Hebreus 12

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Kua'a̱ xáa̱n testigo kájíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑yo̱ nátu̱'un viko̱ nu̱'ún. Núsáá te ná cháxio‑yó táká kua̱chi ncháá ve̱e sɨkɨ̱‑yo̱, jíín já jíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yo, te jíín paciencia ná kúnu‑yó carrera máá‑yó ja̱ ní jani‑ya̱ núu̱‑yo̱.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Te ná ndé'é‑yó núu̱ Jesús, I'a̱ yóxnúú jíín tú'un kándíja‑yó, te síyíja‑ya̱ yóó jíín. Te máá‑yá, ni̱ kanda‑ya̱ jíín túndó'o cruz, chi ni̱ nda̱tu‑ya̱ cháa̱ kɨvɨ̱ já kúsɨɨ̱ iní‑ya̱, te tú ní sá'a‑ya̱ cuenta ja̱ kúka nuu̱‑yá, te ni̱ nungo̱o‑ya̱ íchi ndává'a Dios nuu̱ mesa‑ya̱.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Ná káni ini̱ máá‑ró ndasa ni̱ ja̱ndéé iní‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kándi̱so kua̱chi, va̱sa ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑yá, yúan ni'i̱n‑ro̱ modo ja̱ má kuítá‑ro̱, ni ma̱ kúu̱ xáan iní añú‑ro̱.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Ko va̱sa kájatá'an‑ró sɨkɨ́ kuáchi, ko té chá'a̱n‑ga̱ kaka nɨñi̱ já kasú‑ro̱ núu̱‑ún.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Chi̱ a ni̱ ka̱naa iní‑ro̱ tú'un ká'a̱n nda̱'ú jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e, te súan ká'a̱n: Hijo máni̱, ma̱ káva já'a̱ ini̱‑ro̱ nú xndó'o máá Tatá Dios róó, ni ma̱ kuítá ini̱‑ro̱ nú kána jíín‑yá nuu̱‑ro̱.
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Chi̱ máá Tatá Dios xndó'o‑ya̱ ñáyɨvɨ kúndá'ú ini̱‑ya̱, te skúun‑ya̱ yúnu xíi suku̱n táká se̱'e ja̱ játá'ú‑yá, áchí.
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Chi̱ nú kuandéé iní‑ro̱ jíín castigo jíto‑ró, te jíka Dios jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e‑ya̱, xí íó se̱'e ja̱ tú ndó'o‑i sá'a táa̱‑i náún.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Ko nú tú castigo jíto‑ró, nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o ta'a̱n ta̱ká se̱'e, se̱'e kándiki̱n nchaa̱‑ni kákuu‑ró nú súan, nasu̱ máá sé'e.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Ió ɨnga̱ tu̱'un. Yóó, ni̱ ka̱ñava̱'a‑yó táa̱ máá‑yó núu̱ ní ka̱kaku‑yó, ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, te ni̱ ka'i̱o ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑dé. Te naga̱ ni̱ kuu ja̱ má kuándatu̱ jíñú'ún‑ga̱‑yo̱ núu̱ máá Táa̱ nuu̱ vái añú‑yo̱, te kuchaku̱‑yo̱ núsáá.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 Te cha̱a‑ún, ja̱ndáa̱ ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, ko yaku̱‑ni kɨvɨ̱ ndasa ni̱ ka̱kuu ini̱ máá‑de. Ko I'a̱ yá'a, chi ja̱ ná kéndo̱o va̱'a‑yó kuní‑ya̱, náva̱'a ndundoo ta'a̱n‑yo̱ jíín‑yá nátu̱'un máá‑yá.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní ɨɨn castigo jíto‑yó, tú kúsɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a vina, chi̱ sua kúkuí'a̱ ini̱‑yo̱ sá'a. Ko kúkuéé‑ga̱ te jíín tú'un vindáa̱ vinené kendo̱o ndaa̱ su̱chí ní ka̱skuá'a jíín.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Núsáá te ná kátɨɨn xáan‑ro jíín ndá'a tívítá‑ró, te nakani ni̱'in‑ró sɨ́'ɨn‑ró já káni yá'a káni yúan‑ró.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 Te sá'a‑ró íchi ndóó káka ja'a̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ sána ña̱yɨvɨ rengo, chi̱ sua nduva̱'a‑i.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Skuá'a‑ró náva̱'a ná kóo tu̱'un vindáa̱ vinené ini̱‑ro̱ jíín táká ña̱yɨvɨ, jíín já ná kóo ndoo‑ró jíná'an‑ró, chi̱ nú tú tu̱'un ndoo ini̱, te ma̱ kúu kuni̱ ni ɨɨn ña̱yɨvɨ núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Nde̱'é víi‑ro jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ káka yátá ní ɨɨn‑ró núu̱ tú'un luu íó ini̱ Dios, te suni náva̱'a ma̱ ndú'u'a̱ tuku ini̱ ni ɨɨn‑ró. Te nú túu, chi̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a, te nduchá'án kuá'a̱‑í sá'a.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Te koto‑ró náva̱'a ni ɨɨn‑ró ma̱ káka téné, ni ma̱ kújá'a̱ ini̱‑ro̱ jíín‑yá, nátu̱'un Esaú, su̱chí já sɨkɨ́ ɨ́ɨn ko'o̱ ndéyu ní xi̱kó‑i derecho‑i ja̱ kúu‑i su̱chí núú.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Chi̱ a jiní‑ro̱ já kúkuéé‑ga̱ te ni̱ kuni̱‑i ni'i̱n‑í ta'u̱‑í sɨkɨ̱ já kakán ta'u̱ táa̱‑i ja'a̱‑í. Ko ni̱ kendo̱o ichi̱‑i ni̱ sá'a táa̱‑i, chi̱ tú ní ní'i̱n‑í modo nakani ini̱‑i, va̱sa ndé'e̱ nducha núu̱‑í ndúkú‑i.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Chi̱ nasu̱ ní jákoyo‑ró núu̱ ɨ́ɨn yuku já kúu tɨɨn‑yó, nuu̱ kánda yáá ñú'u̱n, nuu̱ túún, nuu̱ ñáa, jíín núu̱ kée tachi̱ xáa̱n,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 nuu̱ jíni so̱'o‑ró ndé'e̱ clarín, nuu̱ nɨ́'ɨn ká'a̱n‑ya̱, chi ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o nɨ́'ɨn tu̱'un‑ún, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑i.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Chi̱ tú ní kákanda‑i jíín tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑í: Nú ɨɨn kɨtɨ ná káku̱'un‑tɨ̱ yúku‑ún, ná skée‑ró yúu̱ sɨkɨ́‑tɨ́ kuu̱‑tɨ̱, xí túu‑ró machete‑tɨ̱, áchí.
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Te i̱o xaa̱n káa tiñu‑ún ni̱ kajini̱‑i. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n Moisés: Yú'ú xaa̱n‑rí, te kɨ́sɨ‑i ruu̱ sá'a, áchí‑de.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Chi̱ sua ni̱ ja̱koyo‑ró núu̱ máá yúku Sion, te suni ini̱ ñuu̱ máá Dios, I'a̱ chakú. Te ñuu̱‑ún kúu ñuu̱ Jerusalén cuenta andɨ́vɨ́. Te suni ni̱ jaa̱‑ro̱ núu̱ káxiu̱kú kuá'a̱ xáa̱n mil ndajá'a̱‑yá,
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 te suni nuu̱ tɨ́ku'ni̱ ña̱yɨvɨ ní ka̱nakaku xna'a̱n‑ga̱ ja̱ káyo̱so lista‑i andɨ́vɨ́, te suni nuu̱ Dios, I'a̱ kúu juez xini̱ táká‑i, te suni nuu̱ íó añú ta̱ká ña̱yɨvɨ ndáa̱ ja̱ á ni̱ ka̱yija va̱'a,
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 te suni nuu̱ Jesús, I'a̱ kúu yu'u núu̱ sɨkɨ́ contrato jáá, te suni nuu̱ máá nɨñí ní joso̱ yúyú já vá'a‑ga̱ ní'i̱n tíñu vásá nɨñí Abel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Koto va̱'a‑ró náva̱'a tú ské'ichi̱‑ro̱ I'a̱ ká'a̱n. Chi̱ nú tú ní káka̱ku ña̱yɨvɨ já tú ní játá'ú‑i cha̱a ni̱ ka'a̱n ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, naga̱ ni̱ kuu yóó nú tú kuatá'ú‑yó máá I'a̱ ká'a̱n onde̱ andɨ́vɨ́.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Chi̱ jíín já ní nɨ̱'ɨn ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sáá, te ni̱ kɨsɨ‑ya̱ ñúyɨ́vɨ. Ko vina a ni̱ keyu'u‑yá: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱ kɨsɨ‑ri̱, ko nasu̱ máá ɨ́ɨn ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ suni onde̱ andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Te tu̱'un yá'a ja̱ ká'a̱n: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱, áchí, kuní ka'a̱n ja̱ cháxio‑ya̱ táká ndatíñu ni̱ kakanda̱‑ún, ndatíñu ja̱ á ni̱ ka̱kuva̱'a, náva̱'a ná kéndo̱o máá táká ndatíñu ja̱ ní ka̱kaku nɨ́ɨ́.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Núsáá te a ní'i̱n‑yo̱ ɨ́ɨn ñuu̱ ja̱ ní kaku nɨ́ɨ́, te ja̱ yúán ná nákuatá'ú‑yó núu̱ Dios, te ná kuátíñu‑yó núu̱‑yá, te ná chíñú'ún‑yó máá‑yá, te ná kóo ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑yá, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ya̱ sá'a‑yó.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 Chi̱ Dios máá‑yó, ɨɨn ñu'u̱n ja̱ xndɨ́'ɨ já'mu kúu‑ya̱.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.