Hebreus 3
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARA
1 Ñáni̱ máni̱, ká'i̱o ndoo‑ró. Ja̱ yúán ní kana ká'nu‑ni‑ya̱ xiní‑ro̱ jíín máá‑rí ja̱ nó'o̱n‑yo̱ ándɨ́vɨ́. Ná ndé'é‑ró ndasa ni̱ sá'a Jesús, I'a̱ kúu apóstol, I'a̱ kúu sutu̱ ñá'nu, ja̱ kákandíja‑yó‑yá.
1 Por isso, santos irmãos, que participais da vocação celestial, considerai atentamente o Apóstolo e Sumo Sacerdote da nossa confissão, Jesus,
2 Chi ni̱ skíkuu va̱'a‑ya̱ jíín Dios, I'a̱ ni̱ chaa tiñu sɨkɨ̱‑yá, nátu̱'un ni̱ skíkuu va̱'a Moisés jíín vé'e‑ya̱.
2 o qual é fiel àquele que o constituiu, como também o era Moisés em toda a casa de Deus.
3 Ko Jesús, ví'í‑gá ni̱ nduñá'nu‑ya̱ vásá Moisés, nátu̱'un cha̱a jáni ve'e, ví'í‑gá kúñá'nu‑de vásá vé'e‑ún.
3 Jesus, todavia, tem sido considerado digno de tanto maior glória do que Moisés, quanto maior honra do que a casa tem aquele que a estabeleceu.
4 Chi ta̱ká ve'e, kúva̱'a sá'a cha̱a. Ko I'a̱ sá'a ta̱ká ndatíñu kúu máá Dios.
4 Pois toda casa é estabelecida por alguém, mas aquele que estabeleceu todas as coisas é Deus.
5 Chi̱ Moisés, nátu̱'un mozo ni̱ skíkuu ndija‑de jíín vé'e Dios. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑de ta̱ká tu̱'un ja̱ kuní‑ya̱ já kuée̱‑ga̱ ka'a̱n‑de.
5 E Moisés era fiel, em toda a casa de Deus, como servo, para testemunho das coisas que haviam de ser anunciadas;
6 Ko ni̱ skíkuu Cristo nátu̱'un ɨɨn se̱'e jíín vé'e Dios. Te ve'e‑ún kákuu yóó, nú kuiñi ni̱'in‑yó te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱ jíín tú'un káñukuu ini̱‑yo̱ ondé kɨvɨ̱ ndɨ'ɨ‑na̱.
6 Cristo, porém, como Filho, em sua casa; a qual casa somos nós, se guardarmos firme, até ao fim, a ousadia e a exultação da esperança.
7 Ja̱ yúán ní kuu nátu̱'un ká'a̱n Espíritu Santo: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱,
7 Assim, pois, como diz o Espírito Santo: Hoje, se ouvirdes a sua voz,
8 te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑ro̱ kɨvɨ́ ní jito nchaa̱‑ri̱ róó onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
8 não endureçais o vosso coração como foi na provocação, no dia da tentação no deserto,
9 Te yúan ni̱ ka̱jito nchaa̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ rúu̱. Te ni̱ kajini̱‑de tiñu ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑de uu̱ xiko kuia̱.
9 onde os vossos pais me tentaram, pondo-me à prova, e viram as minhas obras por quarenta anos.
10 Ja̱ yúán ní kiti̱ ini̱‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ri̱: Nene̱ kása̱na‑i ini̱ añú‑i, te tú ní kájini̱‑i ichi‑rí.
10 Por isso, me indignei contra essa geração e disse: Estes sempre erram no coração; eles também não conheceram os meus caminhos.
11 Yu̱án ní kiti̱ ini̱‑ri̱, te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑ri̱ ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱.
11 Assim, jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso.
12 Ñáni̱, núsáá te koto va̱'a‑ró máá‑ró jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ kóo ni ɨɨn‑ró jíín añú ñáá ja̱ tú kándíja kutɨ, te kuxio‑ró núu̱ Dios, I'a̱ chakú sá'a.
12 Tende cuidado, irmãos, jamais aconteça haver em qualquer de vós perverso coração de incredulidade que vos afaste do Deus vivo;
13 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ná ká'a̱n nda̱'ú‑ro̱ jíín tá'an‑ró, nini káka'a̱n‑yo̱ já vína kúu vina, náva̱'a ma̱ sáni̱'in ini̱ ni ɨɨn‑ró sá'a kua̱chi jíín tú'un xndá'ú.
13 pelo contrário, exortai-vos mutuamente cada dia, durante o tempo que se chama Hoje, a fim de que nenhum de vós seja endurecido pelo engano do pecado.
14 Te nú kuiñi ni̱'in‑yó jíín tú'un ni̱ kejá'á‑yó jíín ondé kɨvɨ̱ ndɨ́'ɨ́‑na̱, yúan‑na te ɨɨn‑na̱ kákuu‑yó jíín Cristo.
14 Porque nos temos tornado participantes de Cristo, se, de fato, guardarmos firme, até ao fim, a confiança que, desde o princípio, tivemos.
15 Chi̱ súan ká'a̱n: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ sáá.
15 Enquanto se diz: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração, como foi na provocação.
16 Chi ña̱yɨvɨ ní kenda koyo jíín Moisés ini̱ ñuu̱ Egipto, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i, va̱sa tú ndɨ'ɨ‑i.
16 Ora, quais os que, tendo ouvido, se rebelaram? Não foram, de fato, todos os que saíram do Egito por intermédio de Moisés?
17 Te ndé nuu̱ ní kiti̱ ini̱‑ya̱ úu̱ xiko kuia̱‑ún núsáá. Á nasu̱ núu̱ ñáyɨvɨ ní ka̱sá'a kua̱chi‑ún náún. Te ni̱ ka̱naa máá‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
17 E contra quem se indignou por quarenta anos? Não foi contra os que pecaram, cujos cadáveres caíram no deserto?
18 Te ndé jíín ní ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱. Á nasu̱ jíín ñáyɨvɨ tú ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑yá‑ún náún.
18 E contra quem jurou que não entrariam no seu descanso, senão contra os que foram desobedientes?
19 Te kájini̱‑yo̱ já tú ní kúu kɨ̱vɨ koyo kutɨ‑í, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
19 Vemos, pois, que não puderam entrar por causa da incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.