Hebreus 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ná yú'ú‑yo̱ núsáá, chi va̱sa íó ná'ín‑ga̱ tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá ja̱ kɨ́vɨ koyo‑yó ndéta̱tú‑yo̱ jíín‑yá, ko sanaa te ɨɨn‑ró ma̱ kundéé‑ró ní'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Chi̱ suni ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó tú'un va̱'a‑ya̱, nátu̱'un máá ñáyɨvɨ‑ún. Ko tú ní ní'i̱n tíñu tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o máá‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Ko yóó, ja̱ kákandíja‑yó, kɨ́vɨ koyo‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ ka'a̱n téyíí‑rí kɨvɨ̱ ní kiti̱ ini̱‑ri̱, ma̱ kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱, va̱sa a ni̱ ji̱nu ndɨ'ɨ tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Chi̱ íó ɨɨn tutu̱ nuu̱ yóso tú'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ usiá: Ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ sá'a Dios ta̱ká tiñu‑ya̱, te ni̱ ndeta̱tú‑ya̱ kɨvɨ́ usiá, áchí.
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Te ɨnga̱ tu̱'un ká'a̱n yá'a: Ma̱ ndɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí.
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ya̱ xná'a̱n‑ga̱, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kájandatu̱‑i nuu̱‑yá. Ko kɨ̱vɨ ná'ín yakú ña̱yɨvɨ.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Te ja̱ yúán ní jani tuku‑ya̱ ɨngá kɨvɨ̱. Chi ni̱ kuu kua'a̱ tiempo te jíín yú'u David ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já vína kúu kɨvɨ̱‑ún, nátu̱'un a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ ndivi'a̱: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, áchí.
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Chi̱ nú ní já'a Josué ɨɨn nuu̱ ndéta̱tú‑i jíná'an‑i, yúan‑na te ma̱ ká'a̱n‑ga̱ Dios sɨkɨ̱ ɨngá kɨvɨ̱ cháa̱ núú.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Ja̱ yúán kéndo̱o ná'ín ɨ́ɨn nuu̱ ndéta̱tú ña̱yɨvɨ Dios.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Chi cha̱a kɨ̱vɨ nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱, ndéta̱tú‑de ta̱ká tiñu sá'a‑de, nátu̱'un ndéta̱tú máá Dios ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Ná ndúkú ndéé‑yó kɨ́vɨ‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱ yúan núsáá, náva̱'a tú jungava ni ɨɨn‑yó, nátu̱'un máá‑i, ja̱ tú ní kájandatu̱‑i sáá.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Chi tu̱'un Dios, tu̱'un chakú, tu̱'un ni̱'in kúu, te xaa̱n‑gá vásá machete uu̱ yu'u. Te kúndéé káa̱n onde̱ kúsɨ́ɨn ini̱ jíín añú‑yo̱, te suni sásɨ́ɨn onde̱ nuu̱ káñu̱tá'an yikɨ jíín méke, te nándúkú víi ndasa jáni ini̱‑yo̱ jíín ndása cháa ini̱ añú‑yo̱ sá'a‑yó.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Te tú ni ɨɨn ndatíñu yísa̱'í nuu̱‑yá. Chi ta̱ká‑ni núña sɨkɨ̱, te ká'i̱in ndiji̱n nuu̱ I'a̱ naki'in cuenta.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Núsáá te káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu. Máá Jesús Se̱'e Dios kúu‑ya̱ já ní ndɨ̱vɨ‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Ja̱ yúán ná kuíñi ni̱'in‑yó jíín tú'un káka'a̱n‑yo̱.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Chi̱ tú káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu ja̱ má kúu ta'u'u̱ ini̱‑ya̱ yóó sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑yo̱, chi̱ sua ɨɨn núú‑ni ni̱ jito nchaa̱‑i‑ya̱ nátu̱'un yóó, ko tú kua̱chi ní sá'a‑ya̱.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Núsáá te ná chúndéé iní‑yo̱ jáa̱‑yo̱ núu̱ mesa‑ya̱, nuu̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, náva̱'a sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑yó, te ni'i̱n‑yo̱ tú'un luu íó ini̱‑ya̱ hora ja̱ kánandɨ'ɨ‑yó‑ún.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.