Hebreus 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Jínu ñú'ún já chú'un va̱'a ini̱‑yo̱ táká tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó‑ún núsáá, chi̱ nú túu te sanaa te sía̱‑yo̱ tú'un‑ún.
1 Portanto, precisamos prestar muita atenção às verdades que temos ouvido, para não nos desviarmos delas.
2 Chi tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndajá'a̱‑yá ni̱ kendo̱o ndaa̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní'in ini̱ jíín ñáyɨvɨ tú ní kájandatu̱, va̱tu‑ni ni̱ ni'i̱n‑í ya̱'u‑i.
2 Pois a mensagem que foi transmitida por meio de anjos permaneceu firme, e toda transgressão e desobediência recebeu o castigo merecido.
3 Te yóó, ndasa ka̱ku‑yó nú sío‑ni‑yó kóto‑yó tú'un kánúú‑ún ja̱ náma‑ya̱ yóó núsáá. Chi̱ xnáñúú‑gá ni̱ jani ndiji̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ tú'un‑ún. Yúan‑na te cha̱a ni̱ ka̱jini so̱'o tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱, ni̱ sákútu‑dé tu̱'un‑ún ini̱‑yo̱.
3 O que nos faz pensar que escaparemos se negligenciarmos essa grande salvação, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois transmitida a nós por aqueles que o ouviram falar?
4 Te Dios, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱‑dé ja̱ ní ka̱jani ndaa̱‑de tu̱'un‑ún, te ni̱ ka̱sá'a‑de tuni̱ jíín tíñu ñá'nu jíín sɨ́ɨn sɨ́ɨn tiñu ja̱ nánaa iní‑yo̱ sá'a. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ndasa ni̱ jata'a̱n ini̱ máá‑yá.
4 E Deus confirmou a mensagem por meio de sinais, maravilhas e diversos milagres, e também por dons do Espírito Santo, conforme sua vontade.
5 Chi̱ tú ní já'a‑ya̱ tú'un tá'ú táká ndajá'a̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ já cháa̱‑ún ja̱ káka'a̱n‑yo̱ tú'un‑ún.
5 Além disso, não são anjos que governarão o mundo futuro a que nos referimos.
6 Ko íó ɨɨn tutu̱ nuu̱ ká'a̱n ndaa̱ ɨɨn cha̱a: Naja̱ núku̱'un ini̱‑ní ja̱ kúu cha̱a, chi̱ tú káxáan‑dé. Te na̱ún kúu máá Sé'e cha̱a ja̱ ndíto‑ní‑ya̱.
6 Porque em certo lugar alguém disse: “Quem é o simples mortal, para que penses nele? Quem é o filho do homem,
7 Ni̱ na̱sásúchí núu‑ní‑ya̱ vásá táká ndajá'a̱. Yúan‑na te ni̱ sáñá'nu‑ní‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún ñáyɨvɨ jíín‑yá ni̱ sá'a‑ní. Te ni̱ jani‑ní‑ya̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ táká tiñu ni̱ sá'a nda'a‑ní.
7 E, no entanto, por pouco tempo o fizeste um pouco menor que os anjos e o coroaste de glória e honra.
8 Ni̱ chúkú‑ní ta̱ká ndatíñu chi̱i ja'a̱‑yá kájandatu̱ nuu̱‑yá. Achí tutu̱. Chi ta̱ká ndatíñu kájandatu̱ nuu̱‑yá, ni̱ sá'a Dios. Te tú ni ɨɨn ja̱ tú jándatu̱ nuu̱‑yá íó. Ko té chá'a̱n‑ga̱ kuni̱‑yo̱ já kuándatu̱ ta̱ká ndatíñu nuu̱‑yá.
8 Tu lhe deste autoridade sobre todas as coisas”. Quando se diz “todas as coisas”, significa que nada foi deixado de fora. É verdade que ainda não vimos tudo ser submetido à sua autoridade.
9 Ko vina a kájini̱‑yo̱ núu̱ Jesús, I'a̱ ni̱ ndusúchí núu, vásá táká ndajá'a̱. Te ni̱ ndo'o‑ya̱ te ni̱ ji'i̱‑ya̱. Te ja̱ yúán ní nduñá'nu‑ya̱ te ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún‑i jíín‑yá. Te ja̱ sɨkɨ́ tú'un luu íó ini̱ Dios, te ni̱ ji'i̱‑ya̱ já'a̱ táká ña̱yɨvɨ.
9 Contudo, vemos Jesus, que por pouco tempo foi feito “um pouco menor que os anjos” e que, por ter sofrido a morte, agora está coroado “de glória e honra”. Sim, pela graça de Deus, Jesus experimentou a morte por todos.
10 Te Dios, ni̱ sá'a‑ya̱ táká ndatíñu, te tɨ́ɨn‑ya̱ táká ndatíñu, te ncháka‑ya̱ kuá'a sé'e ki̱ngoyo‑i nuu̱ ndíi ncháa̱. Ja̱ yúán ní i̱o va̱'a ja̱ ndó'o máá Jesús, I'a̱ náma‑ya̱‑í, sá'a Dios, náva̱'a yija va̱'a Jesús jíín túndó'o‑ún.
10 Deus, para quem e por meio de quem todas as coisas foram criadas, escolheu levar muitos filhos à glória. E era apropriado que, por meio do sofrimento de Jesus, ele o tornasse o líder perfeito para conduzi-los à salvação.
11 Chi̱ Jesús, máá I'a̱ sándoo, jíín ñáyɨvɨ ní ka̱ndundoo, onde̱ ɨɨn‑ni nuu̱ Dios va̱ikoyo. Ja̱ yúán tú kúka nuu̱ Jesús skúnání‑yá‑i ñani̱‑ya̱.
11 Assim, tanto o que santifica como os que são santificados procedem de um só. Por isso Jesus não se envergonha de chamá-los irmãos,
12 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kastu̱'ún‑ná sɨ́'vɨ́‑ní nuu̱ táká ñani̱‑ná, te ma̱'ñú tɨ́ku'ni̱ nakana jaa‑ná níí, áchí‑ya̱.
12 quando diz: “Proclamarei teu nome a meus irmãos; no meio de teu povo reunido te louvarei”.
13 Te suni ká'a̱n‑ya̱: Ruu̱ kandíja‑ri̱ nuu̱‑yá. Te ɨnga̱ jínu ká'a̱n‑ya̱: Yá'a nde̱'é‑ró kánchaa̱‑ri̱ jíín táká se̱'e ni̱ ja̱'a Dios nuu̱‑rí, áchí‑ya̱.
13 E também afirmou: “Porei minha confiança nele”, isto é, “eu e os filhos que Deus me deu”.
14 Te nátu̱'un ni̱ ka̱kaku ta̱ká se̱'e modo ña̱yɨvɨ, suni súan ni̱ kaku máá Jesús, náva̱'a kuu kuu̱‑ya̱ te yu̱án xnáa‑yá kui'na̱ já tɨ́ɨn kue'e̱ kuu̱‑yo̱.
14 Visto, portanto, que os filhos são seres humanos, feitos de carne e sangue, o Filho também se tornou carne e sangue, pois somente assim ele poderia morrer e, somente ao morrer, destruiria o diabo, que tinha o poder da morte.
15 Te suni náva̱'a kuu nama‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ kájatíñu sáni nɨ́ɨ́ vida‑i nuu̱ kuí'na̱, kua̱chi ja̱ ní kayu̱'ú‑i kuu̱‑i.
15 Só dessa maneira ele libertaria aqueles que durante toda a vida estiveram escravizados pelo medo da morte.
16 Chi̱ tú ní tɨ́ɨn‑ya̱ ndá'a máá ndájá'a̱, chi̱ sua ni̱ tɨɨn ndija‑ya̱ ndá'a táká tata̱ Abraham.
16 Também sabemos que o Filho não veio para ajudar os anjos, mas sim os descendentes de Abraão.
17 Te yu̱án nɨ́nɨ ní nasa̱ma‑ya̱ nátu̱'un kánda̱a ta̱ká ñani̱‑ya̱, náva̱'a kuu‑ya̱ ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu ja̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, te skíkuu‑ya̱ táká tiñu kuní Dios, náva̱'a kuanchaa̱‑ya̱ táká kua̱chi ña̱yɨvɨ.
17 Portanto, era necessário que ele se tornasse semelhante a seus irmãos em todos os aspectos, de modo que pudesse ser nosso misericordioso e fiel Sumo Sacerdote diante de Deus e realizar o sacrifício que remove os pecados do povo.
18 Chi ni̱ ndo'o máá‑yá ja̱ ní jito nchaa̱ tá'an yu̱án jíín‑yá. Te ja̱ yúán kúu chindéé chítuu‑ya̱ ñáyɨvɨ nú jíto nchaa̱ tá'an‑ún jíín‑i.
18 Uma vez que ele próprio passou por sofrimento e tentação, é capaz de ajudar aqueles que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.