Hebreus 3
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVI
1 Ñáni̱ máni̱, ká'i̱o ndoo‑ró. Ja̱ yúán ní kana ká'nu‑ni‑ya̱ xiní‑ro̱ jíín máá‑rí ja̱ nó'o̱n‑yo̱ ándɨ́vɨ́. Ná ndé'é‑ró ndasa ni̱ sá'a Jesús, I'a̱ kúu apóstol, I'a̱ kúu sutu̱ ñá'nu, ja̱ kákandíja‑yó‑yá.
1 Portanto, santos irmãos, participantes do chamado celestial, fixem os seus pensamentos em Jesus, apóstolo e sumo sacerdote que confessamos.
2 Chi ni̱ skíkuu va̱'a‑ya̱ jíín Dios, I'a̱ ni̱ chaa tiñu sɨkɨ̱‑yá, nátu̱'un ni̱ skíkuu va̱'a Moisés jíín vé'e‑ya̱.
2 Ele foi fiel àquele que o havia constituído, assim como Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 Ko Jesús, ví'í‑gá ni̱ nduñá'nu‑ya̱ vásá Moisés, nátu̱'un cha̱a jáni ve'e, ví'í‑gá kúñá'nu‑de vásá vé'e‑ún.
3 Jesus foi considerado digno de maior glória do que Moisés, da mesma forma que o construtor de uma casa tem mais honra do que a própria casa.
4 Chi ta̱ká ve'e, kúva̱'a sá'a cha̱a. Ko I'a̱ sá'a ta̱ká ndatíñu kúu máá Dios.
4 Pois toda casa é construída por alguém, mas Deus é o edificador de tudo.
5 Chi̱ Moisés, nátu̱'un mozo ni̱ skíkuu ndija‑de jíín vé'e Dios. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑de ta̱ká tu̱'un ja̱ kuní‑ya̱ já kuée̱‑ga̱ ka'a̱n‑de.
5 Moisés foi fiel como servo em toda a casa de Deus, dando testemunho do que haveria de ser dito no futuro,
6 Ko ni̱ skíkuu Cristo nátu̱'un ɨɨn se̱'e jíín vé'e Dios. Te ve'e‑ún kákuu yóó, nú kuiñi ni̱'in‑yó te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱ jíín tú'un káñukuu ini̱‑yo̱ ondé kɨvɨ̱ ndɨ'ɨ‑na̱.
6 mas Cristo é fiel como Filho sobre a casa de Deus; e esta casa somos nós, se é que nos apegamos firmemente à confiança e à esperança da qual nos gloriamos.
7 Ja̱ yúán ní kuu nátu̱'un ká'a̱n Espíritu Santo: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱,
7 Assim, como diz o Espírito Santo: "Hoje, se vocês ouvirem a sua voz,
8 te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑ro̱ kɨvɨ́ ní jito nchaa̱‑ri̱ róó onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
8 não endureçam o coração, como na rebelião, durante o tempo de provação no deserto,
9 Te yúan ni̱ ka̱jito nchaa̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ rúu̱. Te ni̱ kajini̱‑de tiñu ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑de uu̱ xiko kuia̱.
9 onde os seus antepassados me tentaram, pondo-me à prova, apesar de, durante quarenta anos, terem visto o que eu fiz.
10 Ja̱ yúán ní kiti̱ ini̱‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ri̱: Nene̱ kása̱na‑i ini̱ añú‑i, te tú ní kájini̱‑i ichi‑rí.
10 Por isso fiquei irado contra aquela geração e disse: Os seus corações estão sempre se desviando, e eles não reconheceram os meus caminhos.
11 Yu̱án ní kiti̱ ini̱‑ri̱, te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑ri̱ ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱.
11 Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso".
12 Ñáni̱, núsáá te koto va̱'a‑ró máá‑ró jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ kóo ni ɨɨn‑ró jíín añú ñáá ja̱ tú kándíja kutɨ, te kuxio‑ró núu̱ Dios, I'a̱ chakú sá'a.
12 Cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo, que se afaste do Deus vivo.
13 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ná ká'a̱n nda̱'ú‑ro̱ jíín tá'an‑ró, nini káka'a̱n‑yo̱ já vína kúu vina, náva̱'a ma̱ sáni̱'in ini̱ ni ɨɨn‑ró sá'a kua̱chi jíín tú'un xndá'ú.
13 Pelo contrário, encorajem-se uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama "hoje", de modo que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado,
14 Te nú kuiñi ni̱'in‑yó jíín tú'un ni̱ kejá'á‑yó jíín ondé kɨvɨ̱ ndɨ́'ɨ́‑na̱, yúan‑na te ɨɨn‑na̱ kákuu‑yó jíín Cristo.
14 pois passamos a ser participantes de Cristo, desde que, de fato, nos apeguemos até o fim à confiança que tivemos no princípio.
15 Chi̱ súan ká'a̱n: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ sáá.
15 Por isso é que se diz: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como na rebelião".
16 Chi ña̱yɨvɨ ní kenda koyo jíín Moisés ini̱ ñuu̱ Egipto, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i, va̱sa tú ndɨ'ɨ‑i.
16 Quem foram os que ouviram e se rebelaram? Não foram todos os que Moisés tirou do Egito?
17 Te ndé nuu̱ ní kiti̱ ini̱‑ya̱ úu̱ xiko kuia̱‑ún núsáá. Á nasu̱ núu̱ ñáyɨvɨ ní ka̱sá'a kua̱chi‑ún náún. Te ni̱ ka̱naa máá‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
17 Contra quem Deus esteve irado durante quarenta anos? Não foi contra aqueles que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 Te ndé jíín ní ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱. Á nasu̱ jíín ñáyɨvɨ tú ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑yá‑ún náún.
18 E a quem jurou que nunca haveriam de entrar no seu descanso? Não foi àqueles que foram desobedientes?
19 Te kájini̱‑yo̱ já tú ní kúu kɨ̱vɨ koyo kutɨ‑í, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
19 Vemos, assim, que foi por causa da incredulidade que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.