'ún.
29 porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Te ja̱ ní yee stáa̱‑ún, te ni̱ kenda‑ni kua'a̱n. Te a ni̱ kuaa.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Yúan‑na te ja̱ kuá'a̱n, te ni̱ ka'a̱n Jesús: Vina te a ni̱ nduñá'nu máá Sé'e cha̱a. Te suni ni̱ nduñá'nu Dios ni̱ sá'a‑ya̱.
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora, é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Te nú nduñá'nu Dios sá'a‑ya̱, suni sáni nduñá'nu máá‑yá sá'a Dios, te nduñá'nu‑ni‑ya̱ vítan ñú'ni.
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo e logo o há de glorificar.
33 Súchi̱, yaku̱‑na̱ kɨvɨ̱ kúnchaa̱‑ri̱ jíín‑ró. Te nandúkú‑ró rúu̱, te nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ri̱ jíín cháa judío, onde̱ nuu̱ kí'i̱n‑ri̱, ma̱ kúu jaa̱ koyo‑ró jíná'an‑ró.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, e, como tinha dito aos judeus: para onde eu vou não podeis vós ir, eu vo-lo digo também agora.
34 Ɨɨn tiñu jáá tá'ú‑rí nuu̱‑ro̱ jíná'an‑ró: Ja̱ ná kúndá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró. Nátu̱'un kúndá'ú ini̱‑ri̱ róó, suni súan kundá'ú ini̱‑ro̱ tá'an‑ró.
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Te nú kundá'ú ini̱‑ro̱ táká tá'an‑ró, yúan‑na te kuni̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ já máá‑ró kákuu cha̱a ni̱ ka̱skuá'a jíín‑rí, áchí‑ya̱.
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Te ni̱ ka'a̱n Simón Pedro jíín‑yá: Táta̱, ndénu̱ kí'i̱n‑ní, áchí‑de. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Nuu̱ kí'i̱n‑ri̱‑ún, ma̱ kúu kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ vina. Ko kúkuéé‑ga̱ te kundiki̱n‑ro̱ rúu̱ jaa̱‑ro̱.
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes, agora, seguir-me, mas, depois, me seguirás.
37 Te ni̱ ka'a̱n Pedro jíín‑yá: Táta̱, naja̱ má kúu kundiki̱n‑ná níí vina. Tú yú'ú‑ná kuu̱‑ná ja̱ níí. Achí‑de.
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑de: Kuu̱‑ro̱ já rúu̱ náún. Ja̱ndáa̱ ká'a̱n‑ri̱ jíín‑ró: Onde̱ ná té kana‑ga̱ lí'li, te ma̱ kuátu̱'un‑ró rúu̱ uni̱ jínu.
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo, enquanto me não tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.