Hebreus 12
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs ARIB
1 Kua'a̱ xáa̱n testigo kájíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ núu̱‑yo̱ nátu̱'un viko̱ nu̱'ún. Núsáá te ná cháxio‑yó táká kua̱chi ncháá ve̱e sɨkɨ̱‑yo̱, jíín já jíkó ndúu̱ nɨ́ɨ́ xíin‑yo, te jíín paciencia ná kúnu‑yó carrera máá‑yó ja̱ ní jani‑ya̱ núu̱‑yo̱.
1 Portanto, nós também, pois estamos rodeados de tão grande nuvem de testemunhas, deixemos todo embaraço, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com perseverança a carreira que nos está proposta,
2 Te ná ndé'é‑yó núu̱ Jesús, I'a̱ yóxnúú jíín tú'un kándíja‑yó, te síyíja‑ya̱ yóó jíín. Te máá‑yá, ni̱ kanda‑ya̱ jíín túndó'o cruz, chi ni̱ nda̱tu‑ya̱ cháa̱ kɨvɨ̱ já kúsɨɨ̱ iní‑ya̱, te tú ní sá'a‑ya̱ cuenta ja̱ kúka nuu̱‑yá, te ni̱ nungo̱o‑ya̱ íchi ndává'a Dios nuu̱ mesa‑ya̱.
2 fitando os olhos em Jesus, autor e consumador da nossa fé, o qual, pelo gozo que lhe está proposto, suportou a cruz, desprezando a ignomínia, e está assentado à direita do trono de Deus.
3 Ná káni ini̱ máá‑ró ndasa ni̱ ja̱ndéé iní‑ya̱ jíín ñáyɨvɨ kándi̱so kua̱chi, va̱sa ni̱ kaka'a̱n ndɨva̱'a‑i sɨkɨ̱‑yá, yúan ni'i̱n‑ro̱ modo ja̱ má kuítá‑ro̱, ni ma̱ kúu̱ xáan iní añú‑ro̱.
3 Considerai, pois aquele que suportou tal contradição dos pecadores contra si mesmo, para que não vos canseis, desfalecendo em vossas almas.
4 Ko va̱sa kájatá'an‑ró sɨkɨ́ kuáchi, ko té chá'a̱n‑ga̱ kaka nɨñi̱ já kasú‑ro̱ núu̱‑ún.
4 Ainda não resististes até o sangue, combatendo contra o pecado;
5 Chi̱ a ni̱ ka̱naa iní‑ro̱ tú'un ká'a̱n nda̱'ú jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e, te súan ká'a̱n: Hijo máni̱, ma̱ káva já'a̱ ini̱‑ro̱ nú xndó'o máá Tatá Dios róó, ni ma̱ kuítá ini̱‑ro̱ nú kána jíín‑yá nuu̱‑ro̱.
5 e já vos esquecestes da exortação que vos admoesta como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor, nem te desanimes quando por ele és repreendido;
6 Chi̱ máá Tatá Dios xndó'o‑ya̱ ñáyɨvɨ kúndá'ú ini̱‑ya̱, te skúun‑ya̱ yúnu xíi suku̱n táká se̱'e ja̱ játá'ú‑yá, áchí.
6 pois o Senhor corrige ao que ama, e açoita a todo o que recebe por filho.
7 Chi̱ nú kuandéé iní‑ro̱ jíín castigo jíto‑ró, te jíka Dios jíín‑ró nátu̱'un jíín sé'e‑ya̱, xí íó se̱'e ja̱ tú ndó'o‑i sá'a táa̱‑i náún.
7 É para disciplina que sofreis; Deus vos trata como a filhos; pois qual é o filho a quem o pai não corrija?
8 Ko nú tú castigo jíto‑ró, nátu̱'un ni̱ ka̱ndo'o ta'a̱n ta̱ká se̱'e, se̱'e kándiki̱n nchaa̱‑ni kákuu‑ró nú súan, nasu̱ máá sé'e.
8 Mas, se estais sem disciplina, da qual todos se têm tornado participantes, sois então bastardos, e não filhos.
9 Ió ɨnga̱ tu̱'un. Yóó, ni̱ ka̱ñava̱'a‑yó táa̱ máá‑yó núu̱ ní ka̱kaku‑yó, ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, te ni̱ ka'i̱o ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑dé. Te naga̱ ni̱ kuu ja̱ má kuándatu̱ jíñú'ún‑ga̱‑yo̱ núu̱ máá Táa̱ nuu̱ vái añú‑yo̱, te kuchaku̱‑yo̱ núsáá.
9 Além disto, tivemos nossos pais segundo a carne, para nos corrigirem, e os olhávamos com respeito; não nos sujeitaremos muito mais ao Pai dos espíritos, e viveremos?
10 Te cha̱a‑ún, ja̱ndáa̱ ni̱ ka̱xndó'o‑de yóó, ko yaku̱‑ni kɨvɨ̱ ndasa ni̱ ka̱kuu ini̱ máá‑de. Ko I'a̱ yá'a, chi ja̱ ná kéndo̱o va̱'a‑yó kuní‑ya̱, náva̱'a ndundoo ta'a̱n‑yo̱ jíín‑yá nátu̱'un máá‑yá.
10 Pois aqueles por pouco tempo nos corrigiam como bem lhes parecia, mas este, para nosso proveito, para sermos participantes da sua santidade.
11 Ja̱ndáa̱ kúu ja̱ ní ɨɨn castigo jíto‑yó, tú kúsɨɨ̱ iní‑yo̱ sá'a vina, chi̱ sua kúkuí'a̱ ini̱‑yo̱ sá'a. Ko kúkuéé‑ga̱ te jíín tú'un vindáa̱ vinené kendo̱o ndaa̱ su̱chí ní ka̱skuá'a jíín.
11 Na verdade, nenhuma correção parece no momento ser motivo de gozo, porém de tristeza; mas depois produz um fruto pacífico de justiça nos que por ele têm sido exercitados.
12 Núsáá te ná kátɨɨn xáan‑ro jíín ndá'a tívítá‑ró, te nakani ni̱'in‑ró sɨ́'ɨn‑ró já káni yá'a káni yúan‑ró.
12 Portanto levantai as mãos cansadas, e os joelhos vacilantes,
13 Te sá'a‑ró íchi ndóó káka ja'a̱‑ro̱, náva̱'a ma̱ sána ña̱yɨvɨ rengo, chi̱ sua nduva̱'a‑i.
13 e fazei veredas direitas para os vossos pés, para que o que é manco não se desvie, antes seja curado.
14 Skuá'a‑ró náva̱'a ná kóo tu̱'un vindáa̱ vinené ini̱‑ro̱ jíín táká ña̱yɨvɨ, jíín já ná kóo ndoo‑ró jíná'an‑ró, chi̱ nú tú tu̱'un ndoo ini̱, te ma̱ kúu kuni̱ ni ɨɨn ña̱yɨvɨ núu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
14 Segui a paz com todos, e a santificação, sem a qual ninguém verá o Senhor,
15 Nde̱'é víi‑ro jíná'an‑ró, náva̱'a ma̱ káka yátá ní ɨɨn‑ró núu̱ tú'un luu íó ini̱ Dios, te suni náva̱'a ma̱ ndú'u'a̱ tuku ini̱ ni ɨɨn‑ró. Te nú túu, chi̱ ndukuí'a̱ ini̱‑ro̱ sá'a, te nduchá'án kuá'a̱‑í sá'a.
15 tendo cuidado de que ninguém se prive da graça de Deus, e de que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos se contaminem;
16 Te koto‑ró náva̱'a ni ɨɨn‑ró ma̱ káka téné, ni ma̱ kújá'a̱ ini̱‑ro̱ jíín‑yá, nátu̱'un Esaú, su̱chí já sɨkɨ́ ɨ́ɨn ko'o̱ ndéyu ní xi̱kó‑i derecho‑i ja̱ kúu‑i su̱chí núú.
16 e ninguém seja devasso, ou profano como Esaú, que por uma simples refeição vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Chi̱ a jiní‑ro̱ já kúkuéé‑ga̱ te ni̱ kuni̱‑i ni'i̱n‑í ta'u̱‑í sɨkɨ̱ já kakán ta'u̱ táa̱‑i ja'a̱‑í. Ko ni̱ kendo̱o ichi̱‑i ni̱ sá'a táa̱‑i, chi̱ tú ní ní'i̱n‑í modo nakani ini̱‑i, va̱sa ndé'e̱ nducha núu̱‑í ndúkú‑i.
17 Porque bem sabeis que, querendo ele ainda depois herdar a bênção, foi rejeitado; porque não achou lugar de arrependimento, ainda que o buscou diligentemente com lágrimas.
18 Chi̱ nasu̱ ní jákoyo‑ró núu̱ ɨ́ɨn yuku já kúu tɨɨn‑yó, nuu̱ kánda yáá ñú'u̱n, nuu̱ túún, nuu̱ ñáa, jíín núu̱ kée tachi̱ xáa̱n,
18 Pois não tendes chegado ao monte palpável, aceso em fogo, e à escuridão, e às trevas, e à tempestade,
19 nuu̱ jíni so̱'o‑ró ndé'e̱ clarín, nuu̱ nɨ́'ɨn ká'a̱n‑ya̱, chi ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o nɨ́'ɨn tu̱'un‑ún, ni̱ kaka'a̱n nda̱'ú‑i ja̱ má ká'a̱n‑ga̱‑ya̱ jíín‑i.
19 e ao sonido da trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram rogaram que não se lhes falasse mais;
20 Chi̱ tú ní kákanda‑i jíín tíñu ni̱ tá'ú‑yá nuu̱‑í: Nú ɨɨn kɨtɨ ná káku̱'un‑tɨ̱ yúku‑ún, ná skée‑ró yúu̱ sɨkɨ́‑tɨ́ kuu̱‑tɨ̱, xí túu‑ró machete‑tɨ̱, áchí.
20 porque não podiam suportar o que se lhes mandava: Se até um animal tocar o monte, será apedrejado.
21 Te i̱o xaa̱n káa tiñu‑ún ni̱ kajini̱‑i. Te ja̱ yúán ní ka'a̱n Moisés: Yú'ú xaa̱n‑rí, te kɨ́sɨ‑i ruu̱ sá'a, áchí‑de.
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Estou todo aterrorizado e trêmulo.
22 Chi̱ sua ni̱ ja̱koyo‑ró núu̱ máá yúku Sion, te suni ini̱ ñuu̱ máá Dios, I'a̱ chakú. Te ñuu̱‑ún kúu ñuu̱ Jerusalén cuenta andɨ́vɨ́. Te suni ni̱ jaa̱‑ro̱ núu̱ káxiu̱kú kuá'a̱ xáa̱n mil ndajá'a̱‑yá,
22 Mas tendes chegado ao Monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, a miríades de anjos;
23 te suni nuu̱ tɨ́ku'ni̱ ña̱yɨvɨ ní ka̱nakaku xna'a̱n‑ga̱ ja̱ káyo̱so lista‑i andɨ́vɨ́, te suni nuu̱ Dios, I'a̱ kúu juez xini̱ táká‑i, te suni nuu̱ íó añú ta̱ká ña̱yɨvɨ ndáa̱ ja̱ á ni̱ ka̱yija va̱'a,
23 à universal assembléia e igreja dos primogênitos inscritos nos céus, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos justos aperfeiçoados;
24 te suni nuu̱ Jesús, I'a̱ kúu yu'u núu̱ sɨkɨ́ contrato jáá, te suni nuu̱ máá nɨñí ní joso̱ yúyú já vá'a‑ga̱ ní'i̱n tíñu vásá nɨñí Abel.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que fala melhor do que o de Abel.
25 Koto va̱'a‑ró náva̱'a tú ské'ichi̱‑ro̱ I'a̱ ká'a̱n. Chi̱ nú tú ní káka̱ku ña̱yɨvɨ já tú ní játá'ú‑i cha̱a ni̱ ka'a̱n ini̱ ñu̱yɨ́vɨ, naga̱ ni̱ kuu yóó nú tú kuatá'ú‑yó máá I'a̱ ká'a̱n onde̱ andɨ́vɨ́.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se não escaparam aqueles quando rejeitaram o que sobre a terra os advertia, muito menos escaparemos nós, se nos desviarmos daquele que nos adverte lá dos céus;
26 Chi̱ jíín já ní nɨ̱'ɨn ni̱ ka'a̱n‑ya̱ sáá, te ni̱ kɨsɨ‑ya̱ ñúyɨ́vɨ. Ko vina a ni̱ keyu'u‑yá: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱ kɨsɨ‑ri̱, ko nasu̱ máá ɨ́ɨn ñu̱yɨ́vɨ, chi̱ suni onde̱ andɨ́vɨ́, áchí‑ya̱.
26 a voz do qual abalou então a terra; mas agora tem ele prometido, dizendo: Ainda uma vez hei de abalar não só a terra, mas também o céu.
27 Te tu̱'un yá'a ja̱ ká'a̱n: Va̱sté ɨ́ɨn jínu‑na̱, áchí, kuní ka'a̱n ja̱ cháxio‑ya̱ táká ndatíñu ni̱ kakanda̱‑ún, ndatíñu ja̱ á ni̱ ka̱kuva̱'a, náva̱'a ná kéndo̱o máá táká ndatíñu ja̱ ní ka̱kaku nɨ́ɨ́.
27 Ora, esta palavra-Ainda uma vez-significa a remoção das coisas abaláveis, como coisas criadas, para que permaneçam as coisas inabaláveis.
28 Núsáá te a ní'i̱n‑yo̱ ɨ́ɨn ñuu̱ ja̱ ní kaku nɨ́ɨ́, te ja̱ yúán ná nákuatá'ú‑yó núu̱ Dios, te ná kuátíñu‑yó núu̱‑yá, te ná chíñú'ún‑yó máá‑yá, te ná kóo ja̱ jíñú'ún‑yó núu̱‑yá, náva̱'a kusɨɨ̱ iní‑ya̱ sá'a‑yó.
28 Pelo que, recebendo nós um reino que não pode ser abalado, retenhamos a graça, pela qual sirvamos a Deus agradavelmente, com reverência e temor;
29 Chi̱ Dios máá‑yó, ɨɨn ñu'u̱n ja̱ xndɨ́'ɨ já'mu kúu‑ya̱.
29 pois o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.