Hebreus 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT
1 Kua'a̱ xáa̱n testigo kájíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑yo̱ nátu̱'un viko̱ nu̱'ún. Núsáá te ná cháxio‑yó táká kua̱chi ncháá ve̱e sɨkɨ̱‑yo̱, jíín já jíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yo, te jíín paciencia ná kúnu‑yó carrera máá‑yó ja̱ ní jani‑ya̱ núu̱‑yo̱.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Te ná ndé'é‑yó núu̱ Jesús, I'a̱ yóxnúú jíín tú'un kándíja‑yó, te síyíja‑ya̱ yóó jíín. Te máá‑yá, ni̱ kanda‑ya̱ jíín túndó'o cruz, chi ni̱ nda̱tu‑ya̱ cháa̱ kɨvɨ̱ já kúsɨɨ̱ iní‑ya̱, te tú ní sá'a‑ya̱ cuenta ja̱ kúka nuu̱‑yá, te ni̱ nungo̱o‑ya̱ íchi ndává'a Dios nuu̱ mesa‑ya̱.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Ná káni ini̱ máá‑ró ndasa ni̱ ja̱ndéé iní‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kándi̱so kua̱chi, va̱sa ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑yá, yúan ni'i̱n‑ro̱ modo ja̱ má kuítá‑ro̱, ni ma̱ kúu̱ xáan iní añú‑ro̱.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Ko va̱sa kájatá'an‑ró sɨkɨ́ kuáchi, ko té chá'a̱n‑ga̱ kaka nɨñi̱ já kasú‑ro̱ núu̱‑ún.
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Chi̱ a ni̱ ka̱naa iní‑ro̱ tú'un ká'a̱n nda̱'ú jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e, te súan ká'a̱n: Hijo máni̱, ma̱ káva já'a̱ ini̱‑ro̱ nú xndó'o máá Tatá Dios róó, ni ma̱ kuítá ini̱‑ro̱ nú kána jíín‑yá nuu̱‑ro̱.
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Chi̱ máá Tatá Dios xndó'o‑ya̱ ñáyɨvɨ kúndá'ú ini̱‑ya̱, te skúun‑ya̱ yúnu xíi suku̱n táká se̱'e ja̱ játá'ú‑yá, áchí.
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Chi̱ nú kuandéé iní‑ro̱ jíín castigo jíto‑ró, te jíka Dios jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e‑ya̱, xí íó se̱'e ja̱ tú ndó'o‑i sá'a táa̱‑i náún.
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Ko nú tú castigo jíto‑ró, nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o ta'a̱n ta̱ká se̱'e, se̱'e kándiki̱n nchaa̱‑ni kákuu‑ró nú súan, nasu̱ máá sé'e.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Ió ɨnga̱ tu̱'un. Yóó, ni̱ ka̱ñava̱'a‑yó táa̱ máá‑yó núu̱ ní ka̱kaku‑yó, ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, te ni̱ ka'i̱o ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑dé. Te naga̱ ni̱ kuu ja̱ má kuándatu̱ jíñú'ún‑ga̱‑yo̱ núu̱ máá Táa̱ nuu̱ vái añú‑yo̱, te kuchaku̱‑yo̱ núsáá.
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Te cha̱a‑ún, ja̱ndáa̱ ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, ko yaku̱‑ni kɨvɨ̱ ndasa ni̱ ka̱kuu ini̱ máá‑de. Ko I'a̱ yá'a, chi ja̱ ná kéndo̱o va̱'a‑yó kuní‑ya̱, náva̱'a ndundoo ta'a̱n‑yo̱ jíín‑yá nátu̱'un máá‑yá.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní ɨɨn castigo jíto‑yó, tú kúsɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a vina, chi̱ sua kúkuí'a̱ ini̱‑yo̱ sá'a. Ko kúkuéé‑ga̱ te jíín tú'un vindáa̱ vinené kendo̱o ndaa̱ su̱chí ní ka̱skuá'a jíín.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Núsáá te ná kátɨɨn xáan‑ro jíín ndá'a tívítá‑ró, te nakani ni̱'in‑ró sɨ́'ɨn‑ró já káni yá'a káni yúan‑ró.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Te sá'a‑ró íchi ndóó káka ja'a̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ sána ña̱yɨvɨ rengo, chi̱ sua nduva̱'a‑i.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Skuá'a‑ró náva̱'a ná kóo tu̱'un vindáa̱ vinené ini̱‑ro̱ jíín táká ña̱yɨvɨ, jíín já ná kóo ndoo‑ró jíná'an‑ró, chi̱ nú tú tu̱'un ndoo ini̱, te ma̱ kúu kuni̱ ni ɨɨn ña̱yɨvɨ núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Nde̱'é víi‑ro jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ káka yátá ní ɨɨn‑ró núu̱ tú'un luu íó ini̱ Dios, te suni náva̱'a ma̱ ndú'u'a̱ tuku ini̱ ni ɨɨn‑ró. Te nú túu, chi̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a, te nduchá'án kuá'a̱‑í sá'a.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Te koto‑ró náva̱'a ni ɨɨn‑ró ma̱ káka téné, ni ma̱ kújá'a̱ ini̱‑ro̱ jíín‑yá, nátu̱'un Esaú, su̱chí já sɨkɨ́ ɨ́ɨn ko'o̱ ndéyu ní xi̱kó‑i derecho‑i ja̱ kúu‑i su̱chí núú.
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Chi̱ a jiní‑ro̱ já kúkuéé‑ga̱ te ni̱ kuni̱‑i ni'i̱n‑í ta'u̱‑í sɨkɨ̱ já kakán ta'u̱ táa̱‑i ja'a̱‑í. Ko ni̱ kendo̱o ichi̱‑i ni̱ sá'a táa̱‑i, chi̱ tú ní ní'i̱n‑í modo nakani ini̱‑i, va̱sa ndé'e̱ nducha núu̱‑í ndúkú‑i.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Chi̱ nasu̱ ní jákoyo‑ró núu̱ ɨ́ɨn yuku já kúu tɨɨn‑yó, nuu̱ kánda yáá ñú'u̱n, nuu̱ túún, nuu̱ ñáa, jíín núu̱ kée tachi̱ xáa̱n,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 nuu̱ jíni so̱'o‑ró ndé'e̱ clarín, nuu̱ nɨ́'ɨn ká'a̱n‑ya̱, chi ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o nɨ́'ɨn tu̱'un‑ún, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑i.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Chi̱ tú ní kákanda‑i jíín tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑í: Nú ɨɨn kɨtɨ ná káku̱'un‑tɨ̱ yúku‑ún, ná skée‑ró yúu̱ sɨkɨ́‑tɨ́ kuu̱‑tɨ̱, xí túu‑ró machete‑tɨ̱, áchí.
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Te i̱o xaa̱n káa tiñu‑ún ni̱ kajini̱‑i. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n Moisés: Yú'ú xaa̱n‑rí, te kɨ́sɨ‑i ruu̱ sá'a, áchí‑de.
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Chi̱ sua ni̱ ja̱koyo‑ró núu̱ máá yúku Sion, te suni ini̱ ñuu̱ máá Dios, I'a̱ chakú. Te ñuu̱‑ún kúu ñuu̱ Jerusalén cuenta andɨ́vɨ́. Te suni ni̱ jaa̱‑ro̱ núu̱ káxiu̱kú kuá'a̱ xáa̱n mil ndajá'a̱‑yá,
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 te suni nuu̱ tɨ́ku'ni̱ ña̱yɨvɨ ní ka̱nakaku xna'a̱n‑ga̱ ja̱ káyo̱so lista‑i andɨ́vɨ́, te suni nuu̱ Dios, I'a̱ kúu juez xini̱ táká‑i, te suni nuu̱ íó añú ta̱ká ña̱yɨvɨ ndáa̱ ja̱ á ni̱ ka̱yija va̱'a,
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 te suni nuu̱ Jesús, I'a̱ kúu yu'u núu̱ sɨkɨ́ contrato jáá, te suni nuu̱ máá nɨñí ní joso̱ yúyú já vá'a‑ga̱ ní'i̱n tíñu vásá nɨñí Abel.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Koto va̱'a‑ró náva̱'a tú ské'ichi̱‑ro̱ I'a̱ ká'a̱n. Chi̱ nú tú ní káka̱ku ña̱yɨvɨ já tú ní játá'ú‑i cha̱a ni̱ ka'a̱n ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, naga̱ ni̱ kuu yóó nú tú kuatá'ú‑yó máá I'a̱ ká'a̱n onde̱ andɨ́vɨ́.
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Chi̱ jíín já ní nɨ̱'ɨn ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sáá, te ni̱ kɨsɨ‑ya̱ ñúyɨ́vɨ. Ko vina a ni̱ keyu'u‑yá: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱ kɨsɨ‑ri̱, ko nasu̱ máá ɨ́ɨn ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ suni onde̱ andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Te tu̱'un yá'a ja̱ ká'a̱n: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱, áchí, kuní ka'a̱n ja̱ cháxio‑ya̱ táká ndatíñu ni̱ kakanda̱‑ún, ndatíñu ja̱ á ni̱ ka̱kuva̱'a, náva̱'a ná kéndo̱o máá táká ndatíñu ja̱ ní ka̱kaku nɨ́ɨ́.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Núsáá te a ní'i̱n‑yo̱ ɨ́ɨn ñuu̱ ja̱ ní kaku nɨ́ɨ́, te ja̱ yúán ná nákuatá'ú‑yó núu̱ Dios, te ná kuátíñu‑yó núu̱‑yá, te ná chíñú'ún‑yó máá‑yá, te ná kóo ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑yá, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ya̱ sá'a‑yó.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Chi̱ Dios máá‑yó, ɨɨn ñu'u̱n ja̱ xndɨ́'ɨ já'mu kúu‑ya̱.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.