Hebreus 3
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NTLH
1 Ñáni̱ máni̱, ká'i̱o ndoo‑ró. Ja̱ yúán ní kana ká'nu‑ni‑ya̱ xiní‑ro̱ jíín máá‑rí ja̱ nó'o̱n‑yo̱ ándɨ́vɨ́. Ná ndé'é‑ró ndasa ni̱ sá'a Jesús, I'a̱ kúu apóstol, I'a̱ kúu sutu̱ ñá'nu, ja̱ kákandíja‑yó‑yá.
1 Meus irmãos na fé, vocês que também foram chamados por Deus, olhem para Jesus, que Deus enviou para ser o Grande Sacerdote da fé que professamos.
2 Chi ni̱ skíkuu va̱'a‑ya̱ jíín Dios, I'a̱ ni̱ chaa tiñu sɨkɨ̱‑yá, nátu̱'un ni̱ skíkuu va̱'a Moisés jíín vé'e‑ya̱.
2 Pois ele foi fiel a Deus, que o escolheu para esse serviço, assim como Moisés foi fiel no seu trabalho em toda a casa de Deus .
3 Ko Jesús, ví'í‑gá ni̱ nduñá'nu‑ya̱ vásá Moisés, nátu̱'un cha̱a jáni ve'e, ví'í‑gá kúñá'nu‑de vásá vé'e‑ún.
3 Assim como a pessoa que constrói uma casa é mais importante do que a casa, assim, também, Jesus é mais importante do que Moisés.
4 Chi ta̱ká ve'e, kúva̱'a sá'a cha̱a. Ko I'a̱ sá'a ta̱ká ndatíñu kúu máá Dios.
4 Uma casa tem de ser construída por alguém, mas Deus é o construtor de tudo o que existe.
5 Chi̱ Moisés, nátu̱'un mozo ni̱ skíkuu ndija‑de jíín vé'e Dios. Te ni̱ ka'a̱n ndaa̱‑de ta̱ká tu̱'un ja̱ kuní‑ya̱ já kuée̱‑ga̱ ka'a̱n‑de.
5 E Moisés foi um servo fiel no seu trabalho na casa de Deus e falou das coisas que Deus ia dizer no futuro.
6 Ko ni̱ skíkuu Cristo nátu̱'un ɨɨn se̱'e jíín vé'e Dios. Te ve'e‑ún kákuu yóó, nú kuiñi ni̱'in‑yó te kákusɨɨ̱ iní‑yo̱ jíín tú'un káñukuu ini̱‑yo̱ ondé kɨvɨ̱ ndɨ'ɨ‑na̱.
6 Mas Cristo é fiel como Filho, que dirige a casa de Deus. E nós seremos a sua casa se conservarmos a nossa coragem e a nossa confiança naquilo que esperamos.
7 Ja̱ yúán ní kuu nátu̱'un ká'a̱n Espíritu Santo: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱,
7 Por isso, como diz o Espírito Santo: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus,
8 te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑ro̱ kɨvɨ́ ní jito nchaa̱‑ri̱ róó onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
8 não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele, no dia em que eles o puseram à prova no deserto.
9 Te yúan ni̱ ka̱jito nchaa̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ rúu̱. Te ni̱ kajini̱‑de tiñu ni̱ sá'a‑ri̱ jíín‑de uu̱ xiko kuia̱.
9 Ali os antepassados de vocês me desafiaram e me puseram à prova, embora eles tivessem visto o que eu fiz durante quarenta anos.
10 Ja̱ yúán ní kiti̱ ini̱‑ri̱ nuu̱ ñáyɨvɨ‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑ri̱: Nene̱ kása̱na‑i ini̱ añú‑i, te tú ní kájini̱‑i ichi‑rí.
10 Por isso fiquei irritado com aquela gente e disse: ‘Eles são gente de coração perverso e não querem obedecer aos meus mandamentos.’
11 Yu̱án ní kiti̱ ini̱‑ri̱, te ni̱ ka'a̱n ni̱'in‑ri̱ ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ri̱, áchí‑ya̱.
11 Eu fiquei irado e fiz este juramento: ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ”
12 Ñáni̱, núsáá te koto va̱'a‑ró máá‑ró jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ kóo ni ɨɨn‑ró jíín añú ñáá ja̱ tú kándíja kutɨ, te kuxio‑ró núu̱ Dios, I'a̱ chakú sá'a.
12 Meus irmãos, cuidado para que nenhum de vocês tenha um coração tão mau e descrente, que o leve a se afastar do Deus vivo.
13 Te ndɨta'a̱n kɨvɨ̱ ná ká'a̱n nda̱'ú‑ro̱ jíín tá'an‑ró, nini káka'a̱n‑yo̱ já vína kúu vina, náva̱'a ma̱ sáni̱'in ini̱ ni ɨɨn‑ró sá'a kua̱chi jíín tú'un xndá'ú.
13 Pelo contrário, enquanto esse “hoje” de que falam as Escrituras Sagradas se aplicar a nós, animem uns aos outros, a fim de que nenhum de vocês se deixe enganar pelo pecado, nem endureça o seu coração.
14 Te nú kuiñi ni̱'in‑yó jíín tú'un ni̱ kejá'á‑yó jíín ondé kɨvɨ̱ ndɨ́'ɨ́‑na̱, yúan‑na te ɨɨn‑na̱ kákuu‑yó jíín Cristo.
14 Pois seremos companheiros de Cristo se continuarmos firmes até o fim na confiança que temos tido desde o princípio.
15 Chi̱ súan ká'a̱n: Vina te ná kúni ná'ín‑ró tú'un ká'a̱n‑ya̱, te ma̱ ndúndava iní añú‑ro̱, nátu̱'un ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱ ndɨ̱yi táa̱‑ro̱ sáá.
15 É isso o que as Escrituras Sagradas dizem: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos como foram os seus antepassados quando se revoltaram contra ele.”
16 Chi ña̱yɨvɨ ní kenda koyo jíín Moisés ini̱ ñuu̱ Egipto, ni̱ ka̱jini so̱'o‑i tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱, te ni̱ ka̱sáni̱'in ini̱‑i, va̱sa tú ndɨ'ɨ‑i.
16 Quem foi que ouviu a voz de Deus e se revoltou contra ele? Foram todos os que Moisés tirou do Egito.
17 Te ndé nuu̱ ní kiti̱ ini̱‑ya̱ úu̱ xiko kuia̱‑ún núsáá. Á nasu̱ núu̱ ñáyɨvɨ ní ka̱sá'a kua̱chi‑ún náún. Te ni̱ ka̱naa máá‑i onde̱ nuu̱ ñú'un té'é.
17 Com quem foi que Deus se irritou durante quarenta anos? Foi com os que pecaram e caíram mortos no deserto.
18 Te ndé jíín ní ka'a̱n téyíí‑yá ja̱ má kɨ́vɨ koyo kutɨ‑í nuu̱ ndéta̱tú‑ya̱. Á nasu̱ jíín ñáyɨvɨ tú ní ka̱jandatu̱ nuu̱‑yá‑ún náún.
18 E de quem é que Deus estava falando quando fez este juramento: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso”? Ele estava falando das pessoas que se revoltaram.
19 Te kájini̱‑yo̱ já tú ní kúu kɨ̱vɨ koyo kutɨ‑í, kua̱chi ja̱ tú ní kákandíja‑i.
19 Portanto, vemos que elas não puderam entrar na Terra Prometida porque não tiveram fé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.