João 11
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Te kú'u̱ ɨɨn cha̱a nání Lázaro ñuu̱ Betania, nuu̱ kúu ñuu̱ María jíín kú'u̱‑ña Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Te María‑ún kúu ja̱ ní chi'i aceite máá Jíto'o̱‑yo̱, te ni̱ nasi'ichí‑ña já'a̱‑yá jíín íxi xiní‑ñá. Te cha̱a kú'u̱‑ún kúu kua̱'a‑ña Lázaro.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Te kua̱'a‑de‑ún, ni̱ ka̱tájí‑ña tú'un kua'a̱n nuu̱‑yá: Táta̱, kuni so̱'o‑ní, cha̱a ja̱ maní‑ní jíín, kú'u̱‑de, áchí‑ña.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Te ni̱ jini so̱'o Jesús. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kue'e̱ yá'a, nasu̱ kué'e̱ kuu̱‑de kúu. Chi̱ sua sá'a ja̱ ná nákana jaa‑i Dios, náva̱'a nduñá'nu Se̱'e Dios sá'a máá kué'e̱‑ún. Achí‑ya̱.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Te kúmani̱ Jesús jíín Marta jíín kú'u̱‑ña jíín Lázaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Te nuu̱ ní jini tu̱'un‑ya̱ já kú'u̱‑de, te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan uu̱ kɨvɨ̱ núu̱ kánchaa̱‑ya̱‑un.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Yu̱án‑na, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín cháa káskuá'a jíín‑yá: Ná kí'o̱n ñúu̱ Judea ɨnga̱ jínu, áchí‑ya̱.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Te cha̱a káskuá'a‑ún ni̱ kaka'a̱n‑de jíín‑yá: Maestro, vina a kándúkú ndéé cháa judío kua̱'a‑de yuu̱ níí. Te ɨnga̱ jínu ki'i̱n‑ní yúan náún. Achí‑de.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Á tú íó uxi̱ uu̱ hora ɨɨn ncháka. Cha̱a ja̱ jíka ndúú, tú skáchi'i‑de ja'a̱‑dé, chi̱ kúndiji̱n nuu̱‑dé ñu̱yɨ́vɨ yá'a.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ko cha̱a jíka akuáa, skáchi'i‑de ja'a̱‑dé, chi̱ tú kúndiji̱n nuu̱‑dé, áchí‑ya̱.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te vásá ní ka'a̱n tuku‑ya̱ jíín‑de: Amigo‑yo̱ Lázaro kixí‑de. Ki'i̱n‑ri̱ ja̱ xndúko̱o‑ri̱‑de nuu̱ kixí‑de. Achí‑ya̱.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n cha̱a káskuá'a jíín‑yá: Táta̱, nú kixí‑de te nduva̱'a‑de, áchí‑de.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ko súan ni̱ ka'a̱n Jesús ja̱ á ni̱ ji'i̱‑de. Te máá‑de ni̱ ka̱jani ini̱‑de ja̱ kixí ndija‑de.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n kájí Jesús jíín‑de: A ni̱ ji'i̱ Lázaro, áchí‑ya̱.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Te kúsɨɨ̱ iní‑ri̱ ja̱ róó jíná'an‑ró, ja̱ tú ní kánchaa̱‑ri̱ yúan, náva̱'a kandíja‑ró. Ko vina ná kí'o̱n núu̱‑dé. Achí‑ya̱.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Yúan‑na te Tomás, cha̱a nání Dídimo, ni̱ ka'a̱n‑de jíín tá'an‑de, cha̱a káskuá'a: Suni ná kí'i̱n‑yo̱ náva̱'a ná kúu̱ ta'a̱n‑yo̱ jíín‑de, áchí‑de.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Te ni̱ chaa̱ Jesús, te ni̱ jini̱‑ya̱ já ní kuu kuu̱n kɨvɨ́ já á ni̱ yu̱ji Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Te ñuu̱ Betania kánchaa̱ yani jíín ñúu̱ Jerusalén, nátu̱'un uni̱ kilómetro suu súan‑ni kúu.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío, ni̱ kikoyo‑i nuu̱ Marta jíín núu̱ María, ja̱ káka'a̱n‑i tu̱'un ndéé iní jíín‑ña já kuá'a‑ña.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Yúan‑na te ni̱ jini tu̱'un Marta ja̱ vái Jesús. Te ni̱ kenda‑ña kuáta'a̱n‑ña‑yá. Ko María, ni̱ kendo̱o‑ña iní ve̱'e.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Te ni̱ ka'a̱n Marta jíín Jesús: Táta̱, nú ní kánchaa̱‑ní yá'a te ma̱ kúu̱ kua̱'a‑ná núú.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Te suni vina jiní‑ná ja̱ táká ja̱ jikán‑ní nuu̱ Dios, te kua̱'a‑ya̱ núu̱‑ní, áchí‑ña.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nachaku̱ kua̱'a‑ró, áchí‑ya̱.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Te ni̱ ka'a̱n Marta jíín‑yá: A jiní‑ná ja̱ náchaku̱‑de kɨvɨ̱ náchaku̱ ta̱ká ndɨ̱yi onde̱ ná jínu ñu̱yɨ́vɨ, áchí‑ña.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Máá‑rí kúu I'a̱ sá'a ja̱ náchaku̱ jíín já kúchaku̱ nɨ́ɨ́ káni. Ja̱ kándíja ruu̱, va̱sa a ni̱ ji'i̱, ko nachaku̱.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Te nú ndé ña̱yɨvɨ chakú‑i te kándíja‑i ruu̱, ma̱ kúu̱ kutɨ‑í. Á kándíja‑ró tú'un yá'a xí túu. Achí‑ya̱ jíín‑ña.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Jaa̱n Táta̱. A ni̱ kandíja‑ná ja̱ máá‑ní kúu Cristo, Se̱'e Dios, ja̱ kíi ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, áchí‑ña.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ña. Te ni̱ kee‑ña kuá'a̱n‑ña. Te ni̱ kana sa̱'í‑ña xiní kú'u̱‑ña María: Máá Maestro, a ni̱ chaa̱‑ya̱, te kána‑ya̱ xiní‑ro̱, áchí‑ña.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Te María, ja̱ ní jini so̱'o‑ña, ni̱ ndukuiñi̱ yachi̱‑ña, te kua'a̱n‑ña núu̱‑yá.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Ko Jesús, té jaa̱‑ga̱‑ya̱ ondé ñuu̱, chi ni̱ ndo̱o‑ni‑ya̱ kánchaa̱‑ya̱ núu̱ ní jata'a̱n Marta‑ún‑ya̱.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Te káxiu̱kú ñáyɨvɨ judío ini̱ ve̱'e jíín María, káka'a̱n‑i tu̱'un ndéé iní jíín‑ña. Te ni̱ kajini̱‑i ja̱ ní ndukuiñi̱ yachi̱‑ña kuá'a̱n‑ña. Te ni̱ ka̱indiki̱n‑i‑ña, chi ni̱ kaka'a̱n‑i: Onde̱ yuvé'e añú kuánde'e̱‑ña yúan.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ko ni̱ jaa̱ María nuu̱ kánchaa̱ Jesús. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱‑yá. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑ña núu̱ já'a̱‑yá. Te ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Táta̱, nú ní kánchaa̱‑ní yá'a, te ma̱ kúu̱ kua̱'a‑ná núú, áchí‑ña.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yúan‑na te ni̱ jini̱ Jesús ja̱ ndé'e̱‑ña jíín já kánde'e̱ ña̱yɨvɨ judío va̱i koyo jíín‑ña. Te ni̱ jaka̱ nu̱u ini̱‑ya̱. Te ni̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ya̱.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ndénu̱ ní chindee‑ró‑de, áchí‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n‑ña jíín‑yá: Ña'a̱n‑ní te kuni̱‑ní, áchí‑ña.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Te ni̱ nde'e̱ Jesús.
35 Jesus chorou.
36 Yúan‑na te ni̱ kaka'a̱n ña̱yɨvɨ judío: Nde̱'é ná xáa̱n ní kundá'ú ini̱‑de cha̱a‑ún, áchí‑i.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ko ni̱ kaka'a̱n sava‑i: Bueno ni̱ nakuña cha̱a yá'a nduchi chaa kuáa. Á tú ní kuu sá'a‑de ja̱ má kúu̱ Lázaro núú, áchí‑i.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Te ni̱ ndukuí'a̱ tuku ini̱ Jesús. Te ni̱ chaa̱‑ya̱ yúvé'e añú‑ún. Te ɨɨn yau̱ kava kúu. Te jika̱ yú'u yaú‑ún ndasú ɨɨn yuu̱.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Te ni̱ ka'a̱n Jesús: Chaxio yuu̱ jián jíná'an‑ró, áchí‑ya̱. Te Marta, kua̱'a cha̱a ni̱ ji'i̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑ña jíín‑yá: Táta̱, a já'a̱n xi̱ko‑de, chi̱ a ni̱ kuu kuu̱n kɨvɨ́ yíndu̱ji‑de, áchí‑ña.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑ña: Nasu̱ ní ka'a̱n‑ri̱ jíín‑ró ja̱ nú kándíja‑ró te kuni̱‑ro̱ já ndúñá'nu Dios náún, áchí‑ya̱.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Yúan‑na te ni̱ ka̱chaxio‑i yuu̱ núu̱ kándee ndɨ̱yi‑ún. Te Jesús, ni̱ ndakoto‑ni‑ya̱ íchi ándɨ́vɨ́. Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Táta̱, ná kúta'u̱‑ná nuu̱‑ní ja̱ jíni so̱'o‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Te jiní‑ná ja̱ jíni so̱'o ná'ín‑ní tu̱'un ká'a̱n‑ná, ko ká'i̱in kua'a̱ ñáyɨvɨ yá'a. Ja̱ yúán súan ni̱ ka'a̱n‑ná náva̱'a ná kándíja‑i ja̱ máá‑ní ni̱ tájí‑ní náá va̱i‑ná, Achí‑ya̱.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Te súan ni̱ ka'a̱n‑ya̱. Te ni̱ ka'a̱n jaa‑ya̱: Lázaro, ña'a̱n tíkenda, áchí‑ya̱.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Te cha̱a ja̱ á ni̱ ji'i̱, ni̱ kenda‑de, te yísúkun ndá'a‑dé sɨ̱'ɨn‑de jíín sá'ma cinta. Te nuu̱‑dé yísúkun ɨ́ɨn sa'ma. Te ni̱ ka'a̱n Jesús jíín‑i: Ndájí‑de, te sía̱‑ro̱‑dé ná kí'i̱n‑de, áchí‑ya̱.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Yúan‑na te kua'a̱ ñáyɨvɨ judío ja̱ ní kikoyo nuu̱ María‑ún, ni̱ ka̱kandíja‑i‑ya̱. Chi ni̱ kajini̱‑i tiñu ni̱ sá'a Jesús.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ko sava‑i ni̱ kaja'a̱n‑i nuu̱ cháa fariseo. Te ni̱ kaka̱stu̱'ún‑i ndasa ni̱ sá'a Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Yúan‑na te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱kutútú‑de. Te ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de: Ndasa sá'a‑yó, chi cha̱a yá'a xaa̱n sá'a‑de tuni̱.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Chi̱ nú sía̱‑yo̱‑dé, te ndivii ñáyɨvɨ kándíja‑i. Te cha̱koyo cha̱a ñuu̱ Roma, te xnáa‑dé ñuu̱‑yo̱ ondé jíín ñáyɨvɨ‑yo, áchí‑de.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Te ɨɨn tá'an‑de nání‑de Caifás, cha̱a‑ún kúu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún, ni̱ ka'a̱n‑de jíín: Róó tú kájini̱ kutɨ‑ro.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Ni tú kájuku̱'un ini̱‑ro̱ já kánúú kúu̱ ɨɨn cha̱a ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ, nasu̱ já náa ndívii ñáyɨvɨ jíná'an‑i, áchí‑de.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ko tu̱'un yá'a, na̱ tú ní ka'a̱n‑de ja̱ máá‑de. Chi ja̱ kúu‑de máá sutú ñá'nu‑ga̱ kuia̱‑ún, te ni̱ jani‑de tu̱'un ja̱ kúu̱ Jesús ja̱ sɨkɨ́ ñáyɨvɨ.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Te nasu̱ máá ɨ́ɨn ja̱ ñáyɨvɨ yúan, chi̱ suni ja̱ nástútú‑yá se̱'e Dios ja̱ ní kajicha̱ nu̱u‑i jíná'an‑i.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Yúan‑na te onde̱ kɨvɨ̱‑ún ni̱ kanda̱tu̱'ún‑de ja̱ ká'ni‑dé‑ya̱.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Yúan‑na te tuká ní jíka ndiji̱n Jesús nuu̱ cháa judío, chi ni̱ kenda‑ya̱ yúan kua'a̱n‑ya̱ ɨ́ɨn ñuu̱ nání Efraín nuu̱ íó yani ñu'un té'é. Te ni̱ kendo̱o‑ya̱ yúan jíín cháa káskuá'a jíín‑yá.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Te a ni̱ kuyani viko Pascua ña̱yɨvɨ judío. Te kua'a̱‑í ni̱ ka̱kaa‑i kua'a̱n‑i ñuu̱ Jerusalén, náva̱'a sándoo‑i máá‑i xna'a̱n‑ga̱ vásá kéjá'á víko Pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Te kánandúkú‑i Jesús. Te kájika̱ tu̱'ún tá'an‑i ini̱ ve̱'e ii̱: Ndasa jáni ini̱‑ro̱. Chaa̱‑de viko yá'a xí túu. Achí‑i.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Te sutu̱ ñá'nu jíín cháa fariseo, ni̱ ka̱tá'ú‑de tiñu ja̱ nú ndé ɨɨn‑i jiní‑i ndénu̱ kándee‑ya̱, ná kástu̱'ún‑i náva̱'a tɨɨn‑de‑ya̱.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.