Hebreus 4

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ná yú'ú‑yo̱ núsáá, chi va̱sa íó ná'ín‑ga̱ tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá ja̱ kɨ́vɨ koyo‑yó ndéta̱tú‑yo̱ jíín‑yá, ko sanaa te ɨɨn‑ró ma̱ kundéé‑ró ní'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 Chi̱ suni ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó tú'un va̱'a‑ya̱, nátu̱'un máá ñáyɨvɨ‑ún. Ko tú ní ní'i̱n tíñu tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o máá‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 Ko yóó, ja̱ kákandíja‑yó, kɨ́vɨ koyo‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ ka'a̱n téyíí‑rí kɨvɨ̱ ní kiti̱ ini̱‑ri̱, ma̱ kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱, va̱sa a ni̱ ji̱nu ndɨ'ɨ tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 Chi̱ íó ɨɨn tutu̱ nuu̱ yóso tú'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ usiá: Ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ sá'a Dios ta̱ká tiñu‑ya̱, te ni̱ ndeta̱tú‑ya̱ kɨvɨ́ usiá, áchí.
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 Te ɨnga̱ tu̱'un ká'a̱n yá'a: Ma̱ ndɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí.
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ya̱ xná'a̱n‑ga̱, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kájandatu̱‑i nuu̱‑yá. Ko kɨ̱vɨ ná'ín yakú ña̱yɨvɨ.
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 Te ja̱ yúán ní jani tuku‑ya̱ ɨngá kɨvɨ̱. Chi ni̱ kuu kua'a̱ tiempo te jíín yú'u David ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já vína kúu kɨvɨ̱‑ún, nátu̱'un a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ ndivi'a̱: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, áchí.
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Chi̱ nú ní já'a Josué ɨɨn nuu̱ ndéta̱tú‑i jíná'an‑i, yúan‑na te ma̱ ká'a̱n‑ga̱ Dios sɨkɨ̱ ɨngá kɨvɨ̱ cháa̱ núú.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 Ja̱ yúán kéndo̱o ná'ín ɨ́ɨn nuu̱ ndéta̱tú ña̱yɨvɨ Dios.
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Chi cha̱a kɨ̱vɨ nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱, ndéta̱tú‑de ta̱ká tiñu sá'a‑de, nátu̱'un ndéta̱tú máá Dios ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 Ná ndúkú ndéé‑yó kɨ́vɨ‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱ yúan núsáá, náva̱'a tú jungava ni ɨɨn‑yó, nátu̱'un máá‑i, ja̱ tú ní kájandatu̱‑i sáá.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Chi tu̱'un Dios, tu̱'un chakú, tu̱'un ni̱'in kúu, te xaa̱n‑gá vásá machete uu̱ yu'u. Te kúndéé káa̱n onde̱ kúsɨ́ɨn ini̱ jíín añú‑yo̱, te suni sásɨ́ɨn onde̱ nuu̱ káñu̱tá'an yikɨ jíín méke, te nándúkú víi ndasa jáni ini̱‑yo̱ jíín ndása cháa ini̱ añú‑yo̱ sá'a‑yó.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Te tú ni ɨɨn ndatíñu yísa̱'í nuu̱‑yá. Chi ta̱ká‑ni núña sɨkɨ̱, te ká'i̱in ndiji̱n nuu̱ I'a̱ naki'in cuenta.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Núsáá te káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu. Máá Jesús Se̱'e Dios kúu‑ya̱ já ní ndɨ̱vɨ‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Ja̱ yúán ná kuíñi ni̱'in‑yó jíín tú'un káka'a̱n‑yo̱.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Chi̱ tú káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu ja̱ má kúu ta'u'u̱ ini̱‑ya̱ yóó sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑yo̱, chi̱ sua ɨɨn núú‑ni ni̱ jito nchaa̱‑i‑ya̱ nátu̱'un yóó, ko tú kua̱chi ní sá'a‑ya̱.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Núsáá te ná chúndéé iní‑yo̱ jáa̱‑yo̱ núu̱ mesa‑ya̱, nuu̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, náva̱'a sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑yó, te ni'i̱n‑yo̱ tú'un luu íó ini̱‑ya̱ hora ja̱ kánandɨ'ɨ‑yó‑ún.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.