João 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Te kú'u̱ ɨɨn cha̱a nání Lázaro ñuu̱ Betania, nuu̱ kúu ñuu̱ María jíín kú'u̱‑ña Marta.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Te María‑ún kúu ja̱ ní chi'i aceite máá Jíto'o̱‑yo̱, te ni̱ nasi'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi xiní‑ñá. Te cha̱a kú'u̱‑ún kúu kua̱'a‑ña Lázaro.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Te kua̱'a‑de‑ún, ni̱ ka̱tájí‑ña tú'un kua'a̱n nuu̱‑yá: Táta̱, kuni so̱'o‑ní, cha̱a ja̱ maní‑ní jíín, kú'u̱‑de, áchí‑ña.
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kue'e̱ yá'a, nasu̱ kué'e̱ kuu̱‑de kúu. Chi̱ sua sá'a ja̱ ná nákana jaa‑i Dios, náva̱'a nduñá'nu Se̱'e Dios sá'a máá kué'e̱‑ún. Achí‑ya̱.
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Te kúmani̱ Jesús jíín Marta jíín kú'u̱‑ña jíín Lázaro.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Te nuu̱ ní jini tu̱'un‑ya̱ já kú'u̱‑de, te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan uu̱ kɨvɨ̱ núu̱ kánchaa̱‑ya̱‑un.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Yu̱án‑na, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Ná kí'o̱n ñúu̱ Judea ɨnga̱ jínu, áchí‑ya̱.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Te cha̱a káskuá'a‑ún ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, vina a kándúkú ndéé cháa judío kua̱'a‑de yuu̱ níí. Te ɨnga̱ jínu ki'i̱n‑ní yúan náún. Achí‑de.
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Á tú íó uxi̱ uu̱ hora ɨɨn ncháka. Cha̱a ja̱ jíka ndúú, tú skáchi'i‑de ja'a̱‑dé, chi̱ kúndiji̱n nuu̱‑dé ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ko cha̱a jíka akuáa, skáchi'i‑de ja'a̱‑dé, chi̱ tú kúndiji̱n nuu̱‑dé, áchí‑ya̱.
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te vásá ní ka'a̱n tuku‑ya̱ jíín‑de: Amigo‑yo̱ Lázaro kixí‑de. Ki'i̱n‑ri̱ ja̱ xndúko̱o‑ri̱‑de nuu̱ kixí‑de. Achí‑ya̱.
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá: Táta̱, nú kixí‑de te nduva̱'a‑de, áchí‑de.
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Ko súan ni̱ ka'a̱n Jesús ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de. Te máá‑de ni̱ ka̱jani ini̱‑de ja̱ kixí ndija‑de.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n kájí Jesús jíín‑de: A ni̱ ji'i̱ Lázaro, áchí‑ya̱.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ ja̱ róó jíná'an‑ró, ja̱ tú ní kánchaa̱‑ri̱ yúan, náva̱'a kandíja‑ró. Ko vina ná kí'o̱n núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Yúan‑na te Tomás, cha̱a nání Dídimo, ni̱ ka'a̱n‑de jíín tá'an‑de, cha̱a káskuá'a: Suni ná kí'i̱n‑yo̱ náva̱'a ná kúu̱ ta'a̱n‑yo̱ jíín‑de, áchí‑de.
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Te ni̱ chaa̱ Jesús, te ni̱ jini̱‑ya̱ já ní kuu kuu̱n kɨvɨ́ já á ni̱ yu̱ji Lázaro.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Te ñuu̱ Betania kánchaa̱ yani jíín ñúu̱ Jerusalén, nátu̱'un uni̱ kilómetro suu súan‑ni kúu.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kikoyo‑i nuu̱ Marta jíín núu̱ María, ja̱ káka'a̱n‑i tu̱'un ndéé iní jíín‑ña já kuá'a‑ña.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Yúan‑na te ni̱ jini tu̱'un Marta ja̱ vái Jesús. Te ni̱ kenda‑ña kuáta'a̱n‑ña‑yá. Ko María, ni̱ kendo̱o‑ña iní ve̱'e.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Te ni̱ ka'a̱n Marta jíín Jesús: Táta̱, nú ní kánchaa̱‑ní yá'a te ma̱ kúu̱ kua̱'a‑ná núú.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Te suni vina jiní‑ná ja̱ táká ja̱ jikán‑ní nuu̱ Dios, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ní, áchí‑ña.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nachaku̱ kua̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Te ni̱ ka'a̱n Marta jíín‑yá: A jiní‑ná ja̱ náchaku̱‑de kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi onde̱ ná jínu ñu̱yɨ́vɨ, áchí‑ña.
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu I'a̱ sá'a ja̱ náchaku̱ jíín já kúchaku̱ nɨ́ɨ́ káni. Ja̱ kándíja ruu̱, va̱sa a ni̱ ji'i̱, ko nachaku̱.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Te nú ndé ña̱yɨvɨ chakú‑i te kándíja‑i ruu̱, ma̱ kúu̱ kutɨ‑í. Á kándíja‑ró tú'un yá'a xí túu. Achí‑ya̱ jíín‑ña.
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Jaa̱n Táta̱. A ni̱ kandíja‑ná ja̱ máá‑ní kúu Cristo, Se̱'e Dios, ja̱ kíi ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, áchí‑ña.
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ña. Te ni̱ kee‑ña kuá'a̱n‑ña. Te ni̱ kana sa̱'í‑ña xiní kú'u̱‑ña María: Máá Maestro, a ni̱ chaa̱‑ya̱, te kána‑ya̱ xiní‑ro̱, áchí‑ña.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Te María, ja̱ ní jini so̱'o‑ña, ni̱ ndukuiñi̱ yachi̱‑ña, te kua'a̱n‑ña núu̱‑yá.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Ko Jesús, té jaa̱‑ga̱‑ya̱ ondé ñuu̱, chi ni̱ ndo̱o‑ni‑ya̱ kánchaa̱‑ya̱ núu̱ ní jata'a̱n Marta‑ún‑ya̱.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Te káxiu̱kú ñáyɨvɨ judío ini̱ ve̱'e jíín María, káka'a̱n‑i tu̱'un ndéé iní jíín‑ña. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ ní ndukuiñi̱ yachi̱‑ña kuá'a̱n‑ña. Te ni̱ ka̱indiki̱n‑i‑ña, chi ni̱ kaka'a̱n‑i: Onde̱ yuvé'e añú kuánde'e̱‑ña yúan.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Ko ni̱ jaa̱ María nuu̱ kánchaa̱ Jesús. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱ já'a̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Táta̱, nú ní kánchaa̱‑ní yá'a, te ma̱ kúu̱ kua̱'a‑ná núú, áchí‑ña.
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yúan‑na te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ndé'e̱‑ña jíín já kánde'e̱ ña̱yɨvɨ judío va̱i koyo jíín‑ña. Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndénu̱ ní chindee‑ró‑de, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑ña jíín‑yá: Ña'a̱n‑ní te kuni̱‑ní, áchí‑ña.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Te ni̱ nde'e̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ judío: Nde̱'é ná xáa̱n ní kundá'ú ini̱‑de cha̱a‑ún, áchí‑i.
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ko ni̱ kaka'a̱n sava‑i: Bueno ni̱ nakuña cha̱a yá'a nduchi chaa kuáa. Á tú ní kuu sá'a‑de ja̱ má kúu̱ Lázaro núú, áchí‑i.
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Te ni̱ ndukuí'a̱ tuku ini̱ Jesús. Te ni̱ chaa̱‑ya̱ yúvé'e añú‑ún. Te ɨɨn yau̱ kava kúu. Te jika̱ yú'u yaú‑ún ndasú ɨɨn yuu̱.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Chaxio yuu̱ jián jíná'an‑ró, áchí‑ya̱. Te Marta, kua̱'a cha̱a ni̱ ji'i̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Táta̱, a já'a̱n xi̱ko‑de, chi̱ a ni̱ kuu kuu̱n kɨvɨ́ yíndu̱ji‑de, áchí‑ña.
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nasu̱ ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ nú kándíja‑ró te kuni̱‑ro̱ já ndúñá'nu Dios náún, áchí‑ya̱.
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Yúan‑na te ni̱ ka̱chaxio‑i yuu̱ núu̱ kándee ndɨ̱yi‑ún. Te Jesús, ni̱ ndakoto‑ni‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Táta̱, ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní ja̱ jíni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Te jiní‑ná ja̱ jíni so̱'o ná'ín‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná, ko ká'i̱in kua'a̱ ñáyɨvɨ yá'a. Ja̱ yúán súan ni̱ ka'a̱n‑ná náva̱'a ná kándíja‑i ja̱ máá‑ní ni̱ tájí‑ní náá va̱i‑ná, Achí‑ya̱.
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Lázaro, ña'a̱n tíkenda, áchí‑ya̱.
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Te cha̱a ja̱ á ni̱ ji'i̱, ni̱ kenda‑de, te yísúkun ndá'a‑dé sɨ̱'ɨn‑de jíín sá'ma cinta. Te nuu̱‑dé yísúkun ɨ́ɨn sa'ma. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑i: Ndájí‑de, te sía̱‑ro̱‑dé ná kí'i̱n‑de, áchí‑ya̱.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Yúan‑na te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío ja̱ ní kikoyo nuu̱ María‑ún, ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱. Chi ni̱ kajini̱‑i tiñu ni̱ sá'a Jesús.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ko sava‑i ni̱ kaja'a̱n‑i nuu̱ cháa fariseo. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑i ndasa ni̱ sá'a Jesús.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de: Ndasa sá'a‑yó, chi cha̱a yá'a xaa̱n sá'a‑de tuni̱.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Chi̱ nú sía̱‑yo̱‑dé, te ndivii ñáyɨvɨ kándíja‑i. Te cha̱koyo cha̱a ñuu̱ Roma, te xnáa‑dé ñuu̱‑yo̱ ondé jíín ñáyɨvɨ‑yo, áchí‑de.
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Te ɨɨn tá'an‑de nání‑de Caifás, cha̱a‑ún kúu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Róó tú kájini̱ kutɨ‑ro.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Ni tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já kánúú kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ, nasu̱ já náa ndívii ñáyɨvɨ jíná'an‑i, áchí‑de.
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Ko tu̱'un yá'a, na̱ tú ní ka'a̱n‑de ja̱ máá‑de. Chi ja̱ kúu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún, te ni̱ jani‑de tu̱'un ja̱ kúu̱ Jesús ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn ja̱ ñáyɨvɨ yúan, chi̱ suni ja̱ nástútú‑yá se̱'e Dios ja̱ ní kajicha̱ nu̱u‑i jíná'an‑i.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Yúan‑na te onde̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ja̱ ká'ni‑dé‑ya̱.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Yúan‑na te tuká ní jíka ndiji̱n Jesús nuu̱ cháa judío, chi ni̱ kenda‑ya̱ yúan kua'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Efraín nuu̱ íó yani ñu'un té'é. Te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Te a ni̱ kuyani viko Pascua ña̱yɨvɨ judío. Te kua'a̱‑í ni̱ ka̱kaa‑i kua'a̱n‑i ñuu̱ Jerusalén, náva̱'a sándoo‑i máá‑i xna'a̱n‑ga̱ vásá kéjá'á víko Pascua.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Te kánandúkú‑i Jesús. Te kájika̱ tu̱'ún tá'an‑i ini̱ ve̱'e ii̱: Ndasa jáni ini̱‑ro̱. Chaa̱‑de viko yá'a xí túu. Achí‑i.
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱tá'ú‑de tiñu ja̱ nú ndé ɨɨn‑i jiní‑i ndénu̱ kándee‑ya̱, ná kástu̱'ún‑i náva̱'a tɨɨn‑de‑ya̱.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.