Hebreus 2
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NAA
1 Jínu ñú'ún já chú'un va̱'a ini̱‑yo̱ táká tu̱'un ni̱ ka̱jini so̱'o‑yó‑ún núsáá, chi̱ nú túu te sanaa te sía̱‑yo̱ tú'un‑ún.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 Chi tu̱'un ni̱ kaka'a̱n ndajá'a̱‑yá ni̱ kendo̱o ndaa̱. Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní'in ini̱ jíín ñáyɨvɨ tú ní kájandatu̱, va̱tu‑ni ni̱ ni'i̱n‑í ya̱'u‑i.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Te yóó, ndasa ka̱ku‑yó nú sío‑ni‑yó kóto‑yó tú'un kánúú‑ún ja̱ náma‑ya̱ yóó núsáá. Chi̱ xnáñúú‑gá ni̱ jani ndiji̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ tú'un‑ún. Yúan‑na te cha̱a ni̱ ka̱jini so̱'o tu̱'un ni̱ ka'a̱n‑ya̱, ni̱ sákútu‑dé tu̱'un‑ún ini̱‑yo̱.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Te Dios, ni̱ chindéé ní chituu‑ya̱‑dé ja̱ ní ka̱jani ndaa̱‑de tu̱'un‑ún, te ni̱ ka̱sá'a‑de tuni̱ jíín tíñu ñá'nu jíín sɨ́ɨn sɨ́ɨn tiñu ja̱ nánaa iní‑yo̱ sá'a. Te ni̱ ja̱'a‑ya̱ Espíritu Santo nuu̱ ná ɨɨn ná ɨɨn‑de ndasa ni̱ jata'a̱n ini̱ máá‑yá.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Chi̱ tú ní já'a‑ya̱ tú'un tá'ú táká ndajá'a̱ tíñu nuu̱ ñúyɨ́vɨ já cháa̱‑ún ja̱ káka'a̱n‑yo̱ tú'un‑ún.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Ko íó ɨɨn tutu̱ nuu̱ ká'a̱n ndaa̱ ɨɨn cha̱a: Naja̱ núku̱'un ini̱‑ní ja̱ kúu cha̱a, chi̱ tú káxáan‑dé. Te na̱ún kúu máá Sé'e cha̱a ja̱ ndíto‑ní‑ya̱.
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Ni̱ na̱sásúchí núu‑ní‑ya̱ vásá táká ndajá'a̱. Yúan‑na te ni̱ sáñá'nu‑ní‑ya̱. Te ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún ñáyɨvɨ jíín‑yá ni̱ sá'a‑ní. Te ni̱ jani‑ní‑ya̱ tá'ú‑yá tiñu nuu̱ táká tiñu ni̱ sá'a nda'a‑ní.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Ni̱ chúkú‑ní ta̱ká ndatíñu chi̱i ja'a̱‑yá kájandatu̱ nuu̱‑yá. Achí tutu̱. Chi ta̱ká ndatíñu kájandatu̱ nuu̱‑yá, ni̱ sá'a Dios. Te tú ni ɨɨn ja̱ tú jándatu̱ nuu̱‑yá íó. Ko té chá'a̱n‑ga̱ kuni̱‑yo̱ já kuándatu̱ ta̱ká ndatíñu nuu̱‑yá.
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Ko vina a kájini̱‑yo̱ núu̱ Jesús, I'a̱ ni̱ ndusúchí núu, vásá táká ndajá'a̱. Te ni̱ ndo'o‑ya̱ te ni̱ ji'i̱‑ya̱. Te ja̱ yúán ní nduñá'nu‑ya̱ te ni̱ kaka'a̱n jíñú'ún‑i jíín‑yá. Te ja̱ sɨkɨ́ tú'un luu íó ini̱ Dios, te ni̱ ji'i̱‑ya̱ já'a̱ táká ña̱yɨvɨ.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 Te Dios, ni̱ sá'a‑ya̱ táká ndatíñu, te tɨ́ɨn‑ya̱ táká ndatíñu, te ncháka‑ya̱ kuá'a sé'e ki̱ngoyo‑i nuu̱ ndíi ncháa̱. Ja̱ yúán ní i̱o va̱'a ja̱ ndó'o máá Jesús, I'a̱ náma‑ya̱‑í, sá'a Dios, náva̱'a yija va̱'a Jesús jíín túndó'o‑ún.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 Chi̱ Jesús, máá I'a̱ sándoo, jíín ñáyɨvɨ ní ka̱ndundoo, onde̱ ɨɨn‑ni nuu̱ Dios va̱ikoyo. Ja̱ yúán tú kúka nuu̱ Jesús skúnání‑yá‑i ñani̱‑ya̱.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 Chi ni̱ ka'a̱n‑ya̱: Kastu̱'ún‑ná sɨ́'vɨ́‑ní nuu̱ táká ñani̱‑ná, te ma̱'ñú tɨ́ku'ni̱ nakana jaa‑ná níí, áchí‑ya̱.
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Te suni ká'a̱n‑ya̱: Ruu̱ kandíja‑ri̱ nuu̱‑yá. Te ɨnga̱ jínu ká'a̱n‑ya̱: Yá'a nde̱'é‑ró kánchaa̱‑ri̱ jíín táká se̱'e ni̱ ja̱'a Dios nuu̱‑rí, áchí‑ya̱.
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 Te nátu̱'un ni̱ ka̱kaku ta̱ká se̱'e modo ña̱yɨvɨ, suni súan ni̱ kaku máá Jesús, náva̱'a kuu kuu̱‑ya̱ te yu̱án xnáa‑yá kui'na̱ já tɨ́ɨn kue'e̱ kuu̱‑yo̱.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 Te suni náva̱'a kuu nama‑ya̱ táká ña̱yɨvɨ kájatíñu sáni nɨ́ɨ́ vida‑i nuu̱ kuí'na̱, kua̱chi ja̱ ní kayu̱'ú‑i kuu̱‑i.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Chi̱ tú ní tɨ́ɨn‑ya̱ ndá'a máá ndájá'a̱, chi̱ sua ni̱ tɨɨn ndija‑ya̱ ndá'a táká tata̱ Abraham.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Te yu̱án nɨ́nɨ ní nasa̱ma‑ya̱ nátu̱'un kánda̱a ta̱ká ñani̱‑ya̱, náva̱'a kuu‑ya̱ ɨ́ɨn sutu̱ ñá'nu ja̱ kúndá'ú ini̱‑ya̱ yóó, te skíkuu‑ya̱ táká tiñu kuní Dios, náva̱'a kuanchaa̱‑ya̱ táká kua̱chi ña̱yɨvɨ.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Chi ni̱ ndo'o máá‑yá ja̱ ní jito nchaa̱ tá'an yu̱án jíín‑yá. Te ja̱ yúán kúu chindéé chítuu‑ya̱ ñáyɨvɨ nú jíto nchaa̱ tá'an‑ún jíín‑i.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.