Hebreus 7
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Chi cha̱a Melquisedec, rey ñuu̱ Salem jíín sutú nuu̱ máá Dios ñá'nu, ni̱ kuu‑de. Te ni̱ kenda‑de ni̱ jana̱ta'a̱n‑de Abraham kɨvɨ̱ ní naxíó káva cha̱a‑ún ja̱ ní ja̱ka'ni‑dé kua'a̱ rey. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ Abraham.
1 Esse Melquisedeque, rei de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo, encontrou-se com Abraão quando este voltava, depois de derrotar os reis, e o abençoou;
2 Te suni ni̱ ja̱'a Abraham ɨɨn sɨkɨ̱ uxí ja̱ táká ndatíñu nuu̱‑dé. Te sɨ́'vɨ́ núú‑de kúu Melquisedec, ja̱ kuní ka'a̱n: Rey sá'a tiñu ndaa̱. Yúan‑na te suni nání‑de rey Salem, ja̱ kuní ka'a̱n; Rey ndíso tu̱'un vindáa̱ vinené.
2 e Abraão lhe deu o dízimo de tudo. Em primeiro lugar, seu nome significa "rei de justiça"; depois, "rei de Salém" quer dizer "rei de paz".
3 Tú táa̱‑de, tú náa̱‑de, ni tata̱‑de. Te suni tú kɨvɨ̱ ní kaku‑de, ni tú kɨvɨ̱ kúu̱‑de, chi ni̱ nduu‑de nátu̱'un máá Sé'e Dios. Chi cha̱a‑ún, ɨɨn sutu̱ nɨ́ɨ́ káni kúu‑de.
3 Sem pai, sem mãe, sem genealogia, sem princípio de dias nem fim de vida, feito semelhante ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Nde̱'é ndasa ni̱ kuñá'nu‑de, chi̱ tatá ñúu̱‑yo̱ Abraham, sɨkɨ̱ táká ndatíñu ni̱ janchaa̱‑de nuu̱ rey, ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn sɨkɨ̱ uxí nuu̱ cháa‑ún.
4 Considerem a grandeza desse homem: até mesmo o patriarca Abraão lhe deu o dízimo dos despojos!
5 Te cha̱a kákuu se̱'e Leví ja̱ kákuu sutu̱, ni̱ ta'u̱ tíñu nuu̱‑dé ja̱ kí'in‑de ɨɨn ja̱ sɨkɨ́ uxí nuu̱ ñáyɨvɨ nátu̱'un ká'a̱n ley. Te kí'in‑de nuu̱ ñaní‑de va̱sa suni chi̱i Abraham ni̱ kenda koyo‑de.
5 A lei requer dos sacerdotes dentre os descendentes de Levi que recebam o dízimo do povo, isto é, dos seus irmãos, embora estes sejam descendentes de Abraão.
6 Te Melquisedec, va̱sa tú ní kénda tata̱‑de chi̱i ña̱yɨvɨ‑ún, ko ni̱ ki'in‑de ɨɨn ja̱ sɨkɨ́ uxí nuu̱ Abraham, te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé ja'a̱ Abraham, cha̱a xíin tú'un ni̱ keyu'u‑yá.
6 Este homem, porém, que não pertencia à linhagem de Levi, recebeu os dízimos de Abraão e abençoou aquele que tinha as promessas.
7 Te a kájini̱ va̱'a‑yó já jikán ta'u̱ cháa ñá'nu‑ga̱ ja'a̱ cháa lúlí.
7 Sem dúvida alguma, o inferior é abençoado pelo superior.
8 Te ichi yá'a, ɨɨn ja̱ sɨkɨ́ uxí káki'in ndija cha̱a ja̱ jí'i̱ nɨ́nɨ. Ko cha̱a yúan, suni ni̱ ki'in‑de, te kájani ndaa̱‑i tu̱'un‑de ja̱ chakú‑de.
8 No primeiro caso, quem recebe o dízimo são homens mortais; no outro caso é aquele de quem se declara que vive.
9 Te Leví, cha̱a ni̱ ki'in ɨɨn ja̱ sɨkɨ́ uxí nuu̱ ñáyɨvɨ, suni nátu̱'un jíín Abraham ni̱ ja̱'a‑de ɨɨn ja̱ sɨkɨ́ uxí nuu̱ Melquisedec,
9 Pode-se até dizer que Levi, que recebe os dízimos, entregou-os por meio de Abraão,
10 chi̱ ñú'un‑ga̱ Leví chi̱i Abraham, tatá ñúu̱ súká‑de, kɨvɨ̱ ní naketá'an cha̱a‑ún jíín Melquisedec.
10 pois, quando Melquisedeque se encontrou com Abraão, Levi ainda estava no corpo do seu antepassado.
11 Sutu̱ ni̱ ke̱koyo chi̱i tata̱ Leví kákuu ja̱ ní kaja̱'a ley nuu̱ ñáyɨvɨ ondé sáá. Te nú ní káyija va̱'a‑i sá'a máá‑de núú, te na̱ún nɨ́nɨ júkuiñi̱ ɨnga̱ sutu̱ cuenta Melquisedec, ja̱ násu̱ cuenta Aarón kúu núsáá.
11 Se fosse possível alcançar a perfeição por meio do sacerdócio levítico ( pois em sua vigência o povo recebeu a lei ), por que haveria ainda necessidade de se levantar outro sacerdote, segundo a ordem de Melquisedeque e não de Arão?
12 Chi̱ nú ni̱ nasa̱ma ta̱ká sutu̱, yúan‑na te jínu ñú'ún nása̱ma ley.
12 Pois quando há mudança de sacerdócio, é necessário que haja mudança de lei.
13 Tu̱'un máá Jesús ká'a̱n‑yo̱, te chi̱i ɨnga̱ tata̱ ni̱ kaku‑ya̱. Te ni ɨɨn tá'an‑ya̱, tú ní játíñu kutɨ núu̱ altar.
13 Ora, aquele de quem se dizem estas coisas pertencia a outra tribo, da qual ninguém jamais havia servido diante do altar,
14 Chi̱ a kájini̱ ndaa̱‑yo̱ já chíi tata̱ Judá ni̱ kaku máá Jíto'o̱‑yo̱. Te cuenta tata̱ yúan, tú na̱ún tu̱'un ní ká'a̱n Moisés ja̱ kúndiso‑i tiñu sutu̱.
14 pois é evidente que o nosso Senhor descende de Judá, tribo da qual Moisés nada fala quanto a sacerdócio.
15 Te ndiji̱n‑ga̱ kúu tu̱'un yá'a, chi ni̱ nukuiñi̱ ɨnga̱ sutu̱ cuenta Melquisedec.
15 O que acabamos de dizer fica ainda mais claro, quando aparece outro sacerdote semelhante a Melquisedeque,
16 Te I'a̱‑ún, ni̱ nukuiñi̱‑ya̱ kúu‑ya̱ sutú, ko nasu̱ já ní kaku‑ya̱ chíi tata̱ sutu̱ nátu̱'un ká'a̱n ley, chi̱ sua sɨkɨ̱ já ndíso‑ya̱ fuerza ja̱ má kúu̱ kutɨ‑yá.
16 alguém que se tornou sacerdote, não por regras relativas à linhagem, mas segundo o poder de uma vida indestrutível.
17 Chi̱ súan yóso ndáa̱ tu̱'un máá‑yá: Máá‑ró kúu ɨɨn sutu̱ nɨ́ɨ́ káni, cuenta Melquisedec, áchí.
17 Pois sobre ele é afirmado: "Tu és sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque".
18 Te tiñu ni̱ ta'u̱ núu̱‑yo̱ xná'a̱n‑ga̱, ni̱ jasu̱ ndija‑ya̱, kua̱chi ja̱ vítá máá, jíín já tú ní'i̱n tíñu,
18 A ordenança anterior é revogada, porquanto era fraca e inútil
19 chi̱ ley, tú ní síyíja kutɨ ní ɨɨn. Yu̱án‑na te ni̱ ni'i̱n‑yo̱ ɨ́ɨn tu̱'un va̱'a‑ga̱ ja̱ káñukuu ini̱‑yo̱ jíín, te jíín tú'un yúan kandita‑yó núu̱ Dios.
19 ( pois a lei não havia aperfeiçoado coisa alguma ), sendo introduzida uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Te súan ni̱ ka'a̱n téyíí‑yá kɨvɨ̱ ní kenda máá.
20 E isso não aconteceu sem juramento! Outros se tornaram sacerdotes sem qualquer juramento,
21 Chi̱ sava‑ga̱ cha̱a‑ún ni̱ kani'i̱n‑dé tiñu sutu̱, ko tú ní kúu jíín tú'un téyíí. Ko jíín Jesús, chi ni̱ ka'a̱n téyíí Dios súan: Ni̱ ka'a̱n téyíí máá Tatá Dios te ma̱ nátu'u̱ ini̱‑ya̱, máá‑ró kúu ɨɨn sutu̱ nɨ́ɨ́ káni cuenta Melquisedec, áchí‑ya̱.
21 mas ele se tornou sacerdote com juramento, quando Deus lhe disse: "O Senhor jurou e não se arrependerá: ‘Tu és sacerdote para sempre’ ".
22 Te jíín Jesús ni̱ kukútu contrato va̱'a‑ga̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n Dios yu̱án.
22 Jesus tornou-se, por isso mesmo, a garantia de uma aliança superior.
23 Te sava‑ga̱ sutu̱‑ún tú ní kúu kuatíñu‑de nɨ́ɨ́ káni, chi̱ káji'i̱ káji'i̱‑ni‑de núú, te ja̱ yúán ní ka'i̱o kua'a̱‑dé.
23 Ora, daqueles sacerdotes tem havido muitos, porque a morte os impede de continuar em seu ofício;
24 Ko I'a̱ yá'a kúu‑ya̱ sutú ja̱ tú sa̱ma kutɨ‑yá, chi̱ chakú‑ya̱ nɨ́ɨ́ káni.
24 mas, visto que vive para sempre, Jesus tem um sacerdócio permanente.
25 Ja̱ yúán súni kúu nama‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ nɨ́ɨ́ káni‑ní nú kándita‑i nuu̱ Dios jíín‑yá, chi̱ nɨ́ɨ́ káni chakú‑ya̱ náva̱'a ka'a̱n‑ya̱ já'a̱‑í jíná'an‑i.
25 Portanto ele é capaz de salvar definitivamente aqueles que, por meio dele, aproximam-se de Deus, pois vive sempre para interceder por eles.
26 Chi ni̱ ka̱jinu ñú'ún‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu nátu̱'un máá‑yá. Chi̱ sutu̱ ii̱ kúu‑ya̱, túu kua̱chi‑ya̱, íó ndoo‑ya̱, te sɨ́ɨn kúu‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ kásá'a kua̱chi, te ñá'nu luu xaa̱n‑gá ni̱ nduu‑ya̱ vásá ándɨ́vɨ́.
26 É de um sumo sacerdote como este que precisávamos: santo, inculpável, puro, separado dos pecadores, exaltado acima dos céus.
27 Te tú nɨ́nɨ já ndɨ́ta'a̱n kɨvɨ̱ sokó‑yá kɨtɨ já sɨkɨ́ kuáchi máá‑yá xna'a̱n‑ga̱, te vásá sɨkɨ́ kuáchi ña̱yɨvɨ, nátu̱'un ni̱ ka̱sá'a sutu̱ ñá'nu onde̱ sáá, chi̱ ɨɨn jínu‑ni ni̱ sá'a‑ya̱ súan ja̱ ní soko̱‑yá máá‑yá.
27 Ao contrário dos outros sumos sacerdotes, ele não tem necessidade de oferecer sacrifícios dia após dia, primeiro por seus próprios pecados e, depois, pelos pecados do povo. E ele fez isso de uma vez por todas quando a si mesmo se ofereceu.
28 Chi̱ máá ley, jáni cha̱a vi̱tá ini̱ kákuu‑de sutu̱ ñá'nu. Ko tu̱'un ni̱ ka'a̱n téyíí Dios, ni̱ chaa̱ kuee̱‑ga̱ vásá ley. Te jíín tú'un‑ún ni̱ jani Dios máá Sé'e‑ya̱. Te I'a̱‑ún, ni̱ yija va̱'a‑ya̱ já kúu nɨ́ɨ́ káni.
28 Pois a Lei constitui sumos sacerdotes a homens que têm fraquezas; mas o juramento, que veio depois da Lei, constitui o Filho, perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.