Atos 9
Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs VC
1 Te Saulo, nákata̱‑de ja̱ ndónda‑de ka'ni‑dé ta̱ká cha̱a káskuá'a tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ sutú kúñá'nu‑ga̱.
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 Te ni̱ jika̱n‑de tutu̱ nuu̱ cháa‑ún ja̱ kí'i̱n‑de ta̱ká ve'e sinagoga ñuu̱ Damasco, náva̱'a katɨɨn‑de sava cha̱a xí ñá'an já ká'i̱in sɨkɨ̱ tú'un‑ya̱. Te ku'ni̱‑de ña̱yɨvɨ‑ún kunchaka‑de‑i kii‑de jíín‑i ñuu̱ Jerusalén kuní‑de.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Te ni̱ ki'in‑de ichi kuá'a̱n‑de. Te ni̱ kuyani‑de ñuu̱ Damasco. Te sánaa‑ní te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑dé onde̱ andɨ́vɨ́.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Te ni̱ ndua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'a̱n ɨɨn tu̱'un jíín‑de: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Achí.
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yátá‑ró punta garrocha. Achí‑ya̱.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Te máá‑de, kɨ́sɨ‑i‑de, chi̱ yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, na̱ún sá'a‑ná kuní‑ní, áchí‑de. Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nduko̱o, te kɨ̱vɨ‑ró iní ñuu̱. Te yúan ni'i̱n‑ro̱ tú'un ndasa sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Te cha̱a kája'a̱n jíín Saulo, ni̱ ka̱jukuiñi̱‑de kákee nuu̱‑dé kánde̱'é‑de. Chi ni̱ ka̱jini so̱'o ndija‑de nɨ́'ɨn, ko tú ní kájini̱‑de nuu̱ ní ɨɨn cha̱a ká'a̱n.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o Saulo nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ndakoto‑de. Ko tú ni ɨɨn nuu̱ ní jiní‑de. Te kátɨ̱ɨn cha̱a‑ún nda'a‑dé kája'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de Saulo ini̱ ñuu̱ Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Te yúan ni̱ kanchaa̱‑de uni̱ kɨvɨ̱. Te tú ní kúu kutɨ ndé'é‑de, ni tú ní yée‑dé staa̱, ni tú ní jí'i‑de nducha.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a skuá'a tu̱'un‑ya̱ ñúu̱ Damasco nání‑de Ananías, te jíín jáni ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ananías, áchí‑ya̱. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, yá'a kánchaa̱‑ná, áchí‑de.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi yá'ya ja̱ nání derecha. Te ini̱ ve̱'e Judas ná ndúkú‑ró ɨ́ɨn cha̱a nání Saulo ñuu̱ Tarso, chi ja̱ndáa̱ jikán ta'u̱‑dé.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Te skóto ja̱ni‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Ananías, kɨ́vɨ‑de te cháa nda'a xiní‑dé, náva̱'a ndundiji̱n nduchi‑dé. Achí‑ya̱.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Ananías: Táta̱, a ni̱ jini tu̱'un‑ná sɨkɨ̱ cháa yúan ja̱ xáa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín ñáyɨvɨ ndóo‑ní ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Te vina ni̱ chaa̱‑de yá'a ndíso‑de tiñu sutu̱ ñá'nu, náva̱'a katɨɨn‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ káchiñú'ún‑i níí, te taan‑dé‑i veka̱a. Achí‑de.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, chi cha̱a ni̱ ka̱ji máá‑rí kúu cha̱a jia̱n, náva̱'a ná káni‑de tu̱'un‑ri̱ ki'i̱n‑de nɨ́ɨ́ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, nɨ́ɨ́ núu̱ rey, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Chi̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑dé ja̱ kánúú ndó'o‑de kua'a̱ xáa̱n túndó'o sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑rí. Achí‑ya̱.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Yúan‑na te kua'a̱n Ananías. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te ni̱ xndée‑de nda'a‑dé xini̱ Saulo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱, Saulo. Máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, I'a̱ ni̱ kenda nuu̱‑ro̱ íchi vái‑ró, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a ná ndúndiji̱n nduchi‑ro, te ná kútú‑ró Espíritu Santo. Achí‑de.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Te ni̱ ko̱yo‑ni nátu̱'un soo̱ yúndúchi‑dé. Te ni̱ ndundiji̱n nduchi‑dé. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ janducha‑dé.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Yúan‑na te ni̱ nakee‑dé staa̱. Te ni̱ nani'i̱n iní‑de. Te ni̱ kendo̱o Saulo yaku̱ kɨvɨ̱ jíín cháa káskuá'a ja̱ káxiu̱kú‑de ini̱ ñuu̱ Damasco.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Te ni̱ kejá'á‑ni‑de jáni‑de tu̱'un Jesucristo ini̱ ve̱'e sinagoga, áchí‑de ja̱ I'a̱ yá'a kúu‑ya̱ Sé'e Dios.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Á nasu̱ cháa yá'a xaa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín táká ña̱yɨvɨ kándaku ñi'in sɨ́'vɨ́‑yá yá'a núú. Te ja̱ yúán ní chaa̱‑de yá'a, ku'ni̱‑de preso no'o̱n‑de jíín‑i nuu̱ sutú ñá'nu núú. Achí‑i.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ko Saulo, ví'í‑gá ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ sáká núu‑de xini̱ cháa judío káxiu̱kú iní ñuu̱ Damasco, ká'a̱n téyíí‑de ja̱ Jesús kúu Cristo.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te ni̱ kuu‑ga̱ kɨvɨ̱. Te cha̱a judío, ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑de ja̱ ká'ni‑dé Saulo.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ko Saulo, ni̱ ni'i̱n‑dé tu̱'un ja̱ súan ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún. Te máá cháa judío ndúú ñúú‑ni kájito yu'u‑dé ichi núu̱ kénda yuxé'é ñúu̱ ja̱ ká'ni‑dé Saulo núú.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑de, ni̱ ka̱ki'in‑de Saulo akuáa. Te ini̱ ɨɨn ji̱ka ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a jika̱ ɨ́ɨn nama̱ ñúu̱‑ún.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Te nuu̱ ní najaa̱‑de ñuu̱ Jerusalén, te kuní‑de naketá'an‑de jíín cháa káskuá'a‑ún. Ko máá cháa‑ún, ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de Saulo, chi̱ tú ní kákandíja‑de ja̱ cháa skuá'a kúu Saulo.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ko Bernabé, ni̱ jaka‑de kua'a̱n jíín‑de nuu̱ cháa kákuu apóstol. Te ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱ cháa‑ún ndasa ni̱ jini̱ Saulo nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ íchi kuá'a̱n‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de, jíín ndasa ni̱ chundéé iní Saulo ni̱ ka'a̱n téyíí‑de tu̱'un Jesús ini̱ ñuu̱ Damasco.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Te ndénda‑de ndɨ́vɨ‑de ñuu̱ Jerusalén jíín cháa kákandíja yúan.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Te ni̱ jani téyíí‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ státá'an‑de jíín cháa judío ñuu̱ Grecia. Ko máá cháa‑ún, kákuni̱‑de ka'ni‑dé Saulo.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un ta̱ká ñani̱. Te ni̱ ka̱chu'un íchí‑de Saulo onde ñuu̱ Cesarea. Te yúan ni̱ ka̱tájí‑de Saulo kua̱no'on‑dé onde̱ ñuu̱ Tarso.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Te tɨku'ni̱ kákandíja nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Galilea, jíín ñúu̱ Samaria, tuká ní káchindiki̱n‑de‑i. Te ni̱ ja'nu‑ga̱‑i jíín tú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑i máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ ka̱ndundéé iní‑i ni̱ sá'a Espíritu Santo. Te ni̱ ndea̱‑ga̱‑i.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Te Pedro, jíka kuu‑de nuu̱‑í ta̱ká lado. Te suni ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ndóo ini̱ ñuu̱ Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Eneas, ja̱ ní kuu una̱ kuia̱ káa‑de ji̱to, chi ni̱ kuyúnú‑de.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Eneas, Jesucristo ná násáva̱'a‑ya̱ róó. Nduko̱o, te natuu‑ro jíto‑ró. Achí‑de. Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Te ni̱ kajini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Lida jíín ñúu̱ Sarón. Te ni̱ ka̱naxíó káva ini̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn ña'an skuá'a ini̱ ñuu̱ Jope, nání‑ña Tabita, ja̱ kuní ka'a̱n nuu̱ yú'u griego, Dorcas. Ña'an yá'a, xaa̱n ní sá'a‑ña tíñu va̱'a jíín caridad.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ku'u̱‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nasándoo‑de ña'an‑ún. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑ña ɨ́ɨn ini̱ ve̱'e.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Te ñuu̱ Lida, yani kánchaa̱ jíín ñúu̱ Jope. Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ kánchaa̱ Pedro yúan. Te ni̱ ka̱tájí‑de uu̱ cha̱a kua̱ka'a̱n nda̱'ú jíín Pedro: Ma̱ kúkuéé‑ní te chaa̱‑ní nuu̱‑ná, áchí‑de.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de. Te nuu̱ ní jaa̱‑de, ni̱ ka̱jaka‑de Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te yúan, ta̱ká ña'an viuda, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑ña‑dé kánde'e̱‑ña. Te kástá'a̱n‑ña táká su'nu̱ jíín táká tɨka̱chí ní sá'a Dorcas ná ni̱ kanchaa̱‑ña jíín‑ña jíná'an‑ña núú.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Yúan‑na te Pedro, ni̱ jacha̱ ndɨ'ɨ‑de ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ naxíó kóto‑de ichi núu̱ kátúu ndɨ́yi‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tabita, nduko̱o, áchí‑de. Te máá‑ña, ni̱ ndakoto‑ni‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Pedro. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑ña.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Te máá‑de, ni̱ tɨɨn‑de nda'a‑ñá. Te ni̱ xndúkuiñi̱‑de‑ña. Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ ñáyɨvɨ ndóo jíín viuda. Te ni̱ stá'a̱n‑de‑ña já á chakú‑ña.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Te tiñu yá'a ni̱ jicha̱ tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jope kua'a̱n. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Te Pedro, kua'a̱ kɨvɨ́ ní kendo̱o‑de ini̱ ñuu̱ Jope, kánchaa̱‑de ve'e ɨɨn cha̱a curtidor nání Simón.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.