Atos 9

Testamento jaa maa jitoho-yo Jesucristo (MIGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Te Saulo, nákata̱‑de ja̱ ndónda‑de ka'ni‑dé ta̱ká cha̱a káskuá'a tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ jaa̱‑de nuu̱ sutú kúñá'nu‑ga̱.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Te ni̱ jika̱n‑de tutu̱ nuu̱ cháa‑ún ja̱ kí'i̱n‑de ta̱ká ve'e sinagoga ñuu̱ Damasco, náva̱'a katɨɨn‑de sava cha̱a xí ñá'an já ká'i̱in sɨkɨ̱ tú'un‑ya̱. Te ku'ni̱‑de ña̱yɨvɨ‑ún kunchaka‑de‑i kii‑de jíín‑i ñuu̱ Jerusalén kuní‑de.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Te ni̱ ki'in‑de ichi kuá'a̱n‑de. Te ni̱ kuyani‑de ñuu̱ Damasco. Te sánaa‑ní te ni̱ ndii ncháa̱‑ni nɨ́ɨ́ núu̱‑dé onde̱ andɨ́vɨ́.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Te ni̱ ndua̱‑ni‑de nuu̱ ñú'un. Te ni̱ jini so̱'o‑de ká'a̱n ɨɨn tu̱'un jíín‑de: Saulo, Saulo, naja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Achí.
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de: Ndé cha̱a kúu‑ní vii, Táta̱, áchí‑de. Te ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Máá‑rí kúu Jesús ja̱ chíndiki̱n‑ro̱ rúu̱. Xaa̱n yíí kúu ja̱ kuañú yátá‑ró punta garrocha. Achí‑ya̱.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Te máá‑de, kɨ́sɨ‑i‑de, chi̱ yú'ú‑de. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Táta̱, na̱ún sá'a‑ná kuní‑ní, áchí‑de. Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ kachi̱‑ya̱ jíín‑de: Nduko̱o, te kɨ̱vɨ‑ró iní ñuu̱. Te yúan ni'i̱n‑ro̱ tú'un ndasa sá'a‑ró. Achí‑ya̱.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Te cha̱a kája'a̱n jíín Saulo, ni̱ ka̱jukuiñi̱‑de kákee nuu̱‑dé kánde̱'é‑de. Chi ni̱ ka̱jini so̱'o ndija‑de nɨ́'ɨn, ko tú ní kájini̱‑de nuu̱ ní ɨɨn cha̱a ká'a̱n.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Yúan‑na te ni̱ nduko̱o Saulo nuu̱ ñú'un. Te ni̱ ndakoto‑de. Ko tú ni ɨɨn nuu̱ ní jiní‑de. Te kátɨ̱ɨn cha̱a‑ún nda'a‑dé kája'a̱n‑de jíín‑de. Te ni̱ ka̱skɨ́vɨ‑de Saulo ini̱ ñuu̱ Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Te yúan ni̱ kanchaa̱‑de uni̱ kɨvɨ̱. Te tú ní kúu kutɨ ndé'é‑de, ni tú ní yée‑dé staa̱, ni tú ní jí'i‑de nducha.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Te ni̱ i̱o ɨɨn cha̱a skuá'a tu̱'un‑ya̱ ñúu̱ Damasco nání‑de Ananías, te jíín jáni ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ananías, áchí‑ya̱. Te máá‑de, ni̱ ka'a̱n‑de jíín‑yá: Táta̱, yá'a kánchaa̱‑ná, áchí‑de.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Te ni̱ ka'a̱n máá Jíto'o̱‑yo̱ jíín‑de: Ndukuiñi̱ te ki'i̱n‑ro̱ íchi yá'ya ja̱ nání derecha. Te ini̱ ve̱'e Judas ná ndúkú‑ró ɨ́ɨn cha̱a nání Saulo ñuu̱ Tarso, chi ja̱ndáa̱ jikán ta'u̱‑dé.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Te skóto ja̱ni‑de ja̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Ananías, kɨ́vɨ‑de te cháa nda'a xiní‑dé, náva̱'a ndundiji̱n nduchi‑dé. Achí‑ya̱.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Yúan‑na te ni̱ ka'a̱n Ananías: Táta̱, a ni̱ jini tu̱'un‑ná sɨkɨ̱ cháa yúan ja̱ xáa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín ñáyɨvɨ ndóo‑ní ini̱ ñuu̱ Jerusalén.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Te vina ni̱ chaa̱‑de yá'a ndíso‑de tiñu sutu̱ ñá'nu, náva̱'a katɨɨn‑de ta̱ká ña̱yɨvɨ káchiñú'ún‑i níí, te taan‑dé‑i veka̱a. Achí‑de.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Te máá Jíto'o̱‑yo̱, ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de: Kuá'án, chi cha̱a ni̱ ka̱ji máá‑rí kúu cha̱a jia̱n, náva̱'a ná káni‑de tu̱'un‑ri̱ ki'i̱n‑de nɨ́ɨ́ núu̱ ñáyɨvɨ sɨ́ɨn nación, nɨ́ɨ́ núu̱ rey, jíín nɨ́ɨ́ núu̱ táká ña̱yɨvɨ ñúu̱ Israel.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Chi̱ stá'a̱n‑ri̱ nuu̱‑dé ja̱ kánúú ndó'o‑de kua'a̱ xáa̱n túndó'o sɨkɨ̱ sɨ́'vɨ́‑rí. Achí‑ya̱.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Yúan‑na te kua'a̱n Ananías. Te ni̱ kɨ̱vɨ‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te ni̱ xndée‑de nda'a‑dé xini̱ Saulo. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Ñáni̱, Saulo. Máá Jíto'o̱‑yo̱ Jesús, I'a̱ ni̱ kenda nuu̱‑ro̱ íchi vái‑ró, ni̱ tájí‑yá ruu̱ va̱i‑ri̱ nuu̱‑ro̱ náva̱'a ná ndúndiji̱n nduchi‑ro, te ná kútú‑ró Espíritu Santo. Achí‑de.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Te ni̱ ko̱yo‑ni nátu̱'un soo̱ yúndúchi‑dé. Te ni̱ ndundiji̱n nduchi‑dé. Te ni̱ ndukuiñi̱‑de. Te ni̱ janducha‑dé.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Yúan‑na te ni̱ nakee‑dé staa̱. Te ni̱ nani'i̱n iní‑de. Te ni̱ kendo̱o Saulo yaku̱ kɨvɨ̱ jíín cháa káskuá'a ja̱ káxiu̱kú‑de ini̱ ñuu̱ Damasco.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Te ni̱ kejá'á‑ni‑de jáni‑de tu̱'un Jesucristo ini̱ ve̱'e sinagoga, áchí‑de ja̱ I'a̱ yá'a kúu‑ya̱ Sé'e Dios.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Te ta̱ká ña̱yɨvɨ ní ka̱jini so̱'o tu̱'un ká'a̱n‑de, ni̱ ka̱kee nuu̱‑í kánde̱'é‑i. Te ni̱ kaka'a̱n‑i: Á nasu̱ cháa yá'a xaa̱n sá'a ndɨva̱'a‑de jíín táká ña̱yɨvɨ kándaku ñi'in sɨ́'vɨ́‑yá yá'a núú. Te ja̱ yúán ní chaa̱‑de yá'a, ku'ni̱‑de preso no'o̱n‑de jíín‑i nuu̱ sutú ñá'nu núú. Achí‑i.
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ko Saulo, ví'í‑gá ni̱ ndúkú ndéé‑de ni̱ sáká núu‑de xini̱ cháa judío káxiu̱kú iní ñuu̱ Damasco, ká'a̱n téyíí‑de ja̱ Jesús kúu Cristo.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Te ni̱ kuu‑ga̱ kɨvɨ̱. Te cha̱a judío, ni̱ ka̱natɨɨn tu̱'un tá'an‑de ja̱ ká'ni‑dé Saulo.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ko Saulo, ni̱ ni'i̱n‑dé tu̱'un ja̱ súan ni̱ kanda̱tu̱'ún cháa‑ún. Te máá cháa judío ndúú ñúú‑ni kájito yu'u‑dé ichi núu̱ kénda yuxé'é ñúu̱ ja̱ ká'ni‑dé Saulo núú.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Yúan‑na te cha̱a káskuá'a jíín‑de, ni̱ ka̱ki'in‑de Saulo akuáa. Te ini̱ ɨɨn ji̱ka ni̱ ka̱skúun‑de cha̱a jika̱ ɨ́ɨn nama̱ ñúu̱‑ún.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Te nuu̱ ní najaa̱‑de ñuu̱ Jerusalén, te kuní‑de naketá'an‑de jíín cháa káskuá'a‑ún. Ko máá cháa‑ún, ni̱ kayu̱'ú‑de ni̱ ka̱jito‑de Saulo, chi̱ tú ní kákandíja‑de ja̱ cháa skuá'a kúu Saulo.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ko Bernabé, ni̱ jaka‑de kua'a̱n jíín‑de nuu̱ cháa kákuu apóstol. Te ni̱ jani‑de tu̱'un nuu̱ cháa‑ún ndasa ni̱ jini̱ Saulo nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱ íchi kuá'a̱n‑de, te ni̱ ka'a̱n‑ya̱ jíín‑de, jíín ndasa ni̱ chundéé iní Saulo ni̱ ka'a̱n téyíí‑de tu̱'un Jesús ini̱ ñuu̱ Damasco.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Te ndénda‑de ndɨ́vɨ‑de ñuu̱ Jerusalén jíín cháa kákandíja yúan.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Te ni̱ jani téyíí‑de tu̱'un máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ státá'an‑de jíín cháa judío ñuu̱ Grecia. Ko máá cháa‑ún, kákuni̱‑de ka'ni‑dé Saulo.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Te ni̱ ka̱jini tu̱'un ta̱ká ñani̱. Te ni̱ ka̱chu'un íchí‑de Saulo onde ñuu̱ Cesarea. Te yúan ni̱ ka̱tájí‑de Saulo kua̱no'on‑dé onde̱ ñuu̱ Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Te tɨku'ni̱ kákandíja nɨ́ɨ́ iní ñuu̱ Judea, jíín ñúu̱ Galilea, jíín ñúu̱ Samaria, tuká ní káchindiki̱n‑de‑i. Te ni̱ ja'nu‑ga̱‑i jíín tú'un. Te ni̱ ka̱chiñú'ún‑i máá Jíto'o̱‑yo̱. Te ni̱ ka̱ndundéé iní‑i ni̱ sá'a Espíritu Santo. Te ni̱ ndea̱‑ga̱‑i.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Te Pedro, jíka kuu‑de nuu̱‑í ta̱ká lado. Te suni ni̱ ja'a̱n‑de nuu̱ ñáyɨvɨ ndóo ini̱ ñuu̱ Lida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Te yúan ni̱ jini̱‑de nuu̱ ɨ́ɨn cha̱a nání Eneas, ja̱ ní kuu una̱ kuia̱ káa‑de ji̱to, chi ni̱ kuyúnú‑de.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Te ni̱ kachi̱ Pedro jíín‑de: Eneas, Jesucristo ná násáva̱'a‑ya̱ róó. Nduko̱o, te natuu‑ro jíto‑ró. Achí‑de. Te ni̱ nduko̱o‑ni cha̱a‑ún.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Te ni̱ kajini̱ ta̱ká ña̱yɨvɨ káxiu̱kú ñúu̱ Lida jíín ñúu̱ Sarón. Te ni̱ ka̱naxíó káva ini̱‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Te suni ni̱ i̱o ɨɨn ña'an skuá'a ini̱ ñuu̱ Jope, nání‑ña Tabita, ja̱ kuní ka'a̱n nuu̱ yú'u griego, Dorcas. Ña'an yá'a, xaa̱n ní sá'a‑ña tíñu va̱'a jíín caridad.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Te kɨvɨ̱‑ún ni̱ ku'u̱‑ña. Te ni̱ ji'i̱‑ña. Te ni̱ ndɨ'ɨ ni̱ nasándoo‑de ña'an‑ún. Te ni̱ kajaki̱n‑de‑ña ɨ́ɨn ini̱ ve̱'e.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Te ñuu̱ Lida, yani kánchaa̱ jíín ñúu̱ Jope. Te cha̱a káskuá'a‑ún, ni̱ ka̱jini tu̱'un‑de ja̱ kánchaa̱ Pedro yúan. Te ni̱ ka̱tájí‑de uu̱ cha̱a kua̱ka'a̱n nda̱'ú jíín Pedro: Ma̱ kúkuéé‑ní te chaa̱‑ní nuu̱‑ná, áchí‑de.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Yúan‑na te ni̱ ndukuiñi̱ Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de. Te nuu̱ ní jaa̱‑de, ni̱ ka̱jaka‑de Pedro kua'a̱n‑de jíín‑de ini̱ ve̱'e‑ún. Te yúan, ta̱ká ña'an viuda, ni̱ ka̱jíkó ndúu̱‑ña‑dé kánde'e̱‑ña. Te kástá'a̱n‑ña táká su'nu̱ jíín táká tɨka̱chí ní sá'a Dorcas ná ni̱ kanchaa̱‑ña jíín‑ña jíná'an‑ña núú.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Yúan‑na te Pedro, ni̱ jacha̱ ndɨ'ɨ‑de ña̱yɨvɨ‑ún kája'a̱n‑i yata̱ vé'e. Te ni̱ jukuiñi̱ jítɨ́‑de. Te ni̱ jika̱n ta'u̱‑dé. Te ni̱ naxíó kóto‑de ichi núu̱ kátúu ndɨ́yi‑ún. Te ni̱ ka'a̱n‑de: Tabita, nduko̱o, áchí‑de. Te máá‑ña, ni̱ ndakoto‑ni‑ña. Te ni̱ jini̱‑ña núu̱ Pedro. Te ni̱ nduko̱o‑ni‑ña.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Te máá‑de, ni̱ tɨɨn‑de nda'a‑ñá. Te ni̱ xndúkuiñi̱‑de‑ña. Yúan‑na te ni̱ kana‑de xini̱ ñáyɨvɨ ndóo jíín viuda. Te ni̱ stá'a̱n‑de‑ña já á chakú‑ña.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Te tiñu yá'a ni̱ jicha̱ tu̱'un nɨ́ɨ́ ñúu̱ Jope kua'a̱n. Te kua'a̱ ñáyɨvɨ, ni̱ ka̱kandíja‑i nuu̱ máá Jíto'o̱‑yo̱.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Te Pedro, kua'a̱ kɨvɨ́ ní kendo̱o‑de ini̱ ñuu̱ Jope, kánchaa̱‑de ve'e ɨɨn cha̱a curtidor nání Simón.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.