Hebreus 6
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ
1 Núsáá te ná skéndo̱o‑yó tú'un núú Cristo, te ná kánduu̱‑yo̱ náva̱'a yija va̱'a‑ga̱ ini̱‑yo̱. Te ma̱ náki'in jáá tuku‑yó ondé ja'a̱ ja̱ nákani ini̱‑yo̱ ndasa ni̱ ka̱sá'a‑yó tíñu ñáá, ndasa ni̱ kandíja‑yó núu̱ Dios,
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 jíín tú'un jánducha, jíín tú'un xndée‑yó ndá'a‑yo xiní ñáyɨvɨ, jíín tú'un ja̱ náchaku̱‑i ma̱'ñú ndɨ́yi, xí jíín tú'un ja̱ tá'nu̱ ndatu̱‑i nɨ́ɨ́ káni.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 Te tiñu yá'a sá'a ndija‑yó te nú ná kuá'a máá Dios tu̱'un.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 Chi̱ nú íó ña̱yɨvɨ já á ni̱ kajúku̱'un ini̱‑i ɨɨn jínu, te nú ni̱ ka̱ta'ni‑i ta'u̱ ándɨ́vɨ́, te nú suni ni̱ kani'i̱n‑í tá'a̱n‑i Espíritu Santo,
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 te nú suni súan ni̱ ka̱ta'ni‑i tu̱'un va̱'a Dios jíín táká fuerza kuia̱ chaa̱,
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 yúan‑na te nú ndu'ichi̱ ini̱‑i‑ya̱, te ma̱ kúu kutɨ ndéjá'á jáá‑i ja̱ nákani ini̱‑i sá'a‑yó, chi̱ sua kája'ni túku‑i Se̱'e Dios jika̱ cruz, te kája̱'a‑i tuka̱ nuu̱‑yá nú súan.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 Chi̱ nú kua'a̱ jínu kúun sau̱ núu̱ ɨ́ɨn ñu'un te ndɨ́'ɨ‑ni‑cha̱ jí'i, te já'a yua̱ kuatíñu máá cháa kájitu‑ún, yúan‑na te kúsɨɨ̱ iní Dios jíín ñú'un‑ún.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 Ko nú máni iñu jíín ncháu kána nuu̱ ñú'un‑ún, yúan‑na te ji̱ta ii̱ ñú'un‑ún. Te yachi̱ naa, chi̱ kiti̱ ini̱ jito'o̱ jíín, te ɨɨn kɨvɨ̱ te kayu̱.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Ko ja̱ sɨkɨ́ róó jíná'an‑ró, ñáni̱ máni̱, va̱sa káka'a̱n‑ri̱ tu̱'un yá'a, ko káñukuu ini̱‑ri̱ ja̱ ná sá'a‑ga̱‑ro̱ tíñu va̱'a ja̱ kánúú sá'a cha̱a a ni̱ ka̱ku.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 Chi̱ nasu̱ I'a̱ ñáá kúu Dios ja̱ náa iní‑ya̱ tíñu kásá'a‑ró, chi ja̱ sɨkɨ́ sɨ́'vɨ́‑yá te ni̱ ka̱kundá'ú ini̱‑ro̱ táká ña̱yɨvɨ ndóo, te suni kákuu‑ró jíín ondé vina.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 Te kákuni̱‑ri̱ ja̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑ró ná kúkuu‑ró jíín súni tiñu‑ún onde̱ kɨvɨ̱ ndɨ́'ɨ, náva̱'a skíkuu va̱'a‑ró ndasa kuní tu̱'un káñukuu ini̱‑ro̱.
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 Te ma̱ kóo uun ini̱‑ro̱ jíná'an‑ró, chi̱ sua ná ndáku‑ró ñáyɨvɨ já ní'i̱n‑í tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá, sá'a tu̱'un kákandíja‑i jíín já ká'i̱o paciencia ini̱‑i.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 Chi̱ kɨvɨ̱ ní keyu'u Dios nuu̱ Abraham, ni̱ ka'a̱n téyíí‑yá jíto jíín núu̱ máá‑yá, chi̱ tú ní kúu ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ ɨngá i'a̱ kúñá'nu‑ga̱ kuu testigo‑ya̱.
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 Te ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ja̱ndáa̱ ja̱ chíndéé chítuu ndija‑ri̱ róó, te ndea̱ xaa̱n‑ro̱ sá'a‑ri̱, áchí‑ya̱.
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 Te ja̱ yúán súan jíín paciencia ni̱ ja̱ndéé iní Abraham, ni̱ nda̱tu‑de, te vásá ní ni'i̱n‑dé tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 Chi ta̱ká cha̱a, káka'a̱n téyíí‑de nuu̱ ɨ́ɨn ja̱ kúñá'nu‑ga̱ vásá máá‑de, te jíín tú'un téyíí‑ún kúndaa̱ ii̱ iní‑de sɨkɨ̱ tú'un kástátá'an‑de.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 Te kuní Dios stá'a̱n ndiji̱n‑ya̱ núu̱ ñáyɨvɨ xíin tá'u̱, ja̱ má nátu'u̱ kutɨ iní‑ya̱ tú'un ni̱ keyu'u‑yá nuu̱‑í. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n téyíí‑yá,
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 náva̱'a yóó, ja̱ ní ka̱natu'ma‑yó‑yá, ná ndúndéé xáa̱n iní‑yo̱, te kundiki̱n‑yo̱ tú'un káñukuu ini̱‑yo̱, chi̱ jíín úu̱ tu̱'un yúan ma̱ kúu kutɨ xndá'ú Dios, ja̱ nátu'u̱ ini̱‑ya̱.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 Káñukuu ini̱‑yo̱ tú'un‑ya̱‑ún, te ja̱ yúán kéndo̱o ni̱'in kéndo̱o kútu añú‑yo̱, te yu̱án sá'a ja̱ nátu̱'un kɨ́vɨ‑yó iní cuarto ii̱ xáa̱n íchi yatá sá'ma ndíta kaa.
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 Te ini̱ yúan ni̱ kɨ̱vɨ Jesús xna'a̱n‑ga̱ vásá máá‑yó. Te nɨ́ɨ́ káni ní nduu‑ya̱ ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu cuenta Melquisedec.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.