Hebreus 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Núsáá te ná skéndo̱o‑yó tú'un núú Cristo, te ná kánduu̱‑yo̱ náva̱'a yija va̱'a‑ga̱ ini̱‑yo̱. Te ma̱ náki'in jáá tuku‑yó ondé ja'a̱ ja̱ nákani ini̱‑yo̱ ndasa ni̱ ka̱sá'a‑yó tíñu ñáá, ndasa ni̱ kandíja‑yó núu̱ Dios,
1 Portanto, deixemos os ensinos elementares a respeito de Cristo e avancemos para a maturidade, sem lançar novamente o fundamento do arrependimento de atos que conduzem à morte, da fé em Deus,
2 jíín tú'un jánducha, jíín tú'un xndée‑yó ndá'a‑yo xiní ñáyɨvɨ, jíín tú'un ja̱ náchaku̱‑i ma̱'ñú ndɨ́yi, xí jíín tú'un ja̱ tá'nu̱ ndatu̱‑i nɨ́ɨ́ káni.
2 da instrução a respeito de batismos, da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Te tiñu yá'a sá'a ndija‑yó te nú ná kuá'a máá Dios tu̱'un.
3 Assim faremos, se Deus o permitir.
4 Chi̱ nú íó ña̱yɨvɨ já á ni̱ kajúku̱'un ini̱‑i ɨɨn jínu, te nú ni̱ ka̱ta'ni‑i ta'u̱ ándɨ́vɨ́, te nú suni ni̱ kani'i̱n‑í tá'a̱n‑i Espíritu Santo,
4 Ora para aqueles que uma vez foram iluminados, provaram o dom celestial, tornaram-se participantes do Espírito Santo,
5 te nú suni súan ni̱ ka̱ta'ni‑i tu̱'un va̱'a Dios jíín táká fuerza kuia̱ chaa̱,
5 experimentaram a bondade da palavra de Deus e os poderes da era que há de vir,
6 yúan‑na te nú ndu'ichi̱ ini̱‑i‑ya̱, te ma̱ kúu kutɨ ndéjá'á jáá‑i ja̱ nákani ini̱‑i sá'a‑yó, chi̱ sua kája'ni túku‑i Se̱'e Dios jika̱ cruz, te kája̱'a‑i tuka̱ nuu̱‑yá nú súan.
6 e caíram, é impossível que sejam reconduzidos ao arrependimento; pois para si mesmos estão crucificando de novo o Filho de Deus, sujeitando-o à desonra pública.
7 Chi̱ nú kua'a̱ jínu kúun sau̱ núu̱ ɨ́ɨn ñu'un te ndɨ́'ɨ‑ni‑cha̱ jí'i, te já'a yua̱ kuatíñu máá cháa kájitu‑ún, yúan‑na te kúsɨɨ̱ iní Dios jíín ñú'un‑ún.
7 Pois a terra que absorve a chuva, que cai freqüentemente e dá colheita proveitosa àqueles que a cultivam, recebe a bênção de Deus.
8 Ko nú máni iñu jíín ncháu kána nuu̱ ñú'un‑ún, yúan‑na te ji̱ta ii̱ ñú'un‑ún. Te yachi̱ naa, chi̱ kiti̱ ini̱ jito'o̱ jíín, te ɨɨn kɨvɨ̱ te kayu̱.
8 Mas a terra que produz espinhos e ervas daninhas, é inútil e logo será amaldiçoada. Seu fim é ser queimada.
9 Ko ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró, ñáni̱ máni̱, va̱sa káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un yá'a, ko káñukuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná sá'a‑ga̱‑ro̱ tíñu va̱'a ja̱ kánúú sá'a cha̱a a ni̱ ka̱ku.
9 Amados, mesmo falando dessa forma, estamos convictos de coisas melhores em relação a vocês, coisas próprias da salvação.
10 Chi̱ nasu̱ I'a̱ ñáá kúu Dios ja̱ náa iní‑ya̱ tíñu kásá'a‑ró, chi ja̱ sɨkɨ́ sɨ́'vɨ́‑yá te ni̱ ka̱kundá'ú ini̱‑ro̱ táká ña̱yɨvɨ ndóo, te suni kákuu‑ró jíín ondé vina.
10 Deus não é injusto; ele não se esquecerá do trabalho de vocês e do amor que demonstraram por ele, pois ajudaram os santos e continuam a ajudá-los.
11 Te kákuni̱‑ri̱ ja̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑ró ná kúkuu‑ró jíín súni tiñu‑ún onde̱ kɨvɨ̱ ndɨ́'ɨ, náva̱'a skíkuu va̱'a‑ró ndasa kuní tu̱'un káñukuu ini̱‑ro̱.
11 Queremos que cada um de vocês mostre essa mesma prontidão até o fim, para que tenham a plena certeza da esperança,
12 Te ma̱ kóo uun ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ sua ná ndáku‑ró ñáyɨvɨ já ní'i̱n‑í tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá, sá'a tu̱'un kákandíja‑i jíín já ká'i̱o paciencia ini̱‑i.
12 de modo que vocês não se tornem negligentes, mas imitem aqueles que, por meio da fé e da paciência, recebem a herança prometida.
13 Chi̱ kɨvɨ̱ ní keyu'u Dios nuu̱ Abraham, ni̱ ka'a̱n téyíí‑yá jíto jíín núu̱ máá‑yá, chi̱ tú ní kúu ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ ɨngá i'a̱ kúñá'nu‑ga̱ kuu testigo‑ya̱.
13 Quando Deus fez a sua promessa a Abraão, por não haver ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ja̱ chíndéé chítuu ndija‑ri̱ róó, te ndea̱ xaa̱n‑ro̱ sá'a‑ri̱, áchí‑ya̱.
14 dizendo: "Esteja certo de que o abençoarei e farei seus descendentes numerosos".
15 Te ja̱ yúán súan jíín paciencia ni̱ ja̱ndéé iní Abraham, ni̱ nda̱tu‑de, te vásá ní ni'i̱n‑dé tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
15 E foi assim que, depois de esperar pacientemente, Abraão alcançou a promessa.
16 Chi ta̱ká cha̱a, káka'a̱n téyíí‑de nuu̱ ɨ́ɨn ja̱ kúñá'nu‑ga̱ vásá máá‑de, te jíín tú'un téyíí‑ún kúndaa̱ ii̱ iní‑de sɨkɨ̱ tú'un kástátá'an‑de.
16 Os homens juram por alguém superior a si mesmos, e o juramento confirma o que foi dito, pondo fim a toda discussão.
17 Te kuní Dios stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ xíin tá'u̱, ja̱ má nátu'u̱ kutɨ iní‑ya̱ tú'un ni̱ keyu'u‑yá nuu̱‑í. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n téyíí‑yá,
17 Querendo mostrar de forma bem clara a natureza imutável do seu propósito para com os herdeiros da promessa, Deus o confirmou com juramento,
18 náva̱'a yóó, ja̱ ní ka̱natu'ma‑yó‑yá, ná ndúndéé xáa̱n iní‑yo̱, te kundiki̱n‑yo̱ tú'un káñukuu ini̱‑yo̱, chi̱ jíín úu̱ tu̱'un yúan ma̱ kúu kutɨ xndá'ú Dios, ja̱ nátu'u̱ ini̱‑ya̱.
18 para que, por meio de duas coisas imutáveis nas quais é impossível que Deus minta, sejamos firmemente encorajados, nós, que nos refugiamos nele para tomar posse da esperança a nós proposta.
19 Káñukuu ini̱‑yo̱ tú'un‑ya̱‑ún, te ja̱ yúán kéndo̱o ni̱'in kéndo̱o kútu añú‑yo̱, te yu̱án sá'a ja̱ nátu̱'un kɨ́vɨ‑yó iní cuarto ii̱ xáa̱n íchi yatá sá'ma ndíta kaa.
19 Temos esta esperança como âncora da alma, firme e segura, a qual adentra o santuário interior, por trás do véu,
20 Te ini̱ yúan ni̱ kɨ̱vɨ Jesús xna'a̱n‑ga̱ vásá máá‑yó. Te nɨ́ɨ́ káni ní nduu‑ya̱ ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu cuenta Melquisedec.
20 onde Jesus, que nos precedeu, entrou em nosso lugar, tornando-se sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.