Hebreus 4
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Ná yú'ú‑yo̱ núsáá, chi va̱sa íó ná'ín‑ga̱ tu̱'un ni̱ keyu'u‑yá ja̱ kɨ́vɨ koyo‑yó ndéta̱tú‑yo̱ jíín‑yá, ko sanaa te ɨɨn‑ró ma̱ kundéé‑ró ní'i̱n‑ro̱ tú'un‑ún.
1 Temamos, portanto, que, sendo-nos deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, suceda parecer que algum de vós tenha falhado.
2 Chi̱ suni ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó tú'un va̱'a‑ya̱, nátu̱'un máá ñáyɨvɨ‑ún. Ko tú ní ní'i̱n tíñu tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o máá‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, como se deu com eles; mas a palavra que ouviram não lhes aproveitou, visto não ter sido acompanhada pela fé naqueles que a ouviram.
3 Ko yóó, ja̱ kákandíja‑yó, kɨ́vɨ koyo‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱, nátu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Ni̱ ka'a̱n téyíí‑rí kɨvɨ̱ ní kiti̱ ini̱‑ri̱, ma̱ kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱, va̱sa a ni̱ ji̱nu ndɨ'ɨ tiñu ni̱ sá'a‑ya̱ ondé kɨvɨ̱ ní jukuiñi̱ ñu̱yɨ́vɨ.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus tem dito: Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso. Embora, certamente, as obras estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Chi̱ íó ɨɨn tutu̱ nuu̱ yóso tú'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sɨkɨ́ kɨvɨ́ usiá: Ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ sá'a Dios ta̱ká tiñu‑ya̱, te ni̱ ndeta̱tú‑ya̱ kɨvɨ́ usiá, áchí.
4 Porque, em certo lugar, assim disse, no tocante ao sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as obras que fizera.
5 Te ɨnga̱ tu̱'un ká'a̱n yá'a: Ma̱ ndɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí.
5 E novamente, no mesmo lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Te ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un‑ya̱ xná'a̱n‑ga̱, tú ní kɨ́vɨ koyo‑i, kua̱chi ja̱ tú ní kájandatu̱‑i nuu̱‑yá. Ko kɨ̱vɨ ná'ín yakú ña̱yɨvɨ.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns nele e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Te ja̱ yúán ní jani tuku‑ya̱ ɨngá kɨvɨ̱. Chi ni̱ kuu kua'a̱ tiempo te jíín yú'u David ni̱ ka'a̱n‑ya̱ já vína kúu kɨvɨ̱‑ún, nátu̱'un a ni̱ ka'a̱n‑ri̱ ndivi'a̱: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, áchí.
7 de novo, determina certo dia, Hoje, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes fora declarado: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Chi̱ nú ní já'a Josué ɨɨn nuu̱ ndéta̱tú‑i jíná'an‑i, yúan‑na te ma̱ ká'a̱n‑ga̱ Dios sɨkɨ̱ ɨngá kɨvɨ̱ cháa̱ núú.
8 Ora, se Josué lhes houvesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ja̱ yúán kéndo̱o ná'ín ɨ́ɨn nuu̱ ndéta̱tú ña̱yɨvɨ Dios.
9 Portanto, resta um repouso para o povo de Deus.
10 Chi cha̱a kɨ̱vɨ nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱, ndéta̱tú‑de ta̱ká tiñu sá'a‑de, nátu̱'un ndéta̱tú máá Dios ta̱ká tiñu ni̱ sá'a‑ya̱.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus das suas.
11 Ná ndúkú ndéé‑yó kɨ́vɨ‑yó núu̱ ndéta̱tú‑ya̱ yúan núsáá, náva̱'a tú jungava ni ɨɨn‑yó, nátu̱'un máá‑i, ja̱ tú ní kájandatu̱‑i sáá.
11 Esforcemo-nos, pois, por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo o mesmo exemplo de desobediência.
12 Chi tu̱'un Dios, tu̱'un chakú, tu̱'un ni̱'in kúu, te xaa̱n‑gá vásá machete uu̱ yu'u. Te kúndéé káa̱n onde̱ kúsɨ́ɨn ini̱ jíín añú‑yo̱, te suni sásɨ́ɨn onde̱ nuu̱ káñu̱tá'an yikɨ jíín méke, te nándúkú víi ndasa jáni ini̱‑yo̱ jíín ndása cháa ini̱ añú‑yo̱ sá'a‑yó.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e propósitos do coração.
13 Te tú ni ɨɨn ndatíñu yísa̱'í nuu̱‑yá. Chi ta̱ká‑ni núña sɨkɨ̱, te ká'i̱in ndiji̱n nuu̱ I'a̱ naki'in cuenta.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e patentes aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Núsáá te káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu. Máá Jesús Se̱'e Dios kúu‑ya̱ já ní ndɨ̱vɨ‑ya̱ ándɨ́vɨ́. Ja̱ yúán ná kuíñi ni̱'in‑yó jíín tú'un káka'a̱n‑yo̱.
14 Tendo, pois, a Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que penetrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Chi̱ tú káñava̱'a‑yó ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu ja̱ má kúu ta'u'u̱ ini̱‑ya̱ yóó sɨkɨ̱ já vítá ini̱‑yo̱, chi̱ sua ɨɨn núú‑ni ni̱ jito nchaa̱‑i‑ya̱ nátu̱'un yóó, ko tú kua̱chi ní sá'a‑ya̱.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; antes, foi ele tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Núsáá te ná chúndéé iní‑yo̱ jáa̱‑yo̱ núu̱ mesa‑ya̱, nuu̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, náva̱'a sá'a‑ya̱ túká'nu ini̱ nuu̱ kuáchi‑yó, te ni'i̱n‑yo̱ tú'un luu íó ini̱‑ya̱ hora ja̱ kánandɨ'ɨ‑yó‑ún.
16 Acheguemo-nos, portanto, confiadamente, junto ao trono da graça, a fim de recebermos misericórdia e acharmos graça para socorro em ocasião oportuna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.